VII SA/Wa 429/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru rozbiórki skargę oddala Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] grudnia 2013r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. wnoszącą sprzeciw do dokonania przez I. Z. zgłoszenia zamiaru dokonania rozbiórki garażu na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] . W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w dniu 9 lipca 2013r. I. Z. dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na rozbiórce garażu na przedmiotowej działce. Wobec tego, że obowiązkiem organu, do którego wniesiono zgłoszenie, było ustalenie czy zgłoszenie odpowiada wymogom z art. 30 ust. 2 Prawo budowlane - tj. czy określono w nim rodzaj, zakres oraz sposób wykonania robót, termin ich rozpoczęcia oraz czy do zgłoszenia dołączono oświadczenie o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 w/w ustawy, a także w zależności od potrzeb odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami – organ I instancji postanowieniem nr [...], wydanym dnia [...] lipca 2013r. na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy, nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazanie terminu rozpoczęcia robót oraz o odpowiednie szkice i rysunki dotyczące planowanej rozbiórki, a także uzgodnienie decyzją [...] Konserwatora Zabytków na objęty zgłoszeniem zakres robót wobec zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Rady [...], oraz zgody wszystkich współużytkowników wieczystych działki o nr [...] na wykonanie zgłoszonych robót. W wykonaniu tego obowiązku I. Z. przedłożył organowi akt notarialny nr Rep. A. [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. potwierdzający rozebranie przedmiotowego garażu w dniach 9 -10 sierpnia 2013r. Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, że inwestor nie wykonał nałożonych obowiązków tj. nie przedłożył oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ponadto załączony do zgłoszenia opis nie zawiera zakresu i sposobu wykonania zgłoszonych robót, terminu ich rozpoczęcia, nie zawiera również odpowiednich szkiców i rysunków przedstawiających przekrój objętego zgłoszeniem budynku. Wobec nie wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych w/w postanowieniem – mających istotny wpływ na ocenę zgodności zgłoszonej inwestycji z przepisami prawa w ocenie organu odwoławczego kontrolowane rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem – bowiem organ I instancji w takiej sytuacji zobowiązany był zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wydać decyzję wnoszącą sprzeciw. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł I. Z. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2013r., ewentualnie o ich uchylenie, skarżący zarzucił organowi rażące naruszenie art. 30 ust. 2 i art. 31 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne zastosowanie art. 30 ust. 2 i niezastosowanie art. 31 ust. 2 w/w ustawy, a także naruszenie: a) art. 7 i art. 12 § 1 kpa stanowiących, że organy administracji publicznej podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, gdyż nie została dokonana podstawowa czynność, tj. zapoznanie się i przeanalizowanie stanowiska zajmowanego przez stronę w toku postępowania, b) art. 8 kpa, poprzez ignorowanie stanowiska strony i nie odniesienie się do niego, c) art 9 i art. 11 kpa poprzez nie poinformowanie o okolicznościach faktycznych lub prawnych, jak również o przesłankach jakimi kierował się organ przy załatwieniu, d) art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu przed wydaniem decyzji wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, e) art. 75 § 1 i art. 78 § 1 kpa, gdyż organ pominął znaczenie złożonych do akt w dniu 14 sierpnia 2013 r. dowodów w postaci dwóch aktów notarialnych i dokumentacji fotograficznej obrazującej faktyczny stan na gruncie, z których wynikało, że w dacie wydania decyzji organu I instancji sprzeciw został zgłoszony wobec rozbiórki garażu nieistniejącego, którego istnienie według opinii biegłego rzeczoznawcy zagrażało bezpieczeństwu ludzi i mienia, f) art. 77 § 1 i art. 80 kpa, gdyż pomijając wskazane wyżej dowody organ nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, a poczynione przez niego oceny nie zostały dokonane na podstawie całokształtu materiału dowodowego, g) art. 105 § 1 i art. 156 § 5 kpa, gdyż w dacie złożenia sprzeciwu stan z daty zgłoszenia już nie istniał, co oznacza, że już decyzja organu I instancji była niewykonalna w chwili jej wydania i niewykonalność ta miała charakter trwały, a dalsze prowadzenie postępowania było bezprzedmiotowe, h) art. 107 § 3 i art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, tj. dlaczego pomimo iż sprawa niniejsza dotyczy rozbiórki, to zgłoszenie powinno odpowiadać przewidzianym w art. 30 ust. 2 p.b. wymogom zgłoszenia budowy a nie przewidzianym w art. 31 ust. 2 p.b. wymogom zgłoszenia rozbiórki i) art 107 § 3 i art. 80 kpa poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia podstawy faktycznej decyzji, w szczególności czy złożenie zamiaru rozbiórki odpowiadało wymogom art. 31 ust. 2 p.b., który to przepis określa wymogi, jaki powinno spełniać zgłoszenie zamiaru rozbiórki; j) art. 107 § 3 i art. 7 kpa, poprzez brak jakiegokolwiek wyjaśnienia dlaczego pomimo złożenia zgłoszenia rozbiórki zgodnego z art. 31 ust. 2 p.b. strona skarżąca nie miała słusznego interesu aby wyburzyć nie stanowiący zabytku garaż, którego dalsze istnienie zagrażało bezpieczeństwu ludzi i mienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że organ drugiej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, ustalił stan faktyczny i wydał rozstrzygnięcie odpowiadające zebranym dowodom oraz przepisom prawa. Argumentacja organu drugiej instancji została podzielona przez skład orzekający w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja utrzymująca w mocy decyzję w sprawie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania rozbiórki przez skarżącego. Zgłoszona rozbiórka polegać miała na rozbiórce garażu na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] . W tym miejscu należy podnieść, że zasadą jest , jak to stanowi art. 28 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, że roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem przypadków określonych w art. 29-31 Prawa budowlanego, gdzie określono jedynie odstępstwa od przedstawionej powyżej reguły. Natomiast w art. 31 Prawa budowlanego uregulowano szczególny rodzaj robót budowlanych - rozbiórkę obiektu budowlanego, na którą także co do zasady wymagane jest pozwolenie. Od tej zasady w art. 31 ust 1 Prawa budowlanego ustanowione zostały wyjątki. Przepis ten przewiduje możliwość dokonania rozbiórki bez pozwolenia jedynie budynków i budowli niewpisanych do rejestru zabytków oraz nieobjętych ochroną konserwatorską, o wysokości poniżej 8 m, jeżeli ich odległość od granicy działki jest nie mniejsza niż połowa wysokości oraz obiektów i urządzeń budowlanych, na budowę których nie jest wymagane pozwolenie na budowę, jeżeli nie podlegają ochronie jako zabytki. Przy czym w kwestiach nieuregulowanych w art. 31 cytowanej ustawy odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 30, ponieważ zgłoszenie rozbiórki niczym się nie różni od zgłoszenia budowy oraz wykonania robót budowlanych, do których zaliczona jest rozbiórka obiektu budowlanego (A. Gliniecki, Prawo budowlane Komentarz, Warszawa 2012 r. str. 279). Biorąc pod uwagę powyższe regulacje – w ocenie Sądu organy rozstrzygające w niniejszej sprawie słusznie uznały, iż w sytuacji niedopełnienia obowiązku uzupełnienia dokonanego zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowalnych polegających na rozbiórce garażu na działce nr [...] przy ul. [...] w [...] musi skutkować wniesieniem sprzeciwu do tego zgłoszenia oznaczającym brak zgody organu administracji architektoniczno- budowlanej na przystąpienie do realizacji zamierzonych robót. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący w dniu 9 lipca 2013r. wniósł zgłoszenie zamiaru rozbiórki garażu na działce przy ul. [...] w [...] usytuowanej na terenie objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenu [...] Historycznego ( uchwała z [...] października 2006r), który w § 11 wymaga dla wszystkich zgłoszeń zamiaru wykonania robót budowlanych – dla których wydanie pozwolenia na budowę nie jest wymagane uzgodnienia z właściwym Konserwatorem Zabytków oraz, to że zgłaszający jest współużytkownikiem wieczystym działki i współwłaścicielem przedmiotowego garażu ( co wynikało z treści zgłoszenia). Wobec ustalenia przez organ , iż dokonanie przez skarżącego zgłoszenia nie odpowiada wymogom art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego zasadnie organ nałożył na zgłaszającego postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. obowiązek uzupełnienia braków zgłoszenia po to aby ocenić zgodność planowanych robót budowlanych z przepisami prawa. W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał nałożonego obowiązku – a wobec tego – w ocenie Sądu zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ zobligowany był wnieść sprzeciw do zgłoszenia zamiaru rozbiórki przedmiotowego garażu. Podkreślenia wymaga, że zgłoszenie zamiaru wykonania jakichkolwiek robót budowlanych nie powoduje wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, zatem w postępowaniu tym nie biorą udziału inne osoby oprócz inwestora. Organ dokonuje weryfikacji formalnej i materialnej zgłoszenia oraz załączonej dokumentacji, nie prowadzi zaś żadnego postępowania dowodowego. Chybione zatem pozostają zarzuty dotyczące naruszenie przez organ I instancji przepisów k.p.a., gdyż znajdują one w postępowaniu zastosowanie od momentu wydania decyzji o sprzeciwie, a nie w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.