I OZ 1226/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 409/14 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił J. R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie SKO w K. zostało doręczone J. R. w dniu 27 grudnia 2013 r. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W dniu 27 stycznia 2014 r. J. R. wniósł bezpośrednio do WSA w Krakowie skargę na ww. postanowienie SKO w K. Skarga ta wpłynęła do Sądu 30 stycznia 2014 r., który w dniu 31 stycznia 2014 r. przekazał ją do organu. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę J. R. jako wniesioną po terminie. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 2 czerwca 2014 r. Pismem opatrzonym datą 27 czerwca 2014 r. J. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, twierdząc, że uchybienie terminu wynikało z błędnego pouczenia o sposobie wniesienia skargi do WSA w Krakowie. Skarżący podkreślił, że do 27 czerwca 2014 r. przebywał za granicą i nie był w stanie złożyć wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni. Sąd I instancji uznał, że przedmiotowy wniosek został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), lecz nie jest zasadny, gdyż zaskarżone przez J. R. postanowienie SKO w K. zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia tego postanowienia do WSA w Krakowie. W szczególności pouczono skarżącego, że skargę wnosi się "za pośrednictwem SKO w K.". Zatem to skarżący błędnie odczytał prawidłowe i jednoznacznie sformułowane pouczenie i skierował swoją skargę bezpośrednio do WSA w Krakowie, co skutkowało tym, że musiała ona zostać przekazana przez Sąd do Kolegium. WSA podkreślił, że to skarżący poprzez błędne odczytanie pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu spowodował konieczność wdrożenia procedury przekazywania skargi, która doprowadziła do uchybienia terminu. Z tego względu, Sąd uznał, że skarżącemu można przypisać winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. R. wskazując, że przesyłka zawierająca skargę została wysłana przez osobę zaprzyjaźnioną. Z powodu błędnego zaadresowania koperty skarga została przesłana bezpośrednio do WSA w Krakowie, natomiast z jej treści wynika, że jest ona wnoszona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Zdaniem skarżącego, uprawdopodobnił on okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi, tj. pobyt za granicą, który uniemożliwiał mu osobiste wniesienie skargi. Wskazał, że wniesienie skargi bezpośrednio do WSA w Krakowie było wynikiem pomyłki osoby trzeciej. Pomyłka ta nie może być traktowana jako niedbalstwo skarżącego, gdyż była spowodowana brakiem wykształcenia prawniczego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., jednak nie zasługuje on na uwzględnienie. Wskazane przez skarżącego okoliczności, stosownie do których do uchybienia terminu doszło z uwagi na błędne zaadresowanie koperty ze skargą - zamiast do organu, którego decyzja była przedmiotem skargi, co strona skarżąca powinna była uczynić stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. - bezpośrednio do Sądu, nie wyczerpuje tych wymogów. Pomyłkę tę skarżący tłumaczył brakiem wiedzy prawniczej oraz błędem osoby trzeciej, która wysłała skargę. Powyższe okoliczności w ocenie strony, uzasadniały brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Należy zatem wskazać, iż błędne zaadresowanie koperty ze skargą, podobnie jak nieznajomość przepisów prawa nie mogły świadczyć o wyłączeniu winy strony skarżącej w niewywiązaniu się z obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi. Doręczone skarżącemu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] listopada 2013 r. zawierało jasne w swojej treści i jednoznaczne pouczenie, że ewentualną skargę na ww. postanowienie wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nie można zatem uznać, że błędne zaadresowanie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast do organu, co zresztą przeczy podnoszonej niewiedzy w przedmiocie sposobu wniesienia skargi, nastąpiło bez winy skarżącego, który został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi. Należy również wskazać, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. Błędy i zaniedbania osoby, którą posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie narusza przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.