II OZ 299/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 170/13 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 170/13 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 170/13. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 170/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił M. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 170/13 w sprawie z jego skargi na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki obiektu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący, wnioskiem z dnia 12 września 2013 r., zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 170/13. Podał, że nie wiedział o wyznaczeniu rozprawy i rozpoznaniu sprawy, gdyż nie otrzymał żadnych informacji z Sądu. Wyjaśnił, że listonosz nie zostawił awiza w jego skrzynce pocztowej, wbrew zapisowi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Powyższe pozbawiło go prawa do zaskarżenia wydanego w sprawie wyroku, co skarżący uznał za niesprawiedliwe. Podniósł, że sytuacja była niezawiniona przez niego. Stwierdził, że zależało mu na śledzeniu tej sprawy. Dodał, że dotychczas odbierał każdą przesyłkę, więc odebrałby również list z informacją o rozprawie. Zaznaczył, że powyższe wyjaśni w urzędzie pocztowym. Zarządzeniem z dnia 23 października 2013 r. skarżący został wezwany do nadesłania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pism dotyczących podjętych działań, mających na celu wyjaśnienie z Pocztą Polską kwestii wadliwego doręczenia przesyłki z Sądu, zawierającej zawiadomienie o rozprawie. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał kopię pisma z dnia 5 listopada 2013 r. kierowanego do Urzędu Pocztowego [...]. Odpowiadając natomiast na wezwanie Sądu z dnia 2 grudnia 2013 r. o nadesłanie odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację, pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. poinformował Sąd, że nie otrzymał żadnej odpowiedzi na powyższe pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia obiektywnych przyczyn uniemożliwiających mu zachowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem swojego twierdzenia, że doręczyciel nie pozostawił w skrzynce pocztowej awiza przesyłki zawierającej zawiadomienie o rozprawie. Skarżący dopiero po otrzymaniu wezwania Sądu o nadesłanie pism dotyczących podjętych przez skarżącego działań, mających na celu wyjaśnienie z Pocztą Polską kwestii wadliwego doręczenia przesyłki, wystąpił do właściwego Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie zarzucanego pracownikowi tej instytucji nieprawidłowego działania. Sąd zwrócił także uwagę, że każda z przesyłek Sądu kierowanych do skarżącego była awizowana, a skarżący nie odebrał tylko jednej z nich. Powyższe pozwala zdaniem Sądu na przyjęcie, że wbrew zarzutowi podnoszonemu we wniosku o przywrócenie terminu, doręczyciel - tak, jak jest to zaznaczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - pozostawił awizo o przedmiotowej przesyłce w skrzynce pocztowej skarżącego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powołanych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, przy czym w pierwszej kolejności badaniu podlega okoliczność, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w siedmiodniowym terminie liczonym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu, datowanym na 12 września 2013 r., skarżący wskazuje, że "do dnia wczorajszego nie był świadomy, że jego sprawa w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie została zakończona". Skarżący wskazał, że o prawomocnym wyroku dowiedział się po wykonaniu telefonu do Sądu. Z pisma tego wynika zatem, że już w dniu 11 września 2013 r. skarżący miał wiedzę o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu. A zatem, w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 11 września 2013 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 18 września 2013 r. Tymczasem wniosek taki złożony został w dniu 19 września 2013 r. (data nadania przesyłki pocztowej, k. 26 akt sądowych). W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu, jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd I instancji rozpoznał wniosek merytorycznie i odmówił przywrócenia terminu z uwagi na nieuprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. Z tego powodu należało uznać, że zaskarżone postanowienie jest wadliwe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 88 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.