I SA/Bk 628/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 marca 2014 r. sprawy ze skargi C. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę. 1. W dniu[...] kwietnia 2011 r. Pan C. L. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2011 rok. 2. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., przyznał Skarżącemu płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na kwotę 15.403,50 zł. Powyższa decyzja została doręczona za potwierdzeniem odbioru w dniu [...] grudnia 2011 r. Przyznane środki finansowe zostały przekazane na rachunek bankowy Skarżącego w dniu 17 stycznia 2012 r. 3. W dniu [...] lutego 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i 150 Kpa wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją nr . z dnia [...] grudnia 2011 r. Bezpośrednim powodem wznowienia postępowania w sprawie przyznania Skarżącemu płatności bezpośrednich na rok 2011 była treść oświadczenia złożonego w dniu [...] stycznia 2013 r. przez Pana R. S. Oświadczenie to ujawniło nową okoliczność faktyczną w postaci informacji, że faktycznym użytkownikiem gruntów rolnych położonych na działkach oznaczonych nr [...] i [...] był Pan R. S., a nie Skarżący, który otrzymał za te grunty płatności bezpośrednie za 2011 r. Przeprowadzone postępowanie administracyjne wykazało, że Pan R. S. objął działki nr [...] i [...] w posiadanie z chwilą podpisania umowy dzierżawy tj. w dniu [...] kwietnia 2011 r., a tym samym Organ uznał, że w dniu wydania decyzji nr [...] okoliczność ta istniała, o czym nie wiedział Organ. 4. W związku z powyższym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...] marca 2013 r. wydał decyzję nr [...], na mocy której uchylił dotychczasową decyzję o przyznaniu Skarżącemu pomocy finansowej z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz odmówił przyznania Skarżącemu płatności bezpośrednich do wnioskowanych działek oraz nałożył wieloletnie sankcje. 5. Od powyższej decyzji, mimo prawidłowego pouczenia, nie zostało wniesione odwołanie, skutkiem czego uzyskała ona walor ostateczności. 6. W dniu[...] czerwca 2013 r. Organ wysłał do Skarżącego zawiadomienie Nr [...]. o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...]grudnia 2011 r. w sprawie przyznania płatności bezpośrednich, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego w B. 7. Decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ustalił Skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 15.403,50 zł i nakazał ją zwrócić w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Organ wskazał, że przeprowadzone postępowanie wykazało, że na rachunek Skarżącego w dniu [...] stycznia 2012 r. zostały przekazane środki pieniężne w kwocie 15.403,50 zł, wynikające z decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., która to decyzja została uchylona i ostatecznie, decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. odmówiono Skarżącemu przyznania wnioskowanych płatności i nałożono sankcję. Tym samym zasadnym było przyjęcie, że wypłacone w dniu [...] stycznia 2012 r. środki finansowe były nienależne, a w konsekwencji zachodziła konieczność wydania decyzji o ich zwrocie. 8. W wyniku rozpatrzenia odwołania Skarżącego, Dyrektor Oddziału regionalnego ARMiR w Ł., decyzją z dnia [...]. października 2013 r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Organ stwierdził, że z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności zawierając w nim nieprawdziwe informacje o użytkowaniu rolniczym przez siebie części gruntów rolnych w roku 2011. Potwierdza to sam Skarżący w oświadczeniu z dnia [...] lutego 2013 r., gdzie informuje, że działki o numerach [...] i [...] położone obręb Z. S., gmina S., powiat b. w 2011 roku wydzierżawił swojemu siostrzeńcowi Panu R. S. Zdaniem Organu odwoławczego, Organ I instancji słusznie przyjął, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności. W rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.Urz.L 316 z 2 grudnia 2009 r. s. 65)., skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez Skarżącego nienależnie pobranych płatności. Na podstawie wskazanego przepisu obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy oraz jeśli błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje wtedy, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. Wedle art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeżeli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. Przywołany przepis nie mógł znaleźć zastosowania w tym konkretnym przypadku, ponieważ płatność na 2011 r. nie została dokonana wskutek pomyłki organu, lecz zachowania samego Wnioskodawcy, który nie poinformował organu decyzyjnego o wydzierżawieniu części areału objętego wnioskiem. Brak jest również podstaw, aby stwierdzić, że powyższy błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. 9. Na powyższą decyzję pełnomocnik Skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zaskarżając ją w całości. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: - art. 7 i 77 kpa poprzez niezałatwienie wniosku po myśli strony, na skutek zinterpretowania wszelkich niejasności i wątpliwości na niekorzyść strony oraz niepodjęcie wszelkich niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego kroków, skutkujące wydaniem błędnej decyzji poprzez przyjęcie, że w dniu wypłacenia płatności tj. [...] stycznia 2012 r. oraz w dniu wydawania decyzji Nr . z dnia [...] grudnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w B. nie posiadał informacji, z których wynikałoby, iż działki nr [...] i [...] położone w gminie S., obręb Z. S., deklarowane do płatności za rok 2011 nie były użytkowane przez Pana C. L., mimo że z akt sprawy [...] jednoznacznie wynika, że na dzień co najmniej [...] maja 2011 (dzień złożenia wniosku o płatność przez młodego rolnika) ARiMR była w posiadaniu informacji o przekazaniu przedmiotach działek we władanie Panu R. S., co jednoznacznie wskazuje na fakt, iż Skarżący nie ponosi odpowiedzialności za rzekomo popełnione nieprawidłowości; - art. 9 kpa, poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie zakresu ich praw i obowiązków będących przedmiotem niniejszego postępowania, poprzez brak poinformowania przez ARiMR wnioskodawcy, o konieczności dokonania jakichkolwiek dodatkowych czynności odnośnie wniosku płatnościowego na rok 2011 złożonego [...] kwietnia 2011 r., mimo iż z akt sprawy [...]. jednoznacznie wynika, że ARiMR została poinformowana w dniu [...] maja 2011 r., że działki nr [...] i [...] położone w gminie S., obręb Z. S. zostały przekazane we władanie Panu R. S., co jednoznacznie wskazuje na fakt, iż Skarżący nie ponosi odpowiedzialności za rzekomo popełnione nieprawidłowości; - art. 8 kpa zasady pogłębiania zaufania oraz równego traktowania Wnioskodawców w zw. z art. 11 kpa, poprzez wydanie decyzji Nr [...] utrzymującej decyzję Nr [...]o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...].03.2013 r. nr [...] w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego o odmowie płatności i nałożeniu sankcji wieloletnich, mimo że w podobnych sprawach o bardzo zbliżonym stanie faktycznym znak sprawy: [...], nr dokumentu: [...] - Wnioskodawcy przyznano pomoc finansową decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., oraz znak sprawy [...] - Wnioskodawcy przyznano pomoc finansową decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r; - art. 80 kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie dowolnej oceny poprzez przyjęcie, że płatność nie została dokonana na skutek zaniedbania organu, mimo że w dniu wypłacenia płatności tj. [...] stycznia 2012 r. oraz w dniu wydawania decyzji Nr[...]z dnia [...] grudnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. posiadał informacje, z których wynikało, iż działki nr [...] i [...] położone w gminie S., obręb Z. S., deklarowane do płatności za rok 2011 nie były użytkowane przez Skarżącego, co potwierdzają akta sprawy [...] z których jednoznacznie wynika, iż na dzień co najmniej [...] maja 2011 (dzień złożenia wniosku o płatność przez młodego rolnika) ARiMR była w posiadaniu informacji o przekazaniu przedmiotowych działek we władanie Panu R. S.; - art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r., str. 1, ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i tym samym niesłuszne zastosowanie względem skarżącego obniżki płatności (jej całkowitej odmowy i zwrotu), w sytuacji gdy Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za rzekomo popełnione nieprawidłowości, ponieważ rolnik (siostrzeniec Skarżącego) informował właściwy organ na piśmie, na dzień co najmniej [...] maja 2011 (dzień złożenia wniosku o płatność przez młodego rolnika), że wniosek pomocowy zdezaktualizował się od czasu złożenia, a rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach; - art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, poprzez jego niezastosowanie, mimo że w niniejszej sprawie płatność została dokonana w wyniku bezspornego zaniedbania ARiMR, błąd ten nie mógł być wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach, i dodatkowo o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności. Wskazując na powyższe, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 10. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 11. Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż zaskarżone decyzje Organu I i II instancji nie naruszają prawa a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 12. Wobec powyższego na wstępie wywodu wskazać należy, iż przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] października 2013 r. oraz poprzedzająca ją decyzja [...] września 2013 r., w której ustalono wysokość nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. W związku z powyższym Sąd oceniał działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżonymi orzeczeniami. Innymi słowy, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia powiadomienia Skarżącego o tym postępowaniu pismem z[...] czerwca 2013 r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. [...] października 2013 r. Nie mogło być zatem przedmiotem rozważań Sądu postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego o odmowie – płatności i nałożeniu sankcji wieloletnich, prowadzone w wyniku wznowienia postępowania w sprawie przyznania Skarżącemu w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych. Zmierzało ono do ustalenia czy przyznane decyzją z [...] grudnia 2011 r. płatności były należne i zgodne z obowiązującym prawem. Natomiast przedmiotowe postępowanie było już tylko następstwem stwierdzenia, iż płatności na rok 2011 nie były należne, zaś jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych. W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, że decyzja z [...] marca 2013 r. o odmowie przyznania płatności na rok 2011 i nakładająca sankcje wieloletnie mogła być przedmiotem sądowej kontroli, jednak – jak wynika z akt administracyjnych sprawy zyskała walor ostateczności, Skarżący bowiem nie uruchomił nawet postępowania odwoławczego. W tym stanie rzeczy Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności postępowania dotyczącego ostatecznie wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji przyznającej płatności na rok 2011, która to decyzja stała się decyzją ostateczną. W konsekwencji Skarżący nie może skutecznie w niniejszym postępowaniu podnosić argumentów przeciwko decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania, bowiem nie odnoszą się do decyzji będącej przedmiotem kontroli Sądu w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011. 13. Zgodnie przepisem art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej przywoływana jako: "ustawa o Agencji"), ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej oraz krajowych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej lub krajowych przeznaczonych na finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej następuje w drodze decyzji administracyjnych. Na podstawie art. 29 ust. 2 tej ustawy, właściwym w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1. Zatem organem właściwym w sprawie jest właściwy miejscowo Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. 14. Jak wynika z powyższego, przedmiotem badania w postępowaniu o wydanie decyzji z art. 29 ust. 1ustawy o Agencji jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Sytuacja, w której dochodzi do nienależnego pobrania takich środków występuje niewątpliwie wówczas, gdy wspomniane środki zostaną przyznane na podstawie decyzji administracyjnej (oraz nastąpi ich wypłata), a następnie decyzja ta zostanie ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Natomiast środki te należy dochodzić od podmiotu, który rzeczywiście podejmie wypłacone przez ARiMR środki. Zaznaczyć przy tym należy, iż w takim przypadku zadaniem organu nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne (to jest, czy nastąpiło ostateczną decyzją administracyjną) i czy decyzja została skierowana do właściwego podmiotu. 15. Przechodząc do meritum przedmiotowej sprawy Sąd nie dopatrzył się w działaniu Organu ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Jak wynika z akt administracyjnych decyzją z [...] grudnia 2011 r. przyznano Skarżącemu płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 w łącznej wysokości 15.403,50 zł. Środki te pochodzą z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy o Agencji. Bezsporne w sprawie jest, że to na rachunek wskazany przez producenta rolnego zostały wypłacone nienależnie środki publiczne za 2011 rok` w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy o ARiMR. Po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania wznowieniowego, decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...] marca 2013 r. – odmówiono płatności na rok 2011 i nałożono sankcje wieloletnie. Decyzja z [...] marca 2013 r. stała się ostateczną w administracyjnym toku instancji, przez co uznać należy, iż Skarżący zgodził się na poczynione tam ustalenia faktyczne i związane z tym konsekwencje. W tym stanie Dyrektor ARiMR zobligowany był wydać decyzje w przedmiocie zwrotu nienależnych płatności. 16. W oparciu o powyższe prawidłowo wszczęto postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych przez Skarżącego środków finansowych; prawidłowo - [...] września 2013 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B., a następnie w dniu [...] października 2013 Dyrektor POR ARiMR w Ł. wydali decyzję w tym przedmiocie, właściwie wskazując i określając jednocześnie wypłacone kwoty jako nienależnie pobrane. Mając na względzie powyższy stan faktyczny Sąd stwierdza, iż Dyrektor ARiMR zasadnie uznał, że Skarżący utracił prawo do uzyskania płatności na rok 2011, skoro decyzja z [...] grudnia 2011 r. przyznająca te płatności została ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. 17. Zarzut naruszenia art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r., str. 1 ze zm.) – należy uznać za bezpodstawny, nie znajduje on bowiem zastosowanie na etapie przyznawania płatności. W tej sprawie nie ma on zatem zastosowania. 18. W przedmiotowej sprawie zasadnie również przyjęto, za bezzasadny zarzut naruszenia art. 5 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011. Norma wyrażona w tym przepisie, statuująca brak obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności dotyczy płatności w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich i nie znajduje zatem zastosowania do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Warto jednak wskazać na "bliźniaczy" przepis, który miałby zastosowanie w sprawie, gdyby wystąpiły przesłanki w nim zawarte. W rozpatrywanej sprawie nie zaistniały jednak przesłanki, o których mowa art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (Dz.Urz.L 316 z 2 grudnia 2009 r. s. 65)., skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez Skarżącego nienależnie pobranych płatności. Na podstawie wskazanego przepisu obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy oraz jeśli błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika. Jednakże w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje wtedy, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. Przywołany przepis nie mógł znaleźć zastosowania w tym konkretnym przypadku, ponieważ płatność na 2011 r. nie została dokonana wskutek pomyłki organu. Słusznie podniósł Organ II instancji, że płatność na 2011 r. nie została dokonana na skutek braku poinformowania przez Skarżącego o wydzierżawieniu części areału objętego wnioskiem. Brak jest również podstaw, aby stwierdzić, że powyższy błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika. 19. Odnosząc się do podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego należy zauważyć, iż są one bezpodstawne. W ocenie Sądu organ nie naruszył powołanych przepisów k.p.a. oraz działał w niniejszej sprawie zgodnie z zasadą praworządności i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Dopełnił powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena zebranych w sprawie dowodów znalazła swój wyraz w bardzo szerokim uzasadnieniu skarżonej decyzji i zdaniem Sądu jest ona prawidłowa. 20. Z powyższych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.