II FZ 282/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1638/13 w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 3 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wezwał M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 3 października 2013 r. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., zawierające stanowisko organu egzekucyjnego w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego dnia 9 czerwca 2011 r., w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Skarżący został pouczony, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyżej powołane rozstrzygnięcie skarżący wniósł zażalenie, w którym zawarł wniosek o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt I SA/Gd 1236/13. Zdaniem skarżącego są to sprawy tożsame. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Z treści art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism wszczynających postępowanie należy skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Biorąc powyższe pod uwagę, należy zauważyć , że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 3 października 2013 r., utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., zawierające stanowisko organu egzekucyjnego w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego dnia 9 czerwca 2011 r. Sprawa ta nie została zaliczona do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w sprawie. Skoro zatem skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu, to konieczne stało się ustalenie jego wysokości. W wydanym zarządzeniu prawidłowo, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ustalono, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. Podsumowując, należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie. Na marginesie NSA pragnie zauważyć, że Sąd może zarządzić połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia. Jest to czynność techniczna, której Sąd nie dokonuje na wniosek strony. Połączenie takie nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Zakamycze 2005 r., str. 264). Ewentualne zastosowanie w takiej sprawie art. 111 § 2 u.p.p.s.a. nie ma wpływu na wysokość wpisu, który powinien być obliczony od każdej sprawy odrębnie (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt FZ 313/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005 r., II FZ 444/05, niepubl.). Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalić.