II OZ 285/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. W. i W.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2916/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. W. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego postanawia: oddalić zażalenie. W skardze z dnia 19 listopada 2013 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego, skarżący F. W. i W. W. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż z przyczyn wskazanych w skardze konieczność wykonania obowiązku wynikającego z treści decyzji doprowadzi do wyrządzenia skarżącym znacznej szkody w postaci poniesienia przez nich znacznych kosztów za wykonanie przedmiotowego przeglądu, w sytuacji, w której decyzja nie jest prawomocna, a ranga stawianych zarzutów wskazuje na zasadność zawartego w skardze wniosku o uchylenie tych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2916/13, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia podniesiono, że w celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. W niniejszej sprawie skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, nie uprawdopodobnili natomiast powyższych okoliczności. Sąd podkreślił, że w fazie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie rozstrzyga o zasadności skargi i podniesionych w nich zarzutach. Kontrola na tym etapie postępowania sprowadza się bowiem do badania przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek uzasadniających orzeczenie, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wniosek skarżących powyższych wymogów nie spełnia, gdyż poza odwołaniem się do kwestii objętych skargą jedyną okolicznością wskazaną na jego uzasadnienie są nieodwracalne skutki wykonania decyzji dla posiadanego majątku. Tymczasem prawie każda decyzja administracyjna nakładająca na stronę postępowania administracyjnego wykonanie określonych obowiązków, w tym jak w niniejszej sprawie wykonanie przeglądu ekologicznego, pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która per se uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażaleniem F. W. i W. W. zaskarżyli powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż w niniejszej sprawie - w razie konieczności wykonania przez skarżących przeglądu ekologicznego objętego zaskarżonym rozstrzygnięciem - nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków, jak również, iż skarżący nieuprawdopodobnili w skardze okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania sądowego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że zaskarżoną decyzją skarżący zostali zobowiązani do wykonania przeglądu ekologicznego w pełnym zakresie , tj. pod kątem możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko prowadzonej przez nich działalności z uwagi na wszelkie możliwe czynniki narażenia, w sytuacji, gdy w toku postępowania administracyjnego rozważano jedynie możliwość negatywnego oddziaływania ich działalności na środowisko jedynie uwagi na hałas. Wykonanie zaskarżonej decyzji pociąga zatem ze sobą nie tylko konieczność zaangażowania do wykonania takiego przeglądu właściwych osób (wykonania go z udziałem różnego rodzaju specjalistów a nie tylko jednego specjalisty jak w przypadku oceny z powodu jednego czynnika narażenia - hałasu) ale także odpłatność za taką usługę, która w przypadku pełnego przeglądu jest nieporównywalnie wyższa i może wynosić nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych. Na potwierdzenie powyższego do zażalenia załączono ofertę cenową za wykonanie przeglądu jaki wynika z obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją. Zdaniem skarżących wykonanie zaskarżonej decyzji przed zbadaniem jej legalności przez sąd administracyjny w zasadzie niweczy sens złożonej skargi - skoro bowiem skarżący wykonają już przedmiotowy przegląd w pełnym zakresie, to skutku tego w żaden sposób nie będzie można odwrócić po uchyleniu zaskarżonej decyzji i wyeliminowaniu jej z obrotu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania ochrony tymczasowej jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Zaś sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Należy podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym strona skarżąca nie wykazała, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżący powołując się na narażenie ich na straty finansowe w żaden sposób nie odnieśli się do swojej sytuacji majątkowej, podczas gdy bezwątpienia pojęcie "znacznej szkody" wiąże się z możliwościami finansowymi danego podmiotu. Brak uprawdopodobnienia kondycji finansowej skarżących oraz brak wykazania wpływu wykonania nałożonego na nich obowiązku na ich finanse, nie wyczerpuje przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można zgodzić się też z argumentem, że ewentualna szkoda finansowa związana z poniesionymi nakładami stanowi trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonej decyzji. Nakłady pieniężne ze swej istoty są bowiem odwracalne i w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje możliwość dochodzenia swoich roszczeń na drodze cywilnoprawnej. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.