II FSK 1181/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 36/14 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 36/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 4 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 9 czerwca 2014 r. (kopie potwierdzenia odbioru – k. 61). Skarżący wpisu w terminie nie uiścił. Ze względu na to, że termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 16 czerwca 2014 r., Sąd odrzucił skargę, stosując art.220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W skardze kasacyjnej z dnia 9 lutego 2015 r. (po przywróceniu terminu do jej wniesienia) pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W ocenie pełnomocnika Sąd pierwszej instancji rażąco naruszył art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skarga została odrzucona w trakcie trwania procedury przyznania prawa pomocy. Pełnomocnik wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów wynagrodzenia doradcy podatkowego, ustanowionego z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje. Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu 9 czerwca 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie w jakim należy go uiścić. Termin zakreślony do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 16 czerwca 2014 r. W ocenie Naczelne Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego nie doszło do zdarzenia, które zwalniało stronę od obowiązku dokonania nakazanej w nim czynności. W świetle utrwalonego orzecznictwa zdarzeniem takim jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący natomiast złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy dopiero w dniu 20 czerwca 2015 r. (k- 64-67 akt Sądu pierwszej instancji), czyli po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika z urzędu należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 250 – 261 p.p.s.a.