I OSK 2636/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.G.i J.O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 297/14 w sprawie ze skargi B.G. i J.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia [...] stycznia 2014 r. nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości. W decyzji Kolegium zawarło pouczenie o tym, że strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od jego doręczenia. Pismem z dnia 21 stycznia 2014 r. B.G. i J.O. złożyły wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kolegium oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. nr: [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wniosło o jej odrzucenie jako przedwczesnej z powodu nie wyczerpania toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. o sygn. akt III SA/Kr 297/14, odrzucił skargę. Jak wskazał WSA, w badanej sprawie skarżące jednocześnie ze skargą złożyły wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zatem sprawa nie została jeszcze zakończona decyzją ostateczną wydaną po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z tego powodu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne, a niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną bez wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 powołanej ustawy). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący, zarzucając naruszenie art. 57 § 3 w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.ps.a. przez zaniechanie przez Sąd oceny przedmiotu skargi na podstawie treści skargi, nierozdzielenie skarg i błędne odrzucenie skargi, pomimo zaskarżenia braku rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Zarzucono także naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi, w zakresie, w jakim skarga dotyczyła kosztów postępowania rozgraniczeniowego, pomimo wyczerpania środków zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Analizowana skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew stanowisku skarżącego kasacyjnie, znajdująca się w aktach skarga z dnia 21 stycznia 2014 r. (k. 3) nie zawiera sformułowania, które mogłoby wskazywać na zaskarżenie nią także przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy G. w przedmiocie wniosku o obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego wszystkich uczestników postępowania, co wymagałoby rozdzielenia skarg. Należy zatem podzielić pogląd Sądu pierwszej instancji, że pismo to zaskarża tylko decyzję SKO w Nowym Sączu z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]. Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 271 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Nie jest sporne w niniejszej sprawie, że złożona skarga została wniesiona w tej samej dacie co wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez SKO w Nowym Sączu. Tym samym zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał ją za przedwczesną i – jako taka – podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, mając za podstawę art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.