I SA/Wa 196/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędzia WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi J.W. na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 56/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1 000 (jednego tysiąca) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz J. W. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Sądu z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 56/12. Wyrokiem tym Sąd w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Z. W. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], pochodzącą z nieruchomości ozn. hip. jako "[...]" – dz. nr [...], rej. hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w prowadzeniu postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi J.W. zaznaczył, że termin wyznaczony przez Sąd nie został przez organ dotrzymany. Skarżący podał, że pismem z dnia 27 grudnia 2012 r. wezwał Prezydenta W. do wykonania prawomocnego wyroku. W odpowiedzi na to wezwanie organ pismem z dnia 5 lutego 2013 r. poinformował stronę, że w przedmiotowej sprawie wykonano operat szacunkowy określający wartość nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. i obecnie podejmowane są czynności mające na celu zabezpieczenie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania. Jednocześnie organ wskazał, że decyzja w przedmiotowej sprawie zostanie wydana do dnia 15 maja 2013 r. Pismem z dnia 28 lutego 2013 r. termin na rozstrzygnięcie sprawy został przez organ I instancji przedłużony do dnia 28 czerwca 2013 r. W zakreślonym przez siebie terminie Prezydent W. nie rozpoznał sprawy merytorycznie, ani nie poinformował wnioskodawcy, czy udało się pozyskać, a jeżeli nie, to w jakim terminie mogą zostać zabezpieczone środki finansowe na wypłatę odszkodowania. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania, objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Kwestię odszkodowań za nieruchomości przejęte dekretem reguluje obecnie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. poinformował stronę o możliwości zapoznania się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie przed wydaniem decyzji. W dniu 26 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło (za pomocą faksu) pismo Prezydenta W., do którego załączona została decyzja organu z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] odmawiająca J.W. przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], pochodzącą z nieruchomości ozn. hip. jako "[...]" – dz. nr [...], rej. hip. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wskazania wymaga przy tym, że wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ w ogóle nie wykonał wyroku, jak również wówczas, gdy wprawdzie wyrok wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem terminu i po wniesieniu skargi. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 56/12, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], pochodzącą z nieruchomości ozn. hip. jako "[...]" – dz. nr [...], rej. hip. [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 4 lipca 2012 r. (prezentata organu). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 12 grudnia 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. Dopiero po wniesieniu skargi, w dniu [...] maja 2014 r. Prezydent W. wydał decyzję nr [...], którą odmówił skarżącemu przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wyżej wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę czas, jaki upłynął od dnia, w którym decyzja powinna zostać wydana oraz uwzględnił fakt, że w przedmiotowej sprawie zgromadzony został pełny materiał dowodowy, w szczególności sporządzono operat szacunkowy. Nie bez znaczenia dla wymiaru grzywny pozostają także inne czynności podjęte przez organ. Pismami z dnia 5 lutego 2013 r. i z dnia 28 lutego 2013 r., działając na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a.", Prezydent W. poinformował stronę o przyczynie niezakończenia postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd. Następnie w dniu 13 stycznia 2014 r., zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., poinformował stronę o możliwości zapoznania się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie i wypowiedzenia się co zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Nadto, w dniu [...] maja 2014 r. wydał decyzję nr [...] rozstrzygającą sprawę co do istoty. Okoliczność ta nie stanowi jednak podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Podkreślenia nadto wymaga, że brak zabezpieczenia środków finansowych, o czym Prezydent W. zawiadomił stronę pismami z dnia 5 lutego 2013 r. i z dnia 28 lutego 2013 r., jakkolwiek nie stanowi usprawiedliwienia dla niewykonania wyroku Sądu, to nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w wyższej wysokości. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 3 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 wyroku, Sąd oparł na przepisie art. 200 p.p.s.a.