I SA/Sz 1207/13

Dnia 17 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg S. M. i J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 3 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia solidarnie wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: 1) połączyć sprawy o sygnaturze akt I SA/Sz 1207/13 i I SA/Sz 1209/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić sprawę pod sygnaturą akt I SA/Sz 1207/13, 2) odrzucić skargi. S. M. i J. O., reprezentowani przez tego samego doradcę podatkowego, pismami z dnia 3 października 2013 r., wnieśli skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 3 września 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 czerwca 2013 r., którą ustalono solidarnie J. O. i S. M. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł z tytułu dokonanych w latach 2001-2006 darowizn środków pieniężnych. Sprawy zainicjowane tymi skargami zostały zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturą akt I SA/Sz 1207/13 i I SA/Sz 1209/13. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 4 listopada 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 1207/13 i I SA/Sz 1209/13, wezwano każdego ze Skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Odpisy tych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 12 listopada 2013 r. Wpis sądowy w obu sprawach uiszczono w kasie Sądu w dniu 20 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 51 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Przepis ten wprowadza instytucję współuczestnictwa kilku skarżących w jednej sprawie. Współuczestnictwo to zachodzi, gdy stroną skarżącą jest nie jeden, lecz dwa lub więcej podmiotów. Podmioty te mogą występować w jednej sprawie w charakterze strony tylko wówczas, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu czy przewlekłości postępowania. Przy czym skorzystanie z formy współuczestnictwa w sytuacji określonej w art. 51 P.p.s.a. jest uprawnieniem strony a nie jej obowiązkiem. Z kolei, jak stanowi art. 111 § 1 P.p.s.a., sąd zarządza połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli mogły być objęte jedną skargą. Z zestawienia art. 51 i art. 111 § 1 P.p.s.a. wynika, że w każdej sytuacji, w której skarżący nie skorzystali z przysługującej im formy współuczestnictwa przewidzianej w art. 51 P.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest z urzędu do połączenia spraw, które mogły być objęte jedną skargą (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 509/12, LEX nr 1225546). W rozpoznawanej sprawie S. M. i J. O. nie skorzystali z przysługującego im uprawnienia, o którym mowa w art. 51 P.p.s.a., i odrębnymi pismami wnieśli skargi na tę samą decyzję, w przedmiocie ustalenia solidarnie wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. Mając na uwadze fakt, że sprawy zainicjowane tymi skargami mogły być objęte jedną skargą, stosownie do regulacji zawartej w art. 111 § 1 P.p.s.a., Sąd za zasadne uznał zatem połączenie spraw o sygnaturze akt I SA/Sz 1207/13 i I SA/Sz 1209/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenie sprawy pod sygnaturą akt I SA/Sz 1207/13. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie Sąd zawarł w pkt. 1 sentencji niniejszego postanowienia. Z kolei, dokonując oceny formalnej poprawności złożonych skarg, Sąd uznał, że skargi te podlegają odrzuceniu z powodu ich nieopłacenia. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia tej skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W badanej sprawie odpisy zarządzeń do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały doręczone pełnomocnikowi S. M. i J. O. w dniu 12 listopada 2013 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem w dniu 19 listopada 2013 r. (wtorek). We wskazanym terminie Skarżący nie uiścili wpisów od wniesionych skarg, albowiem kwota [...] zł ([...] zł x 2) tytułem wpisu od skarg została uiszczona w kasie Sądu dopiero w dniu 20 listopada 2013 r. W tych okolicznościach, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skarg S. M. i J. O. (pkt 2 sentencji).