II SA/Bk 184/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Melezini, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi K. K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę Wnioskiem z dn[...]..01.2013r. P. Komendant Wojewódzki wystąpił do Starosty B. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji K. K. H. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w związku z wielokrotnym naruszaniem przepisów ruchu drogowego w okresie od [...].10.2005r. do kwietnia 2012r. W związku z powyższym wnioskiem Starosta B. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania Pana K. K. H. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Starosta B. decyzją z dnia [...].11.2013r. skierował K. K. H. posiadającego prawo jazdy kategorii: B, B + E, C, C + E Nr [...] na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kategorii B, C, C + E uzasadniając, iż w przedmiotowej sprawie wielokrotne naruszanie przepisów prawa i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego w sposób rażący budzi uzasadnione wątpliwości co do kwalifikacji kierowcy. Odwołania wniesionego od tej decyzji przez Pana K. K. H. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie uwzględniło i decyzją z [...].12.2013r. Nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż fakt wielokrotnego naruszania przepisów drogowych przez Skarżącego na przestrzeni ostatnich 7 lat został ustalony na podstawie wykazu sporządzonego przez P. Komendanta Wojewódzkiego Policji. Naruszenia te dotyczyły w 4 przypadkach przekroczenia dopuszczalnej prędkości, dwukrotnie naruszenia obowiązku używania pasów bezpieczeństwa, dwukrotnie naruszenie dotyczyło przepisów określających warunki oraz zakazy zatrzymywania lub postoju, naruszenie zakazu wyprzedzania na skrzyżowaniach, niestosowanie się do znaków B-3 do B-7 zakaz wjazdu oraz inne naruszenia przepisów ruchu drogowego w łącznej liczbie 11. Wielokrotność naruszeń przepisów ruchu drogowego daje podstawę do stwierdzenia, ze istnieją poważne zastrzeżenia do kwalifikacji osoby, która dopuściła się tych naruszeń. To zaś uzasadniało wniosek P. Wojewódzkiego Komendanta Policji o skierowaniu przez Starostę B., K. K. H. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, który to wniosek wiązał organ I instancji i obligował go do sformułowania decyzji administracyjnej takiego skierowania. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. 2013. 267) w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 5.01.2012r. o kierujących pojazdami (Dz.U.Nr 30 poz. 150 z późn. zm. oraz art. 129 ust.1 i ust. 2 pkt 13a ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym). W skardze od tej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 99 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5.01.2011r. o kierujących pojazdami w zw. z art. 7 kpa, w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 kpa przez błędne przyjęcie, że w stosunku do skarżącego i posiadanych przez niego kwalifikacji do kierowania pojazdami istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co skutkowało wydaniem przez Starostwo Powiatowe Wydział Komunikacji Referat Praw Jazdy decyzji kierującej go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie egzaminu teoretycznego i praktycznego prawa jazdy kategorii BC oraz w zakresie egzaminu praktycznego prawa jazdy kategorii C+E, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w sytuacji gdy organ nie dokonał wszechstronnej i wyczerpującej analizy niniejszej sprawy co skutkowało błędnym przyjęciem, że istnieją wobec skarżącego uzasadnione zastrzeżenia co do posiadanych przez niego kwalifikacji do kierowania pojazdami. Naruszenie art. 129 ust. 1 i ust. 2 pkt 13a ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 7 kpa, art. 77 kpa w zw. z art. 80 kpa przez błędne przyjęcie, że w stosunku do niego i posiadanych przez niego kwalifikacji do kierowania pojazdami istnieją uzasadnione poważne zastrzeżenia, co skutkowało wydaniem przez organ I instancji decyzji kierującej go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie egzaminu teoretycznego i praktycznego do kierowania pojazdami i utrzymanej przez organ II instancji w sytuacji gdy organ ten nie dokonał wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie, a także nie dokonał wyczerpującej i wszechstronnej analizy niniejszej sprawy, co skutkowało błędnym przyjęciem, że wobec niego istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do posiadanych przez niego kwalifikacji do kierowania pojazdami naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 80 kpa, poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a polegającego na wydaniu decyzji w oparciu wyłącznie o fakt dopuszczenia się przez skarżącego naruszenia przepisów ustawy o ruchu drogowym, co skutkowało przyjęciem przez organ błędnych ustaleń, że w stosunku do skarżącego istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do posiadanych przez niego kwalifikacji do kierowania pojazdami. Naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 11 kpa, poprzez brak szczegółowego uzasadnienia rozstrzygnięcia polegającego na niewyjaśnieniu przez Organ swojego rozstrzygnięcia, a tym samym na niewyjaśnieniu jakie okoliczności faktycznie uzasadniały w ocenie organu przyjęcie, że wobec skarżącego zaistniały uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do jego kwalifikacji oraz polegającego na braku szczegółowego wyjaśnienia czym w ocenie organu w realiach niniejszej sprawy są uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do kwalifikacji skarżącego do prowadzenia pojazdów, wobec braku jakiejkolwiek definicji ustawowych pojęć uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do kwalifikacji, co finalnie uniemożliwiło skarżącemu zrozumienie i zaakceptowanie zasadności przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzję organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Podniesione w skardze zarzuty sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska organów, które uznały, że wielokrotność naruszeń przepisów drogowych na przestrzeni lat 2005-2012 za które skarżący został ukarany mandatami stanowi wystarczającą podstawę do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. W szczególności skarżący akcentuje fakt, że jako kierowca zawodowy przejeżdża dziennie około 700 km, zatem 11 krotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie 7 lat wskazuje na incydentalność wykroczeń w zakresie naruszenia przepisów ruchu drogowego i w żadnym wypadku na tej podstawie nie można przyjąć, iż istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do jego kwalifikacji. Stanowiska skarżącego nie można podzielić. Naruszenia przepisów ruchu drogowego zostały stwierdzone przez uprawnione organy tj. funkcjonariuszy Policji w ramach zadań określonych w art. 129 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym z 1997r. Stosownie do art. 129 ust. 2 pkt 13a powyższej ustawy P. Komendant Wojewódzki wystąpił do Starosty B. z wnioskiem do Starosty B. z wnioskiem o skierowanie skarżącego na egzamin sprawdzający jego kwalifikacje. Tych okoliczności skarżący nie kwestionuje. Twierdzi jedynie, że nie mogą one stanowić podstawy do oceny uzasadnionych zastrzeżeń, co do jego kwalifikacji w zakresie kierowania pojazdami jak tego wymaga art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami z 2011r. Przepisy powyżej wskazanej ustawy istotnie nie precyzują jakie okoliczności przesądzają o tym, że powstają uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji kierowcy dają podstawę do skierowania go na egzamin sprawdzający. Niewątpliwie taką okolicznością jest naruszenie przez kierujących pojazdami przepisów ruchu drogowego w sposób zagrażający bezpieczeństwo ruchu drogowego. W sprawie niniejszej organy taką okoliczność stwierdziły. Wskazały, bowiem na fakt wielokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego, wagę tych naruszeń i ich powtarzalność w zakresie przekroczenia dozwolonej prędkości. Nie można, zatem podzielić zarzutu skarżącego o dowolności oceny tych okoliczności w zakresie istnienia uzasadnionych zastrzeżeń, co do kwalifikacji skarżącego jako kierowcy. Ilość wykroczeń w zakresie naruszenia przepisów ruchu drogowego sam skarżący ocenia jako incydentalną z uwagi na fakt, iż jako zawodowy kierowca przejeżdża codziennie około 700 km. Fakt ten jednak nie może przesądzać o braku uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji, ponieważ te są oceniane na podstawie stwierdzonych faktów naruszeń przepisów ruchu drogowego, a nie ich ilości w stosunku do przejechanych kilometrów. Z tych względów Sąd nie stwierdzając naruszenia wskazanych w skardze przepisów skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.