IV SA/Wa 2764/13

WyrokWSA w Warszawie2014-04-11

Skład orzekający: Agnieszka Wójcik, Piotr Korzeniowski, Małgorzata Małaszewska-Litwiniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Generalny Lasów Państwowych prawidłowo utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu na B. C. opłaty w dwukrotnej wysokości z tytułu wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej, uwzględniając przy tym cenę drewna z komunikatu Prezesa GUS z 2012 r. i krótszy termin płatności?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy administracji nieprawidłowo ustaliły wysokość opłaty i termin jej uiszczenia. Choć wyłączenie gruntów leśnych z produkcji przez skarżącego zostało potwierdzone, sposób naliczenia opłaty (cena drewna z późniejszego okresu, krótszy termin płatności) był wadliwy. Sąd wskazał, że opłatę należy obliczyć przy zastosowaniu ceny drewna obowiązującej w dacie faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji, a termin płatności powinien być zgodny z przepisami ustawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych utrzymującej w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych, która ustaliła na rzecz B. C. opłatę w dwukrotnej wysokości z tytułu wyłączenia 0,2900 ha gruntów leśnych z produkcji leśnej. Skarżący zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych, naruszenie przepisów K.p.a. dotyczących materiału dowodowego i ustalenia sprawcy wyłączenia, a także nieprawidłowe ustalenie opłaty i terminu jej uiszczenia. Sąd uznał, że wyłączenie gruntu z produkcji leśnej nastąpiło w okresie, gdy właścicielem był skarżący, jednak zakwestionował sposób naliczenia opłaty i termin jej płatności.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych w K. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie sędzia WSA Piotr Korzeniowski, sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia z produkcji gruntów leśnych I. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych w K. z dnia [...] marca 2013 roku nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych na rzecz skarżącego B. C. kwotę 10461 (dziesięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA/Wa 2764/13 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].08.2013 r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia [...].03.2013 r.: - ustalającą na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., nr 121, poz. 1266 ze zm. - określanej dalej u.o.g.r.l.) – B. C., sprawcy wyłączenia 0,2900 ha gruntów leśnych z produkcji leśnej, na części działki o nr. ew. [...], obręb ew. 0001 N., o łącznej pow. 3,4504 ha, opłatę w wysokości dwukrotnej należności, tj. kwotę 324370,08 zł i zobowiązującą do uiszczenia tej należności w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Według Uproszczonego planu urządzenia lasu dla Miasta N., obowiązującego do końca 2003 r. przyjęto, że usunięty drzewostan rósł na terenie lasu górskiego oddz. 4a i 4g, uznanego za ochronny od 1982 r., jako znajdujący się w granicach administracyjnych miasta N.. Wskazaną opłatę w wysokości dwukrotnej należności organ obliczył przy uwzględnieniu ceny 1m³ drewna, wg komunikatu Prezesa GUS (M.P. z 2012 r., poz. 788), a więc - 186,42 zł/m³. Uprzednio było już prowadzone postępowanie administracyjne w tym przedmiocie i wówczas organ I. instancji wymierzył z tego tytułu opłatę w wysokości dwukrotnej należności, tj. kwotę 237579,60 zł oraz zobowiązał B. C. do uiszczenia tej należności w terminie 60 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Organ odwoławczy natomiast wydał rozstrzygnięcie kasatoryjne, nakazując ustalenie faktycznego terminu tego wyłączenia oraz jego sprawcy. Ponownie rozpoznając sprawę, Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. przeprowadził rozprawę administracyjną, przesłuchując świadków, w tym świadków zgłoszonych przez B. C.. W oparciu o zebrane dokumenty, w tym zeznania świadków organ stwierdził, że sprawcą owego wyłączenia nie była poprzednia właścicielka tej nieruchomości leśnej J. F.. Zeznania leśniczego W. F. wykluczyły, aby na przedmiotowej działce w latach 2005, 2006 oraz 2008 wycięto drzewa, pozyskując drewno w ilości 200 m³. Podał on, że na wniosek poprzedniej współwłaścicielki tej działki dokonał przeglądu lasu, dokonując porad w zakresie cięć sanitarnych. Nie doszło wówczas do wycinki drzew o charakterze wylesienia. Zeznający nie stwierdził także, aby w tym czasie zostały przeprowadzone prace ziemne. Świadek A. B., wykonujący w latach 2001-2002 prace polegające na usuwaniu posuszu świerkowego na tej działce stwierdził, że wywiózł ok. 40-50 m³ drewna posuszowego i wyjaśnił, że w 2008 r. drzewostan na tej działce był bardzo słaby. Prowadzone były wówczas prace odnowieniowe w miejscach, gdzie wcześniej rosły duże drzewa. Stan tego odnowienia istotnie nie odbiegał od odnowień prowadzonych na sąsiednich działkach leśnych. Nie stwierdził też wykonywania w 2008 r. prac ziemnych na działce. Fakt, że stan młodniaków w 2008 r. nie odbiegał od stanu na sąsiednich działkach, potwierdził także świadek W. W.. Oświadczył on także, iż na wniosek poprzedniej współwłaścicielki działki nr [...] dokonywał wycinki o charakterze pielęgnacyjnym w młodym drzewostanie. W wyniku tych prac w 2006 r. pozyskał ok. 28 m³ drewna, a w 2008 r. ok. 14 m³. Akt notarialny kupna sprzedaży tej działki wskazuje, że skarżący nabył ją [...].12.2008 r. (Rep. A nr [...]). W akcie tym zapisano, że była to działka niezabudowana, stanowiąca las. W ponownie prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym ustalono, iż wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej dokonał obecny właściciel przedmiotowej działki – B.C.. Fakt ten został zgłoszony przez anonimowego informatora w maju 2010 r., a potwierdziła go lustracja terenowa, mająca miejsce [...].05.2010 r. Przeprowadzono ją z udziałem Nadleśnictwa N. oraz Starostwa Powiatowego w N.. Stwierdzono wycięcie wszystkich drzew na części gruntu leśnego oraz wykonanie prac ziemnych. Sporządzono dokumentację fotograficzną owego wyłączenia. Organ stwierdził, że na tym terenie zrealizowany został m. in. zbiornik wodny, wg oświadczeń właściciela, mający służyć jako zbiornik przeciwpożarowy. Jego realizacja nie została uzgodniona z komendantem powiatowym Straży Pożarnej. Nie spełnia on też wymogów technicznych, wymaganych prawem. Budowa zbiornika wodnego służącego innym celom niż przeciwpożarowe, wymagała uzyskania zgody na wyłączenie gruntu z produkcji leśnej, a takiej nie uzyskano. Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. nadmienił także, iż w okresie późniejszym skarżący na wyłączonym terenie posadowił fundamenty betonowe pod dwa budynki i rozpoczął starania o legalizację zabudowy tego terenu leśnego (nie otrzymał uzgodnienia Dyrektora [...]PN). Zgłosił w Starostwie roboty budowlane dotyczące wolnostojącego budynku gospodarczego 24 m². Przeprowadzona wizja potwierdziła natomiast, że prowadzi budowę dwóch budynków o pow. ok. 36 m² każdy. Organ podkreślił także, iż następczy fakt wydania przez Starostę N. [...].10.2010 r. decyzji o zmianie konturu klasyfikacyjnego użytku "Ls IV" oraz utworzenie konturów użytków "Lz" (pow. 0,4264 ha) i "N" (pow. 0,1477 ha) na działce [...] nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zasadnicze i uprzednie znaczenie ma bowiem kwestia zgodnego z prawem wyłączenia gruntu z produkcji leśnej. Na skutek wniesionego odwołania okoliczności ustalone przez I. instancję potwierdził Dyrektor Generalny Lasów Państwowych. Nadmienił dodatkowo, że pomiar powierzchni użytków leśnych wyłączonych z produkcji leśnej przeprowadzony został podczas rozprawy administracyjnej [...].11.2010 r. Pomiaru dokonano za pomocą urządzenia GPS. Wyniki wpisano do protokołu, który podpisał B. C.. Organ odwoławczy zaznaczył także, iż przedmiotowy teren nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Dla prowadzonej zabudowy nie uzyskano też warunków zabudowy. Samo zaś wycięcie drzew nie przesądza o wyłączeniu gruntu leśnego z produkcji. Teren pozbawiony drzew winien podlegać odnowieniu, przez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej. Organ odwoławczy stwierdził także, iż opłata w wysokości dwukrotnej należności została wyliczona z uwzględnieniem wartości 1 m³ drewna ogłoszonej przez GUS, obowiązującej w dacie wydania decyzji. Potwierdził także, iż to wyłączenie miało miejsce na przełomie kwietnia i maja 2010 r. Organ odwoławczy powołał się nadto na pismo Urzędu Miasta N. z [...].09.2010 r. potwierdzające, że grunt ten nie ma przeznaczenia nieleśnego. Wyjaśnił także, iż obszar wyłączony stanowi las ochronny, o czym świadczy fakt jego położenia w granicach administracyjnych miasta. Jednocześnie nadmienił, że o uznaniu lasu za ochronny lub pozbawieniu go tego charakteru w drodze decyzji rozstrzyga starosta, po uzgodnieniu z właścicielem lasu i po zasięgnięciu opinii rady gminy. Las ten zatem, w ocenie organu odwoławczego, nadal ma charakter lasu ochronnego. B. C. nie przedstawił bowiem decyzji o pozbawieniu tego lasu kategorii ochronności. We wniesionej skardze pełnomocnik B. C. zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych prowadzący do nieuzasadnionego zastosowania art. 28 ust. 1 u.o.g.r.l. Marginalizowanie faktu uzyskania przez skarżącego decyzji Starosty N. z [...].10.2010 r. o zmianie konturu klasyfikacyjnego użytku "Ls IV" oraz utworzeniu konturów użytków "Lz" (pow. 0,4264 ha) i "N" (pow. 0,1477 ha) na działce [...]; - naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a., przez oparcie rozstrzygnięcia na niepełnym materiale dowodowym i nieustalenie faktycznego terminu i rzeczywistego sprawcy wyłączenia. Uznanie lasu za ochronny bez stosownej decyzji starosty. Pominiecie faktu intensywnego wylesiania gruntu przez poprzednie współwłaścicielki przedmiotowej działki. Zaniechanie uzyskania przez organ wszystkich asygnat na wycinkę drzewa, wydanych na rzecz J. F., wnioskowanego przez skarżącego. Przerzucenie tego obowiązku na skarżącego. Nadto ustalenie innej opłaty w wysokości dwukrotnej należności niż w poprzednio prowadzonym postępowaniu (wyższej, obliczonej na dzień wydania powtórnej decyzji, a nie na dzień faktycznego wyłączenia gruntu z produkcji) i wskazanie o połowę krótszego terminu jej uiszczenia, a więc rozstrzygnięcie na niekorzyść skarżącego; - naruszenie art. 67 § 2 pkt 2 K.p.a. poprzez zaniechanie przesłuchania świadka W. F., a zastąpienie tej czynności pisemnym oświadczeniem tego świadka z [...].02.2012 r. Nieprzesłuchanie poprzedniej współwłaścicielki tej nieruchomości – J. F., nieobecnej w dniu wyznaczonym na przesłuchanie jej w charakterze świadka, na której absencję wpłynięto (świadczy o tym notatka J. P. z [...].02.2012 r.); - bezpodstawne nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Lasów Państwowych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga została oparta na uzasadnionych podstawach. Na wstępie należy wskazać, iż art. 28 u.o.g.r.l. w ust. 1 stanowi, że w razie stwierdzenia, iż grunty zostały wyłączone z produkcji niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, sprawcy wyłączenia ustala się opłatę w wysokości dwukrotnej należności. Przepisy ust. 1 - 5 art. 28 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do gruntów leśnych, z tym że decyzję wydaje dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, a w parkach narodowych dyrektor parku (art. 28 ust. 7 u.o.g.r.l.). Nadto decyzja wydana na mocy art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 3.02.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie jest decyzją zezwalającą na wyłączenie gruntów leśnych z produkcji, a decyzją naliczającą opłatę podwyższoną (dwukrotną należność) z tytułu nieuprawnionego wyłączenia gruntu leśnego z produkcji leśnej. Teren, na którym znajduje się działka o nr. ew. [...] nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wyłączenie wskazanej powierzchni z produkcji leśnej, niezgodnie z obowiązującymi w tym przedmiocie przepisami w oparciu o art. 28 ust. 1 u.o.g.r.l., musiało zatem prowadzić do wymierzenia jednorazowej opłaty w dwukrotnej wysokości. Organ I. instancji ustalił, iż odpowiada ona kwocie 324370,08 zł, przy uwzględnieniu ceny 1m³ drewna wg komunikatu Prezesa GUS (M.P. z 2012 r. poz. 788), a więc 186,42 zł/m³. Zgodnie natomiast z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454 – określanym dalej: rozporządzeniem w sprawie ewidencji) użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się m. in. na użytki rolne, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione (§ 67). Te ostatnie z kolei dzielą się na lasy, oznaczone symbolem - Ls, grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem – Lz (§ 68). Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia (§ 68 ust. 6). Według punktu 2 tego załącznika grunty leśne to m. in. lasy, do których zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679, Nr 86, poz. 958 i Nr 120, poz. 1268), czyli stosownie do jej art. 3 grunt a) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: przeznaczony do produkcji leśnej lub stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo wpisany do rejestru zabytków; b) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Nadmienić należy, że W. R. w swym komentarzu do ustawy o lasach zauważa, iż ustawa ta wprowadza cztery kryteria uznawania danego gruntu za las. Jako pierwsze wymienia kryterium przyrodnicze: "pokrycie roślinnością leśną" (uprawami leśnymi), na którą składają się drzewa i krzewy oraz runo leśne, przy czym przejściowe pozbawienie roślinności leśnej nie pozbawia gruntu cechy lasu, jeśli spełnione są pozostałe kryteria, 2) kryterium przestrzenne - zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha, 3) kryterium przeznaczenia - do produkcji leśnej, chyba że chodzi o lasy w rezerwatach przyrody i w parkach narodowych bądź wpisane do rejestru zabytków, które z istoty swej nie są przeznaczone do produkcji leśnej, 4) kryterium związku z gospodarką leśną. Niewątpliwie przedmiotowy grunt wyłączony z produkcji leśnej spełniał te kryteria, a fakt iż bezprawnie został w części pozbawiony drzew (29 arów), nie może mieć wpływu na ustalenia co do jego charakteru, wynikającego z obowiązujących przepisów prawa. Nie została natomiast jednoznacznie wyjaśniona przez organy kwestia posiadania przez niego charakteru lasu ochronnego, co skutkowało podwyższeniem należności o 50 %. Artykuł 15 ustawy o lasach stanowi, że za lasy szczególnie chronione, zwane dalej "lasami ochronnymi", mogą być uznane lasy, które: 7) są położone: a) w granicach administracyjnych miast i w odległości do 10 km od granic administracyjnych miast liczących ponad 50 tys. mieszkańców. Znamienne jest, że ustawodawca odwołuje się tu do kryterium położenia, a nie bezpośrednio do kryterium funkcji. Jednak samo położenie lasu nie jest wystarczające do uznania go za las ochronny, na co zwraca uwagę w swym komentarzu W. R. Położenie to wiąże się bowiem z określonymi funkcjami, których od lasu położonego na danym obszarze prawodawca oczekuje. W przypadku lasów położonych w granicach administracyjnych miast trzeba uznać, że chodzi o ochronę przed hałasem i zanieczyszczeniami, a także funkcję rekreacyjną. Organ zobowiązany był zatem wyjaśnić, czy taką funkcję przedmiotowy las pełnił, a nie ograniczyć się li tylko do określenia jego odległości od granic administracyjnych miasta N. Wyjaśnienie tej kwestii, a więc ustalenie, że chroni on miasto przed hałasem i zanieczyszczeniami, pozwalało dopiero na stwierdzenie, że las ten w 1982 r. miał już charakter lasu ochronnego. Uzyskał status lasu ochronnego w rozumieniu u.o.g.r.l. z 26.03.1982 r. na podstawie art. 11 tej ustawy, który wszedł w życie 1.07.1982 r., a więc z mocy prawa. Wówczas dopiero istniałyby podstawy do wskazania, że znajduje zastosowanie przepis art. 77 ustawy o lasach który stanowi, iż lasy zaliczone do lasów ochronnych na podstawie u.o.g.r.l., stają się lasami ochronnymi na podstawie ustawy o lasach. Ustalenia wymagało też, czy zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1a ustawy o lasach, obowiązującym od 1.01.2006 r., po uzgodnieniu z właścicielem lasu i po zasięgnięciu opinii rady gminy starosta nie pozbawił w drodze decyzji tego lasu prywatnego przymiotu ochronności. Dokonując z kolei oceny prawidłowości wymierzonej opłaty podwyższonej należy mieć na względzie, że wyłączenie z produkcji niezgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, o którym stanowi ust. 1 art. 28 u.o.g.r.l., dotyczy sytuacji, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie został uchwalony lub nie przewiduje przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Wówczas nie wydaje się decyzji zezwalającej na wyłączenie, o której mowa w art. 11 ust. 1 u.o.g.r.l., a jedynie w formie sankcji dla sprawcy takiego wyłączenia ustala się – w drodze decyzji – opłatę w wysokości dwukrotnej należności, o czym już była mowa. Zastrzeżenie Sądu budzi także sposób naliczenia przedmiotowej opłaty. Opłata ta w rozpatrywanej sprawie obliczona została z uwzględnieniem rodzaju lasu, przyjętego wg uprzednio obowiązującego Planu jego urządzenia (typ siedliskowy lasu: las górski LG), jednakże wg ceny drewna wynikającej z aktualnego na dzień ustalania tej opłaty komunikatu Prezesa GUS, przy zastosowaniu jej dwukrotności. W ocenie Sądu, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy nie było jednak podstaw do jej wymierzenia przy zastosowaniu ceny 1m³ drewna, wg komunikatu Prezesa GUS (M.P. z 2012 r., poz. 788), a więc - 186,42 zł/m³. Należy mieć na uwadze, że konieczność ponownego wydania decyzji w tej sprawie przez I. instancję wynikła na skutek uchybień procesowych popełnionych przez tę instancję, co dostrzegł organ odwoławczy. Tego rodzaju uchybienia, do których powstania nie przyczynił się skarżący, nie mogą mieć negatywnego wpływu na jego sytuację, skutkując w efekcie automatycznym wymierzeniem mu wyższej niż poprzednio opłaty w wysokości podwójnej należności, przez zastosowanie wyższej niż poprzednio, aktualnej na dzień ponownego orzekania przez organ I. instancji ceny 1m³ drewna, wg komunikatu Prezesa GUS . Nie jest także uprawnione wskazanie o połowę krótszego terminu jej uiszczenia, niż wynika to z regulacji ustawowej, a więc 30 dni zamiast 60 dni (art. 12 ust. 13 u.o.g.r.l.). W ocenie Sądu trafne były natomiast ustalenia organów obu instancji w zakresie sprawstwa owego wyłączenia. Organ, po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym stwierdził, że sprawcą owego wyłączenia nie była poprzednia właścicielka tej nieruchomości leśnej J. F. Zeznania świadków, w tym leśniczego W. F., A. B. wykluczyły, aby na przedmiotowej działce w latach 2005, 2006 oraz 2008 wycięto drzewa, pozyskując drewno w ilości 200 m³. Leśniczy ten (był przesłuchany w obecności B. C. [...].12.2011 r.) podał, że na wniosek poprzedniej współwłaścicielki tej działki dokonał przeglądu lasu, udzielając jej porad w zakresie cięć sanitarnych. Nie doszło wówczas do wycinki drzew o charakterze wylesienia. Zeznający nie stwierdził także, aby w tym czasie doszło do przeprowadzenia prac ziemnych. Świadek A. B. wykonujący prace polegające na usuwaniu posuszu świerkowego na tej działce w latach 2001-2002 zeznał, że wywiózł ok. 40-50 m³ drewna posuszowego i wyjaśnił, że w 2008 r. drzewostan na tej działce był bardzo słaby. Jednakże prowadzone były prace odnowieniowe w miejscach, gdzie wcześniej rosły duże drzewa. W jego ocenie, stan tego odnowienia istotnie nie odbiegał od odnowień prowadzonych na sąsiednich działkach leśnych. W 2008 r. nie stwierdził też, aby doszło do wykonywania prac ziemnych na działce. Fakt, że stan młodniaków w 2008 r. nie odbiegał od stanu na sąsiednich działkach, potwierdził także świadek W. W.. Oświadczył on, iż na wniosek poprzedniej współwłaścicielki działki nr [...] dokonywał wycinki o charakterze pielęgnacyjnym w młodym drzewostanie. W wyniku tych prac w 2006 r. pozyskał ok. 28 m³ drewna, a w 2008 r. ok. 14 m³. Zeznania te jednoznacznie wskazują na to, że przedmiotowe wyłączenie nastąpiło w czasie, gdy właścicielem przedmiotowej działki był skarżący. Należy nadmienić, że z aktu notarialnego kupna sprzedaży tej działki wynika, iż skarżący nabył ją [...].12.2008 r. (Rep. A nr [...]). W akcie tym zapisano, że była to działka niezabudowana, stanowiąca las. W prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym ustalono zatem, iż wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej dokonał obecny właściciel przedmiotowej działki – B. C.. Skarżący nie przedstawił dowodów świadczących o tym, że twierdzenie to było nieuprawnione. Fakt owego wyłączenia został zgłoszony przez anonimowego informatora w maju 2010 r., a potwierdziła go lustracja terenowa, mająca miejsce [...].05.2010 r. Przeprowadzono ją z udziałem Nadleśnictwa N. oraz S. P. w N. Stwierdzono wycięcie wszystkich drzew na części gruntu leśnego oraz wykonanie prac ziemnych. Sporządzono dokumentację fotograficzną. Leśniczy W. F. stwierdził natomiast, że do usunięcia tych drzew mogło dojść już w końcu 2009 r. i na początku 2010 r. Sformułowane przez niego stwierdzenia, że nastąpiło to wcześniej niż w maju 2010 r. nie odnosiły się więc do okresu sprzed nabycia przedmiotowej działki przez skarżącego. Organy nie kwestionowały faktu, że poprzednie współwłaścicielki tego gruntu prowadziły gospodarkę leśną i dokonywały pielęgnacyjnego wycinania drzew , jednakże nie w takiej ilości, jak uczynił to skarżący pod planowaną zabudowę i zbiornik wodny. Obszar przedmiotowego wyłączenia ściśle pokrywa się z inwestycjami rozpoczętymi przez skarżącego na tej działce. Będąc natomiast właścicielem lasu zobowiązany był do przywrócenia roślinności leśnej, nawet w razie jej przerzedzenia na pewnym obszarze (odnowienia lasu). Takie działania podejmowane były przez jego poprzedniczki prawne. Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 13 ust. 1 ustawy o lasach, właściciele lasów są obowiązani do trwałego utrzymywania lasów i zapewnienia ciągłości ich użytkowania, a w szczególności do: 1) zachowania w lasach roślinności leśnej (upraw leśnych) oraz naturalnych bagien i torfowisk; 2) ponownego wprowadzania roślinności leśnej (upraw leśnych) w lasach w okresie do 5 lat od usunięcia drzewostanu; 3) pielęgnowania i ochrony lasu, w tym również ochrony przeciwpożarowej; 4) przebudowy drzewostanu, który nie zapewnia osiągnięcia celów gospodarki leśnej, zawartych w planie urządzenia lasu, uproszczonym planie urządzenia lasu lub decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 3; 5) racjonalnego użytkowania lasu w sposób trwale zapewniający optymalną realizację wszystkich jego funkcji przez: a) pozyskiwanie drewna w granicach nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, b) pozyskiwanie surowców i produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochronę runa leśnego. Należy zatem mieć na względzie, że nawet jeśli las utracił niektóre swoje cechy, takie jak np. stary drzewostan, runo leśne, to nie traci przez to swojego charakteru. Z art. 24 ustawy o lasach wynika bowiem ciążący na właścicielu lasu obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego lasu poprzez ponowne wprowadzenie roślinności leśnej (upraw leśnych) i doprowadzenia np. do odtworzenia leśnego charakteru gruntu (np. runa leśnego). Zatem, nawet jeśli z jakichkolwiek przyczyn część działki leśnej skarżącego pozbawiona zostałyby drzewostanu, nie prowadzi to do utraty przez nią leśnego charakteru w tej części. Skarżący powinien wówczas doprowadzić do odtworzenia leśnego charakteru swojego gruntu, gdyż jako właściciel obowiązany jest dbać o swój las. Należy mieć także na uwadze, że czasowy brak roślinności leśnej nie jest podstawą do przeklasyfikowania gruntu leśnego na nieleśny. Gdyby dopuścić taką możliwość, każdy właściciel lasu poprzez wykarczowanie go (pozbawienie lasu roślinności) mógłby doprowadzić swój teren do utraty charakteru leśnego. Taka sytuacja z punktu widzenia ratio legis ustawy o lasach jest niedopuszczalna. Zebrany materiał dowodowy wskazuje na to, że to skarżący rozpoczął inne niż leśne użytkowanie tego gruntu, przez co dokonał wyłączenia go z produkcji w rozumieniu art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. Uczynił to zatem wbrew przepisom ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Funkcjonariusz publiczny oświadczył jednoznacznie, że wyłączenie przedmiotowego gruntu leśnego z produkcji nastąpiło w 2010 r. lub pod koniec 2009 r., gdy skarżący był jego właścicielem. Leśniczy ten oświadczył także, iż jest osobą obcą względem jednej z byłych współwłaścicielek przedmiotowej działki, mimo iż nosi takie samo nazwisko. Strona skarżąca natomiast zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i sadowego nie wykazała przy pomocy dokumentów, że wyłączenie to miało miejsce w innej dacie. Wobec tego będąca konsekwencją wyłączenia tego gruntu leśnego z produkcji następcza zmiana danych ewidencyjnych z [...].09.2011 r. i wpis w miejsce Ls użytku Lz oraz N, nie miały wpływu na wynik sprawy. Należy także zauważyć, że wbrew zarzutom skargi, rygor natychmiastowej wykonalności decyzji I instancji nie był nadany. Odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi należy uznać za przedwczesne zważywszy, że ponownie sprawa winna być rozpoznana przez organy obu instancji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c, ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w pkt I sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 cyt. ustawy Sąd rozstrzygnął w pkt. II sentencji, a o kosztach postępowania - w pkt III sentencji, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 cyt. ustawy. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, należy zastosować się do wskazań oraz oceny prawnej w nim zawartych. Organ I instancji winien opłatę tę określić w sposób właściwy, przy zastosowaniu ceny drewna wynikającej z aktualnego na dzień owego wyłączenia komunikatu Prezesa GUS, przy zastosowaniu jej dwukrotności. Wymaga to analizy, czy istniały podstawy do zastosowania średniej ceny sprzedaży drewna wynikającej z MP z 2009 r., nr 69, poz. 896, czy też MP z 2010 r. nr 78, poz. 970.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło