I SA/Wa 1144/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Przemysław Żmich Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi Prezydenta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz, U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071, ze zm.) zwanej dalej k.p.a. w związku z art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r, o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) zwanej dalej u.g.n. po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] orzekającą o zwrocie, na rzecz wnioskodawców K. B., J.B., T.M., P.M., S.M. i K.K. wywłaszczonej nieruchomości, w położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej własność miasta [...] oznaczonej aktualnie jako działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha oraz nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, dla których Sąd Rejonowy [...] w [...][...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi Księgę Wieczystą [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Dnia [...] K.B. złożył wniosek o zwrot nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...], sprzedanej na rzecz Skarbu Państwa Aktem Notarialnym Repertorium nr [...] z dnia [...] z przeznaczeniem pod budowę ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...]. W dniu [...] wniosek o zwrot przedmiotowej nieruchomości złożyli: H. M., J.B. i M. K., a w dniu [...] wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] złożyli: T.M., P.M. i S.M. W dniu [...] wniosek o zwrot ww. nieruchomości złożyła K. K. Na dzień wydania decyzji pierwszoinstancyjnej osobami żądającymi i uprawnionymi do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...] byli: K. B., J.B., T.M., P.M., S.M. i K.K. Organ pierwszej instancji, rozpatrując przedmiotową sprawę, w oparciu o zebrane materiały dowodowe ustalił, że aktem notarialnym repertorium nr [...] z dnia [...] nabyto od L. B. na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość o powierzchni [...] ha, położoną w [...] przy ul. [...]. W treści umowy zaznaczono, iż została ona zawarta w trybie przepisów ustawy z dnia 12 marca I958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (t.j. Dz.U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64). Przedmiotowa nieruchomość została wykupiona z przeznaczeniem pod budowę ulicy [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...], zgodnie z Decyzją Nr [...] o lokalizacji inwestycji z dnia [...] L.dz. [...], wydaną przez Wydział Architektury, Gospodarki Komunalnej i Komunikacji Urzędu [...]. Wyżej opisana nieruchomość wykazana jest pod pozycją nr [...] rejestru pomiarowego, sporządzonego dla celów wywłaszczeniowych. Na mocy postanowień sądowych oraz Aktu Poświadczenia Dziedziczenia Repertorium A [...] z dnia [...] osoby fizyczne wymienione w decyzji były uprawnione do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, położonej w [...] przy ul. [...]. Są nimi: K. B., J. B., T.M., P.M., S. M. i K. K. Jak wynika z opracowania geodezyjnego wykonanego na zlecenie Starosty [...] przez uprawnionego geodetę, nieruchomości sprzedanej na rzecz Skarbu Państwa Aktem Notarialnym Repertorium nr [...] z dnia [...], obecnie odpowiadają: 1. działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, 2. działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, 3. działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, 4. działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha, 5. działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha. Starosta [...] w toku czynności administracyjnych ustalił, iż działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...] stanowią własność Skarbu Państwa. Wobec powyższego organ prowadzący przedmiotowe postępowanie przekazał przy piśmie z dnia [...] znak: [...] wnioski o zwrot wywłaszczonej nieruchomości w zakresie dotyczącym ww. działek ewidencyjnych Prezydentowi [...]. Przedmiotem rozstrzygnięcia Starosty [...] i Wojewody [...] były działki ewidencyjne nr [...],[...] i [...] z obrębu [...]. Po ustaleniu powyższych okoliczności faktycznych organ pierwszej instancji stwierdził również, że działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi pas drogowy drogi publicznej gminnej - ul. [...]. Ulica [...] tzw. "s." od wewnętrznej ul. [...] do [...] została zaliczona do kategorii dróg publicznych gminnych Rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia 19 grudnia 1997 roku (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z 1997 r. Nr 3/9, str. 62). Skoro więc działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi pas drogowy drogi - ul. [...], która została zaliczona do kategorii dróg publicznych gminnych Rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia 19 grudnia 1997 roku, to zdaniem organów należało orzec o odmowie zwrotu ww. działki. Starosta [...] ustalił również, iż na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] nie zrealizowano jakiegokolwiek celu związanego z wywłaszczeniem tej nieruchomości. Na przedmiotowych działkach do wydania decyzji nie wybudowano ulicy [...], a ich obecny sposób zagospodarowania tym bardziej nie może świadczyć o zrealizowaniu na tym terenie inwestycji, która - zgodnie z aktem wywłaszczeniowym — uzasadniała odjęcie własności. Na potwierdzenie powyższego organ wskazał: • pismo Wydziału Architektury Urzędu Gminy [...] z dnia [...] znak: [...] z którego treści wynika, iż Decyzja Nr [...] o lokalizacji inwestycji, ustalająca lokalizację ulicy [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] z dnia [...] nie została zrealizowana, nie rozpoczęto nawet prac związanych z realizacją celu określonego ww. decyzji lokalizacyjnej, • pismo Zarządu Dróg Miejskich w [...] z dnia [...] znak: [...], w którym również zostało stwierdzone, że ul. [...] na opisywanym powyżej odcinku nie została wybudowana do dnia dzisiejszego, a termin budowy był wielokrotnie zmieniany. Starosta [...] stwierdził, że pomimo upływu terminów określonych w art. 137 ust. 1 u.g.n. cel wywłaszczenia dla działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] nie został zrealizowany. Istnieje więc zdaniem organu pierwszej instancji podstawa do uznania, iż przesłanka "zbędności" nastąpiła w przedmiotowej sprawie, co uzasadniało orzeczenie o zwrocie wskazanych w decyzji działek ewidencyjnych. Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie Prezydenta [...], który podniósł, iż decyzja Starosty [...] została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., nie dopatrzył się takiego naruszenia. W ocenie Wojewody [...] nie ulega wątpliwości, iż wywłaszczona nieruchomość w całości stała się zbędna dla realizacji celu uzasadniającego wywłaszczenie, ponieważ budowa ulicy [...] na odcinku między ul. [...] a ul. [...] nie została rozpoczęta ani zakończona w terminie określonym przez art. 137 ust. 1 u.g.n. Ponadto Wojewoda zauważył, iż w toku postępowania ustalono również obecny sposób zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości. Z treści protokołu oględzin sporządzonego w dniu [...] (teczka II, karta 118) wynika, iż działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi fragment ul. [...]. Pozostała część działki stanowi teren nieogrodzony, na którym parkują samochody. Działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi teren zielony, na którym znajdują się drzewa. Działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] stanowi teren zielony, na działce posadowione jest jedno drzewo. W oględzinach brał udział uprawniony geodeta. Do protokołu oględzin załączona została dokumentacja fotograficzna. Wojewoda stwierdził również, że do dnia przeprowadzenia oględzin cel użyteczności publicznej uzasadniający wywłaszczenie, polegający na budowie ulicy [...] nie został zrealizowany. Tym samym nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania stała się zbędna dla jego realizacji w rozumieniu art. 137 ust. 1 u.g.n. w związku z art. 216 u.g.n. - w świetle zgromadzonego materiału dowodowego bezspornym pozostaje, iż realizacja celu wywłaszczenia nie została rozpoczęta z upływem siedmiu lat od zawarcia umowy sprzedaży zawartej w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (dalej u.z.t.w.n.) oraz zakończona z upływem 10 lat od jej zawarcia. Odnosząc się do zarzutów odwołania, w ocenie Wojewody [...] istotne znaczenie miała okoliczność, iż z całą pewnością przynajmniej fragment nabytej przez Skarb Państwa nieruchomości, nie zajęty pod drogę publiczną - ulicę [...] znalazł się w granicach obszaru objętego postanowieniami decyzji o lokalizacji inwestycji Nr [...] z dnia [...] oznaczonym na szkicu sytuacyjnym nr [...], o czym świadczy chociażby pobieżna jego analiza (dowód: teczka II, karty 35-45). Odnosząc się do argumentacji Prezydenta [...] który podniósł, iż "ze szkicu sytuacyjnego Nr [...] stanowiącego załącznik do wyżej opisanej decyzji lokalizacyjnej nie wynika jednoznacznie, aby całe działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] z obrębu [...] były przeznaczone pod budowę ulicy [...], czy znajdują się w części w projektowanych liniach rozgraniczających ulicy", Wojewoda stwierdził, że nawet zakładając, iż twierdzenia podnoszone przez Skarżącego są uzasadnione, nie sposób przyjąć założenia, iż musiałoby to skutkować koniecznością wydania rozstrzygnięcia o odmowie zwrotu tej części nieruchomości objętej wnioskiem o zwrot. Usytuowanie części przedmiotowej nieruchomości poza lokalizacją ulicy [...] mogłoby świadczyć albo o wywłaszczeniu tej części przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (tzw. "dowłaszczenie") albo o odmiennym niż wskazany w treści umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego Rep. nr [...] z dnia [...] celu wywłaszczenia. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska zawartego w odwołaniu Prezydenta [...] co do konieczności sporządzania kolejnego opracowania geodezyjnego w przedmiotowej sprawie uznając, że materiał dowodowego wskazuje w sposób jednoznaczny, iż cel użyteczności publicznej uzasadniający wywłaszczenie nieruchomości o pow. [...] ha (budowa ulicy [...] na odcinku od ul. [...] do ul.[...]) oznaczonej dawniej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] nie został zrealizowany w terminach wynikających z treści art. 137 ust. 1 u.g.n. Rozpatrując sprawę, organ odwoławczy miał na uwadze stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2011 r. (sygn. akt II SA/Kr 877/11). Zdaniem organu odwoławczego w sytuacji takiej, jaka wynika z zebranego materiału dowodowego, brak jakichkolwiek przesłanek, aby przypuszczać, że na przedmiotowej działce podjęto jakieś działania mające realizować cel wywłaszczenia, a doszukiwanie się w tak ustalonym stanie faktycznym prac, które mogłyby być wykonane, choć z niczego to nie wynika, stanowi istotne uchybienie zasadzie wynikającej z powołanego wcześniej art. 12 k.p.a. Organ odwoławczy podkreślił, że w sytuacji, gdy na wywłaszczonej nieruchomości nie wykonywano żadnych prac związanych bezpośrednio z budową ulicy [...] doprecyzowanie celu wywłaszczenia w zasadzie staje się zbędne. Skoro, w świetle wyjaśnień Urzędu Gminy [...] oraz Zarządu Dróg Miejskich, nie rozpoczęto nawet takiej inwestycji na przedmiotowej nieruchomości, pomimo upływu 7 lat od dnia podpisaniu umowy i nie zakończono jej pomimo upływu 10 lat od dnia podpisania, to oczywistym pozostaje fakt, iż cel ten nie został zrealizowany. Nie ma zatem potrzeby ustalania, czy i jakie konkretnie obiekty miały znajdować się na przedmiotowej nieruchomości, czy też, jak sugeruje w swoim odwołaniu Prezydent [...] miała ona znajdować się "w części w projektowanych liniach rozgraniczających ulicy". Na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Prezydent [...], żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 i art. 80 k.p.a., polegające na zaniechaniu zebrania koniecznych w sprawie dowodów i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności sprawy oraz wykroczenie poza granice swobodnej oceny dowodów polegające na formułowaniu wniosków nie znajdujących oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że organy obydwu instancji nie wyjaśniły dostatecznie stanu faktycznego sprawy będącej przedmiotem postępowania, ponieważ ze szkicu sytuacyjnego nr [...], stanowiącego załącznik do wyżej opisanej decyzji lokalizacyjnej, nie wynika jednoznacznie, że całe działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...], o których zwrocie orzekł Starosta [...] decyzją Nr [...] z [...] były przeznaczone pod budowę ulicy [...] oraz że znajdują się w części w projektowanych liniach rozgraniczających ulicy. Okoliczność ta w ocenie Skarżącego jest niezwykle istotna dla ustalenia spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 136 ust. 3 i 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.), warunkujących orzeczenie o zwrocie nieruchomości na rzecz jej poprzednich właścicieli lub ich spadkobierców. W toku postępowania zarówno przed organem I instancji, jak również przed Wojewodą [...] jako organem odwoławczym, nie został przeprowadzony wnioskowany przez Prezydenta [...] dowód w postaci opracowania geodezyjnego, mającego na celu naniesienie na szkic sytuacyjny nr [...] objętych wnioskiem o zwrot działek ewidencyjnych i dokonanie w ten sposób ustalenia, co powinno znajdować się na tych działkach, aby można było stwierdzić, czy cel wywłaszczenia został, czy też nie został zrealizowany. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc między innymi, że sporządzanie opracowania geodezyjnego, o którym pisze w skardze Prezydent [...] stanowiłoby istotne naruszenie wyrażonej w art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267) - Kodeks postępowania administracyjnego zasady prostoty postępowania, w myśl której organ prowadzący postępowanie winien posługiwać się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Wojewoda [...] wskazał, że mając na uwadze, iż z treści przywoływanego aktu notarialnego Rep. nr [...] z dnia [...] wynika jednoznacznie, iż przy jego sporządzaniu okazano rejestr pomiarowy i mapę sytuacyjną dla celów wywłaszczeniowych, z których wynikało, iż przedmiotowa nieruchomość - oznaczona wówczas jako działka ewidencyjna nr [...] - została objęta postanowieniami przywołanej powyżej decyzji o lokalizacji inwestycji z dnia [...] z przeznaczeniem pod budowę ulicy [...] (figurowała pod pozycja nr [...] rejestru) oraz mając na uwadze, iż organ administracji publicznej nie jest uprawniony do oceny treści aktu notarialnego Wojewoda [...] nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo-administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Rozpoznając przedmiotową sprawę w ramach powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] orzekającą o zwrocie nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...]. Wojewoda jako organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie konieczności zwrotu powyższej nieruchomości następcom prawnym dawnych właścicieli. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest żądanie zwrotu nieruchomości wywłaszczonej na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r., nr 10, poz. 64 ze zm.) z przeznaczeniem pod budowę ulicy [...] w [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...], zgodnie z Decyzją Nr [...] o lokalizacji inwestycji z dnia [...] L.dz. [...], wydaną przez Wydział Architektury, Gospodarki Komunalnej i Komunikacji Urzędu [...] (akt notarialny z dnia [...] Rep. Nr [...]). Postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie toczyło się w trybie art. 136 i art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 46, poz. 543 ze zm.). Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n. poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stosownie do art. 137 stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że pojęcie "zbędności na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu" nie może być rozumiane tak, jak w języku potocznym lub też na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, albowiem ustawodawca odsyła do art. 137, w którym zawarł definicję legalną tego pojęcia. Stosownie do ust. 1 tego przepisu nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu, albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. W sprawach zwrotu wywłaszczonych nieruchomości istotne jest zatem to, czy w określonym przedziale czasowym rozpoczęto prace związane z realizacją celu wywłaszczenia lub czy po upływie określonego czasu cel ten został zrealizowany. Natomiast ust. 2 tego artykułu przewiduje, że jeżeli cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część. Ze znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy bardzo obszernego materiału dokumentacyjnego wynika, że wywłaszczona (wykupiona) nieruchomość nie została zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia. Nie została wydana żadna decyzja zezwalająca na budowę ulicy. Zdaniem Sądu organ w sposób wyczerpujący zebrał i ocenił bardzo obszerny materiał dowodowy znajdujący się w aktach przedmiotowej sprawy oraz prawidłowo uzasadnił swoje decyzje. Przy czym w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały wymogi określone w art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, dlatego też Sąd uznał, że stanowisko organów stwierdzające, iż wskazane w decyzji Starosty [...] działki podlegają zwrotowi na rzecz uprawnionych osób jest prawidłowe i oparte na aktualnie dostępnej dokumentacji. Odnosząc się do argumentacji Prezydenta [...], który podniósł, iż "ze szkicu sytuacyjnego Nr [...] stanowiącego załącznik do wyżej opisanej decyzji lokalizacyjnej nie wynika jednoznacznie, aby całe działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] z obrębu [...] były przeznaczone pod budowę ulicy [...], czy znajdują się w części w projektowanych liniach rozgraniczających ulicy", stwierdzić należy, że nieuzasadniona jest konieczność sporządzania opracowania geodezyjnego w przedmiotowej sprawie, jeżeli materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż cel użyteczności publicznej uzasadniający wywłaszczenie nieruchomości o pow. [...] ha (budowa ulicy [....] na odcinku od ul. [...] do ul. [...]) oznaczonej dawniej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] nie został zrealizowany. Słusznie organ odwoławczy podkreślił, że w sytuacji, gdy na wywłaszczonej nieruchomości nie wykonywano żadnych prac związanych z budową ulicy [...], to oczywistym pozostaje fakt, iż cel ten nie został zrealizowany. Nie ma zatem potrzeby ustalania, czy i jakie konkretnie obiekty miały znajdować się na przedmiotowej nieruchomości, czy też, jak sugeruje w swoim odwołaniu Prezydent [...] miała ona znajdować się "w części w projektowanych liniach rozgraniczających ulicy". Nadmienić należy, że z treści przywoływanego aktu notarialnego Rep. nr [...] z dnia [...] wynika jednoznacznie, iż przy jego sporządzaniu okazano rejestr pomiarowy i mapę sytuacyjną dla celów wywłaszczeniowych, z których wynikało, iż przedmiotowa nieruchomość - oznaczona wówczas jako działka ewidencyjna nr [...] - została objęta postanowieniami przywołanej powyżej decyzji o lokalizacji inwestycji z dnia [...] z przeznaczeniem pod budowę ulicy [...] (figurowała pod pozycja nr [...] rejestru). Nie budzi też wątpliwości Sądu podstawa prawna wydanych w sprawie orzeczeń. W świetle powyższych wywodów również zarzuty naruszenia art. 7, 77 § 1 kpa i art. 80 kpa są niezasadne, bowiem organy, w oparciu o pełny materiał dowodowy, prawidłowo ustaliły, że przedmiotowa nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.).