I SA/Wa 2310/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Dariusz Chaciński Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi Zarządu Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę. Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania Dyrektora [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. działającego w imieniu Zarządu Województwa [...], decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...], sprostowaną postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...], prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną - wojewódzką nr [...] relacji [...] (dawniej nr [...] [...]), położonej w obrębie nr [...] miasto [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą", decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną - wojewódzką nr [...] relacji [...] (dawniej nr [...] [...]), położonej w obrębie nr [...] miasto [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...]. Dyrektor [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. będący pełnomocnikiem Zarządu Województwa [...], pismem z dnia 29 grudnia 2010 r. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], z uwagi na zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, załączając dokumenty mające stanowić nowe dowody w sprawie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] wznowił na wniosek [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż przedstawione przez wnioskodawcę nowe dowody nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji z dnia [...] maja 2010 r., gdyż nie potwierdzają zaistnienia przesłanek z art. 73 ustawy, a zatem na ich podstawie nie jest możliwe wydanie rozstrzygnięcia potwierdzającego nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...], prawa własności przedmiotowej nieruchomości. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. wniósł Dyrektor [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K., działający w imieniu Zarządu Województwa [...] wskazując, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] w dniu 31 grudnia 1998 r. była zajęta pod drogę wojewódzką nr [...] relacji [...] i było wykonywane władanie publicznoprawne według stanu na powyższą datę. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2011 r., nr [...], sprostowaną postanowieniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że z wnioskiem o wznowienie postępowania wystąpiła strona postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r., tj. Dyrektor [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K., działający w imieniu Zarządu Województwa [...]. Ponadto wniosek został złożony w terminie wskazanym w art. 148 § 1 Kpa. Zatem postępowanie administracyjne zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. zostało wznowione prawidłowo. Organ odwoławczy zauważył, że w przedmiotowej sprawie strona jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania wskazała art. 145 § 1 pkt 5 Kpa przedstawiając jako nowe dowody w sprawie mapę sytuacyjno - wysokościową z uzgodnieniami do budowy nowego mostu z 1982 r. oraz księgę obiektu mostowego wraz z kartami przeglądów podstawowych obiektu mostowego z lat 1996 - 1998. Zdaniem Ministra, pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, należy rozumieć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę, dotyczące przedmiotu sprawy i mające znaczenie prawne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, ale nie znane organowi, który wydał tę decyzję. W ocenie organu odwoławczego, z załączonych do wniosku dokumentów nie wynika, czy nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] była zajęta w dniu 31 grudnia 1998 r. pod drogę publiczną, Ani kserokopia wycinka mapy sytuacyjno – wysokościowej, jak również kserokopia mapy zawierająca projekt techniczny przebudowy drogi - droga dojazdowa do mostu zaopiniowany w 1982 r. nie potwierdzają zajęcia spornej nieruchomości pod drogę publiczną, według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. Powyższe zostało również potwierdzone w piśmie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], w którym wskazano, że na podstawie powyższych dokumentów nie można potwierdzić, iż działka nr [...] znajdowała się w pasie drogi wojewódzkiej nr [...] [...] na dzień 31 grudnia 1998 r. Minister uznał zatem, że przedstawione przez Dyrektora [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K., działającego w imieniu Zarządu Województwa [...] nowe dowody nie stanowią istotnych dowodów mających wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, gdyż nie wpływają na ocenę stanu faktycznego. Skoro przedstawione dowody nie potwierdzają zajęcia nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] według stanu dzień 31 grudnia 1998 r. pod drogę wojewódzką nr [...] relacji [...], to nie stanowią istotnych dowodów w sprawie, a zatem nie zaistniała przesłanka wznowienia powołana przez wnioskodawcę i nie jest możliwym uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]. Od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r., nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Zarząd Województwa [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, sprowadzający się do stwierdzenia, iż w stosunku do Województwa [...] na dzień 1 stycznia 1999 r. nie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 73 ust. 1 ustawy, tj. władanie nieruchomością. W skardze skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji; 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ dokonał błędnego ustalenia faktycznego, w zakresie władania nieruchomością w dniu 31 grudnia 1998 r. Zdaniem skarżącego, dokumentacja udostępniona Wojewodzie [...] w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. będąca dla sprawy istotnymi nowymi dowodami stanowiła oryginały dokumentów przekazane do oceny organowi. Powyższe dokumenty to między innymi kompletny projekt budowlany przebudowy obiektu mostowego, wybudowanego w zakresie działki [...] oraz kompletna dokumentacja z przeglądów obiektu mostowego. W skład powyższych dokumentów wchodzą między innymi: 1) karty obiektu mostowego wraz z planem sytuacyjnym, z których wynika przebieg drogi wojewódzkiej przed dniem 1 stycznia 1999 oraz projekt budowlany mostu i drogi nr [...]; 2) karty przeglądu szczegółowego z dokumentacją zdjęciową i wpisem o zakończeniu budowy obiektu mostowego znajdującego się w ciągu drogi wojewódzkiej, w której skład wchodzi działka nr [...]; 3) księga obiektu mostowego wraz z kartami przeglądów obiektu mostowego od roku 1995 -1999. W ocenie skarżącego, powyższe dokumenty przedstawiają faktyczny stan sprzed daty 1 stycznia 1999 r. W ocenie skarżącego, z powyższej dokumentacji jednoznacznie wynika, że działka [...] z obr. [...]. [...] na dzień 31 grudnia 1998 r. zajęta była pod pas drogowy drogi wojewódzkiej. Do dnia dzisiejszego powyższy stan jest aktualny. Jednocześnie mapa zasadnicza, stanowiąca nieodłączną część dokumentacji projektu mostu (dowód wcześniej opisany) nie stanowi "wycinka" tylko jest kompletnym dokumentem zawierającym całą nieruchomość gruntową - między innymi działkę [...] - wykorzystaną przed datą 1 stycznia 1999 r. pod budowę mostu. Z uwagi na powyższe Zarząd Województwa [...] stoi na stanowisku, że analiza całości dokumentacji przeprowadzona została przez organ odwoławczy nieprawidłowo, co spowodowało niewłaściwą ocenę przedstawionych dokumentów i w rezultacie utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. W piśmie z dnia 29 marca 2012 r. K. I. właściciel nieruchomości wniosła o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa sądowego. W uzasadnieniu podniosła, że w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2011 r. o wznowieniu postępowania administracyjnego (na które nie przysługiwało zażalenie) Wojewoda [...] stwierdził jedynie, iż wnoszący spełnił warunek określony w przepisie art. 148 Kpa, gdyż wniósł podanie o wszczęcie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Nie wskazał jakie to były okoliczności, ani czy faktycznie strona udowodniła kiedy konkretnie dowiedziała się o nich (skarżący z takim wnioskiem wystąpił najprawdopodobniej dlatego że uczestnik zażądał od niego zapłaty za bezumowne korzystanie z jej działki). Z uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 2011 r. wynika, że były to następujące dokumenty: - karta obiektu mostowego z planem sytuacyjnym, - projekt budowlany mostu, - karty przeglądu szczegółowego z dokumentacją zdjęciową, - kserokopia wycinka mapy sytuacyjno-wysokościowej, - odbitka ozalidowa "projektu-łuku" zaprojektowanego na wykreślonej sytuacji terenowej z "wysokością niezależną". Zdaniem uczestnika postępowania, wydając decyzję Wojewoda [...] dokonał szczegółowej i wyczerpującej analizy tych dokumentów, w następstwie której stwierdził, że "ww. dokumenty nie stanowią dokumentu geodezyjnego, gdyż kserokopia wycinka mapy sytuacyjno-wysokościowej jest bez pieczątek, podpisów, daty; na odbitce ozalidowej 'projektu-łuku" zaprojektowanego na wykreślonej sytuacji terenowej z "wysokością niezależną", brak jest granic i numerów działek, brak podpisu i pieczątki jednostki wykonawstwa geodezyjnego - geodety uprawnionego (jest to wpis wykonany szablonem technicznym z datą 2 grudnia 1978 r. i nazwiskiem geodety), a na odwrocie odbitki pieczątka oryginalna - "Wykonano w prac. reprodukcji 1000"; na kserokopii mapy jednostkowej sytuacyjno-wysokościowej brak jest granic i numerów działek, brak pieczątek, podpisów daty, które potwierdzałyby zarejestrowanie i zgłoszenie "mapy do celów projektowych" jako pracy geodezyjnej, na tej kserokopii znajduje się tylko nazwisko geodety z datą 2 grudnia 1978 r. oraz uzgodnienia "branżowe" z roku 1982. Zdaniem K. I. w tej sytuacji słusznie organ uznał, iż dokumenty te nie dają podstaw do uchylenia i zmiany ostatecznej decyzji, zwłaszcza, że w polskim prawie administracyjnym obowiązuje zasada trwałości decyzji administracyjnej. W konsekwencji stan faktyczny sprawy, który był podstawą do wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] maja 2010 r. nie uległ żadnej zmianie. Uczestnik podkreślił, że skarżący w swojej skardze w ogóle nie polemizuje z oceną organów administracyjnych, co do charakteru dokumentów przedłożonych przy jego wniosku o wznowienie postępowania. O ile organy te w sposób logiczny i przekonywujący uzasadniły dlaczego odmówiły im charakteru dokumentów geodezyjnych, o tyle skarżący ograniczył się jedynie do dość lakonicznego stwierdzenia, że "Powyższe dokumenty przedstawiają faktyczny stan sprzed daty 1.01.1999 r.". W ocenie K. I. skarżący nie sprostał jednak obowiązkowi udowodnienia, iż te dokumenty mogą stanowić dowody w rozumieniu przepisów art. 76 i nast. Kpc, ponieważ zaś tylko fakty wymienione w dokumencie urzędowym traktuje się jako udowodnione (bez potrzeby przeprowadzania innych dowodów). Jej zdaniem, analizowanym dokumentom brak takiego przymiotu, a więc słusznie organy przyjęły, że skarżący nie udowodnił, iż działka uczestnika postępowania zajęta była pod pas drogowy drogi wojewódzkiej w dniu 31 grudnia 1998 r. W piśmie z dnia 7 maja 2012 r. Zarząd Województwa [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie wniosku uczestnika postępowania o obciążenie skarżącego kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że prawidłowa analiza wskazanych w pkt 1-3 skargi, a przedłożonych do wniosku o wznowienie postępowania dokumentów potwierdza, iż działka o numerze [...] położona w obrębie [...] miasta [...], przed dniem 1 stycznia 1999 r. stanowiła element pasa drogowego drogi publicznej. Z przedłożonych wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania dokumentów wynika, iż na działkach sąsiednich (tj. działce numer [...] i [...]) z działką numer [...], przed datą 31 grudnia 1998 r. usytuowany został obiekt mostowy, w ciągu drogi publicznej, co z kolei potwierdza fakt, że działka numer [...], przed dniem 1 stycznia 1999 r. była zajęta pod drogę publiczną. W ocenie skarżącego, kształt obiektu, jak również jego funkcja, a przede wszystkim księga obiektu mostowego wraz z kartami obiektu mostowego prowadzona od roku 1995 do roku 1999 wskazują, iż był on elementem pasa drogowego, będącego w użytku i stanowiącego element drogi, która przebiegała również przez działkę numer [...]. Przeciwna argumentacja prowadziła do wniosku, iż droga kończyła się na granicy działek [...] i [...] a następnie zaczynała się na działce numer [...] - która stanowi drogę publiczną z uporządkowanym geodezyjnie psem drogowym (strona skarżąca wraz z niniejszym pismem przedłożyła graficzny obraz przedstawionej tezy). Zarząd Województwa [...] uważa, że stanowisko prezentowane przez organy obu instancji, zgodnie z którym przedłożone przez skarżącego dokumenty, nie potwierdzają okoliczności, co do tego, że na dzień 31 grudnia 1998 r. działka numer [...] znajdowała się w pasie drogi wojewódzkiej nr [...] [...], stoją w sprzeczności z usytuowaniem przestrzennym obiektu mostowego na działkach numer [...] i [...], a także z tym, że w okresie przed rokiem 1999 obiekt mostowy był użytkowany jako element drogi publicznej (potwierdzenie użytkowania mostu stanowią karty przeglądów okresowych obiektu mostowego). Skarżący zwrócił uwagę, że organy w ogóle nie odniosły się do dowodu w postaci przedłożonej wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania księgi obiektu mostowego wraz z kartami przeglądów obiektu mostowego od roku 1995 do roku 1999. Nadto organ I instancji jedynie ogólnie wypowiedział się o zgromadzonych dowodach poprzez stwierdzenie, że dokumenty, które przedstawił [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w K., chociaż nie były znane Wojewodzie w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2010 r., to jednak nie wnoszą nic nowego do sprawy. W decyzji organów obydwu instancji brak jest wyjaśnienia, dlaczego przedłożonym dokumentom odmówiono mocy dowodowej. Odnosząc się do czynności podjętych przez organ I instancji, a następnie przyjętych przez organ II instancji, na mocy których dowody przedłożone przez stronę, analizowane były z punktu widzenia wyłącznie geodezyjnego skarżący stwierdził, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie jest organem uprawnionym do oceny przesłanek określonych w art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformującej administrację publiczną. Po drugie WINGiK stwierdził jedynie, iż dokumenty przedłożone przez stronę w toku postępowania wznowieniowego, nie mają charakteru dokumentów geodezyjnych. Powyższe stwierdzenie nie wyklucza, możliwości udowodnienia na ich podstawie spełnienia przesłanek do nabycia z mocy prawa własności spornej nieruchomości, gdyż do postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie winny znaleźć zastosowanie ogólne reguły prowadzenia postępowań dowodowych wynikające z Kpa, a w szczególności art. 75 § 1 Kpa, zgodnie, z którym jako dowód należy uznać wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Z treści wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez Dyrektora [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. wynika, że, zdaniem wnoszącego, w niniejszej sprawie wyszły na jaw nowe, nieznane organowi wydającemu decyzję i istotne dla sprawy dowody, które w sprawie dotyczącej nabycia działki nr [...] dowodzą wystąpienia przesłanek zajęcia gruntu pod pas drogowy drogi wojewódzkiej [...] oraz władztwa publicznoprawnego wykonywanego przez zarządcę drogi. Dowodami tymi, w ocenie wnioskodawcy, są uwierzytelnione przez [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. kopie: 1) fragmentu mapy sytuacyjno – wysokościowej z 1978 r. wykonanej w skali 1:500, z naniesionymi uzgodnieniami budowy (przebudowy) obiektu mostowego w m. [...] z 1982 r.; 2) jak to określił pracownik [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. - odbitki ozalidowej "projektu – łuku" w skali 1:500 wykonanej w 1981 r. na potrzeby planowanej przebudowy drogi – drogi dojazdowej do mostu zlokalizowanego na drodze [...], stanowiącego materiał do projektu technicznego zaopiniowanego w 1982 r.; 3) Kart przeglądu podstawowego obiektu mostowego z lat 1996 -1999; 4) Księgi obiektu mostowego zlokalizowanego w m. [...] w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] z 1999 r.; 5) Księgi obiektu mostowego zlokalizowanego w m. [...] w ciągu drogi nr [...] (bez daty); 6) Karty przeglądu szczegółowego przedmiotowego mostu z 2000 r. Zdaniem Sądu, rację należy przyznać Wojewodzie [...] i Ministrowi Infrastruktury, że opisany wyżej materiał dowodowy nie stanowił dowodów istotnych dla sprawy zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] i wobec tego brak było podstawy do wznowienia postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, co obligowało organ do odmowy uchylenia kwestionowanej decyzji w oparciu o przepis art. 151 § 1 pkt 1 Kpa. Zgodzić należy się z organami, że mapa sytuacyjno – wysokościowa, o której mowa w pkt 1) powyższych rozważań nie wskazuje gdzie znajduje się nieruchomość oznaczona jako działka nr [...]. Z mapy tej nie wynika, czy sporny grunt był zajęty 31 grudnia 1998 r. w całości bądź w części i pod jakie konkretnie elementy pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...]. Te same uwagi dotyczą dowodu wskazanego w pkt 2) rozważań Sądu. Jeżeli chodzi o dowody wskazane w pkt 3) - 6) rozważań Sądu, to uszło uwadze skarżącego, że dowody te nie mogą być uznane za istotne dla niniejszej sprawy, ponieważ nie dotyczą przedmiotu tej sprawy. Jak wynika z akt sprawy, w tym i pisma skarżącego z dnia 7 maja 2012 r., przedmiot kwestionowanej w trybie wznowienia postępowania decyzji z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] dotyczył nabycia przez Województwo [...] z mocy prawa w trybie art. 73 ustawy gruntu oznaczonego jako działka nr [...]. Tymczasem opisany wyżej obiekt mostowy zlokalizowany jest na działkach nr [...] i [...], których nie dotyczyła kwestionowana decyzja z [...] maja 2010 r. Wobec tego dokumentacja, o której mowa w pkt 3) - 6) rozważań Sądu mogłaby mieć znaczenie, ale w sprawach dotyczących nabycia przez podmiot publicznoprawny tychże działek w trybie art. 73 ustawy. Zdaniem Sądu, udowodnienie przesłanki zajęcia konkretnego gruntu pod drogę publiczną nie może opierać się na domniemaniu wynikającym z tego, że skoro sąsiednie działki były zajęte na określonej przestrzeni pod element pasa drogowego (obiekt mostowy), to również sporna działka na tej samej przestrzeni leżała w pasie drogi publicznej. Sąd zwraca uwagę, że przy wyjaśnianiu przesłanki zajęcia nieruchomości (jej części) pod drogę publiczną, o której mowa w art. 73 ust. 1 ustawy chodzi o ustalenie faktycznego zasięgu drogi publicznej na gruncie prywatnym, w tym ustalenie jakie konkretne elementy drogi (pasa drogowego) w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 1998 r. znajdowały się na danym gruncie i jaką przestrzeń tego gruntu zajmowały. Do wyjaśnienia tej przesłanki nie mają przesądzającego znaczenia dowody, które obrazują tzw. formalny przebieg drogi - przebieg drogi wynikający z linii rozgraniczających drogę nakreślonych np. w wytworzonej przed dniem 31 grudnia 1998 r. dokumentacji geodezyjnej, planistycznej. Wobec powyższego skoro w niniejszej sprawie wnioskujący o wznowienie postępowania na podstawie przedłożonych do wniosku dowodów nie wykazał, że przedmiotowy grunt był zajęty pod drogę publiczną – drogę wojewódzką nr [...], to nie można uznać, że przedłożone przez stronę dowody miały istotny wpływ na ustalenie przesłanki władania nieruchomością przez podmiot publicznoprawny, o której mowa w art. 73 ust. 1 ustawy. Pomijając to, że dowody opisane w pkt 3) – 6) rozważań Sądu nie dotyczą niniejszej sprawy (odnoszą się do innych nieruchomości), trzeba wskazać, że na gruncie przepisu art. 73 ust. 1 ustawy chodzi wykazanie faktycznego władania przez podmiot publicznoprawny nieruchomością prywatną. Faktyczne władanie przez podmiot publicznoprawny nieruchomością prywatną jest natomiast konsekwencją jej zajęcia pod drogę publiczną. Skoro zatem dowody z pkt 1) i 2 ) rozważań Sądu nie wskazują przestrzennych granic zajęcia spornej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r. pod część drogi wojewódzkiej nr [...], to nie można na ich podstawie wywieść władztwa publicznoprawnego sprawowanego przez określonego zarządcę drogi na rzecz Województwa [...] na prywatnym gruncie. Należy też mieć na uwadze, że z dowodów z pkt 1) i 2) nie wynika, że przebudowę drogi wojewódzkiej prowadziła określona jednostka administracji drogowej lub że na jej zlecenie wykonywał to inny podmiot. Dla niniejszej sprawy nie miały też znaczenia dowody przedłożone przez skarżącego wraz z odwołaniem od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...]. Część z tym dowodów stanowią dowody które były znane organowi wydającemu decyzję z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] (Protokół graniczny wraz z mapą, Mapa zasadnicza z 1979 r., z adnotacją o rozgraniczeniu działek z daty 10 grudnia 1986 r., mapa zawierająca szkic projektu podziału – zarys pomiarowy z 1979 r.). Pozostała część dowodów (Operat podziału gruntów z 1987 r., zaktualizowana w 1986 r. Mapa zasadnicza m. [...], Wykaz zmian gruntowych, bez daty) to dowody nowe, nie zgłaszane na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, a zatem (nie przesądzając ich znaczenia dla sprawy) mogące, teoretycznie rzecz biorąc, stanowić podstawę do wniesienia odrębnego wniosku o wznowienie. Sąd zauważa, że przepisy o trybach nadzwyczajnych zawarte w Kpa należy interpretować ściśle, z uwagi na zasadę trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 Kpa). Z przepisów o wznowieniu postępowania wynika zaś, że w sytuacji oparcia wniosku o wznowienie postępowania o konkretne dowody, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, dowody te muszą przejść przez wstępną fazę badania dopuszczalności wznowienia postępowania (art. 148 § 1 Kpa), a następnie są poddawane ocenie w postępowaniu, gdzie organ wyjaśnia, w oparciu o te konkretne dowody, czy wystąpiła przyczyna wznowienia postępowania, a jeżeli tak to, przechodzi do fazy rozpatrywania istoty sprawy (art. 149 § 1 Kpa). Zdaniem Sądu, rozwiązania proceduralne tego nadzwyczajnego trybu postępowania wskazują na to, że nie jest możliwe zastępowanie dowodów stanowiących podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania innymi dowodami, zgłoszonymi na etapie postępowania odwoławczego. To konkretne dowody powoływane jako podstawa wznowienia pozwalają organowi na przejście do fazy ponownego rozpoznawania istoty sprawy, a zatem dopiero w tej ostatniej fazie postępowania organ ocenia całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Biorąc powyższe pod uwagę i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 z dnia 13 marca 2012 r.) orzekł, jak w sentencji. Sąd nie orzekł o zwrocie na rzecz uczestnika postępowania K. I. kosztów postępowania sądowego, ponieważ z przepisu art. 200 powołanej wyżej ustawy wynika, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym zwrot kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa prawnego) przysługuje tylko skarżącemu, tylko od organu i tylko w razie uwzględnienia jego skargi.