VII SA/Wa 1009/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2014 r. ze skargi P. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...], nr [...] po rozpatrzeniu odwołania K. L. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...], znak: [...] ([...]), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. D. i M. H. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W., uchylił w całości ww. decyzję Prezydenta [...] i umarzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, że zgodnie z generalną zasadą, zawartą w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu i budowę. Wykonywanie robót budowlanych przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli inwestycja nie została zrealizowana w całości, powoduje natomiast bezprzedmiotowość postępowania w sprawie jej wydania i skutkować powinno umorzeniem postępowania, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt: II OSK 1318/09). Organ drugiej instancji wskazał, że pismem z dnia 29 listopada 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych prowadzonych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W., bez uzyskania wymaganego przepisami prawa budowlanego pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r" Nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał P. D. i M. H. zaniechanie dalszych robót budowlanych prowadzonych na ww. działce. Zatem, inwestor rozpoczął prace budowlane nie legitymując się ostateczną decyzją o pozwoleniu na prowadzone roboty budowlane. W ocenie organu drugiej instancji, powyższe okoliczności sprawy uzasadniają konieczność uchylenia decyzji Prezydenta [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę i umorzenia postępowania organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie wniósł (skutecznie) P. D., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że po wniesieniu wniosku o wydanie decyzji pozwolenia na budowę domu i w oczekiwaniu na nią przygotował blaty szalunkowe oraz elementy zbrojenia. Interwencje przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego podjęła sąsiadka, źle nastawiona do skarżącego z przyczyn narodowościowych. Prezydent [...], w związku z postępowaniem przed nadzorem budowlanym, zawiesił postępowanie co do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2012r., w której stwierdził, że nie może umorzyć postępowania ani nakazać rozbiórki obiektu, bo taki nie powstał. Prezydent zasadnie podjął zawieszone postępowanie i wydał decyzje pozwolenia na budowę, zaś decyzja organu drugiej instancji jest błędna i jako taka powinna zostać uchylona. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał prezentowaną wcześniej argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa i w tych warunkach podlega uchyleniu. Sąd, co do zasady, podziela argumentację organu drugiej instancji opartą na wykładni art. 28 ustawy Prawo budowlane. Roboty budowlane mogą być rozpoczęte jedynie na podstawie ostatecznej decyzji na budowę, rozpoczęcie ich natomiast przed wydaniem pozwolenia skutkuje wszczęciem procedury legalizacyjnej i wyklucza wydanie, po tym fakcie, pozwolenia na budowę. W okolicznościach niniejszej sprawy, jako prawidłowe należy uznać rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ten świadomy ingerencji nadzoru budowlanego, związanej z zamierzeniem objętym wnioskiem o pozwolenie na budowę, zawiesił postępowanie w jego przedmiocie, a następnie po zakończeniu postępowania nadzoru budowlanego podjął je i wydał decyzje pozwolenia na budowę. Wskazać należy, co umknęło uwadze organu drugiej instancji, że postępowanie nadzoru budowlanego zostało zakończone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. Organ nadzoru budowlanego prowadzący postępowanie może zakończyć je w drodze decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych przy budowie obiektu (art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Obiekt pozostaje w takim stanie, w jakim roboty przerwano. Wznowienie robót w takim przypadku, możliwe jest dopiero po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 września 2007r., sygn. akt II OSK 1198/06). Rozpoznając sprawę ponownie, organ będzie miał na uwadze powyższe stanowisko Sądu, który co należy podkreślić, nie oceniał merytorycznej prawidłowości udzielonego przez organ pierwszej instancji pozwolenia na budowę. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.).