III SA/Kr 1513/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych skargę oddala Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 3 października 2013 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, oraz art. 23a ust. 7 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 134, poz. 779), cofającą rejestrację automatu do gry o niskich wygranych Hot Spot o numerze fabrycznym [...] (poświadczenie rejestracji z dnia 5 sierpnia 2008 r. nr [...]). Rozstrzygnięcie powyższe zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Postanowieniem z dnia [...] 2011 r. na podstawie materiałów zebranych podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 15 lutego 2010 r. w lokalu - Kawiarnia R, ul. P, K oraz opinii biegłego sądowego z dnia 12 listopada 2010 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia poświadczenia rejestracji automatu do gry Hot Spot, nr fabryczny [...], nr [...] w związku z niespełnianiem przez automat wymogów technicznych dla automatów o niskich wygranych podlegających przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Przeprowadzona przez funkcjonariuszy celnych Urzędu Celnego w dniu 15 lutego 2010r. kontrola w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych, w ramach której przeprowadzono w drodze eksperymentu grę na w/w automacie wykazała, że wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż określona w ustawie o grach hazardowych i wynosi 10 zł przy 100 kredytach na liczniku. Ponadto w dniu 2 maja 2010r. biegły sądowy Sądu Okręgowego mgr inż. R. R. przeprowadził na terenie magazynu depozytowo likwidacyjnego Izby Celnej ekspertyzę automatu i w swojej opinii z dnia 12 listopada 2010r. stwierdził, że : 1) badany automat umożliwia pobieranie przez grającego punktów z licznika "bank", a stawka za udział w jednej grze może być wyższa od 0,50 zł, 2) stawka za jeden punkt wynosi 0,1 zł, 3) wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze prowadzonej z licznika "bank" wynosi 100 punktów, 4) wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze prowadzonej z licznika "kredyt" wynosi 1 punkt, 5) maksymalna wygrana dla gier prowadzonych w oparciu o punkty pochodzące z licznika "bank" składa się z dwóch części: bezpośredniej (max. 500 pkt) oraz pośredniej w postaci praw do gier premiowych Action Game (umożliwiających graczowi zdobycie dodatkowej wygranej). Łączna jednorazowa wartość wygranej w grze liczona jako suma wygranej bezpośredniej oraz pośredniej może przekroczyć równowartość 60 pln, 6) do przelewania punktów z licznika "kredyt" do licznika "bank" służy funkcja Hi-Lo (rozgrywana za 2 pkt), 7) prawo do gier premiowych (Action Game) nabywa się po uzyskaniu wygranej powyżej 500 pkt, 8) możliwe jest prowadzenie gry w formie automatycznej poprzez przytrzymanie klawisza START (tylko Hi-Lo). Decyzją z dnia [...] 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego orzekł o cofnięciu rejestracji przedmiotowego automatu. Decyzja ta została uchylona przez Dyrektora Izby Celnej decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy stwierdził m. in., że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rozważyć należy zasadność przeprowadzenia dodatkowych dowodów mających na celu usunięcie wszelkich wątpliwości dotyczących charakteru automatu, w tym rozważyć konieczność zasięgnięcia opinii specjalistycznej jednostki badającej upoważnionej do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier, skonfrontować wyniki tej opinii z treścią opinii jednostki badającej sporządzonej na potrzeby rejestracji spornego w sprawie automatu do gry. Ponownie rozpatrując sprawę Naczelnik Urzędu Celnego powołał w charakterze biegłych pracowników Laboratorium Celnego przy Izbie Celnej I. K. i J. K., w celu ustalenia, czy badany automat realizuje ciąg informacyjno-skutkowy dotyczący wygranej i w związku z tym, czy spełnia wymogi techniczne zgodne dla automatów podlegających art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Działając na podstawie art. 190 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 30 grudnia 2011r. Organ zawiadomił Spółkę, że w dniu 13 stycznia 2012r. o godzinie 8.00, w magazynie depozytowo likwidacyjnym Izby Celnej odbędzie się badanie automatu do gry Hot Spot, nr fabryczny [...], nr [...], w którym strona ma prawo brać udział. Strona nie skorzystała z tego prawa. Biegli sporządzili sprawozdanie z tego badania, w którym to sprawozdaniu przedstawiono jego przebieg i wyniki. Organ wyznaczył Spółce A siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego. Spółka nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Za istotne dla toczącego się postępowania organ uznał ustalenia w/w sprawozdania zawarte w szczególności w punkcie 21, z których wynikało, że 1) gry prowadzone są na urządzeniu elektronicznym; 2) program gier umożliwia rozgrywanie gier za stawkę o wartości wyższej niż wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze określonej w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych; 3) nałożona plomba jednostki badającej na obudowie płyty logicznej nie zabezpiecza dostępu do gniazd podłączeniowych płyty logicznej, jak również dostępu do dwusekcyjnego przełącznika DIPSWITCH umożliwiającego wykasowanie księgowości elektronicznej oraz modyfikację ustawień oprogramowania gier (m. in. maksymalnej stawki za grę); 4) nałożona plomba jednostki badającej na metalowej obudowie czterowierszowego licznika elektronicznego nie zabezpiecza przed możliwością zmiany wskazań czterowierszowego licznika elektronicznego, a zmianę wyświetlanych wskazań czterowierszowego licznika elektronicznego można dokonać poprzez niezabezpieczone złącze główne podłączone do płyty głównej, jak również poprzez niezabezpieczone przewody wchodzące do metalowej obudowy czterowierszowego licznika elektronicznego. W ocenie organu I instancji sprawozdanie z badań wydane przez Laboratorium Celne przy Izbie Celnej potwierdziło opinię biegłego sądowego Sądu Okręgowego z dnia 12 listopada 2010 r., w której stwierdzono, że stan rzeczywisty przedmiotowego automatu jest niezgodny z warunkami rejestracji wynikającymi z przepisów ustawy. Dlatego, w ocenie organu, opinie biegłych, a także eksperyment przebiegu gry na przedmiotowym automacie przeprowadzony w ramach kontroli wykonanej przez funkcjonariuszy, dostarczyły dowodów potwierdzających ponad wszelką wątpliwość, iż przedmiotowy automat nie spełnia wymogów określonych w ustawie o grach hazardowych, w szczególności naruszając art. 129 ust. 3 tej ustawy (w efekcie gry prowadzonej na badanym automacie wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze może przekroczyć 0,50 zł). W związku z tym zachodziły przesłanki z art. 23a ust. 7 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw do cofnięcia rejestracji automatu przed jej wygaśnięciem. Odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego złożyła "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W, zarzucając jej naruszenie: – art.180 § 1, art. 187 § 1, art. 229 Ordynacji podatkowej poprzez nierzetelne przeprowadzenie postępowania dowodowego, wyrażające się zaniechaniem dopuszczenia szeregu dowodów, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności dowodu z przesłuchania pracowników Laboratorium Celnego, dowodu z przesłuchania biegłych z jednostki badającej, która wydała opinię techniczną, dowodu z konfrontacji ww. biegłych oraz dowodu z przesłuchania strony; – art. 191 Ordynacji podatkowej prowadzące do błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez: - przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny całkowicie dowolnej, wyrażające się w przyjęciu, że zabezpieczone urządzenie nie spełnia wymogów przewidzianych przez ustawę dla automatów do gier o niskich wygranych, - przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowolnej, wyrażające się w zlekceważeniu przez organ okoliczności, że sporny automat posiadał nienaruszone plomby, a tym samym, iż od dnia badania przez biegłych do dnia kontroli nikt nie ingerował w program automatu oraz jego płytę logiczną; – § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, poprzez ich całkowicie bezzasadne zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 3 października 2013 r. W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy, w szczególności wyniki badania jednostki badającej upoważnionej przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w sposób nie budzący wątpliwości potwierdziły fakt, że sporny automat nie spełnia warunków określonych w ustawie. Organ odwoławczy podkreślił, że podstawę do cofnięcia rejestracji tego automatu stanowił ustalony i udowodniony fakt umożliwienia graczowi gry za stawkę przewyższającą stawkę określoną w ustawie. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu braku bezstronności w związku z wydaniem opinii w przedmiotowej sprawie przez Wydział Laboratorium Celne przy Izbie Celnej. Organ przywołał warunki, jakie musi spełniać podmiot ubiegający się o status jednostki badającej i wskazał, że z treści aktualnego wykazu jednostek upoważnionych przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier opublikowanego na stronie internetowej urzędu obsługującego MF – stosownie do art. 23f ust. 6 ustawy o grach hazardowych - wynika, że jedną z upoważnionych jednostek jest Laboratorium Celne w Izbie Celnej. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że ustawodawca nie wprowadził ograniczenia polegającego na zastrzeżeniu funkcjonowania jednostki upoważnionej poza strukturami organów państwa. W ocenie organu brak było podstaw do podważania zasadności wyboru Laboratorium Celnego przy Izbie Celnej, jak również do kwestionowania kompetencji i niezależności biegłych przeprowadzających badania w tej jednostce. Ponadto organ podkreślił, że dowody w postaci eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych oraz opinii biegłego sądowego R. R. stanowiły swego rodzaju potwierdzenie i dopełnienie zasadniczego dowodu, jakim była opinia jednostki badającej. Organ zwrócił też uwagę, że R. R. jest wpisany przez Sąd Okręgowy na listę biegłych z zakresu informatyki i telekomunikacji, a zatem za nieuzasadnione należy uznać stanowisko Spółki, iż taka osoba nie może wypowiadać się na temat automatów do gier, zwłaszcza, że biegły ten wypowiedział się w istocie w kwestii oprogramowania komputerowego sterującego urządzeniem (automatem). Zdaniem organu odwoławczego cofnięcie rejestracji spornego automatu opierało się na trzech odrębnych dowodach, a więc nie zachodziła potrzeba dokonywania dodatkowych ustaleń, tym bardziej, że Spółka w postępowaniu przed organem I instancji nie składała wniosków dowodowych. Ponadto Dyrektor Izby celnej zaznaczył, że ustawa z 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, która dodała do ustawy o grach hazardowych z 19 listopada 2009 r. m.in. przepis art. 23a ust. 7, będący podstawą prawną rozstrzygnięcia organu I instancji, została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010 r. pod numerem 2010/0622/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych, które wdraża dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. Organ odwoławczy zauważył, że w sentencji decyzji organu I instancji błędnie wskazano jako podstawę prawną m.in. art. 23a ust. 7 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 134, poz. 779) zamiast art. 23a ust. 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), lecz błąd ten pozostał bez wpływu na zasadność dokonanego rozstrzygnięcia i nie spowodował negatywnych skutków procesowych dla Spółki. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej wniosła A Sp. z o.o. z siedzibą w W, zarzucając jej naruszenie: – fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej, uregulowanych w Traktacie z Lizbony zmieniającym Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z dnia 13 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2009 r. nr 203, poz. 1569) oraz naruszenie art. 2, art. 31 ust. 3 w związku z art. 22, art. 61, art. 7 Konstytucji RP, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która została uchwalona z pominięciem procedury notyfikacji, a zatem w sposób bezprawny i jako taka nie obowiązuje; – art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 229 Ordynacji podatkowej poprzez nierzetelne przeprowadzenie postępowania dowodowego, wyrażające się zaniechaniem dopuszczenia szeregu dowodów, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności dowodu z przesłuchania pracowników Laboratorium Celnego, dowodu z przesłuchania biegłych z jednostki badającej, która wydała opinię techniczną, dowodu z konfrontacji ww. biegłych oraz dowodu z przesłuchania strony; – art. 191 Ordynacji podatkowej prowadzące do błędu w ustaleniach faktycznych poprzez: przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny całkowicie dowolnej, wyrażające się w przyjęciu, iż zabezpieczone urządzenie nie spełnia wymogów przewidzianych przez ustawę dla automatów do gier o niskich wygranych, oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowolnej, wyrażające się w zlekceważeniu przez organ okoliczności, iż dowodowy automat posiadał nienaruszone plomby, a tym samym, że od dnia badania przez biegłych do dnia kontroli nikt nie ingerował w program automatu oraz jego płytę logiczną, – § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, poprzez ich całkowicie bezzasadne zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasadzenia kosztów podstępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Sądowa kontrola przeprowadzona zgodnie z powyższymi regułami doprowadziła do uznania, że skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Jako materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji wskazał organ I instancji przepis art. 23a ust. 7 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011r. nr 134, poz. 779), dalej ustawa zmieniająca, jednak jak dostrzegł i słusznie zauważył organ odwoławczy, podstawę tę stanowi przepis art. 23 a ust 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009r. nr 201 poz.1540 ze zm.), dalej ustawa, jednak takie – omyłkowe - wskazanie podstawy prawnej nie stanowi o wadzie mającej wpływ na treść kontrolowanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 129 ust. 1 i ust. 3 ustawy, działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed wejściem w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, wprowadzono do ustawy o grach hazardowych przepisy przewidujące procedurę weryfikacji dotychczasowych rejestracji automatów do gier o niskich wygranych. W art. 11 ust. 1 ustawy zmieniającej przewidziano, że poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie dotychczasowych przepisów w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy zmienianej, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust. 6 i 7 ustawy zmienianej. Przepis art. 11 ust. 2 ustawy zmieniającej stanowi natomiast, że przepisy art. 23a - 23c i 23e ust. 1 i 2 ustawy zmienianej, stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów do gier o niskich wygranych przez podmioty prowadzące działalność na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. Z mocy przytoczonego wyżej przepisu przejściowego ustawy zmieniającej oraz art. 14 tejże ustawy, od dnia 14 lipca 2011 r. organy celne zobowiązane są stosować przepisy ustawy o grach hazardowych w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Do stanu faktycznego niniejszej sprawy organ miał więc obowiązek stosować przepisy art. 23a-23f ustawy. Zgodnie z art. 23a ust. 7 ustawy, naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Podstawą do cofnięcia rejestracji jest więc ustalenie przez organ, że automat nie spełnia wymogów ustawowych. Do wymogów ustawowych dla automatów do gier o niskich wygranych należą natomiast wymogi wskazane w przytoczonym wyżej przepisie art. 129 ust. 3 ustawy, ograniczające wartość jednorazowej wygranej i wartość maksymalnej stawki w jednej grze. Zgodnie z art. 23b ust. 1 ustawy, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać urządzenie lub automat badaniu sprawdzającemu. Zgodnie z ust. 3 art. 23b, badanie sprawdzające przeprowadza jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. W świetle powyższej regulacji, dowodem mogącym stanowić podstawę ustalenia przez naczelnika urzędu celnego, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie może być wyłącznie opinia jednostki badającej, upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Ustalenie takie nie może być dokonane na podstawie jakiegokolwiek innego dowodu. Nie było w sprawie kwestionowane, że Wydział Laboratorium Celnego przy Izbie Celnej jest jednostką badającą, upoważnioną przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier i sporządzania opinii technicznych. Izba Celna znajduje się w sporządzonym przez Ministerstwo Finansów i opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa wykazie jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Powyższe oznacza, że jednostka ta spełnia wymagania ustawowe przewidziane w art. 23f ust. 1 pkt. 1 - 4 ustawy, dla jednostek badających upoważnionych przez Ministra Finansów do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Sąd w pełni podziela stanowisko WSA w Białymstoku wyrażone w wyroku z dnia 9 kwietnia 2013r., II SA/Bk 851/12, (LEX nr 1329482) iż : "Organy prowadzące postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu nie mają uprawnienia do podważania czy weryfikacji upoważnień Ministra Finansów udzielonych jednostkom badającym do przeprowadzania badan automatów. Stąd zastrzeżenia strony co do obiektywizmu jednostki badającej, pozostającej w strukturach Służby Celnej, nie mogą stanowić dla organu wystarczającego uzasadnienia odmowy poddania automatu badaniu przez wyznaczoną jednostkę". Pogląd powyższy wyrażony został co prawda w wyroku wydanym w wyniku rozpoznania skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu bezzasadnej odmowy okazania- celem dokonania oględzin - automatu do gier o niskich wygranych, ale zachowuje w pełni aktualność na gruncie stanu faktycznego niniejszej sprawy. Skarżąca Spółka kwestionowała bowiem w toku postępowania fakt powołania przez organ jako biegłych pracowników Laboratorium Izby Celnej, składając wniosek o wyłączenie biegłych-pracowników organu, który to wniosek został przez organ I instancji rozpatrzony negatywnie, w formie postanowienia z dnia 24 kwietnia 2012r. o odmowie wyłączenia biegłych (k. 55 akt adm.). Powtórzeniem zarzutów zawartych w w/w wniosku o wyłączenie są obszernie uzasadnione zarzuty skargi w części dotyczącej statusu pracowników Laboratorium Celnego, co w związku z tym, zdaniem skarżącego powoduje, że opinia sporządzona przez tę jednostkę pozbawiona jest waloru obiektywizmu i bezstronności. Z wyżej wskazanych przyczyn zarzuty te nie mogły odnieść pożądanego rezultatu a stanowisko organu I instancji wyrażone w postanowieniu o odmowie wyłączenia biegłych, oraz stanowisko wyrażone w powyższej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji należało uznać za prawidłowe. Wobec ustawowego uregulowania, zawartego w przepisach art. 23b ust. 1 i ust. 3, oraz art. 23f ust. 1 ustawy nie mogły odnieść skutku także zarzuty skargi dotyczące nieprzeprowadzenia przez organy dowodów w postaci przesłuchania pracowników Laboratorium Celnego, z przesłuchania biegłych jednostki badającej, która wydała opinię techniczną, oraz dowodu z konfrontacji biegłych i z przesłuchania strony. Zdaniem sądu, organ prawidłowo, nie naruszając przepisów prawa uznał, że przesłuchiwanie w charakterze świadków osób, które sporządziły opinię techniczną stanowiącą podstawę rejestracji automatu nie przyczyniłoby się w żaden sposób do ustalenia nowych, istotnych w sprawie okoliczności a to z tego powodu, że przepis art. 23 a ust. 7 ustawy nie uzależnia w żaden sposób rozstrzygnięcia naczelnika urzędu celnego wydanego na jego od faktu istnienia pozytywnej opinii technicznej poprzedzającej udzielenie zezwolenia na podstawie przepisów obowiązujących przed wejściem w życie ustawy. Dlatego nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia fakt istnienia takiej opinii, która sporządzona została dla spornego automatu przez Politechnikę w dniu 29 maja 2008r., przed jego zarejestrowaniem (k. 82 akt adm.). Ustawa nie uzależnia także cofnięcia rejestracji w przypadku przewidzianym art. 23a ust. 7, od takich okoliczności, jak utrata cech pozwalających na eksploatację automatu po jego zarejestrowaniu, czy też ich brak od początku jego eksploatacji. Także przesłuchanie pracowników Laboratorium Celnego nie mogło wnieść do sprawy nowych, istotnych okoliczności. Skoro – jak wynika z ustaleń tej jednostki - program gier na spornym automacie umożliwia rozgrywanie gier za stawkę o wartości wyższej niż wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze określonej w art. 129 ust. 3 ustawy, to okoliczność ta stanowiła podstawę do uznania, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie a w konsekwencji obligowała właściwe organy do cofnięcia rejestracji automatu przed jej wygaśnięciem. Nieuzasadniony i nie mający oparcia w materiale sprawy ani w podstawie prawnej i treści zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zarzut skargi dotyczący bezpodstawnego zastosowania przez organy przepisów § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier. Przepisy te nie były ani podstawą zlecenia przez organ przeprowadzenia badania sprawdzającego Laboratorium Celnemu, ani tym bardziej podstawą wydania zaskarżonej decyzji, jak twierdzi skarżący w skardze. Nadto rozporządzenia to wydane zostało na podstawie art. 23d ustawy i reguluje szczegółowe warunki rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier. Podstawę cofnięcia rejestracji stanowi w kontrolowanej decyzji przepis art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych. W kwestii natomiast zarzutu dotyczącego naruszenia przepisów Konstytucji RP wobec wydania zaskarżonej decyzji na podstawie ustawy o grach hazardowych, która została uchwalona z pominięciem procedury notyfikacji i zdaniem skarżącego nie obowiązuje, należy wskazać, jak słusznie przedstawił w uzasadnieniu organ odwoławczy, że ustawa z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw, która dodała do ustawy o grach hazardowych przepisy art. 23a-23f została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 16 września 2010r. pod nr 2010/0622/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz.U. z 2002r. nr 239, poz. 2039 ze zm.) i z tego względu stanowisko wyrażone w skardze nie zasługuje zdaniem Sądu na aprobatę. Skoro zarzuty skargi nie mogły zostać wzięte po uwagę, a sąd kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z regulacją wynikającą z art. 134 § 1 p.p.s.a. nie dopatrzył się wad powodujących konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego, należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalić. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.