II FZ 499/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 25/14 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 28 października 2013 r. nr ... w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. 1. Zaskarżonym postanowieniem z 4 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 25/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi Z. A. - Firmy Handlowo-Usługowej "M." w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z 28 października 2013 r. nr ... w przedmiocie ulg płatniczych - umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę pozostawił bez rozpoznania wniosek strony z 2 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy. 2. Uzasadniając postanowienie, WSA wskazał, że skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 12 lutego 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia tego wniosku na urzędowym formularzu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącej 5 marca 2015 r. Ponieważ nie zostało ono wykonane, 23 marca 2015 r. referendarz wydał zarządzenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego rozstrzygnięcia. Ponadto pismem z 25 marca 2015 r. złożyła, tym razem na urzędowym formularzu, kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny również pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, bez rozpoznania, bowiem skarżąca winna była wykonać wezwanie najpóźniej w czwartek 12 marca 2015 r., czego nie uczyniła. Na marginesie WSA dodał, że po prawomocnym zakończeniu postępowania z tego wniosku zostanie nadany bieg kolejnemu wnioskowi o przyznanie prawa pomocy, który skarżąca złożyła na formularzu PPF. 3. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła, że nie otrzymała formularza PPF w korespondencji otrzymanej 5 marca 2015 r., ale wysłała inny formularz PPF zanim otrzymała zarządzenie referendarza. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W świetle art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Twierdzenia skarżącej, jakoby nie otrzymała formularza PPF nie znajdują oparcia w aktach sprawy. Z akt tych wynika, że pełnomocnik skarżącej M. A. 5 marca 2015 r. odebrał w jej imieniu przesyłkę zawierającą 2 x odpis zarządzenia z d. 11.02.2015 r. + wezwanie referendarza z d. 12.02.2015 r. + PPF + wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku (vide zwrotne potwierdzenie odbioru - tom II, k. 219 akt WSA). Oznacza to, że wskazany w zarządzeniu referendarza z 12 lutego 2015 r. siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upływał 12 marca 2015 r. W tym czasie skarżąca nie uzupełniła tego braku. Skarżąca 25 marca 2015 r. złożyła nowy wniosek, który będzie rozpatrywany przez WSA po prawomocnym zakończeniu niniejszego postępowania zażaleniowego. Wniosek ten wpłynął do WSA 30 marca 2015 r., a więc już po wydaniu zarządzenia przez referendarza. Ponownego wniosku, z uwagi na uchybienie terminowi do złożenia formularza PPF, nie można uznać za uzupełnienie braków formalnych wniosku z 2 lutego 2015 r. W świetle zatem cytowanego art. 257 p.p.s.a. pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy z 2 lutego 2015 r. bez rozpoznania było w pełni usprawiedliwione. 5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.