I OZ 1202/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-01-09
Skład orzekający: Sędzia NSA Jolanta Rajewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów, wydane z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie, jest prawidłowe, gdy strona błędnie oznaczyła sąd właściwy do złożenia odpowiedzi na wezwanie?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarządzenie o pozostawieniu wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania zostało wydane prawidłowo. Strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku w terminie, mimo wezwania sądu. Błędne oznaczenie sądu właściwego do złożenia odpowiedzi na wezwanie skutkuje tym, że termin uważa się za zachowany dopiero od daty wpływu pisma do sądu właściwego.Stan faktyczny
Z. R. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Opolu, a następnie o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał go do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w tym wskazania imion i nazwisk sędziów oraz uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia. Strona nie uzupełniła wniosku w terminie, składając odpowiedź w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który przekazał ją do sądu właściwego po upływie terminu. WSA w Gliwicach zarządzeniem pozostawił wniosek bez rozpoznania. NSA rozpoznał zażalenie na to zarządzenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 66/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Z. R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie z wniosku Z. R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie
Z. R. wnioskiem z dnia 6 września 2013 r. wystąpił o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt I OW 268/13 wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do rozpoznania wniosku Z. R. z dnia 6 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. wezwał Z. R. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez podanie imion i nazwisk sędziów, których wniosek dotyczy, jak również o wskazanie i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia odnoszących się do każdego z sędziów z osobna, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na to wezwanie wnioskiem z dnia 18 grudnia 2013 r. Z. R. wystąpił o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 13 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SO/Gl 66/13 wezwał Z. R. - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku z dnia 18 grudnia 2013 r. bez rozpoznania - do uzupełnienia braków tego wniosku poprzez wskazanie imion i nazwisk wszystkich sędziów, którego dotyczy wniosek oraz do podania i uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia każdego sędziego. Wezwanie to Z. R. otrzymał w dniu 17 stycznia 2014 r.
W pismach z dnia 13 i 24 stycznia 2014 r. Z. R. stwierdził, że zna jedynie nazwiska 24 sędziów, którzy rozpoznawali jego sprawy. Ponadto za bezcelowe uznał wskazywanie imion i nazwisk sędziów, których domaga się wyłączenia. Jednocześnie odmówił ujawnienia "jakichkolwiek osobistych wycieczek w stosunku do każdego z nich, bo one nie istnieją", gdyż nie utrzymuje kontaktu z sędziami. Wyłączenia sędziów domaga się natomiast z innych powodów niż zawarte w art. 18 i 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. R. z dnia 18 grudnia 2013 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów WSA w Gliwicach zostało doręczone Z. R. w dniu 17 stycznia 2014 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków wniosku upływał zatem w dniu 24 stycznia 2014 r. W tym dniu Z. R. wniósł odpowiedź na wezwanie Sądu, jednak odpowiedź ta została złożona bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, który przekazał ją w dniu 28 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, jeżeli pismo procesowe wpłynie w tym czasie do właściwego sądu. Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpływu pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Z tych też względów należało uznać, że odpowiedź na wezwanie Sądu o uzupełnienie braków formalnych została złożona po terminie. Wobec zatem nieuzupełnienia braków wniosku z dnia 18 grudnia 2013 r. o wyłączenie sędziów, należało, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), pozostawić wniosek bez rozpoznania.
Zarządzenie to zostało doręczone Z. R. w dniu 26 lutego 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia zażalenia.
W dniu 3 marca 2014 r. Z. R. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na zarządzenie WSA w Gliwicach z dnia 26 lutego 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Ponadto zgodnie z treścią art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego musi zawierać: a) wskazanie sędziego, którego przedmiotowe żądanie dotyczy, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie, c) uprawdopodobnienie tej przyczyny wyłączenia przez wskazanie dowodów, które mają czynić prawdopodobnymi okoliczności podane przez stronę.
Jeżeli wniosek nie zawiera elementów, o których mowa w powołanym przepisie, sąd wzywa stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem pozostawienia jego bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 49 § 2 zd. 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że wniosek Z. R. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nie zawierał wszystkich elementów koniecznych do jego rozpoznania. Zasadnie zatem Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia podania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pomimo wezwania braki wniosku nie zostały uzupełnione w terminie. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach był zobowiązany pozostawić wniosek Z. R. o wyłączenie sędziów bez rozpoznania. W związku z tym należy uznać, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane prawidłowo.
Jednocześnie NSA wyjaśnia, że okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie muszą być realne i obiektywne. Nie wystarczy zatem samo subiektywne przekonanie strony co do utraty przekonania co do bezstronności sędziego. Konieczne jest wskazanie powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego przedmiotowe wątpliwość muszą być uzasadnione, co wiąże się z obowiązkiem przedstawienia we wniosku odpowiedniej argumentacji. Nadto, jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło