IV SA/Wa 2985/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] ; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego F. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 757 (siedmset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. F. sp. Z o.o. z siedzibą w L. wystąpiła do Prezydenta W. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową i biurową, garażem w bryle budynku, z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...]. i ul. [...]. w Dzielnicy M. W. Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. F. sp. z o.o. z siedzibą w L., reprezentowana przez P.L., wystąpiła o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji do czasu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacji inwestycji Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] Prezydent W. zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową i biurową, garażem w bryle budynku, z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy M. W. Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] Prezydent W. działając na podstawie art. 104 i 105 w zw. z art. 98 § 2 k.p.a. umorzył postępowanie, wszczęte na wniosek F. sp. z o.o. w L., w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo- usługową i biurową, garażem w bryle budynku, z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy M. W.. Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z zachowaniem ustawowego terminu, wniosła spółka F. podnosząc iż postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanej inwestycji nie zostało zakończone. Ponadto wskazano, iż Prezydent W. przyjął błędną podstawę prawną zawieszenia a mianowicie art. 98 § 1 k.p.a., zamiast art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W związku z powyższym spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania F. sp. z o.o., z siedzibą w L. od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią usługowo-handlową i biurową, garażem w bryle budynku z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] na terenie Dzielnicy M. W. orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Wskazano, iż postanowienie Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania, zostało wydane na podstawie art. 98 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji pouczył strony, iż w myśl art. 98 § 2 k.p.a. jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Mając na uwadze, iż w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróciła się z wnioskiem o podjęcie postępowania, zdaniem organu odwoławczego zachodziła podstawa do umorzenia postępowania. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. spółka F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazano, iż przyczyną zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji stanowiła konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która do dnia wniesienia skargi nie została wydana. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. spółka uzupełniła skargę, zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a) naruszenie art. 98 § 2 w zw. z § 1 i art. 6 k.p.a. polegające na jego zastosowaniu mimo braku spełnienia przesłanek ustawowych, a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż w sprawie najpierw doszło do zawieszenia postępowania na wniosek strony, a następnie do zaktualizowania się okoliczności wymaganych do wydania decyzji umarzającej na podstawie art. 98 § 2 k.p.a.; b) naruszenie art. 10 § 1 w zw. z art. 7, art. 8 k.p.a. polegające na ich pominięciu, przejawiającym się w niepoinformowaniu strony o zamiarze wydania decyzji o umorzeniu postępowania, mimo iż przemawiał za tym jej istotny interes, który organ ma obowiązek brać pod uwagę z urzędu; c) naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i art. 9 poprzez ich pominięcie, mimo iż w przedmiotowej sprawie miały one zastosowanie, w związku z czym organ powinien był dokonać zawieszenia postępowania z urzędu; d) naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 12 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, polegające na przyjęciu przez organ biernej postawy, pomimo iż rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego należało do jego właściwości, w związku z czym powinien on był działać raczej w kierunku przyspieszenia wydania, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia niż umorzenia postępowania. Ponadto precyzując żądanie skargi, mając na uwadze wskazane wyżej naruszenia prawa, spółka zaskarżyła ww. decyzje w całości i wniosła o ich uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta W. naruszają prawo. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią usługowo- handlową i biurową, garażem w bryle budynku z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] na terenie Dzielnicy M. W. Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny, orzekający w sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż organ naruszył przepisy postępowania kodeksu postępowania administracyjnego umarzając postępowanie w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. F. sp. z o.o. z siedzibą w L. wystąpiła do Prezydenta W. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową i biurową, garażem w bryle budynku, z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy M. W. W trakcie trwania postępowania na skutek zmiany stanu prawnego tj. wejściem z w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227, ze zm.) powstał obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy. W dniu [...] marca 2009 roku organ wezwał skarżącą do przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uzależniając od tego wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wobec powyższego skarżąca spółka pismem z dnia [...] lipca 2009 r. zwróciła się do organu o zawieszenie prowadzonego postępowania administracyjnego do czasu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] Prezydent W. zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z częścią handlowo-usługową i biurową, garażem w bryle budynku, z wykorzystaniem fragmentu istniejącego budynku (C. [...]), z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] i ul. [...] w Dzielnicy M. W. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zaistniała konieczność uzyskania przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji. Z uwagi bowiem na fakt, iż planowana inwestycja zakłada budowę ok. 305 miejsc parkingowych i przedsięwzięcie to ujęte jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) to stosownie do treści art.72 w. ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy powinien załączyć decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Wobec powyższego w ocenie Sądu uznać należy, iż pomimo powołania przez organ jako podstawy zawieszenia postępowania przepisu art. 98 § 1 k.p.a. niniejsze postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawieszone zostało na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. albowiem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ tj. zaistniała konieczność uzyskania prze inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w odrębnym postępowaniu. Tym samym brak było podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepis art. 98 § 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461).