II SAB/Wa 105/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy C. na bezczynność Polskiego Związku Kolarskiego z siedzibą w P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej - Gminie C. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi Wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r. Gmina C. (reprezentowana przez Burmistrza) wystąpiła do Polskiego Związku Kolarskiego z siedzibą w P., w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udostępnienie kopii druku zgłoszenia [...] Mistrzostw Polski w Kolarstwie Przełajowym PZK na rok [...] złożonego przez Gminę C. W związku z brakiem odpowiedzi na ww. wniosek, pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., Gmina C. ponownie wystąpiła do Polskiego Związku Kolarskiego z siedzibą w P. o kopię druku zgłoszenia [...] Mistrzostw Polski w Kolarstwie Przełajowym PZK na rok [...] złożonego przez Gminę C. Następnie, w związku z nieudzielaniem przez Polski Związek Kolarski informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z [...] lipca 2013 r., pismem z dnia 26 sierpnia 2013 r. Gmina C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Polskiego Związku Kolarskiego z siedzibą w P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Polski Związek Kolarski z siedzibą w P. podniósł, że działalność Polskiego Związku Kolarskiego nie podlega rygorom ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wynika przede wszystkim z faktu, że w roku 2012 i 2013 nie realizował on i obecnie też nie realizuje żadnych zadań publicznych, ani nie dysponuje żadnym majątkiem publicznym. Polski Związek Kolarski podniósł ponadto, że treść żądania strony skarżącej, zawartego we wniosku z [...] lipca 2013 r., wykracza poza zakres określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej, bowiem przepis art. 3 ww. ustawy nie przewiduje "udzielenia kopii". Pismem z dnia 06 marca 2014 r. Gmina C. podtrzymała przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Stosownie do art. 2 ust. 1 ww. ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. W myśl art. 5 cyt. ustawy, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1 ww. art.). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2 ww. art.). Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 ww. ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (art. 4 ust. 2 ww. ustawy). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: ppsa, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 ppsa). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Stosownie do treści art. 232 § 1 ppsa, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Zgodnie z § 2 ww. art., postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na względzie treść powołanego art. 50 ppsa, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W rozpoznawanej sprawie ze skargą na bezczynność Polskiego Związku Kolarskiego z siedzibą w P. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej wystąpiła Gmina C. W ocenie Sądu, Gmina C. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia przedmiotowej skargi do Sądu, albowiem przepis art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie przewiduje uprawnienia organu administracji publicznej do występowania do innego podmiotu, zobowiązanego na podstawie art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udzielenie informacji. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej są rozwinięciem przepisu art. 61 ustawy z dnia 02 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem art. 61 Konstytucji, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4). Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej są rozwinięciem przepisu konstytucyjnego. Konkretyzują one konstytucyjne uprawnienia obywatelskie. Ustawodawca, używając słowa "każdy" w treści art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, rozszerza to pojęcie, wskazując, iż prawo do informacji publicznej ma obywatel polski, obywatel kraju należącego do Unii Europejskiej, ale także obywatel innego państwa oraz osoba nieposiadająca obywatelstwa. Uprawnienie to jest bardzo szerokie. Oznacza ono bowiem wgląd do informacji osobom mieszkającym w Polsce, ale także osobom spoza terytorium Polski. Należy podnieść, że w dotychczasowym orzecznictwie sądy administracyjne stosowały wykładnię rozszerzającą przytoczonego wyżej przepisu, uznając że skoro prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, oznacza to poszerzenie kręgu podmiotów uprawnionych w stosunku do art. 61 Konstytucji RP. Użyty w art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zwrot "każdemu" oznacza zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej. Jednak termin ten nie może odnosić się do organów administracji publicznej. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informowanie obywateli o stanie "spraw publicznych", a nie zdobywanie przez organy administracji publicznej informacji od innych podmiotów. Tak więc, biorąc pod uwagę cel i sens ustawy o dostępie do informacji publicznej, przyjętej dla urzeczywistnienia idei transparentności władzy publicznej, należy wskazać, iż sformułowanie "każdy" oznacza każdego człowieka lub podmiot prawa prywatnego. Takie rozumienie pojęcia "każdemu" potwierdza stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, zaprezentowane w wyroku z dnia 25 maja 2009 r. sygn. akt SK 54/08, zgodnie z którym: "termin "każdy" obejmuje osoby fizyczne, a także osoby prawne prawa prywatnego w zakresie praw konstytucyjnych, które przysługują osobom prawnym", a nadto zostało potwierdzone przez orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki NSA z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt: I OSK 1002/09 oraz I OSK 1003/09) (patrz: postanowienie NSA w Warszawie z 18 lutego 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 197/09). W sytuacji, gdy strona skarżąca nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż Gminie C., jako organowi administracji publicznej, nie przysługuje uprawnienie do żądania od innego podmiotu informacji publicznej, bowiem Gmina C. nie mieści się w kategorii podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, określonych w art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powyższe powoduje, że nie ma ona interesu prawnego do złożenia skargi do sądu administracyjnego w zakresie bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.