II SA/Bd 1516/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku oddala skargę. Starosta W. decyzją z dnia [...] r. uznał skarżącego P. L. z dniem 21 sierpnia 2013 r. za osobę bezrobotną oraz przyznał prawo do zasiłku od dnia 29 sierpnia 2013 r. w wysokości 80% kwoty zasiłku, tj. 658,90 zł brutto miesięcznie, a od dnia 29 listopada 2013 r. w wysokości 517,40 zł brutto miesięcznie. Od tej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym wskazał, że błędnie naliczono mu staż pracy, co skutkowało obniżeniem kwoty przyznanego zasiłku dla bezrobotnych. Na potwierdzenie swojego stanowiska podał, że dysponuje wydrukiem komputerowym PUP we W. informującym o wyższym stażu pracy niż obecnie wyliczony, dodatkowo wskazał, że dostarczył do PUP we W. w dniu 2 września 2013 r. kopie świadectw pracy potwierdzające ww. okoliczności. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda podał, że zgodnie z art. 72. ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z dnia 13 czerwca 2013 r., poz. 674 z późn. zm.) bezrobotnemu, którego łączne okresy wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz ust. 7, zwane dalej "okresem uprawniającym do zasiłku", wynoszą mniej niż 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80 % kwoty zasiłku określonego w ust. 1. Okresy te to czas, w którym osoba dokonująca rejestracji była zatrudniona i osiągała wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104b i art. 105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią § 5 rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny albo poszukujący pracy w trybie określonym odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 przedkłada do wglądu pracownikowi powiatowego urzędu pracy dokonującemu rejestracji: dowód osobisty albo inny dokument tożsamości; odpowiednio: świadectwa ukończenia szkoły, dyplomy lub inne dokumenty potwierdzające kwalifikacje lub zaświadczenia o ukończeniu szkolenia; świadectwa pracy i inne dokumenty niezbędne do ustalenia jej uprawnień przysługujących na podstawie przepisów ustawy; 4) dokumenty stwierdzające przeciwwskazania do wykonywania określonych prac, jeżeli takie posiada. Organ II instancji ustalił, iż skarżący w rejestrze osób bezrobotnych pozostaje z przerwami od 1991 r. Podczas dokonywania tych rejestracji, włącznie z rejestracją w dniu 21 sierpnia 2013 r., przedstawiał on różne dokumenty. Z zestawień dotyczących okresów zaliczalnych w ocenie organu wynika, iż skarżący legitymował się następującymi okresami w poszczególnych latach: na dzień 16.02.2009 r. udokumentował 1 rok 5 miesięcy i 3 dni stażu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, na dzień 11.02.2010 r. udokumentował 2 lata 4 miesiące i 26 dni stażu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, na dzień 21.08.2013 r. udokumentował 3 lata 5 miesięcy i 14 dni stażu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, na dzień 02.09.2013 r. udokumentował 8 lat 8 miesięcy i 3 dni stażu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych, na dzień 24.09.2013 r. udokumentował 10 lat i 2 miesiące stażu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Zdaniem organu odwoławczego w dniu 21 sierpnia 2013 r., tj. w dniu ostatniej rejestracji skarżący na udokumentowanie przesłanki wynikającej z przepisu art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przedstawił dokumenty świadczące o posiadaniu stażu pracy uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych w wymiarze mniejszym niż 5 lat, tj. 3 lata 5 miesięcy i 14 dni. Odnosząc się do dostarczenia przez skarżącego, w dniu 2 września 2013 r. kopii świadectw pracy potwierdzających swój staż pracy organ wskazał, iż z chwilą udokumentowania co najmniej 5 letniego okresu zatrudnienia uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych Starosta W. wyda w tym przedmiocie stronie stosowną decyzję administracyjną. Od powyższej decyzji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W jego ocenie należało wydać decyzję o przyznaniu 100 % zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ dowodem w sprawie jest m.in. karta rejestracyjna bezrobotnego z 19 sierpnia 2005 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Rozpoznawanie skarg na decyzje organów administracji nie ma charakteru merytorycznego orzekania w sprawie. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", decyzja administracyjna podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ramach tak zakreślonej właściwości Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Na wstępie wskazać należy, iż skarżący nie kwestionuje prawidłowości zaskarżonej decyzji w części dotyczącej przyznania statusu osoby bezrobotnej. Spełnia bowiem wymogi uznania za bezrobotnego określone w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z dnia 13 czerwca 2013 r., poz. 674 z późn. zm.). Sprzeciw skarżącego budzi natomiast fakt odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 100% jego podstawy. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy, który legł u podstaw wydania zakwestionowanego rozstrzygnięcia - prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Skarżący, spełniając warunki do uznania za osobę bezrobotną, zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 21 sierpnia 2014 r. Zgodnie z treścią § 5 rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny albo poszukujący pracy w trybie określonym odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1 przedkłada do wglądu pracownikowi powiatowego urzędu pracy dokonującemu rejestracji: 1. dowód osobisty albo inny dokument tożsamości; 2. odpowiednio: świadectwa ukończenia szkoły, dyplomy lub inne dokumenty potwierdzające kwalifikacje lub zaświadczenia o ukończeniu szkolenia; 3. świadectwa pracy i inne dokumenty niezbędne do ustalenia jej uprawnień przysługujących na podstawie przepisów ustawy; 4. dokumenty stwierdzające przeciwwskazania do wykonywania określonych prac, jeżeli takie posiada. Zdaniem składu orzekającego według dołączonego do akt administracyjnych raportu – zestawienia okresów zaliczanych z dnia 21 sierpnia 2013 r. (dzień złożenia wniosku) skarżący posiadał 3 lata 5 miesięcy i 14 dni stażu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Zatem w dniu wydania decyzji tj. również [...] r. zgodnie z art. 72 ust. 1-2 wysokość zasiłku wynosiła dla bezrobotnego, którego łączne okresy wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz ust. 7, zwane dalej "okresem uprawniającym do zasiłku", wynoszą mniej niż 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokości 80% kwoty zasiłku określonego w ust. 1. Zatem w świetle powyższych okoliczności prawidłowo orzeczono o przyznaniu zasiłku dla skarżącego w wysokości 80%. Wskazać jednocześnie należy, że przepisy art. 71 ust. 1 i 2 ustawy, na które powoływały się organy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji publicznej uprawnień do uznaniowego rozstrzygania w zakresie zasiłku przyznawanego bezrobotnym. Nawet w przypadku, gdy osobie bezrobotnej brakuje kilku dni do wymaganego ustawą okresu uprawniającego do tego zasiłku - organ, związany treścią obowiązujących przepisów, zobligowany jest do odmowy jego przyznania. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że stosownie do przepisu § 5 rozporządzenia w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy to na skarżącym każdorazowo spoczywał obowiązek w momencie dokonywania rejestracji przedstawienia świadectw pracy i innych dokumentów niezbędnych do ustalenia uprawnień przysługujących na podstawie przepisów ustawy. Tymczasem z treści pisma skarżącego z dnia 3 września 2013 r. wprost wynika, że dopiero w dniu 2 września 2013 r. przedłożył w PUP we W. kopie świadectw pracy potwierdzające posiadany staż pracy. Zatem organ w dniu wydania decyzji, tj. w dniu [...] r. mógł rozpoznać sprawę tylko i wyłącznie w oparciu o posiadaną, w dniu dokonywania rejestracji, wiedzę i posiadane dokumenty. Na marginesie należy wskazać, że dowody przedłożone przez skarżącego organowi I instancji w dniu 2 września 2013 r. były przedmiotem kolejnego postępowania administracyjnego, którego zwieńczeniem było wydanie decyzji przez Starostę W. z dnia [...] r. o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku od dnia 2 września 2013 r. w wysokości 100% kwoty zasiłku tj. 823,60 zł brutto miesięcznie, a od dnia 29 listopada 2013 r. w wysokości 646,70 zł brutto miesięcznie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.