VI SA/Wa 3378/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013 r. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej "GIJHARS") utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia [...] czerwca 2013 r. nakładającą na T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (zwana "Skarżącą, "Spółką") karę pieniężną za wprowadzenie do obrotu [...] partii wyrobów czekoladowych o niewłaściwej jakości handlowej. Decyzje zostały wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniach od [...] do [...] lutego 2013 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w P., przeprowadzili kontrolę w przedsiębiorstwie T. Sp. z o.o. z siedzibą w P. w zakresie jakości handlowej wyrobów cukierniczych ze szczególnym uwzględnieniem znakowania wyrobów czekoladowych. W trakcie kontroli pobrano do oceny prawidłowości oznakowania próbki [...] partii wyrobów czekoladowych o nazwach: T. Czekolada gorzka a' 100 g, wielkość partii produkcyjnej 3.792 kg, wartość partii produkcyjnej 97.947,36 zł brutto, data produkcji 08.01.2013 r., T. Czekolada mleczna a' 100g, wielkość partii produkcyjnej 2.620,8 kg, wartość partii produkcyjnej 67.695,26 zł brutto, data produkcji 30.01.2013 r., T. Czekolada mleczna a' 165g, wielkość partii produkcyjnej 6.320,16 kg, wartość partii produkcyjnej 190.811,38 zł brutto, data produkcji 21.01.2013 r., T. [...]Nadziewana Czekolada z nadzieniem o smaku [...] a' 100g, wielkość partii produkcyjnej 6.451,2 kg, wartość partii produkcyjnej 166.634,49 zł brutto, data produkcji 11.12.2012 r., T. [...] Nadziewana Czekolada mleczna z nadzieniem o smaku [...] a' 100g, wielkość partii produkcyjnej 833,8 kg wartość partii produkcyjnej 21.537,05 zł brutto, data produkcji 07.12.2012 r., T. [...] Nadziewana Czekolada mleczna z nadzieniem o smaku [...] a' 100g, wielkość partii produkcyjnej 3.124,8 kg, wartość partii produkcyjnej 80.713,58 zł brutto, data produkcji 23.10.2012 r., Kontrola prawidłowości oznakowania ww. partii produktów wykazała wadliwe oznakowanie ww. wyrobów czekoladowych polegające na umieszczeniu na opakowaniu, w wykazie składników, surowców faktycznie nie użytych do produkcji tego środka spożywczego. Taki sposób oznakowania wyrobu czekoladowego wprowadzał konsumenta w błąd, co do charakterystyki środka spożywczego, w szczególności co do jego składu. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej: WIJHARS) wszczął postępowanie administracyjne, po przeprowadzeniu którego decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., na podstawie art. 40a ust. 1, pkt. 3 oraz ust. 4-8, w związku z art. 3 pkt 5, art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz.1577 z późn. zm., dalej "u.j.h.a.r.s."), art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, dalej "u.b.ż.ż."), art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 1.02.2002, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt. 2 i § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. z 2007 r. Nr 137. poz. 966 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowaniu administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej: "K.p.a."), wymierzył Skarżącej karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, za wprowadzenie do obrotu ww. 6 partii wyrobów czekoladowych o niewłaściwej jakości handlowej. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Spółka niepoprawne oznakowała przedmiotowe czekolady podając w wykazie składników masy czekoladowej - surowce, które w rzeczywistości nie zostały dodane: w przypadku T. Czekolada gorzka a'100g oraz T. [...] Nadziewana Czekolada z nadzieniem o smaku [...] a'100g - tłuszczu roślinnego. Natomiast w odniesieniu do pozostałych czekolad - tłuszczu roślinnego, mleka w proszku odtłuszczonego oraz tłuszczu mlecznego. Organ administracyjny oceniając stopień szkodliwości czynu, ocenił go jako znaczny w stosunku do nieprawidłowości jakie stwierdzono w oznakowaniu kontrolowanych wyrobów czekoladowych. Zdaniem organu, konsument kupując wyroby czekoladowe, powinien mieć podane w oznakowaniu prawdziwe informacje o danym produkcie, szczególnie co do jego rodzaju i składu. Konsument nie powinien mieć żadnych wątpliwości co do charakterystyki danego środki spożywczego, a więc czy produkt zawiera inne tłuszcze roślinne jak wynika z informacji na opakowaniu kwestionowanych produktów, czy faktycznie ich nie zawiera jak wynika i receptur i wyników badań laboratoryjnych, taki sposób oznakowania czekolady wprowadza konsumenta w błąd, co do charakterystyki środka spożywczego i jego składu. Za niedopuszczalne uznano wymienienie w oznakowaniu zakwestionowanych produktów, nawet w dobrej wierze, składników których nie użyto do produkcji. Organ wskazał, iż prawidłowe oznakowanie artykułów rolno-spożywczych, stanowi podstawę informacji konsumenckiej, która jest elementem bezpieczeństwa żywności, a także ma na celu umożliwienie konsumentom dokonania wyboru zgodnego z ich oczekiwaniami i dlatego zakres naruszenia ze względu na rodzaj wad dotyczących niewłaściwej jakości związanej z oznakowaniem wymienionych na wstępie produktów uznano, jako znaczny. WIJHARS ocenił stopień zawinienia producenta jako działanie umyślne, w stosunku do stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości, mające na uwadze bardziej działanie marketingowe i asekuracyjne przy oznakowaniu produktów, aniżeli wzgląd na dobro i ochronę konsumenta. W ocenie organu producent w obawie, że nie potrafi zachować wymaganego reżimu technologicznego przy produkcji wyrobów i zapewnić ich prawidłowej jakości, wolał podać więcej składników, który obawia się, że mogłyby zostać ewentualnie wykryte podczas badań laboratoryjnych. Przy wymierzeniu kary organ wziął pod uwagę wartość zakwestionowanych partii czekolad, wynoszącą 625.339,12 zł brutto oraz wielkość obrotów firmy za rok 2012, które wynosiły 119.044.161,64 zł. Skarżąca w odwołaniu wniosła o uchylenie ww. decyzji WIJHARS i umorzenie postępowania, zarzucając jej niezgodność ustaleń ze stanem faktycznym występującym w sprawie, co miało świadczyć o bezpodstawnym nałożeniu kary pieniężnej. W uzasadnieniu wskazała, że przedmiotowe czekolady spełniają wymagania przewidziane dla wyrobów czekoladowych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 214, poz. 1813 ze zm., dalej "rozporządzenie z 2002 r."), o czym miały świadczyć wyniki badań laboratoryjnych, receptury i inne dokumenty produkcyjne, które były weryfikowane przez kontrolujących. Spółka podniosła, że użyte do produkcji badanych czekolad surowce czynią je jakościowo lepszymi, niż wynika to z jej deklaracji. Podkreśliła, że zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia dodatek tłuszczów roślinnych, innych niż tłuszcz kakaowy, może wynosić do 5% całkowitej masy produktu końcowego. Przepis ten nie nakłada na producenta obowiązku dodania takiego tłuszczu do produktu, ale stwarza mu jedynie taką możliwość i określa ramy ilościowe jego ewentualnego zastosowania. Podważyła zarzucaną jej winę umyślną w opracowywaniu etykiet i specyfikacji oraz przypisywania spółce działań asekuracyjnych i marketingowych. Skarżąca zarzuciła niekonsekwencję WIJHARS, który przywołując przepisy prawa żywnościowego sugerował, że doszło do oszukańczych praktyk fałszowania żywności. Jednocześnie uznał, że kontrolowane wyroby spełniają wymagania przewidziane dla wyrobów czekoladowych, nie wskazuje na ich zafałszowanie, lecz na niewłaściwą jakość handlową. Spółka odpowiadając na wezwanie organu do uzupełnienia materiału dowodowego, pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. przesłała dokumenty produkcyjne takie jak: normy techniczne, karty kontroli procesu, karty kontroli procesu zasypu i zarabiania i karty zbiornika, które były podstawą do stwierdzenia, że podczas procesu produkcji czekolad nie stosowano tłuszczów obcych. GIJHARS utrzymał w mocy decyzję WIJHARS z dnia [...] czerwca 2013 r. Zdaniem organu sposób oznakowania zakwestionowanych partii czekolady wprowadza konsumentów w błąd, co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego składu. Organ wskazał, że informacja o produkcie jest dla konsumenta bardzo ważna i często po analizie składu dokonuje on wyboru konkretnego artykułu rolno - spożywczego spośród innych dostępnych na rynku. Dlatego też skład powinien zawierać precyzyjne oraz zrozumiałe dla wszystkich informacje o faktycznie zastosowanych składnikach. Główny Inspektor podzielił pogląd WIJHARS, że oznakowanie artykułów rolno-spożywczych jest istotnym elementem jakości handlowej, a obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i niewzbudzający wątpliwości konsumenta. Organ wskazał, że przy ustalaniu zakresu naruszenia wziął pod uwagę rozmiar wyrządzonej szkody. Oceniając zakres naruszenia, WIJHARS uwzględnił fakt, że obowiązkiem producenta jest oznakowanie produktu w sposób nie budzący wątpliwości. Informacje dla konsumenta nie mogą pozostawiać wątpliwości co do rodzaju i charakteru środka spożywczego. Końcowo ocenił, że nieprawidłowości stwierdzone w oznakowaniu naruszały powszechnie obowiązujące przepisy prawa krajowego i wspólnotowego, istotne z punktu widzenia ekonomicznych interesów konsumenta. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej, zarzucając: - prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 3 pkt 5, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.j.h.a.r.s., a także przepisów art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a u.b.ż.ż.; - prawa procesowego przez naruszenie przepisu art. 77 § 1 K.p.a. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że niezasadny jest zarzut wprowadzania do obrotu wyrobów czekoladowych o niewłaściwej jakości handlowej. Podkreśliła, że zastosowała się do zaleceń pokontrolnych o czym poinformował WIJHARS. Zdaniem Skarżącej, organ odwoławczy nie uwzględnił okoliczności, iż zakwestionowane czekolady spełniają wymagania przewidziane dla wyrobów czekoladowych wymienionych w rozporządzeniu z 2002 r., o czym świadczyły wyniki badań laboratoryjnych, a także receptury i inne dokumenty produkcyjne, które były weryfikowane przez kontrolujących. Konsekwentne powtórzyła, iż użyte do produkcji badanych czekolad surowce czynią je jakościowo lepszymi, niż wynika to z deklaracji producenta. Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia dodatek tłuszczów roślinnych, innych niż tłuszcz kakaowy, może wynosić do 5% całkowitej masy produktu końcowego. Zaznaczyła, iż przepis ten nie nakłada na producenta obowiązku dodania takiego tłuszczu do produktu, ale stwarza mu jedynie taką możliwość i określa ramy ilościowe jego ewentualnego zastosowania. Ponadto zarzuciła organowi odwoławczemu nie zebranie i nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. W odpowiedzi na skargę GIJHARS przywołując dotychczasowe argumenty wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołana podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej " p.p.s.a."). Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie nosi bowiem znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 4 ust. 1 u.j.h.a.r.s., wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Jakość handlową stanowią cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi (art. 3 pkt 5 ww. ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Stosownie do ust. 2 powołanego artykułu do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 u.b.ż.ż. Zgodnie z art. 45 ust. 2 u.b.ż.ż. oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego. Stosownie do art. 46 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności: - co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji, - przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada, - przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 u.j.h.a.r.s. nazwa, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 47 u.b.ż.ż. Nazwa środka spożywczego powinna odpowiadać nazwie ustalonej dla danego rodzaju środków spożywczych w przepisach prawa żywnościowego, a w przypadku braku takich przepisów powinna być nazwą zwyczajową środka spożywczego lub składać się z opisu tego środka spożywczego lub sposobu jego użycia, tak aby umożliwić konsumentowi rozpoznanie rodzaju i właściwości środka spożywczego oraz odróżnienie go od innych produktów (art. 47 ust. 1 u.b.ż.ż.). W związku z powyższym, gdy zastosowane oznakowanie w sposób oczywisty wprowadza konsumenta w błąd co do składu lub właściwości zastosowanie znajdują przepisy ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Stosownie do art. 6 ust. 1 i 2, art. 7 ust. 1 u.j.h.a.r.s. w związku z art. 45 ust. 2 i art. 47 u.b.ż.ż., na oznakowanie produktu składają się wszystkie informacje istotne z punktu widzenia konsumenta w postaci napisów i innych oznaczeń, znaków towarowych, nazw handlowych, elementów graficznych i symboli, a także nazwa produktu, pod którą artykuł rolno-spożywczy jest wprowadzany do obrotu, jak również inne dane umożliwiające identyfikację artykułu rolno-spożywczego oraz odróżnienie go od innych artykułów rolno-spożywczych. Z ustaleń kontroli wynika, że niepoprawne oznakowanie przedmiotowych czekolad polegało na podaniu w wykazie składników masy czekoladowej - surowców, które w rzeczywistości nie zostały dodane (w przypadku T. Czekolada gorzka a'100g oraz T. [...] Nadziewana Czekolada z nadzieniem o smaku [...] a' 100g) - tłuszczu roślinnego, natomiast w odniesieniu do pozostałych czekolad - tłuszczu roślinnego, mleka w proszku odtłuszczonego oraz tłuszczu mlecznego. Zgodzić się należy z organem, co nie było kwestionowane, że do przedmiotowych czekolad ma zastosowanie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 4 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych wymagań wyrobów kakaowych i czekoladowych. Wskazane przez Skarżącą rozporządzenie z 2002 r. określa szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej m.in. czekolady, stanowiąc w § 2, iż do wyrobów, o których mowa w § 1 pkt 6-19 (pkt 6-czekolada) dodanie tłuszczów roślinnych nie może wynosić więcej niż 5% masy produktu końcowego. Użycie określenia "czekolada" w oznakowaniu produktu wymaga spełnienia przez ten produkt wymagań rozporządzenia, a więc, aby czekolada ta nie zawierała tłuszczów obcych powyżej 5%. Wyższa obecność tłuszczów obcych oznacza, iż czekolada nie jest czekoladą. Jednak w niniejszej sprawie powodem wymierzenia stronie kary pieniężnej było stwierdzenie w toku kontroli, że część składników deklarowanych w składzie czekolad takich jak: tłuszcz roślinny, mleko w proszku odtłuszczone, tłuszcz mleczny, w rzeczywistości nie zostało użytych w procesie produkcji. Zatem pomimo, że jakość handlowa przedmiotowych czekolad odpowiadała wymaganiom określonym w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych, to jednak sposób oznakowania czekolad wprowadzał konsumenta w błąd, co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego składu. Należy podkreślić za organami kontrolnymi, że informacja o produkcie jest dla konsumenta bardzo ważna i często po analizie składu dokonuje on wyboru konkretnego artykułu rolno - spożywczego spośród innych dostępnych na rynku. Dlatego też skład powinien zawierać precyzyjne oraz zrozumiałe dla wszystkich informacje o faktycznie zastosowanych składnikach. Sąd podkreśla, że konsument ma prawo oczekiwać, iż nabywany przez niego produkt spełnia wymagania jakościowe, o których zostaje poinformowany przez przedsiębiorcę w oznakowaniu produktu. Skarżąca jest zatem obowiązana dostosować oznaczenie produktu - czekolady w taki sposób, aby jego skład zgadzał się z deklarowanym przez nią jako producenta, składem. Przemawiają za tym uregulowania materialnoprawne: zapewnienie na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji zgodności żywności z wymogami prawa żywnościowego wynikające z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady. Ponadto, zgodnie z art. 3 pkt 5 u.j.h.a.r.s., jakość handlowa oznacza cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Powyższe ustalenia na tle powołanych norm prawnych wskazują zatem, że Spółka jako producent żywności odpowiada za produkt końcowy, wprowadzenie i stosowanie takich procedur kontrolnych w procesie produkcji, które pozwolą na zapewnienie jakości handlowej zgodnej z przepisami prawa żywnościowego oraz własnymi deklaracjami. Informacja o danym produkcie jest dla konsumenta na tyle istotna, że po analizie składu dokonuje on wyboru konkretnego artykułu rolno - spożywczego spośród innych dostępnych na rynku. Dlatego też skład powinien zawierać precyzyjne oraz zrozumiałe dla wszystkich informacje o zastosowanych składnikach. Konsument ma prawo oczekiwać, iż nabywany przez niego produkt spełnia wymagania jakościowe, o których zostaje poinformowany przez przedsiębiorcę w oznakowaniu produktu, czego zabrakło na opakowaniach zakwestionowanych czekolad. Należy podkreślić, że obowiązkiem producenta jest oznakowanie produktu w sposób nie budzący wątpliwości, a informacje dla konsumenta nie mogą pozostawiać wątpliwości co do rodzaju i charakteru środka spożywczego. Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować czynności organów administracji podejmowane w toku sprawy, a zmierzające do jej wyjaśnienia. W szczególności zostały wyczerpująco zbadane istotne w sprawie okoliczności, przeprowadzono w tym celu dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i 77 § 1 K.p.a.). Organ zarówno I jak i II instancji oparł się na materiale prawidłowo i wyczerpująco zebranym w toku kontroli, dokonując jego odpowiedniej oceny, a swoje stanowisko uzasadnił zgodnie z wymogami art. 107 § 3 K.p.a. Przy ustalaniu wysokości kary wzięto pod uwagę wartość zakwestionowanych partii czekolad wynoszącą 625.339,12 zł (0,3% kary maksymalnej), a także wielkość obrotów przedsiębiorstwa, które w 2012 r. wyniosły 119.044.161,64 zł. Oceniając zakres naruszenia jako znaczny, organ uwzględnił fakt, że niewłaściwe oznakowanie naruszało powszechnie obowiązujące przepisy prawa krajowego i wspólnotowego, istotne z punktu widzenia ekonomicznych interesów konsumenta. Trafnie zatem organ, bez naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego uznał, iż kara pieniężna została wymierzona zasadnie. Organ wskazał przy tym w sposób pełny przesłanki, którymi kierował się ustalając wysokość wymierzonej kary z uwzględnieniem obowiązującego w tym zakresie stanu prawnego tj. art. 40a ust. 1 pkt 3 i art. 40a ust. 5 u.j.h.a.r.s. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.