II SA/Wa 2385/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi R. I. na decyzję Dyrektora Krajowej Szkoły Administracji Publicznej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę Pismem z dnia [...] września 2013 r. te R. I. zwrócił się do Dyrektora Krajowej Szkoły Administracji Publicznej z wnioskiem o przesłanie w formie kopii na papierze, materiałów służących przeprowadzeniu sprawdzianu wiedzy oraz sprawdzianu umiejętności, wraz z kluczami oceny, wykorzystanych przez Krajową Szkołę Administracji Publicznej do przeprowadzenia sprawdzianu w ramach postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej w 2013 r. Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej decyzją z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] odmówił udostępnienia R. I. materiałów służących przeprowadzeniu sprawdzianu umiejętności, wykorzystanych przez Krajową Szkołę Administracji Publicznej do przeprowadzenia sprawdzianu w ramach postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej w 2013 r. oraz klucza oceny do tych materiałów Jako podstawę przedmiotowej decyzji wskazano art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w uzasadnieniu podając, iż zadania składające się na sprawdzian umiejętności (SUM), stanowią wraz z kluczem odpowiedzi całość przygotowywaną, przez [...], na potrzeby prawidłowego przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Zadania te wraz z kluczem odpowiedzi są przygotowane i opracowane przy zachowaniu ochrony metod badania psychologicznego, przez specjalistów z zakresu tworzenia i analizy testów służących do badania umiejętności kandydatów, w tym badania umiejętności do wypełniania zadań w służbie cywilnej, i chronione są przed dostępem osób niepowołanych do ich treści. Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji wskazano, że konstytucyjne prawo dostępu do informacji publicznej, choć przyznające szerokie uprawnienie do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie ma charakteru absolutnego, i może podlegać ograniczeniu ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Jak podnoszono dopuszczalność, a w niektórych przypadkach wręcz obowiązek, ograniczenia prawa do informacji publicznej potwierdzona została na gruncie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bowiem zgodnie z tym przepisem, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1), a także względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (ust. 2). Zdaniem organu, w powyższe ramy ograniczenia dostępu do informacji publicznej wpisuje się bezwzględnie kwestia ochrony metod i narzędzi psychologicznych wykorzystanych przy przygotowaniu i opracowaniu zadań, wraz z kluczem odpowiedzi, na potrzeby prawidłowego przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej, przez [...]. O powyższym świadczyć ma, po pierwsze, ochrona prawna jakiej podlegają metody i narzędzia psychologiczne na mocy przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763) – wynikająca z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 33 ust. 1 pkt. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Po drugie, postanowienia umowy zawartej między Krajową Szkołą Administracji Publicznej a [...] Sp. z o.o., zgodnie z którymi zarówno twórca testów – [...], jak i Szkoła, zobowiązane są do nieudostępniania puli zadań i wszelkich informacji związanych z ich konstrukcją oraz do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji związanych z wykonaniem usługi. W uzasadnieniu do decyzji podnoszono, że zadania wykorzystywane w toku sprawdzianu umiejętności to wiedza szczególna i specjalistyczna i – jako metoda psychologiczna - objęta jest ochroną. Tym samym zadania składające się na sprawdzian umiejętności, wraz z kluczem odpowiedzi, nie mogą być wykorzystywane i ujawniane poza okolicznościami, do których zostały przeznaczone, tj. przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej, co przemawia za objęciem ich ochroną płynącą z odmowy udostępnienia treści zadań, składających się na sprawdzian umiejętności, wraz z kluczami odpowiedzi, na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż do ochrony metod i narzędzi psychologicznych wykorzystanych przy przygotowaniu i opracowaniu zadań, wraz z kluczem odpowiedzi, na potrzeby prawidłowego przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej, przez [...], zobowiązuje Dyrektora Szkoły § 6 ust. 1 pkt. 9 statutu Krajowej Szkoły Administracji Publicznej nadanego rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 1999 r. w sprawie nadania statutu Krajowej Szkole Administracji Publicznej (Dz. U. Nr 82, poz. 920). Bowiem, jak stanowi ten przepis, do jego kompetencji należy m.in. zapewnienie przestrzegania przepisów o tajemnicy prawnie chronionej. Tym samym udostępnienie treści zadań składających się na sprawdzian umiejętności, wraz z kluczem odpowiedzi, stanowiłby również będzie naruszenie powołanego przepisu § 6 ust. 1 pkt. 9 statutu KSAP. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu po raz kolejny powołał się na umowę zawartą pomiędzy Krajową Szkołą Administracji Publicznej a [...] Sp. z o.o. dotyczącą omawianych materiałów. Organ podniósł, iż wskazane w umowie, jako strona tej umowy [...] Sp. z o.o. jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672). Podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej – prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy a przepis ten stanowi materialnoprawną przesłankę ograniczenia dostępu do informacji publicznej. Mając na uwadze postanowienia powołanej umowy zmierzające do ochrony zadań i innych materiałów na potrzeby prawidłowego przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej organ uznał, iż prawidłowo przyjęto w zaskarżonej decyzji za podstawę odmowy udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej wynikającą z art. 5 ust. 2 ochrony tajemnicy [...] Sp. z o.o. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi R. I. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia kosztów postępowania, zarzucając: 1. Naruszenie art. 6 k.p.a. polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji bez właściwej podstawy prawnej 2. Bezpodstawne przyjęcie, że materiały wykorzystane do sprawdzianu umiejętności są metodą lub narzędziem psychologicznym podlegającym ochronie jako inna tajemnica ustawowo chroniona na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. 3. Błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu, że zlecone przez KSAP opracowanie sprawdzianu umiejętności stanowi tajemnicę przedsiębiorcy chronioną na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. 4. Obrazę przepisu art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy o dostępie informacji publicznej poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji. 5. Obrazę art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak przytoczenia przepisów prawa wraz z podaniem ich treści. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) stanowią że realizacja "prawa do informacji publicznej" w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1-3) jest uzależniona od jednoczesnego, kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze: przedmiotem żądania informacji musi być informacja publiczna w rozumieniu art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 2; po drugie: adresatem żądania udostępnienia informacji publicznej na zasadach tej ustawy, zgodnie z art. 4 ust. 1, mają być – co zostało już zasygnalizowane powyżej – "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne"; po trzecie: według art. 4 ust. 3 obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. Zawarte w art. 4 ust. 1 pkt 1-5 ww. ustawy wy liczenie "władz publicznych oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne", zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznych, ma charakter przykładowy. Nie jest sporne pomiędzy stronami, iż Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji mających charakter informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej Iw rozumieniu tej ustawy. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. ust. 1 ustawy). Taka definicja informacji publicznej, również przy uwzględnieniu brzmienia art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wskazuje na jej szerokie ujęcie. W ocenie Sądu, informację publiczną stanowi nie tylko treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, ale również treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowanie i jakiej sprawy dotyczą. Informacją publiczną będą więc nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą posiadać także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań nawet, gdy prawa autorskie należą do innego podmiotu (tu powstaje ewentualnie kwestia ograniczenia dostępu do żądanych informacji publicznych z uwagi na ochronę tajemnic ustawowo chronionych). Bez znaczenia wówczas jest to, w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznym £:z organ i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy dokumenty takie muszą wiązać, sferą faktów zaistniałych po stronie organu. Na taką konkluzję pozwala analiza art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wedle którego wnioskiem może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Zatem realizacja wniosku o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej me byłaby możliwa, gdyby wnioskodawca domagał się informacji nieistniejących w dniu jego złożenia, czy wręcz abstrakcyjnych. Z takim jednak wnioskiem nie mieliśmy do czynienia w przedmiotowej sprawie. O ile "czyste" formularze testów psychologicznych, jak również klucze odpowiedzi do nich, służące przeprowadzeniu bliżej nieokreślonych postępowań konkursowych. W ramach postępowania kwalifikacyjnego w służbie celnej będą miały charakter abstrakcyjny o tyle użyte w konkretnym postępowaniu kwalifikacyjnym dla pracowników cywilnych ubiegających się o mianowanie testy psychologiczne oraz wszystko co jest z nimi związane (istnieje realnie choćby w formie pisemnego dokumentu) i służby prawidłowemu zweryfikowaniu predyspozycji osób biorących udział w postępowaniu kwalifikacyjnym dla pracowników cywilnych ubiegających się o mianowanie w służbie celnej stanowi, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informację o sprawach publicznych, a stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i pkt 3 lit. "d" i "e", będąc rodzajem informacji dotyczącej organizacji, trybu działania, sposobu prowadzenia i załatwiania spraw podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych. Należy przy tym podkreślić, iż skarżący żądał udostępnienia materiałów służących przeprowadzeniu sprawdzianu wiedzy oraz sprawdzianu umiejętności wraz z kluczami oceny wykorzystywanych do przeprowadzenia sprawdzianu w ramach postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej w 2013 r. Domagał się więc konkretnych dokumentów i to w takim kształcie w jakim użyto ich w tym postępowaniu. Z chwilą zakończenia postępowania kwalifikacyjnego zarówno testy, jak i klucze podpowiedzi do nich stają się informacją publiczną i jako takie mogą być objęte wnioskiem o ich udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Inną natomiast rzeczą jest czy prawo dostępu do nich nie ulega ograniczeniu, na co powołuje się organ. Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej wydając decyzję na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej powołał się na art. 5 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast zgodnie z § 2 prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicy przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach i wykonywania funkcji oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Zdaniem organu, wyrażonym w uzasadnieniu do decyzji z dnia [...] października 2013 r., ograniczenie dostępu do informacji publicznej obejmującej materiały służące przeprowadzeniu sprawdzianu umiejętności oraz klucz odpowiedzi znajduje potwierdzenie w ochronie prawnej, jakiej podlegają metody i narzędzia psychologiczne na mocy przepisów ustawy z dna 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763) (tj. wynikającej z art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 33 ust. 1 pkt. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów). Po drugie, znajduje odzwierciedlenie w postanowieniach umowy zawartej między Krajową Szkołą Administracji Publiczne a [...] Sp. z o. o,. zgodnie z którymi zarówno twórca testów – [...], jak i Szkoła zobowiązane są do nieudostępniania puli zadań i wszelkich informacji związanych z ich konstrukcją oraz do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji związanych z wykonaniem usługi, tj. wynikającej z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z postanowieniami przedmiotowej umowy). Jednocześnie w uzasadnieniu ww. decyzji podnoszono, że zadania wykorzystywane w toku sprawdzianu umiejętności to wiedza szczególna i specjalistyczna i – jako metoda psychologiczna – objęta jest ochroną, zatem zadania składające się na sprawdzian umiejętności wraz z kluczem odpowiedzi nie mogą być wykorzystywane i ujawniane poza okolicznościami, do których zostały przeznaczone, tj. przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Wskazywano również, że do ochrony metod i narzędzi psychologicznych wykorzystanych przy przygotowaniu i opracowaniu zadań wraz z kluczem odpowiedzi na potrzeby prawidłowego przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej przez [...] zobowiązuje Dyrektora Szkoły § 6 ust. 1 pkt 9 statutu Krajowej Szkoły Administracji Publicznej nadanego rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 października 1999 r. w sprawie nadania statutu Krajowej Szkole Administracji Publicznej (Dz. U. Nr 82, poz. 920). Bezspornym jest, zdaniem Sądu, iż pomiędzy Krajową Szkołą Administracji Publicznej [...] Sp. z o.o. w W. została zawarta umowa nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Zgodnie z postanowieniami przedmiotowej umowy, zadania opracowane przez [...] Sp. z o.o. na rzecz Krajowej Szkoły Administracji Publicznej objęte są tajemnicą prawnie chronioną na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763). Ponadto zarówno twórca testów – [...], jak i Szkoła, zobowiązani są do nieudostępnienia puli zadań i wszelkich informacji związanych z ich konstrukcją oraz do zachowania w tajemnicy wszelkich informacji związanych z wykonywaniem usługi. Na gruncie postanowień ww. umowy przytoczenia wymaga pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2013 r. I OSK 511/13, w którym zaznaczono, że: "Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich w poufności (...). Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. W tej sytuacji należy zgodzić się z organem, iż nie budzi wątpliwości, że metody i narzędzia psychologiczne zostały objęte ochroną prawną na podstawie art. 33 ust. 1 pkt. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, wskazującego samorząd psychologów, jako podmiot sprawujący pieczę nad tą ochroną. Niemniej jednak równocześnie ustawa o dostępie do informacji, w art. 5 ust. 1, przewidziała obowiązek ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, o ile tylko informacje te stanowią tajemnicę ustawowo chronioną. Analizując treść art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej należy mieć na uwadze zarówno specyfikę ustawy wyznaczającej zakres i zasady ograniczenia dostępu do informacji stanowiącej tajemnicę ustawowo chronioną, jak i charakter informacji podlegającej ochronie. Oczywiście odrębna ustawa będzie wyznaczała zakres przedmiotowy i zasady ograniczenia dostępu do informacji publicznej, jako odzwierciedlenie ustalonych na jej gruncie granic ochrony określonych informacji, które ustawodawca uznał za takowej wymagające. Nie można jednak zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, iż w każdym przypadku ustawa ta będzie determinowała krąg podmiotów (wykonujących zadania publiczne) obowiązanych do stosowania art. 5 ust. 1, niezależnie od tego, który z nich znajdzie się w posiadaniu informacji publicznej podlegającej ochronie. Wskazać należy, zdaniem Sądu, że na gruncie art. 4 ust. 1 wskazane zostały podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej, znajdującej się w ich posiadaniu w związku z wykonywanym, zadaniami publicznymi. W świetle powyższego należy przyjąć, że jeżeli dany podmiot jest obowiązany do udostępnienia określonej informacji publicznej, związanej z zakresem realizowanych przez niego zadań, to tym samym jest on obowiązany do ograniczenia prawa dostępu do tej informacji na podstawie art. 5 ust. 1, jeżeli stanowi ona tajemnicę chronioną w myśl tego przepisu. Przyjęcie odmiennego poglądu, który miałby wskazywać, iż Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej, choć obowiązany do udostępnienia informacji objętej wnioskiem Skarżącego, jednocześnie nie byłby zobligowany do ograniczenia dostępu w przypadkach objętych zakresem art. 5 ust. 1 – należy uznać za nieracjonalny. Ponownego podkreślenia wymaga, że nawet gdyby przyjąć, iż ustawodawca miał zamiar zróżnicować krąg podmiotów obowiązanych do stosowania art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz krąg podmiotów obowiązanych do stosowania pozostałych regulacji tej ustawy, uczyniłby to wprost w jej przepisach. Wobec braku takich postanowień, wykładnię skarżącego przedstawioną w skardze, należy uznać za nieuprawnioną. W konsekwencji za nietrafny należy uznać zarzut Skarżącego, iż Dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej nie miał prawa do zastosowania, wynikającego z art. 5 ust. 1, ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej o metodach i narzędziach psychologicznych wykorzystanych do przeprowadzenia sprawdzianu umiejętności, a zatem naruszył art. 6 K.p.a. Nie sposób również zgodzić się ze Skarżącym, iż w zaskarżonej decyzji bezpodstawnie przyjęto, że materiały wykorzystane do sprawdzianu umiejętności są metodą lub narzędziem psychologicznym podlegającym ochronie jako inna tajemnica ustawowo chroniona, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie sposobu przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej (Dz. U. nr 218 poz. 1695), zakres tematyczny postępowania kwalifikacyjnego, w części sprawdzianu sprawdzającej umiejętności – obejmuje umiejętność rozwiązywania problemów oraz umiejętność analizy i wykorzystania informacji. Opierając się na przywołanej w skardze literaturze, należy odwołać się do definicji testu psychologicznego, jaką podaje American Psychological Association, zgodnie z którą: "Test psychologiczny to specyficzna procedura diagnozowania. Może ona być zbiorem zadań lub pytań, które - w standardowych warunkach – mają wywołać określone rodzaje zachowań i dostarczać wyników o pożądanych własnościach psychometrycznych, tj. posiadających wysoką rzetelność i wysoką trafność." W nauce psychologii, jako właściwości psychometryczne testów psychologicznych wskazuje się m.in. standaryzację oraz rzetelność. Na standaryzację, czyli jednolitość warunków badania, wpływ ma przede wszystkim fakt przeprowadzania testu w identycznych warunkach. Jak się bowiem wskazuje, tylko wtedy różnice w wynikach testowych badanych osób można przypisać czynnikom indywidualnym, a nie np. zewnętrznym warunkom badania. Z kolei o rzetelności testu w sposób niebagatelny decyduje m.in. prawidłowe zabezpieczanie testu, gdyż jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, dostarczany przez badanego materiał do interpretacji jest bardzo podatny na zniekształcenia. W konsekwencji, w sytuacji swobodnego udostępniania tego rodzaju testów, trudno obiektywnie ocenić wyniki osoby badanej. W związku z powyższym, powtarzając za uzasadnieniem decyzji odmawiającej Skarżącemu dostępu do informacji w zakresie objętym jego wnioskiem, należy podkreślić, że zadania wykorzystywane w toku sprawdzianu umiejętności to wiedza szczególna i specjalistyczna i – jako metoda psychologiczna – powinna być objęta ochroną. Co za tym idzie, zadania składające się na sprawdzian umiejętności wraz z kluczem odpowiedzi nie mogą być wykorzystywane i ujawniane poza okolicznościami, do których zostały przeznaczone, tj. przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Ochronę prawną metod i narzędzi psychologicznych, w tym również wykorzystywanych w trakcie przeprowadzania wskazywanego wyżej sprawdzianu umiejętności, gwarantuje ustawa o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, i w tym zakresie mieści się ona w granicach pojęcia tajemnicy ustawowo chronionej. Zatem *każdy podmiot, który w związku z wykonywanymi zadaniami publicznymi dysponuje oraz wykorzystuje tego rodzaju informacje publiczne, zobligowany jest do podjęcia działań zmierzających do ich ochrony. Za nietrafny należy również uznać zarzut Skarżącego, dotyczący błędnego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na przyjęciu, że zlecone przez KSAP opracowanie sprawdzianu umiejętności stanowi tajemnicę przedsiębiorcy, chronioną na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej prawo dostępu do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Zaś dla jej stwierdzenia należy ustalić, czy podmiot, który chce chronić dotyczące go informacje jest przedsiębiorcą, oraz czy informacje te stanowią tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.). Poczynienie ustaleń w powyższym zakresie możliwe jest w oparciu o umowę zawartą między Krajową Szkołą Administracji Publicznej a [...] Sp. z o.o. ([...]), w której intencją stron była ochrona metod i narzędzi psychologicznych, wykorzystanych przy przygotowaniu i opracowaniu zadań wraz z kluczem odpowiedzi na potrzeby prawidłowego przeprowadzenia corocznego postępowania kwalifikacyjnego w służbie cywilnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.