VIII SA/Wa 131/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot /sprawozdawca/, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi [...] w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej [...] w W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją znak [...] z dnia [...] października 2013 r. Minister Finansów (Minister, organ) działając na postawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198, ze zm., zwanej dalej u.d.i.p.) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm., zwanej dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku [...] "[...]" Pracowników [...] w W. (skarżąca, strona) o udzielenie informacji publicznej, orzekł o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej przetworzonej dotyczącej przekazania informacji i wyjaśnień, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, przekazanych przez organ posłom i senatorom w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2013 r. Z uzasadnienia decyzji organu wynika, iż wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie wpłynął do Ministra w dniu [...] sierpnia 2013 r. Organ pismem z dnia [...] września 2013 r. poinformował wnioskodawcę, że udostepnienie żądanej informacji będzie wymagało podjęcia szeregu czynności w celu utworzenia zbioru wnioskowanych dokumentów poprzez zebranie ich ze wszystkich komórek organizacyjnych Ministerstwa Finansów, odpowiednie dokonanie analizy zgromadzonych dokumentów pod kątem danych prawnie chronionych, usunięcie z dokumentów danych chronionych prawem. W związku z powyższym faktem, jak wskazał Minister ww. czynności będą czynić z żądanej informacji informację przetworzoną, organ wezwał wnioskodawcę do wykazania powodów, dla których spełnienie żądania udostepnienia informacji publicznej, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w terminie 14 dni. W odpowiedzi strona wyjaśniła, iż wezwanie do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego jest nieuprawnione, gdyż "przekazanie posiadanych przez Ministerstwo materiałów nie stanowi o wytworzeniu jakościowo nowej informacji – również w przypadku, gdyby należało dokonać anonimizacji niektórych danych (...) udostępnienie każdej informacji publicznej związane jest z dodatkowym zaangażowaniem organu w wykonanie czynności udostępnienia, jednakże nie świadczy to o tym, że mamy do czynienia z jej przetwarzaniem". Wobec powyższego organ stwierdził, że jest to informacja publiczna przetworzona i dokonał oceny pojęcia "interesu publicznego" uznając, iż udzielenie informacji nie usprawniłoby działania organów państwa. W ocenie Ministra w przedmiotowej sprawie brak jest szczególnie istotnego interesu publicznego dla udostepnienia wnioskodawcy przedmiotowych dokumentów. Skarżąca, jak podał organ, nie wykazała zarówno szczególnie istotnego interesu publicznego, jak też związku przyczynowo - skutkowego między żądanymi informacjami, a celem ich pozyskania. W decyzji zaznaczono, iż takie stanowisko prezentowane jest w doktrynie, argumentując w rezultacie, że organ na dzień złożenia wniosku nie dysponował gotową informacją publiczną w zakresie żądanym przez wnioskodawcę. Informacja, o której udostępnienie wnosi skarżąca ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a prawo do uzyskania informacji przetworzonej jest ograniczone do przypadków, w których jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 przywołanej ustawy). Interes publiczny istnieje natomiast wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa. Wobec niewykazania interesu prawnego przez skarżącą Minister ocenił, iż w przedmiotowej sprawie brak jest szczególnie istotnego interesu publicznego dla udostępnienia stronie żądanej informacji publicznej przetworzonej. Wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie jest skarżąca, która działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, z późn. zm.) powołana jest do reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych pracowników. Brak jest z punktu widzenia podstawowych celów statutowych związku zawodowego uzasadnienia dla istnienia szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji wskazanych we wniosku. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła o uchylenie wydanej decyzji w całości i udostępnienie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Wydanemu rozstrzygnięciu postawiła zarzut naruszenia Konstytucji RP (art. 7 i art. 61 ust. 1 – 3 i 31 ust. 3), szeregu przepisów prawa materialnego – u.d.i.p. oraz przepisów postępowania, w szczególności art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Wskazała, że odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej nie znajduje podstawy w aktualnym stanie prawnym i faktycznym. Ponadto, Minister nieprawidłowo przyjął, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną i wezwał stronę do wykazania interesu prawnego. Zdaniem skarżącej, żądana informacja istniała już w chwili złożenia wniosku, w związku z czym podjęcie wskazanych w uzasadnieniu zaskarżanej decyzji czynności, nie prowadzi do jej wytworzenia i nie wymaga przeprowadzenia przez organ czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych, które wymagałyby zaangażowania takich zasobów osobowych i innych, które byłyby trudne do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji organu. Podkreśliła, że w Ministerstwie działa system "Sekretariat" i spisy spraw prowadzi się dla każdego symbolu klasyfikacyjnego wynikającego z rzeczowego wykazu spraw (współpraca z Parlamentem), co umożliwia udzielenie żądanej informacji. Strona nie zgodziła się zatem z Ministrem, że zakres wniosku wymagał szczególnych działań organizacyjnych i angażowania środków, które były na tyle duże, że prowadziłyby do zakłócenia normalnego toku działania podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Ponadto zwróciła uwagę, że wyodrębnienie ze zbioru żądanych informacji, dokonanie ich anonimizacji i usunięcia danych prawnie chronionych oraz przygotowanie informacji zgodnie z wnioskiem – nie stanowi o przetworzeniu informacji. Minister, co podkreślono, błędnie utożsamia konieczność przekształcenia informacji z jej przetworzeniem i pozyskaniem całkiem nowej informacji. Nadto nie przedstawił logicznego argumentu dla stwierdzenia, że udostepnienie informacji nie będzie służyło interesowi publicznemu. Zaznaczyła ponadto, że wniosek strony dotyczył informacji prostej (będącej już w posiadaniu organu), a jej odmowa jest szczególnie naganna i godzi w jawność życia publicznego. Skarżąca stwierdziła również, że Minister nie zbadał w istocie, czy istnieją przesłanki przemawiające za istnieniem szczególnej istotności dla interesu publicznego i w tym zakresie wypowiedział się w kilkunastu wyrazach. Decyzją znak [...] z dnia [...] listopada 2013 r., Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 16 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, po przestawieniu stanu faktycznego i prawnego sprawy organ wywiódł, iż prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Wskazał, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną ponieważ zgromadzenie żądanych dokumentów według wskazanego kryterium wymaga nie tylko prostych czynności technicznych polegających na ich wyszukiwaniu, ale również czynności o charakterze intelektualnym polegającym na przeczytaniu zebranych dokumentów, ocenie, czy dokument został sporządzony w wyniku wystąpienia poselskiego na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, czy w dokumentach tych nie znajdują się informacje chronione, które mogły być udostępnione parlamentarzystom ze względu na zakres ich uprawnień, natomiast nie mogą być udostępnione wnioskodawcy. Zwrócił uwagę, iż wskazany ośmiomiesięczny okres tj. od [...] stycznia do [...] sierpnia 2013 r. jest na tyle długi, że w oparciu o dotychczasowe doświadczenie w zakresie korespondencji parlamentarnej zasadne stało się założenie, iż wniosek dotyczyć może co najmniej kilkudziesięciu dokumentów, zaś nakład pracy wiązałby się z zaangażowaniem większości departamentów w Ministerstwie. Dlatego po ponownej analizie organ uznał, że nie dysponuje gotową informacją, stanowiącą odpowiedź na wniosek, a udzielenie takiej informacji wymaga wytworzenia tj. informacji przetworzonej. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wyznacznikiem zakresu prawa do informacji publicznej jest szczególnie istotne znaczenie informacji dla interesu publicznego w odniesieniu do informacji przetworzonej. Wedle poglądów judykatury informacja przetworzona stanowi pewnego rodzaju kompilację posiadanych przez organ danych. W jej efekcie powstaje przetworzony dokument czy zespół danych, nieistniejący do momentu jego wytworzenia na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Powstaje zatem nowa jakość wykreowana z informacji jednostkowych. Przetworzenie informacji, wiąże się z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny. W odniesieniu do informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził szczególną przesłankę jej udostępnienia. Przed udostępnieniem informacji podmiot zobowiązany powinien sprawdzić, czy udostępnienie informacji w zakresie określonym we wniosku jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". Ciężar oceny tego, czy wnioskodawca w sposób właściwy wykazał we wniosku istnienie interesu publicznego, spoczywa na podmiocie zobowiązanym, który powinien dokonać oceny zarówno wniosku, jak i zakresu, w jakim wnioskodawca chce uzyskać informację publiczną. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi bowiem o to, czy uzyskanie - udostępnienie określonej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. W ocenie Ministra w przedmiotowej sprawie brak jest szczególnie istotnego interesu publicznego dla udostepnienia wnioskodawcy przedmiotowych dokumentów. Skarżąca nie wykazała także związku przyczynowo – skutkowego między żądanymi informacjami, a celem ich pozyskania. W takiej sytuacji, jak wyjaśniono, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji. Minister wywiódł również, iż nie dysponuje gotową informacją, odniósł się także do "elektronicznego systemu zarządzania dokumentami obowiązującymi w Ministerstwie", który zawiera oprócz pism od posłów i senatorów – również materiały na posiedzenia Sejmu i Senatu lub komisji sejmowych i senackich, interpelacje, pisma, dezyderaty, opinie, oświadczenia i zawiadomienia o posiedzeniach. Ponownie podkreślił, że udostępnienie informacji zawartej we wniosku żądania wiązałaby się z potrzebą przeprowadzenia m.in. odpowiednich analiz zgromadzonych dokumentów pod kątem danych prawnie chronionych, usunięcie z tych dokumentów danych chronionych prawem, co stanowi o przetworzeniu tych dokumentów. Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących braków formalnych zaskarżonej decyzji Minister stwierdził, że ww. decyzja zawiera wszystkie składniki, o których mowa w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., m.in. uzasadnienie faktyczne, które zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł i przyczyn, z powodu których odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej oraz uzasadnienie prawne z wyjaśnieniem podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W decyzji tej została szczegółowo omówiona i uzasadniona zarówno kwestia uznania żądanej informacji publicznej za informację przetworzoną, jak również braku istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Skargę na powołaną decyzję do sądu administracyjnego złożyła skarżąca wnioskując o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz nakazanie organowi udostępnienie informacji publicznej, nadto o zasądzenie kosztów postępowania. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca postawiła zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 54 ust. 1 Konstytucji RP i art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz przepisów postępowania – art. 7 k.p.a. Skarżąca za niezasadną uznała odmowę udzielenia wnioskowanej informacji wywodząc, że Minister nie uzasadnił w ogóle dlaczego w przypadku żądanych informacji mamy do czynienia z przetwarzaniem informacji, dlaczego zebranie dokumentów z poszczególnych departamentów stanowić ma o "utworzeniu zbioru" i dlaczego miałoby to stanowić "jakościowo nową informację". Autor skargi zaznaczył także, iż organ nie ustalił nawet jaka jest liczba tych informacji, zakładając z góry, że jest ich tak duża, że ich przygotowanie jest nie do pogodzenia z bieżącymi działaniami w Ministerstwie i wymagać będzie zaangażowania "istotnych środków osobowych". W skardze powtórnie zwrócono uwagę na brak potrzeby wykazania istotnego interesu publicznego, stwierdzając, że wnioskowane dokumenty stanowią informację publiczną prostą. Także wyodrębnienie ze zbioru dokumentów żądanych informacji, dokonanie anonimizacji i usunięcia danych prawnie chronionych oraz przygotowanie informacji, zdaniem strony skarżącej nie stanowi o przetwarzaniu informacji. Według skarżącej Minister nie zbadał w istocie, czy istnieją przesłanki przemawiające za istnieniem szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wreszcie zarzuciła również, iż uzasadnienie faktyczne decyzji jest lakoniczne i trudno ustalić jakie to informacje proste organ musi przetworzyć i w jaki sposób. W odpowiedzi na skargę Minister powielając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Nie mniej odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego nr [...] z dnia [...] października 2013 r., udzielił odpowiedzi odnośnie ilości przekazanych posłom i senatorom w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2013 r. informacji i wyjaśnień: [...] informacje i wyjaśnienia, które łącznie liczą [...] strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Skonkretyzowanie ww. prawa ma miejsce w u.d.i.p. wedle której, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym (art. 1). W świetle regulacji art. 2 ust. 1u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, zaś zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Obowiązek informacyjny nie musi być przy tym adekwatny do ustalonego zakresu działania danego podmiotu, obowiązuje tutaj ogólna, wynikająca z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. zasada, że do udzielenia informacji zobowiązane są podmioty będące w posiadaniu takiej informacji. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Minister jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, a żądania skarżącej zawarte we wniosku z dnia [...] sierpnia 2013 r., są informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Okoliczność ta nie była zresztą przez organ kwestionowana. Sporne natomiast jest między stronami, czy wnioskowana przez skarżącą informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, a w konsekwencji, czy jej udostępnienie wymaga wykazania interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Innymi słowy mówiąc, wnioskujący o udzielenie informacji przetworzonej winien przed organem wykazać interes publiczny, bowiem w przeciwnym razie musi się liczyć z decyzją odmowną wydaną w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Pojęcie "interesu publicznego" nie jest zdefiniowane i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Inaczej rzecz ujmując, działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa. Informacje przetworzone, to zatem takie informacje, które są z jednej strony istotne z punktu widzenia interesu państwa, zaś z drugiej strony ich przetworzenie w sensie fizycznym musi się wiązać nie tyle z nakładem pracy i to nawet znacznym w zakresie czasowym, lecz a właściwie przede wszystkim z formą owego przetworzenia. Stąd też za takie informacje uznać należy, co jest zgodne z ustalonym już stanowiskiem doktryny oraz judykatury, określony zbiór (suma) informacji prostych, których przetworzenie wymaga dokonania stanowczych analiz, obliczeń, wyciągów, zestawień statystycznych, środków finansowych i osobowych. Natomiast takie czynności organu, jak np. selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetworzonej informacji. Reasumując, informacja przetworzona jest jakościową nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. Nie ulega wątpliwości Sądu w realiach rozpoznawanej sprawy, że prawo dostępu do informacji publicznej powinno być interpretowane na korzyść podmiotu ubiegającego się o daną informację i w sposób umożliwiający jej udostępnienie chociażby w części, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Po pierwsze zauważyć należy, iż po wpływie wniosku organ nie wzywał strony wnioskującej do wskazania, jakiej treści informacji żąda w ramach złożonego wniosku, co uprawnia do stwierdzenia, że żądanie wnioskowanej informacji w trybie informacji publicznej było dla Ministra jasne i zrozumiałe. Po drugie dokonując analizy podjętych w przedmiotowej sprawie decyzji w kontekście przytoczonych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy, iż organ nie wykazał, iż wnioskowana przez skarżącą informacja w zakresie: "informacji i wyjaśnień, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, przekazanych przez Ministerstwo Finansów posłom i senatorom w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2013 r.", stanowi informację przetworzoną. Organ stwierdził jedynie, iż nie dysponuje gotową informacją dotyczącą wnioskowanych zagadnień, a realizacja zawartego we wniosku żądania wiązałaby się nie tylko z czynnościami technicznymi polegającymi na wyszukiwaniu informacji, ale również czynnościami o charakterze intelektualnym polegającym na przeczytaniu zebranych dokumentów, ocenie czy dokument został sporządzony w wyniku wystąpienia poselskiego na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, czy w dokumentach tych nie znajdują się informacje chronione, które mogły być udostępnione parlamentarzystom ze względu na zakres ich uprawnień, natomiast nie mogą być udostępnione wnioskodawcy. Również, co Minister zaznaczył, wymaga zbadania, czy wystąpienie poselskie nie dotyczy indywidualnej sprawy osoby fizycznej. Wymienione czynności podejmowane w tym zakresie wskazują na proces tworzenia nowej informacji, a więc informacji przetworzonej. Oceniając powyższe, zdaniem Sądu, wadliwe jest stanowisko Ministra zakładające z góry, że z dotychczasowego doświadczenia mógł ocenić, że jest to znaczna ilość informacji. Zatem w kontekście do podanej w odpowiedzi na skargę (strona [...] odpowiedzi na skargę), że we wnioskowanym okresie Minister udzielił posłom i senatorom [...] informacje i wyjaśnienia, stwierdzić należy, iż w przedstawionych sądowi aktach brak jest takiej informacji ze strony organu. Nadto zwrócić uwagę należy, że jak zaznaczył organ, odpowiedzi takiej udzielił skarżącemu w związku z wnioskiem z dnia [...] października 2013 r., a więc w zupełnie innej sprawie. Natomiast z zaskarżonej decyzji nie wynika ilość udzielonych odpowiedzi. Również zauważyć należy, iż nie każda informacja udzielona posłowi czy senatorowi zawierałaby informacje podlegające np. anonimizacji, czy też podlegające ochronie danych. Nie do zaakceptowania jest także stanowisko organu, iż różnorodne czynności wykonywane przez organ polegałyby na utworzeniu zbioru wnioskowanych dokumentów, poprzez zebranie ich ze wszystkich komórek organizacyjnych Ministerstwa Finansów, co stanowi o przetworzeniu dokumentów. Takie stwierdzenie nie zostało należycie umotywowane przez organ i w związku z tym nie jest ocenne. Organ nie podał także, jakie dokumenty zawierają wnioskowane dane i na czym polegać ma ich przetworzenie. Brak jest także rzetelnego wywodu organu w zakresie wykorzystania symbolu klasyfikacyjnego "060 – współpraca z parlamentem" i możliwości wykorzystania tego systemu do udzielenia wnioskowanej informacji. W kontekście powyższych wywodów zaznaczyć wypada, że przy braku materiału źródłowego, nie wydaje się oczywiste, jak podaje organ, iż informacja, której domaga się strona skarżąca stanowiłaby z założenia znaczny nakład pracy. Powyższe w ocenie Sądu skutkuje uznaniem, iż organ w istocie zaniechał wskazania dlaczego uznaje żądaną informację za informację przetworzoną. W tym zakresie działanie organu jest niezrozumiałe, ponadto przy braku materiału źródłowego trudno jest ocenić, na czym ma polegać wykonanie "analiz". Powyższe uchybienia czynią przedwczesną kwestię oceny interesu prawnego skarżącej. W rezultacie Sąd mając na uwadze ww. wywody uznał skargę za zasadną. Ponownie rozpoznając sprawę organ zobowiązany jest do załatwienia sprawy z uwzględnieniem ww. rozważań, mając na uwadze wskazania Sądu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono mając na uwadze art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.