VI SA/Wa 500/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Sławomir Kozik Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi N.F. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczpospolitej Polskiej (zwany dalej "UP RP" lub "organ patentowy"), działający w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lipca 2013 r., sprawy o unieważnienie w części prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Trumna" Rp. [...], udzielonego na rzecz N.F. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą N. w K. (zwanego dalej "Skarżącym"), wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez E.B. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą M. w W. (dalej "wnosząca sprzeciw", "uczestniczka"), na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 117 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., zwanej dalej "P.w.p.") oraz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm., zwanej dalej "K.p.c.") w związku z art. 256 ust. 2 P.w.p., decyzją z dnia 19 lipca 2013 r. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Trumna" Rp. [...] w odmianie 5,7 i 8 oraz przyznał wnoszącej sprzeciw od Skarżącego kwotę 2.600 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Organ patentowy wskazał, że w dniu [...] września 2012 r. E.B. złożyła sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2011 r. o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "TRUMNA" Rp. [...] na rzecz N.F. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą N. w K. Wnosząca sprzeciw wskazała jako podstawę prawną art. 102, art. 103, art. 104 i art. 117 ust. 2 P.w.p. Wyjaśniła, iż sporny wzór w odmianie pokazanej na figurach 5, 7 i 8 nie posiada cechy nowości, indywidualnego charakteru oraz narusza jej prawa majątkowe. Wskazała na przysługujące jej z wcześniejszym pierwszeństwem prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Trumna zwłaszcza kremacyjna" Rp. [...]. W uzasadnieniu dokonała analizy porównawczej wybranych figur swojego wzoru jak i wzoru spornego. W konkluzji doszła do wniosku, że prawo z rejestracji wzoru przemysłowego Rp. [...] w odmianach piątej, siódmej i ósmej zostało udzielone mimo istnienia wcześniejszego wzoru przemysłowego Rp. [...], którego cechy w odmianach pierwszej, czwartej oraz szóstej są tożsame z cechami odmian wyżej wymienionego wzoru przemysłowego. W jej ocenie, doszło do naruszenia prawa z rejestracji ww. wzoru przemysłowego Rp. [...]. Końcowo stwierdziła, iż sporny wzór przemysłowy nie spełnia przesłanki nowości i indywidualnego charakteru, gdyż jest (w spornych postaciach) identyczny z wcześniej udostępnionym wzorem przemysłowym Rp. [...], w odmianie pokazanej na figurach 1, 4 i 6. Skarżący wniesiony sprzeciw uznał za bezzasadny i wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że sporny wzór posiada zarówno cechę nowości jak i cechę indywidualnego charakteru, gdyż wzór przeciwstawiony został opublikowany już po dniu zgłoszenia do ochrony spornego wzoru. Ponadto nie mogło dojść do zaznajomienia się z wzorem przeciwstawionym przed zgłoszeniem. Wskazał na różnice jakie zachodzą pomiędzy porównywanymi figurami wzoru spornego i przeciwstawionego. W jego ocenie różnice te niwelują dodatkowo brak nowości i indywidualnego charakteru. Podkreślił, że trumny te powinno się porównywać jako otwarte oceniając także ich wnętrze - gdyż zostało ono opisane w cechach istotnych. Wskazał także, iż wzajemne proporcje elementów trumny (skrzyni i wieka) oraz proporcje poszczególnych części wieka, ewidentnie wpływają na ogólne wrażenie jakie wywierają trumny. Ponadto proporcje elementów wzoru są zauważalne przez zorientowanego użytkownika (pracownika zakładu pogrzebowego czy krematorium lub kupującego trumnę). Zdaniem Skarżącego, nie można ich uznać za nieistotne z punktu widzenia oceny nowości. Zarzucił pominięcie istotnych szczegółów wyglądu zewnętrznego obu trumien, w postaci ilości otworów służących za uchwyt, która w jego trumnie wynosi cztery, zaś w trumnie uczestniczki sześć. Wskazana różnica oraz umieszczenie otworów w krótszym boku trumny, w rozwiązaniu wnoszącej sprzeciw stanowiło - w jego ocenie, istotną z punktu widzenia analizy nowości i indywidualnego charakteru różnicę. Organ patentowy wskazał ponadto, że na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2013 r. strony postępowania podtrzymały swoje dotychczasowe argumenty. Wnosząca sprzeciw podniosła, że doszło do wcześniejszego ujawnienia wzoru przeciwstawionego, a Skarżący miał możliwość przed dokonaniem zgłoszenia, nie tylko zapoznać się z ofertą oraz zdjęciami trumny, ale także miał możliwość osobistego obejrzenia trumny według wzoru wcześniejszego. Skarżący wskazał natomiast, że wnosząca sprzeciw nie wykazała publicznego udostępniania wcześniejszego wzoru. Stwierdził, iż elementy usztywnienia stanowią istotne elementy wzorów trumien. Elementy te wymienione są w obu wzorach jako istotne, a tym samym nie można ich uznać za elementy nieistotne, a skupianie się tylko na wyglądzie zewnętrznym zamkniętej trumny, pomijając jej wnętrze, jest błędne. Poza tym zamknięte trumny i tak wywierają odmienne ogólne wrażenie. Zaprzeczył także, aby doszło do naruszenia praw osobistych czy majątkowych wnoszącej sprzeciw. Wnosząca sprzeciw zwróciła uwagę, iż bez znaczenia dla sprawy jest to jakie cechy zostały wymienione w opisie wzoru przemysłowego jako cechy istotne, gdyż to na etapie postępowania spornego dokonuje się oceny, które cechy są istotne, a które takiego przymiotu nie posiadają. Podtrzymała swoje stanowisko, iż górna część wkładki usztywniającej i zakładki są nieistotnymi szczegółami, ponieważ służą do zapewnienia sztywności konstrukcji trumny, a nie mają znaczenia z punktu widzenia estetycznego. Uzasadniając dokonane rozstrzygnięcie UP RP stwierdził, że rejestracji spornego wzoru dokonano z naruszeniem prawa majątkowego wnoszącej sprzeciw wynikającego z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Trumna, zwłaszcza kremacyjna" Rp. [...]. W świetle art. 117 ust. 2 P.w.p. podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być stwierdzenie, że wykorzystanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Urząd patentowy przeanalizował ogólne wrażenie jakie wzór ten wywołuje na zorientowanym użytkowniku, uwzględniając przy tym zakres swobody twórczej. Według organu patentowego, w przypadku trumien (w tym trumien przeznaczonych do kremacji) zorientowanym użytkownikiem będzie osoba zawodowo zajmująca się sferą żałobną (np. pracownik zakładu pogrzebowego czy krematorium). Pod pojęciem zorientowanego użytkownika należy rozumieć osobę stale zajmującą się produkcją, handlem, obrotem hurtowym lub detalicznym lub projektowaniem. Odnośnie zakresu swobody twórcy podczas projektowania przedmiotowego wzoru, wskazano, iż nie jest zbyt szeroki, gdyż "trumna", stanowi obiekt, którego możliwość przekształcania nie jest wielka. Projektant wzoru, aby nie wyjść poza tematykę funeralną, może zmieniać (w zasadzie dowolnie) kształt wieka lub podstawy trumny (poruszając się jednak w granicach prostokąta lub ewentualnie sześciokąta podłużnego). Poza tym może stosować różne rodzaje wykończenia trumny takie jak ozdoby, ornamenty, etc. Kolorystyka projektowanego wzoru, w kulturze łacińskiej, powinna natomiast być utrzymana w ciemnych barwach (najlepiej w czerni lub brązie, a także w ich odcieniach). Przeznaczenie trumny do kremacji ogranicza także materiał z jakiego trumna jest wykonana - tektura lub ewentualnie łatwopalny materiał np. sklejka - wszelkie metale czy tworzywa sztuczne są niewskazane. Zdaniem UP RP wszystkie elementy usztywnienia trumny - mimo umieszczenia ich w opisie we fragmencie "cechy istotne" - z uwagi na występowanie ich wewnątrz trumny, noszą cechy czysto użytkowe (usztywnienie trumny w celu umożliwienia jej bezpiecznego przenoszenia wraz z ciałem), przez co nie powinny podlegać ocenie z punktu widzenia oceny swobody twórczej trumien. Funkcję techniczną pełnią również nóżki zamocowane od dołu, które służą do "oddzielenia" podstawy trumny od podłoża i są przeważnie niewidoczne podczas normalnego użytkowania - tak samo jak np. niewidoczne podczas normalnego użytkowania są nóżki szafy. W konsekwencji zakres swobody twórczej projektanta wzoru przemysłowego (trumny) jest ograniczony normami etyczno - religijnymi jak i materiałami z jakich trumna ma być wykonana (oraz walorami czysto użytkowymi - usztywnienie). Projektant wzoru nie może dowolnie zmieniać kształtu, koloru, czy materiałów, lecz może zmieniać kształt (bryłę) wieka w zasadzie w sposób dowolny. Tym samym w zakresie wieka posiada on szerszą swobodę twórczą niż w przypadku "dolnej" części trumny, tzw. "skrzyni trumny". Dokonując dokładnej analizy porównawczej spornych odmian trumien, UP RP stwierdził, iż sporny wzór "Trumna" R. [...] ( w zakresie fig. 5, 7 i 8) nie różni się od wzoru pt. "Trumna, zwłaszcza kremacyjna" Rp. [...] (fig. 1, 4, 6), co determinuje takie samo ogólne wrażenie wywierane na zorientowanych użytkownikach. Stwierdził ponadto, iż wrażenia tego nie zmieniają dodatkowe otwory (uchwyty) wycięte w "ściankach czołowych" trumien, podczas gdy postacie (fig. 5, 7, 8) wzoru spornego Rp. [...] takich otworów nie posiadają. W ocenie organu patentowego wzory Rp. [...] oraz przeciwstawiony mu Rp. [...] należy uznać za podobne w świetle art. 117 ust. 2 P.w.p. Jednocześnie UP RP stwierdził, iż niewielkie różnice między spornymi wzorami w postaci dodatkowych otworów/uchwytów czy wysokości ścianek bocznych pokrywy, przy ustalonym zakresie swobody twórczej, nie wywołują odmiennego ogólnego wrażenia. UP RP uznał podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, gdyż narusza on prawa majątkowe wnoszącej sprzeciw, z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Trumna zwłaszcza kremacyjna" Rp. [...]. Za bezzasadne uznał badanie zarzutu braku nowości czy indywidualnego charakteru. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji w całości, zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie, tj.: - art. 107 ust. 1 pkt. 1 P.w.p. polegające na przyjęciu, że wszystkie elementy usztywnienia trumny - mimo umieszczenia ich w opisie we fragmencie "cechy istotne" - z uwagi na występowanie ich wewnątrz trumny noszą cechy wyłącznie użytkowe, przez co nie powinny podlegać ocenie z punktu widzenia oceny swobody twórczej trumien i wadliwym uznaniu, że ustalony w ten sposób stan faktyczny w zakresie funkcjonalności elementów usztywnienia trumny odpowiada hipotezie wskazanej normy prawnej, - art. 105 ust. 4 oraz art. 104 ust. 2 P.w.p. polegające na uznaniu, że proporcje poszczególnych elementów (wysokość ścianek) są cechą nieistotną, a przez to niemającą wpływu na ogólne wrażenie wzorów wzór przemysłowy, mimo ustalenia niewielkiego zakresu swobody twórczej przy projektowaniu trumien, - art. 117 ust 2 P.w.p. przez uznanie, że wzór przemysłowy uczestniczki, mimo iż został opublikowany po dacie zgłoszenia wzoru Skarżącego i mimo jego twierdzeń, że stworzył wzór niezależnie od uczestniczki może stanowić podstawę unieważnienia prawa z rejestracji, b) art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz art. art. 8 pkt. 1 P.w.p. przez ich niezastosowanie, mimo iż w postępowaniu spornym nie podważono skutecznie twierdzenia Skarżącego, że jest on twórcą wzoru przemysłowego "Trumna" w odmianach 5, 7 i 8, 2) naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. przez pominięcie przy porównaniu analizowanych wzorów istotnej różnicy w wyglądzie zewnętrznym trumien, a mianowicie ilości i usytuowania otworów służących za uchwyt, wyglądu wieka trumiennego oraz wkładu usztywniającego. Skarżący zarzucił nieprawidłowe przyjęcie, że wkład usztywniający pełni funkcję wyłącznie techniczną, przez co nie podlega ochronie. Zdaniem Skarżącego błąd ten skutkował dokonaniem wybiórczego porównania wzorów, ograniczającego się jedynie do wyglądu trumien po ich zamknięciu, pomijając zupełnie wnętrze trumien, które w obu wzorach zostało przedstawione zarówno na ilustracjach jak i objęte cechami istotnymi wzoru. Odwołując się do poglądów doktryny i orzecznictwa oraz przedstawionych przykładów cech wynikających wyłącznie z funkcji technicznych wzorów stwierdził, że elementów usztywniających trumny nie można uznać za cechy wzoru, które uwarunkowane są wyłącznie funkcją techniczną. Wskazał, iż wkład usztywniający w trumnach kremacyjnych może przybrać różną postać np. postać listwy drewnianej lub podwójnego dna składającego się z dwóch arkuszy grubej tektury w trumnie. Skarżący ocenił, iż wkład usztywniający nie stanowi cechy wyłącznie funkcjonalnej, o czym świadczy różne ukształtowanie wkładów w przeciwstawianych wzorach. Jako przykład wskazał, iż uczestniczka jako wkład usztywniający zastosowała płat tektury bez zawinięć. Natomiast w jego wzorze jest odwrotnie, trumnę zasadniczą tworzy jeden płat tektury, natomiast usztywnieniem jest płat tektury z pozawijanymi profilami. Jako cechę istotną wzoru Skarżący wskazał wkład usztywniający osadzony w skrzyni trumiennej. W związku z czym boczne ścianki wkładu usztywniającego wystają ponad górne krawędzie obudowy skrzyni trumiennej. Z kolei wkładka konstrukcyjno - usztywniająca we wzorze uczestniczki równa jest wysokości górnego i dolnego elementu trumny. Po całkowitym montażu trumny górny i dolny element trumny licują się ze sobą. Cechy wkładów usztywniających, świadczą - w jego ocenie o tym, że sposób umieszczenia wkładu usztywniającego wpływa na wygląd zewnętrzny trumny. Podsumowując stwierdził, iż wkład usztywniający nie pełni roli wyłącznie usztywniającej, ale również funkcję estetyczną. Jednocześnie podkreślił, że usztywnienia trumny można rozwiązać na wiele sposobów, co wyklucza uznanie tej cechy za cechę czysto użytkową. Końcowo zarzucił organowi patentowemu nie wzięcie pod uwagę wszystkich cech porównywalnych wzorów (wygląd wkładów usztywniających, ilość i usytuowanie otworów stanowiących uchwyt czy wygląd wieka) oraz nie przywiązanie uwagi do proporcji poszczególnych elementów spornych trumien. Zdaniem Skarżącego skutkowało to zaniechaniem wyjaśnienia okoliczności sprawy i nierozpatrzeniem całości materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę UP RP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z [...] czerwca 2014 r., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy, Skarżącej podtrzymał prezentowane zarzuty i argumentację skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego została wydana na podstawie art. 117 ust. 2 P.w.p. - podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Z powołanego przepisu w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że wskazana w nim podstawa jest podstawą samoistną unieważnienia prawa, właściwą tylko wzorom przemysłowym. Urząd Patentowy przeciwstawił cechy porównywanych wzorów przemysłowych stwierdzając, że sporny wzór (fig. 5,7 i 8) nie różni się od wzoru przeciwstawionego (fig. 1,4 i 6), co determinuje takie samo ogólne wrażenie wywierane na zorientowanych użytkownikach. Wrażenia tego nie zmienia fakt, że wzory przeciwstawione zawierają dodatkowe uchwyty, podczas gdy będące przedmiotem sporu postacie wzoru spornego takich tworów nie posiadają. Pewne różnice między znakami np. dodatkowy otwór/uchwyt czy wysokość ścianek bocznych pokrywy, przy ustalonym zakresie swobody twórczej, organ zasadnie uznał za nieistotne dla podobieństwa tych wzorów, z tego względu, iż o podobieństwie zadecydowało występowanie elementów w postaciach bardzo podobnych. Zgodnie z art. 255 P.w.p. rozstrzygnięcie sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego należy do właściwości Urzędu Patentowego w trybie postępowania spornego, także na podstawie art. 117 ust. 2 P.w.p. Ustalenie, czy w sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca w świetle powołanego przepisu unieważnienie prawa należy zatem do wyłącznej właściwości Urzędu Patentowego działającego w trybie spornym. Sąd w składzie orzekającym uznał, że ustalenia Urzędu Patentowego w tym zakresie nie naruszały przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej i zostały dokonane z zachowaniem przepisów postępowania. Zatem wnioski stanowiące podstawę rozstrzygnięcia należało uznać za właściwe. Organ administracji, zasadnie w ocenie Sądu, podkreślał, że wbrew stanowisku Skarżącego, zakres swobody twórczej przy opracowywaniu przeciwstawionych wzorów przemysłowych był w odniesieniu do wieka trumny szerszy niż w odniesieniu do części dolnej trumny, tzw. "skrzyni trumny". Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 ust. 1 pkt 1 P.w.p. należy wskazać, że w świetle tego przepisu nie mogą być chronione te cechy wytworu, które wynikają wyłącznie z jego funkcji technicznej. W literaturze przedmiotu podnosi się, iż samo pojęcie "funkcjonalność" należy rozumieć jako pewną cechę wytworu będącego wzorem przemysłowym, która decyduje o użytkowym charakterze danego produktu inkorporującego wzór. Funkcjonalność oznacza, że produkty chronione jako wzory służą do codziennego użytku i zaspokajania, w pierwszej kolejności, innych potrzeb ludzkich niż potrzeby estetyczne. Słusznie więc, w ocenie składu orzekającego w tej sprawie, Urząd Patentowy uznał, że wszystkie elementy usztywnienia trumny z uwagi na ich umieszczenie wewnątrz trumny noszą cechy użytkowe, a w konsekwencji nie podlegały ocenie z punktu widzenia oceny swobody twórczej. Prawidłowe jest zatem stanowisko Urzędu Patentowego, zgodnie z którym rodzaj użytego do wykonania usztywnienia materiału oraz jego elementy wewnętrzne (usztywnienia) pełnią jedynie funkcję techniczną, gdyż umożliwiają bezpieczne przenoszenie trumny wraz z ciałem. Podobnie w odniesieniu do nóżek zamocowanych od dołu, z uwagi na pełnioną przez nie funkcję techniczną. Odnosząc się z kolei do zarzutu sformułowanego dopiero na etapie skargi do tutejszego Sądu w zakresie naruszenia art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz art. art. 8 pkt. 1 P.w.p. należy wskazać, że stosownie do art. 117 ust. 2 P.w.p. podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich. Zgodnie zaś z art. 255 P.w.p. rozstrzygnięcie sprawy unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru należy do właściwości Urzędu Patentowego RP w trybie postępowania spornego. Z powyższego wynika, iż Urząd Patentowy RP jest właściwy do rozstrzygnięcia żądania unieważnienia prawa z rejestracji w każdym przypadku, także na podstawie art. 117 ust. 2 P.w.p. Ustalenie, czy w sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca w świetle powołanego przepisu do unieważnienia prawa należy zatem do wyłącznej właściwości Urzędu Patentowego RP. Nie ma wątpliwości co do tego, iż zgodnie z art. 284 pkt 6 P.w.p. sprawy o naruszenie praw wyłącznych, w tym prawa z rejestracji rozpatrywane są w trybie postępowania cywilnego, tyle że tak ukształtowana właściwość sądu powszechnego pozostaje bez związku ze sprawą rozpoznawaną. Przesłanką unieważnienia ustaloną w art. 117 ust. 2 P.w.p. nie jest bowiem naruszenie prawa wyłącznego, tylko stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich, a na takim twierdzeniu wnosząca sprzeciw opierała swoje żądanie unieważnienia spornego wzoru. W takim zatem przypadku nie ma podstaw do przyjęcia, wbrew przekonaniu Skarżącego, iż doszło do naruszenia wskazanych przepisów przez ich niezastosowanie, gdyż w postępowaniu spornym nie podważono skutecznie twierdzenia Skarżącego, że jest on twórcą wzoru przemysłowego "Trumna" w odmianach 5, 7 i 8. Wzór przemysłowy "Trumna, zwłaszcza kremacyjna" nr Rp-[...]został zgłoszony z wcześniejszym pierwszeństwem ([...] kwietnia 2011 r.) niż wzór Skarżącego "Trumna" nr Rp-[...] ([...] maja 2011 r.) i okoliczność ta jest w sprawie niesporna. Zatem w świetle zarzutu wnoszącej sprzeciw, opartego na art. 117 ust. 2 P.w.p., w ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo uznał, że przy tak wielu podobnych elementach wspólnych przeciwstawionych wzorów doszło wzorem Skarżącego do naśladownictwa wzoru wcześniejszego, co doprowadziło do naruszenia praw osobistych i majątkowych uprawnionego ze wcześniejszej rejestracji. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 K.p.a., gdyż materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony w sposób prawidłowy w zakresie ustalenia stanu faktycznego, a następnie organ wyciągnął z niego prawidłowe wnioski, oceniając go w sposób wyczerpujący co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.