I SA/Sz 1496/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza D. z dnia [...] r. znak: [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Z. G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. G. jest właścicielem nieruchomości nr [...] położonej w B. W dniu 10 czerwca 2013 r. Podatnik złożył deklarację w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W związku z powstałymi wątpliwościami, co do danych zawartych w złożonej przez stronę deklaracji, postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Burmistrz na podstawie art. 165 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia podatnikowi wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Następnie decyzją z dnia 12 września 2013 r. nr [...] organ pierwszej instancji określił Podatnikowi wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie [...] zł miesięcznie, począwszy od lipca 2013 r. Powołując stosowną uchwałę Rady Miejskiej organ stwierdził, iż właściciel nieruchomości zobowiązany był w terminie do dnia 30 listopada 2012 r. złożyć deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi natomiast złożona przez Podatnika w dniu 10 czerwca 2013 r. deklaracja w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wzbudziła wątpliwości organu, co do poprawności danych w niej zawartych. Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.), w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji, burmistrz określa, w drodze decyzji wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. W dalszej treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ zaznaczył, że zgodnie z § 1 i § 2 ust. 2 uchwały Rady Miejskiej w Nr [...] z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustala się jako iloczyn liczby osób zamieszkujących daną nieruchomość i stawki opłaty w wysokości [...] zł od osoby, dla właścicieli nieruchomości, na których odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny, tak jak w przypadku podatnika. W związku z tym organ wskazał Podatnikowi terminy płatności i wysokość miesięcznych opłat, tj. 15 lipca 2013 r. – [...] zł, 15 sierpnia 2013 r. – [...] zł, 15 września 2013 r. – [...] zł, 15 października 2013 r. – [...] zł, 15 listopada 2013 r. – [...] zł i 15 grudnia 2013 r. –[...] zł. W złożonym odwołaniu podatnik podniósł, że odpady gromadzone w jego gospodarstwie nie są wywożone ponieważ sam od [...] lat zajmuje się ich segregacją i wywozem na wysypiska legalnie działające. W złożonej deklaracji zaznaczył, że rezygnuje z wykonywania przez Gminę usługi wywozu odpadów z jego nieruchomości. Zdaniem odwołującego Burmistrz narusza jego konstytucyjne prawo do wolności wyboru i narusza swobody obywatelskie. Pismem z dnia 12 listopada 2013 r. Z. G. oświadczył, iż nie kwestionuje określenia wysokości opłat za odpady komunalne, ale nie zgadza się na odbiór odpadów z jego nieruchomości przez Gminę. Podkreślił, iż sam segreguje odpady, które następnie oddaje do punktów skupu surowców wtórnych. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 22 listopada 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 12 września 2013 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł, że z akt sprawy wynika, że Z. G. jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w [...], w której zamieszkuje wraz z żoną W. G., synem M. G. i córką K. G. Kolegium podkreśliło, iż decyzja organu pierwszej instancji znajduje oparcie w przepisach ustawy z dnia 13 września 1996 r. o czystości i porządku w gminach - art. 6c ust. 1, art. 6h, 6j, 6m, 6o, 6q oraz w przepisach prawa miejscowego, tj.: uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości, uchwale Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 18 grudnia 2012 r. zmieniającej uchwałę Nr [...] z dnia 7 września 2012 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej prze właściciela nieruchomości, uchwale Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W § 1 ustalono, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi uiszczana jest przez właścicieli nieruchomości za każdy miesiąc kalendarzowy, bez wezwania, do 15 dnia danego miesiąca, poczynając od miesiąca lipca 2013 r., uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami oraz stawki opłaty. W § 1 uchwalono, iż wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn osób zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty określonej w § 2. W pkt 2 tego paragrafu ustalono miesięczną stawkę opłaty od właścicieli nieruchomości zamieszkałych za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny, w wysokości [...] zł, od każdej osoby zamieszkującej daną nieruchomość. W związku z powyższym organ prawidłowo określił wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (4 x [...] zł) Kolegium zaznaczyło, iż Burmistrz winien w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołać stosowne przepisy Ordynacji podatkowej (art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 i art. 207 § 1 ). Brak powołania w podstawie prawnej wskazanych przepisów Ordynacji podatkowej wskazuje na wadliwość decyzji, tj. naruszenie art. 210 Ordynacji podatkowej, jednak nie powoduje stwierdzenia jej nieważności (art. 247 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżący podniósł, że Burmistrz za pośrednictwem Zakładu Oczyszczania i wywozu śmieci do chwili obecnej ani razu nie odebrał z jego posesji śmieci ponieważ od [...] lat Skarżący samodzielnie zajmuje się segregacją i wywozem śmieci do punktu legalnie do tego przeznaczonego. W związku z tym Skarżący nie będzie płacił za niewykonaną usługę ponieważ jest to wymuszenie i wyłudzenie pieniędzy przez Burmistrza, który działa na szkodę interesu prywatnego, co stanowi naruszenia art. 231 § 1 Kodeksu karnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż te, które w niej przedstawiono. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej zwana: "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zasadniczy spór w sprawie sprowadzał się do oceny, czy organy zasadnie określiły Skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie [...] zł miesięcznie. Wskazać na wstępie należy, że zgodnie z art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.), właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych - art. 6m ust. 1 ustawy. Jednocześnie w myśl art. 6o tejże ustawy, w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Na podstawie art. 6n ust. 1 ustawy rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. Wskazany przepis zobowiązuje radę gminy do wydania uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, która zawiera elementy obligatoryjne, tj. takie, które muszą znaleźć się w uchwale: a) wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obejmujący: - objaśnienia co do sposobu wypełnienia deklaracji, - pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, b) informacje o terminie i miejscu składania deklaracji. Z akt sprawy wynika, czego nie kwestionuje też Skarżący, że jest on właścicielem i zamieszkuje wraz z żoną, synem i córką nieruchomość położoną w [...] zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Skarżący nie złożył deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie do 30 listopada 2012 r. zaś złożona w dniu 10 czerwca 2013 r. deklaracja wzbudziła wątpliwości organu zawartych w niej danych, co spowodowało wszczęcie postępowania w sprawie określenia Skarżącemu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wysokość przedmiotowej opłaty regulują postanowienia uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty. Stosownie do § 1 tej uchwały, Rada Miejska dokonała wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, stanowiąc, że wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na terenie nieruchomości zamieszkanych stanowi iloczyn osób zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty określonej w § 2. W § 2 pkt 2 tego aktu ustalono miesięczną stawkę opłaty za gospodarowanie zmieszanymi odpadami komunalnymi od właścieli nieruchomości zamieszkałych, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny w wysokości 9,80 zł od każdej osoby zamieszkującej daną nieruchomość. Wysokość opłaty uzależniona jest zatem od ilości osób składających się na gospodarstwo domowe, a także od sposobu gromadzenia odpadów (zbiórka selektywna, czy też nieselektywna). O zastosowanej stawce nie decyduje natomiast ilość zbieranych odpadów. Zarzuty w tym zakresie mogą być stawiane jedynie w drodze zaskarżenia uchwały rady gminy dotyczącej wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki opłaty. Nie ma podstaw do uwzględnienia ich w ramach postępowania dotyczącego określenia wysokości opłaty stosownie do art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W związku z tym, że Skarżący nie zadeklarował wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, organ zobowiązany był wszcząć z urzędu postępowanie mające na celu określenie prawidłowej wysokości opłaty. Jak wskazano powyżej, zgodnie z postanowieniami obowiązującej uchwały Rady Miejskiej, w ustalonym stanie faktycznym przewidziano opłatę w wysokości [...] zł miesięcznie (odpady zbierane i odbierane w sposób selektywny). Stawiane w tym zakresie zarzuty nie zasługują zatem na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja organu II instancji jak również decyzja organu I instancji zostały jednak wydane z naruszeniem art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacja podatkowa i art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co musiało skutkować ich uchyleniem. Wskazany przepis ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi podstawę do wydawania decyzji określających w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie zawiera przepisów regulujących procedurę wydawania takich decyzji i ich zawartość. Biorąc pod uwagę treść odesłania z art. 6q ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej. Należy zatem przyjąć, że decyzja, o której mowa w art. 6o, stanowi w istocie decyzję określającą, o której mowa w art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej. Norma wyrażona w tym przepisie stanowi, że jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie wyjaśniają, jakiego okresu ma dotyczyć postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W tym zakresie możliwe jest przyjęcie dwóch rozwiązań. Po pierwsze, skoro decyzja określająca wysokość opłaty zastępuje deklarację, a w deklaracji wskazuje się wysokość opłaty za jeden miesiąc, to także decyzja winna określać wysokość miesięcznej opłaty. Na podstawie art. 6m ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Ust. 2 art. 6m stanowi z kolei, iż w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Deklaracja o wysokości opłaty ma zatem charakter bezterminowy, prawidłowo wskazana w niej wysokość miesięcznej opłaty obowiązuje do czasu zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości, co winno skutkować złożeniem nowej deklaracji. Analogicznie należałoby traktować określenie wysokości opłaty w decyzji wydanej na podstawie art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Określona w niej wysokość opłaty obowiązywałaby do czasu uchylenia lub zmiany decyzji. Druga możliwość, to wydanie decyzji określającej wysokość opłaty za konkretne okresy, w których powstał obowiązek jej uiszczenia oraz uległ on konkretyzacji. Stosownie do art. 6i obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: (1) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec; (2) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Obowiązek uiszczenia opłaty powstaje zatem z końcem miesiąca, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec lub powstały odpady komunalne. Z tego względu wydając decyzję organ winien ograniczyć się do tych miesięcy, za które powstało zobowiązanie do uiszczenia opłaty. W ocenie Sądu decyzja określająca wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie stanowi wiernego odpowiednika ukształtowanej przez ustawodawcę deklaracji. Decyzja określająca powinna wskazywać wprost okres, którego dotyczy i nie powinna ona działać do przodu. Organ zatem, wydając decyzję określającą powinien ograniczyć się jedynie do tych miesięcy, za które zobowiązanie do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi już powstało. Argumentem przemawiającym za takim stanowiskiem jest przede wszystkim brak możliwości zmiany decyzji, w przypadku gdy po jej wydaniu nastąpi zmiana okoliczności faktycznych rzutujących na wysokość opłaty, gdy właściciel nieruchomości nie składa deklaracji. W obrocie prawnym pozostałaby bowiem decyzja określająca wadliwą kwotę opłaty, która ze względu na swą ostateczność powinna być zmieniona, nie sposób zaś wskazać na prawidłowy tryb, który umożliwiałby zmianę lub uchylenie takiej decyzji. W tym zakresie Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w doktrynie - R. Dowgier, Decyzja określająca wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – aspekty proceduralne, Przegląd podatków lokalnych i finansów samorządowych, styczeń 2014, s. 20, zaaprobowane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 lutego 2014 r., I SA/Bk 630/13. Biorąc pod uwagę powyższe, decyzja określająca wysokość opłaty, w ocenie Sądu powinna odnosić się do tych miesięcy, za które powstał obowiązek jej uiszczenia i za które został on skonkretyzowany. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi powinna być określona już po zakończeniu danego miesiąca. Nie musi przy tym upłynąć termin płatności opłaty, gdyż ten wynika ze stosownej uchwały rady gminy i nie zawsze jest powiązany z danym miesiącem. Jednocześnie decyzja taka może dotyczyć okresów dłuższych (niż miesiąc), przy określeniu w sentencji wysokości opłaty za każdy miesiąc. Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy wskazać należy, że organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą Skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 lipca 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., a zatem także na okres następujący po wydaniu decyzji (12 września 2013 r.). Takie rozstrzygnięcia, jako - zdaniem Sądu – nieprawidłowe, musiały podlegać uchyleniu. Dodatkowo należy wskazać, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji uchybia wymogom stawianym przez art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brakuje również odniesienia się do obowiązku uiszczania opłat w kontekście oświadczenia Skarżącego o samodzielnym wywożeniu śmieci. Organ nie wyjaśnił Skarżącemu dlaczego jest on obowiązany uiszczać opłaty za odpady komunalne zgodnie z przyjętymi stawkami, co było obowiązkiem organu. Staranność przekazywania adresatowi uzasadnienia własnych argumentów wykorzystanych przy formułowaniu treści decyzji jest istotnym elementem funkcji perswazyjnej uzasadnienia. Jest także wymogiem art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacja podatkowa, w którym elementem uzasadnienia prawnego decyzji jest "wyjaśnienie podstawy prawnej". Uzasadnienie decyzji zaś w przedmiotowej sprawie, w zasadzie sprowadza się do nałożenia obowiązku, organ nie wyjaśnił przyczyn nie uwzględnienia oświadczenia Skarżącego, co do samodzielnego gospodarowania odpadami. Tego typu uzasadnienie wskazuje na niedbałość organu w rozpoznaniu sprawy. Organ ma obowiązek rozpoznać wszystkie żądania, wnioski i zarzuty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Nie uzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Fakt, że decyzja organu I instancji nie zawierała odniesienia się do oświadczenia Skarżącego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając jako organ odwoławczy orzekło o prawidłowości decyzji dotkniętej tym brakiem, narusza postanowienia art. 233 § 1 pkt 1 , art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Organ I Instancji i organ odwoławczy nie odniósł się także w ogóle do kwestii przyjętego okresu, za który określono wysokość opłaty, czy też zarzutów odwołującego się. Daje to podstawy do stwierdzenia, że rozstrzygnięcia w tym zakresie (które zostały powyżej zakwestionowane), mają charakter dowolny. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 134 § 1, art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu decyzji organów obu instancji. W oparciu o art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a Rozstrzygając ponownie sprawę organ winien przeprowadzić postępowanie i wydać decyzję odnoszącą się do tych miesięcy, za które powstał obowiązek uiszczenia opłaty, zawrzeć wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia w odniesieniu do oświadczenia Skarżącego.