II GZ 959/16
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2016-09-30
Skład orzekający: Zofia Przegalińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia referendarza sądowego jest prawidłowe, jeśli skarżący nie uiścił należnej opłaty?Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia referendarza sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami PPSA i rozporządzenia Rady Ministrów, wpis od zażalenia na postanowienie WSA wynosi 100 zł. Skarżący nie wykazał podstaw do zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej.Stan faktyczny
R. P. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu o odmowie wyłączenia referendarza sądowego, nie uiścił od niego opłaty sądowej. Przewodniczący Wydziału WSA wezwał go do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. R. P. złożył zażalenie na to zarządzenie, domagając się jego uchylenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1103/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich postanawia: oddalić zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 21 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Po 1103/12, po rozpoznaniu wniosku R. P. odmówił wyłączenia referendarza sądowego Sebastiana Michalskiego, w sprawie za skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z 13 sierpnia 2012 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
R. P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiścił opłaty sądowej. W związku z tym zarządzeniem z 29 lutego 2016 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł.
W sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z 21 stycznia 2015 r. o odmowie wyłączenia referendarza sądowego, wobec czego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie z dnia 29 lutego 2016 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na wskazane postanowienie tego Sądu w wysokości 100 zł było prawidłowe.
Podkreślić ponadto należy, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło