I OZ 1189/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 182/14 wzywające A. S. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SAB 182/14 pozostawiające pismo A. S. bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt II SAB/WA 182/14, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę A. S. na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 sierpnia 2013r. o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 6 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo A. S. wyrażające jego niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 25 marca 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych, poprzez sprecyzowanie wniosku. Wezwanie to doręczono w dniu 3 kwietnia 2015 r. W dniu 13 kwietnia 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym stwierdził, że nie sprecyzuje swojego żądania. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 182/14, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił bez rozpoznania pismo złożone przez A. S. w dniu 6 marca 2015r. Na powyższe zarządzenie A. S. wniósł zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenie w kwocie 100 zł – na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A. S. domagając się stwierdzenia jego "nieistnienia, nieważności , bezskuteczności". Skarżący podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w składanych dotąd pismach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w § 1, jest m.in. zażalenie (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., którego dotyczy zażalenie, skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2015 r. o pozostawieniu pisma skarżącego z dnia 6 marca 2015 r. bez rozpoznania. Wysokość żądanego wpisu określona została zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi. Wobec tego stwierdzić należy, że zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.