II GSK 1795/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. S. – E.- G. J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 214/14 w sprawie ze skargi J. S. – E.- G. J. S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 listopada 2013 r. Nr . w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 214/14 odrzucił skargę J. S. - EC – G. J. S. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego (obecnie: "Ministra Infrastruktury i Rozwoju") z dnia 13 listopada 2013 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. J. S., dalej "skarżący" wyjaśnił, że w dniu 19 grudnia 2013 r. wniósł skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 listopada 2013 r. nr . wydaną w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych. Skarżący wskazał również, że decyzję otrzymał w dniu 21 listopada 2013 r. Z akt administracyjnych wynika, że organ administracji decyzję z 13 listopada 2013 r. doręczył pełnomocnikowi, który reprezentował skarżącego w postępowaniu administracyjnym – adw. M. A. w dniu 18 listopada 2013 r. oraz skarżącemu w dniu 21 listopada 2013 r. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 poz. 267), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W rozpoznawanej sprawie skarżący był reprezentowany w postępowaniu administracyjnym przez pełnomocnika. Organ administracji miał więc obowiązek doręczyć zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi strony, co uczynił w dniu 18 listopada 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Wynikający z ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu upłynął w dniu 18 grudnia 2013 r. (środa), a więc trzydziestego dnia od doręczenia skarżonej decyzji pełnomocnikowi strony. Zdaniem Sądu pierwszej instancji dla rozstrzygnięcia nie ma znaczenia okoliczność, że organ doręczył decyzję także skarżącemu. Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W konsekwencji bieg terminu do dokonania czynności procesowej należy liczyć od daty doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi. Sąd podkreślił, że skarżący wniósł skargę na decyzję 19 grudnia 2013 r., co oznacza, że środek zaskarżenia został złożony z uchybieniem ustawowego terminu i w związku z tym podlegał, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzuceniu. J. S. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, w której na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art.. 53 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi J. S. pomimo, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, albowiem skarga z 19 grudnia 2013 r. została złożona w terminie przepisanym do dokonania tej czynności, gdyż bieg terminu do jej wniesienia rozpoczynał się od dnia jej doręczenia J. S., który: - otrzymał ją wraz z pouczeniem o terminie do jej złożenia bez wskazania, że doręczenie to ma charakter wyłącznie informacyjny; - złożył ją zgodnie z udzielonym przez organ pouczeniem w terminie 30 dni od otrzymania decyzji; - w postępowaniu sądowoadministracyjnym występuje samodzielnie a organ administracji został poinformowany o zakresie pełnomocnictwa udzielonego w trakcie postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Istota problemu w sprawie objętej skargą kasacyjną sprowadza się do kwestii doręczenia ostatecznej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 listopada 2013 r. (obecnie: "Ministra Infrastruktury i Rozwoju") pełnomocnikowi i skarżącemu i skutków wspomnianego doręczenia dla ustalenia początku biegu 30- dniowego terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zdaniem autora skargi kasacyjnej dla ustalenia daty początkowej biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję organu miarodajny jest dzień doręczenia decyzji stronie postępowania, która została pouczona o prawie do wniesienia skargi do sądu w terminie 30 dni a nie, jak uznaje Sąd w zaskarżonym postanowieniu, data doręczenia korespondencji organu zawierającej decyzję ostateczną pełnomocnikowi strony. Skarga kasacyjna próbuje zatem zakwestionować ustalenia Sądu pierwszej instancji odnośnie do początku biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przedstawiając własną koncepcję w tej kwestii. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu pierwszej instancji jest trafne. Zgodnie z treścią art. 40 § 1 k.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. (art. 40 § 2 k.p.a.). W świetle powołanego przepisu doręczenie pisma stronie postępowania wywołuje taki skutek, że strona jest poinformowana o treści aktu administracyjnego, natomiast terminy procesowe do wykonywania przez nią czynności, w tym wnoszenia środków odwoławczych w tym skargi do sądu administracyjnego należy liczyć od daty doręczenia pisma pełnomocnikowi. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 509/10 zaprezentowano pogląd zgodnie z którym, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę, za którą działa pełnomocnik, rozpoczyna swój bieg dopiero od dnia doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi, choćby wcześniej zostało ono doręczone stronie. Taki sam skutek wywołuje sytuacja, w której najpierw pismo organu zostało doręczone pełnomocnikowi, a dopiero potem bezpośrednio stronie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ten pogląd również w rozpoznawanej sprawie. Skoro decyzję ostateczną organu doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 listopada 2013 r. zaś stronie w dniu 21 listopada 2013 r., to początek terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi skarżącego i upływał z dniem 18 grudnia 2013 r. Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 19 grudnia 2013 r. było spóźnione i wobec tego zasadne było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.