I OZ 753/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 42/14 o oddaleniu wniosku o sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 42/14 w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie organu postanawia: 1. oddalić zażalenie na postanowienie w zakresie sprostowania, 2. odrzucić zażalenie na postanowienie w zakresie uzupełnienia. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. J. C. (dalej skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o wyłączenie organu. Zarządzeniem z dnia [...] marca 2014 r. Przewodniczącego Wydziału II - skarżący został wezwany do "wykazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez skierowanie do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym, bądź złożenia bezpośrednio w siedzibie organu, oraz nadesłanie kopii tego wezwania wraz z dowodem nadania – w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W odpowiedzi na wezwanie, J. C. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. złożył wniosek o sprostowanie i uzupełnienie opisanego wyżej zarządzenia stosownie do art. 167 oraz art. 159 ustawy P.p.s.a. Skarżący w piśmie tym zarzucił instrumentalne stosowanie prawa przez Przewodniczącego celem obrony SKO i jego Prezesa. Dodatkowo wyraził swoje niezadowolenie z czynności podejmowanych przez wskazanego Prezesa. Skarżący wniósł również o uzupełnienie sprawy o "sfingowane sfałszowane akta sprawy WSA – gdzie to celowo i siłą niedopuszcza się do wyłączenia organu SKO oraz jego Prezesa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 42/14 oddalił wniosek skarżącego o sprostowanie oraz wniosek o uzupełnienie zarządzenia tego Sądu z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiotowej sprawie. Sąd I instancji przywołując przepisy art. 156 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 167 P.p.s.a. podkreślił, że instytucja sprostowania ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd zamierzał. Sprostowanie niedokładności może obejmować właściwe oznaczenie stron. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Inna zaś oczywista omyłka może polegać na wadliwej nazwie orzeczenia. Sprostowanie nie może doprowadzić do zmiany rozstrzygnięcia ani do merytorycznego rozpoznania sprawy. Sąd I instancji zauważył, że treść zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia [...] marca 2014 r. była jednoznaczna oraz nie zawierała błędów pisarskich lub rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek wymagających sprostowania. Dodał, że skarżący występując z powołanym wnioskiem nie wskazał, która część kwestionowanego zarządzenia wymaga jego zdaniem sprostowania i dlaczego. Wobec powyższego sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o sprostowanie ww. zarządzenia i stosownie do art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 167 P.p.s.a. orzekł, o oddaleniu wniosku w tym zakresie. Rozpoznając wniosek skarżącego o uzupełnienie przedmiotowego zarządzenia, Sąd I instancji, podkreślił, że stosownie do art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Sąd uznał, że zarządzenie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione. Podkreślono, że analizowane zarządzenie miało na celu ustalenie, czy przed wniesieniem niniejszej skargi, J. C. wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia J. C. z dnia [...] maja 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu twierdzi, że został pozbawiony prawa obrony, możności działania i dostępu do uczciwego bezstronnego Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 156 § 1 P.p.s.a., Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepisy te należy stosować odpowiednio do postanowień (art. 166 P.p.s.a.), a także do zarządzeń przewodniczącego (art. 167 P.p.s.a.). W związku z powyższym wyjaśnić należy, że pod pojęciem "oczywistej omyłki" nie należy rozumieć przeoczenia, jakiego Sąd się dopuścił przy rozstrzygnięciu sporu, czy żądania strony. Nie podlega więc sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Żądanie sprostowania takiego uchybienia procesowego nie może być w żadnym wypadku uważane za żądanie sprostowania oczywistej omyłki, lecz jest żądaniem ponownego rozpoznania sprawy i zmiany orzeczenia (por. Kodeks postępowania cywilnego - Komentarz, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2001 r., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 1976 r., II CZ 97/76). Z kolei, błędem rachunkowym jest błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (B. Dauter, B. Gruszczyński,A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Błąd ten dotyczy zatem takich działań, które odbywają się na niekwestionowanych wartościach (sumach, liczbach), a jedynie ich wynik jest skutkiem nieprawidłowych obliczeń. Ponadto, takiego rodzaju ustaleniom, nawet jeżeli wynikałby z błędnej oceny sytuacji strony, nie można przypisach charakteru oczywistej omyłki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek o sprostowanie zarządzenia z dnia [...] marca 2014 r. trafnie wskazał, że jego treść jest jasna i jednoznaczna i nie istnieją żadne logiczne przesłanki, które nakazywałyby jego sprostowanie. Z drugiej strony, skarżący występując z ww. wnioskiem nie wskazał, która cześć kwestionowanego zarządzenia wymaga jego zdaniem sprostowania i dlaczego. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Odnosząc się do zażalenia w części, w której dotyczy ono oddalenia wniosku o uzupełnienie zarządzenia z dnia [...] marca 2014 r. przypomnieć należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W katalogu o którym mowa w art. 194. P.p.s.a. zawarto rodzaje postanowień, na które przysługuje zażalenie. Wyliczanie to nie jest jednak wyczerpujące, co oznacza, że prawo do wniesienia zażalenia może również wynikać z innego przepisu omawianej ustawy. Zażalenie jest zatem środkiem odwoławczym od wskazanych w ustawie postanowień incydentalnych. Przepisy omawianej ustawy nie przewidują natomiast zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia o oddaleniu wniosku o uzupełnienie. Z tych względów, zażalenie skarżącego w zakresie w jakim kwestionowało postanowienie o odmowie uzupełnienia ww. zarządzenia z dnia [...] marca 2014 r. było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 2 postanowienia.