V SA/Wa 327/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Izabella Janson, , Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu "Ułatwiania startu młodym rolnikom". oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. Ż. (zwaną dalej Skarżącą) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Warszawie z [...] grudnia 2013 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] nr [...] z [...] listopada 2012 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu "Ułatwiania startu młodym rolnikom". Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Skarżąca 10 czerwca 2008 r. złożyła do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] sierpnia 2008 r. przyznał skarżącej wnioskowaną pomoc finansową w wysokości 50.000 zł z zastrzeżeniem dopełnienia warunków. Skarżąca złożyła 27 stycznia 2009 r. do organu wniosek o płatność wraz z wymaganymi dokumentami. Wniosek o płatność został uznany za kompletny i poprawny, a pomoc została wypłacona 9 marca 2009 r. Następnie skarżąca 17 stycznia 2012 r. złożyła wniosek o zmianę Planu Rozwoju Gospodarstwa w zakresie planowanych inwestycji. Zmiana polegała na rezygnacji z zakupu pługa 4-skibowego, agregatu uprawowego i siewnika na rzecz zakupu agregatu uprawowo-siewnego 3 m, opryskiwacza ciągnikowego 400 l, kosiarki rotacyjnej 1,65 m, przenośnika 4 m typ-żmijka, silosu zbożowego i mieszalnika pasz sypkich. Ponadto skarżąca złożyła faktury VAT - 7 szt. oraz dowody zapłaty - 6 szt. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR 24 maja 2012 r. poinformował skarżącą o rozliczeniu poniesionych kosztów w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Skarżąca 24 maja 2012 r. złożyła prośbę o wydłużenie terminu na przedłożenie faktur dotyczących rozliczenia poniesionych kosztów w ramach przedmiotowego działania, zaświadczenie lekarskie oraz fakturę nr [...] z [...] maja 2012 r. na zakup agregatu ścierniskowego. Pismem z dnia 28 maja 2012 r. skarżąca zwróciła się do ARiMR o wydłużenie terminu realizacji inwestycji dla podjętego przez nią działania. Następnie 6 czerwca 2012 r. skarżąca zwróciła się z prośbą o anulowanie przedłożonej 24 maja 2012 r. faktury nr [...] z [...] maja 2012 r. na zakup agregatu ścierniskowego oraz przedłożyła umowę kupna z 20 lipca 2011 r. kultywatora ścierniskowego. Organ I instancji 11 czerwca 2012 r. poinformował skarżącą o braku terminowego rozliczenia kosztów inwestycji zawartych w Planie Rozwoju Gospodarstwa oraz braku możliwości przedłużenia terminu na zrealizowanie inwestycji określonych w biznesplanie. Następnie pismem z 20 czerwca 2012 r. poinformował skarżącą o możliwości dokonania zwrotu nienależnie pobranych płatności. Wobec braku zawrotu nienależnie pobranych płatności organ I instancji 17 sierpnia 2012 r. wszczął postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom, a następnie decyzją z [...] listopada 2012 r. ustalił kwotę nienależnie pobranych płatności z tego tytułu w kwocie 50.000 zł. Po rozpoznaniu odwołania, Prezes ARiMR decyzją z [...] stycznia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca na ww. decyzję wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 888/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zasadny jest zarzut skargi, iż skarżąca dopełniła formy przedłożonego dokumentu z dnia 2 grudnia 2011 r. dotyczącego zakupu za 25000 zł kosiarki rotacyjnej - wymaganej treścią ww. rozporządzenia, ponieważ dokument został potwierdzony za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji, co zostało dodatkowo potwierdzone przez pełnomocnika organu w trakcie rozprawy z 7 czerwca 2013 r. Tym samym uznał że zasadne są zarzuty skarżącej dotyczące błędnego zastosowania § 19 pkt 2 rozporządzenia, a także niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego sprawy powodujące naruszenie art. 7, 8, 11 i 75 § 1 k.p.a. To w konsekwencji spowodowało przedwczesne zastosowanie w sprawie § 20 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia. Jednocześnie zauważył, że właściwa forma przedłożonego dokumentu nie powinna oznaczać bezrefleksyjnego przyjęcia przez organ, że skarżąca istotnie dokonała zakupu kosiarki rotacyjnej. Wskazał, iż biorąc pod uwagę moment złożenia przez skarżącą umowy z 2 grudnia 2011 r., organ powinien przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające w zakresie zawarcia tejże umowy przez jej strony. Podniósł, że w przypadku uznania przez organ w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, że skarżąca faktycznie dokonała zakupu kosiarki rotacyjnej 2 grudnia 2011 r. okoliczność ta powinna być wzięta pod uwagę przy zastosowaniu § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b w zw. z § 20 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia. Strony nie wniosły skargi kasacyjnej od ww. wyroku, tym samym stal się on prawomocny. Prezes ARiMR po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] nr [...] z [...] listopada 2012 r. Organ odwoławczy podniósł, że w celu wypełnienia wskazań zawartych w ww. wyroku zwrócił się w dniu 9 sierpnia 2013 r. do M. R. sprzedawcy kosiarki, z wezwaniem do złożenia wyjaśnień w sprawie M. Ż.. Ponadto w dniu 26 sierpnia organ II instancji zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z prośbą o informację w sprawie złożenia przez skarżącą deklaracji dotyczącej obowiązku wynikającego z art. 4 dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) związanego z zawartą w dniu 2 grudnia 2011 r. umową kupna-sprzedaży. W odpowiedzi na wezwanie organu M. R. poinformował, że umowa została sporządzona w grudniu 2011 r. Natomiast Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, że M. Ż. nie złożyła deklaracji PCC-3 od zawartej umowy kupna-sprzedaży kosiarki rotacyjnej marki Claas. Organ odwoławczy podniósł, że włączył do akt sprawy pismo skarżącej z dnia 29 czerwca 2012 r. skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz odpowiedź Prezesa ARiMR na ww. pismo z dnia 22 sierpnia 2012 r. Organ odwoławczy po dokonaniu analizy dokumentu umowy kupna-sprzedaży stwierdził, iż na ww. umowie umieszczone zostały dwie daty. Jedna w górnym prawym rogu na stronie pierwszej wyraźnie wskazuje na datę sporządzenia 2 grudnia 2012 r., druga data, która widnieje w pierwszym akapicie na stronie pierwszej wskazuje na datę 2 grudnia 2011 r. Podniósł, że w celu ustalenia daty zawarcia umowy kupna-sprzedaży kosiarki rotacyjnej dokonał ponownej analizy wszystkich dokumentów zgromadzonych w sprawie. Podkreślił, iż z akt sprawy wynika, że skarżąca do dnia 9 marca 2012 r. nie dopełniła obowiązku wydatkowania 35 000 zł (70 % wydatków na inwestycje) i nie przedłożyła odpowiednich dokumentów w powyższym zakresie. Wskazano, że informowano skarżącą o konieczności przedłożenia brakujących dokumentów (pismo Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 24 maja 2012 r.), a skarżąca nie udzielała żadnej odpowiedzi i nie przedłożyła żadnych dokumentów w tym umowy kupna sprzedaży kosiarki rotacyjnej. Skarżąca również nie zareagowała na pismo z dnia 20 czerwca 2012 r. organu I instancji, w którym poinformowano ją o możliwości zwrotu nienależnie pobranych płatności. Także zawiadomienie z dnia 17 sierpnia 2012 r. o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, nie wywołało działania ze strony skarżącej. Organ II instancji podniósł również, iż skarżąca w piśmie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczącym rozliczenia wydatkowania 70% kwoty przyznanej pomocy z tytułu "Ułatwianie startu młodym rolnikom" w ogóle nie podniosła kwestii umowy kupna sprzedaży kosiarki rotacyjnej. Organ odwoławczy uznał, że skarżąca nie zawarła przedmiotowej umowy w dniu 2 grudnia 2011 r. bo gdyby ją zawarła w tej dacie, to przedłożyłaby ją w toku wielomiesięcznego postępowania prowadzonego przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR oraz postępowania prowadzonego w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi wszczętego pismem skarżącej z dnia 29 czerwca 2012 r. Zdaniem organu odwoławczego faktu tego nie potwierdza też prośba skarżącej z dnia 28 maja 2012 r., w której zwróciła się do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z o wydłużenie terminu na realizację inwestycji w biznesplanie. Ww. organ stwierdził, że skarżąca zwróciła się z tą prośbą, bo nie miała zawartej umowy na zakup kosiarki rotacyjnej. Podniósł również, iż brak zawarcia umowy na zakup kosiarki rotacyjnej w dniu 2 grudnia 2011 r., potwierdza nie złożenie przez skarżącą stosownej deklaracji w Urzędzie Skarbowym w [...]. Podkreślił, że wielomiesięczne postępowanie toczące się przed organem I instancji ujawniłoby zawarcie umowy kupna sprzedaży kosiarki rotacyjnej, gdyby taka umowa była sporządzona. Organ II instancji uznał tłumaczenia skarżącej, że zapomniała o ww. umowie za niewiarygodne. Uznał, że skarżąca była wielokrotnie wzywana przez organ I instancji w sprawie rozliczenia poniesionych wydatków 70% kwoty pomocy, a te wezwania przypomniałyby skarżącej o istnieniu takiej umowy. Podniósł, że skarżąca prowadząca gospodarstwo, nie mogłaby zapomnieć o fakcie zawarcia umowy kupna-sprzedaży na maszynę rolniczą niezbędną w gospodarstwie i w nim wykorzystywaną. Organ odwoławczy analizując zebrany materiał dowodowy w sprawie uznał, że umowa kupna-sprzedaży kosiarki rotacyjnej, nie została zawarta w dniu 2 grudnia 2011 r. lecz w dniu 2 grudnia 2012 r. i wpłynęła do organu pierwszej instancji wraz z odwołaniem przesłanym pocztą przez skarżącą w dniu 3 grudnia 2012 r. Z tego względu wydatek na ww. kosiarkę nie mógł być uwzględniony w ramach przedmiotowego działania, ponieważ umowa jej zakupu została zawarta w dniu 2 grudnia 2012 r. a więc po terminie wynikającym z regulacji zawartej w § 18 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, który to termin przypadał na dzień 9 marca 2012 r. Również zdaniem organu II instancji umowa kupna sprzedaży z dnia 20 lipca 2011 r. na zakup kultywatora ścierniskowego przedłożona w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR w dniu 6 czerwca 2012 r., nie może być rozliczona z uwagi na fakt braku uwzględnienia tej inwestycji w biznesplanie. Wyjaśnił również, iż z uwagi na ww. fakt, złożenie ww. umowy z dnia 20 lipca 2011 r. w dniu 6 czerwca 2012 r. powinno zostać uznane za omyłkę i stanowić podstawę do zastosowania sankcji za nieterminowe złożenie dokumentów wynikających z § 20 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Organ II instancji stwierdził, że łącznie kwota uwzględnionej do wydatkowania w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" wynosi 16 830,60 zł. Z tego względu jego zdaniem skarżąca nie dopełniła obowiązku wydatkowania 35 000 zł (70% kwoty pomocy) w terminie zakreślonym przepisami prawa tj. do dnia 9 marca 2012 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. Ż. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa ARIMR oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora [...] OR ARiMR w całości. Skarżąca zarzuciła decyzji : - naruszenie norm prawa materialnego: 1. § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b, § 19 ust, 2, i 20 ust, 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem -Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - poprzez niewłaściwe zastosowanie ze względu na nieprawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy; - rażące naruszenie norm postępowania: 1. Art. 7, 8, 11, 75 § 1, 77 § 1, 80, 86 oraz art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez przyjęcie w stosunku do stron oceny stanu faktycznego sprawy opartej wyłącznie na poszlakowych przesłankach sprzecznych z przedłożonymi przez stronę dowodami o większej mocy dowodowej, co stanowi rażące naruszenie wskazanych wyżej przepisów, w szczególności art. 80 k.p.a., jak również jest przyczyną nieuniknionych braków w przyjętym uzasadnieniu. 2. Art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak powiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, w wyniku czego strona dopiero w postępowaniu sądowo-administracyjnym otrzymała możliwość zgłoszenia dodatkowych dowodów przeczących wnioskom, wyprowadzonym przez organ. W rozwinięciu skargi skarżąca stwierdziła, iż zaniechanie przez nią złożenia deklaracji i uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych nie stanowi przesłanki ważności samej czynności cywilnoprawnej jako takiej, lecz jest jedynie wykroczeniem karnoskarbowym. Podniosła, iż z chwilą otrzymania zaskarżonej decyzji powzięła wiedzę o istnieniu po jej stronie zaległości względem Urzędu Skarbowego i w dniu 20.12.2013 r. złożyła w US w [...] wymaganą deklarację dotyczącą transakcji zakupu kosiarki w dniu 2 grudnia 2011 r. oraz dobrowolnie opłaciła zaległy podatek od tej czynności. Odnosząc się do rozbieżności dat widniejących na umowie zakupu przedmiotowej kosiarki skarżąca podniosła, iż pomimo dokonanych przez organ czynności wyjaśniających tą rozbieżność, nie przedstawił on dowodów zgodnie z art. 80 k.p.a., które potwierdzałyby fakt zawarcia umowy w innym terminie, ani dowodów które obaliłyby zgodne oświadczenia obydwu stron umowy co do daty zawarcia umowy. Skarżąca przyznała, że popełniona przez nią omyłka co do zakresu wymagających udokumentowania kosztów kwalifikowanych realizowanej przez nią. operacji była skutkiem jej zbyt beztroskiego podejścia do kwestii przedłożenia w ARiMR posiadanej dokumentacji. Skarżąca zgodziła się, że do przekroczenia terminu na złożenie odpowiedniej dokumentacji doszło z jej winy. Lecz jej zdaniem to opóźnienie powinno skutkować jedynie konsekwencjami przewidzianymi w dyspozycji § 20 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 17 października. 2007 r., a nie decyzją o ustaleniu nienależnie pobranych płatności. Skarżąca podniosła, że w przedmiotowej umowie doszło do omyłki pisarskiej, a datą zawarcia umowy jest 2 grudnia 2011 r. Także opóźnienie w złożeniu deklaracji i uiszczeniu podatku od czynności cywilnoprawnych nie stanowi przesłanki do uznania, że umowa została zawarta w terminie późniejszym. Zdaniem skarżącej organ mając powyższe wątpliwości przed wydaniem decyzji powinien zwrócić się do strony w trybie art. 10 § 1 kpa, i umożliwić jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów. Skarżąca uważa, iż organ mógł poinformować ją, że przedłożonej przez nią pisemnej umowy zawarcia transakcji kupna kosiarki, jak również oświadczenia sprzedawcy, potwierdzającego fakt jej autentyczności, wciąż nie uważa za dostateczne dowody potwierdzające fakt zakupu przez skarżącą kosiarki. Mając wiedzę o takim stanowisku organu skarżąca przedłożyłaby przed wydaniem przez organ decyzji dodatkowe dowody, o które nie było trudno zważywszy, że przedmiotową kosiarkę skarżąca naprawdę nabyła od M. R. w grudniu 2011 i sprzęt ten od dwóch lat wykorzystuje do pracy w swoim gospodarstwie, co organ mógł z łatwością zweryfikować wysyłając do skarżącej kontrolę. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuję: Skarga nie jest zasadna. Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie jest ustalenie czy skarżąca nabyła kosiarkę rotacyjną marki Claas w dniu 2 grudniu 2011 r. czy też w dniu 2 grudnia 2012 r. To ustalenie będzie skutkowało stwierdzeniem czy skarżąca wypełniła zapisy § 18 ust. 1 pkt 3 lit b Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania " Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443, z późn. zm.), zgodnie z którym Beneficjent powinien wydatkować, w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie. W niniejszej sprawie skarżąca zobowiązana była do wydatkowania 35 000 zł w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy (9 marca 2009 r.), a więc termin do jego wydatkowania tej kwoty mijał z dniem 9 marca 2012 r. Kwestią bezsporną jest fakt, że w treści umowy zakupu przedmiotowej kosiarki widnieją dwie daty 2 grudnia 2012 r i 2 grudnia 2011 r. Skarżąca wskazuje w skardze, iż umowę zawarto w dniu 2 grudnia 2011 r. natomiast wpisanie dwóch różnych dat wynika ze zwykłej omyłki i na potwierdzenie tej daty wskazuje zgodne oświadczenie stron umowy jak również oświadczenie dorosłych świadków. Należy zgodzić się z twierdzeniem organu, iż przedmiotowa umowa nie została zawarta w dniu 2 grudnia 2011 r. Wskazuje na to nie tylko materiał dowodowy zebrany w sprawie, ale także zasady logiki i doświadczenia życiowego. W niniejszej sprawie skarżąca powołała się na fakt zakupu przedmiotowej kosiarki dopiero na etapie wniesienia odwołania (z dnia 3 grudnia 2012 r.) od decyzji I instancji z dnia [...] listopada 2012 r., do którego dołączyła kserokopię ww. umowy. Na wcześniejszym etapie postępowania kwestia zakupu kosiaki w ogóle się nie pojawiła. Należy zauważyć, iż skarżąca prowadziła obszerną korespondencję z organem I instancji dotyczącą przyznanej pomocy decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. W żadnym z pism nie ujawniono faktu zakupu przedmiotowej kosiarki. Złożona dokumentacja dotyczyła m.in. zakupu agregatu uprawowo-siennego, silosu, opryskiwacza, kosiarki rotacyjno-bębnowej (model z-105/1 Mewa), przenośnika-żmijki, ale nie przedmiotowej kosiarki marki Claas. Nawet po uzyskaniu przez skarżącą informacji o nieudokumentowaniu wydatków na poziomie 70% przyznanej pomocy finansowej (pismo organu z 24 maja 2012 r.) skarżąca nie przedstawiła umowy (jak twierdzi z dnia 2 grudnia 2011 r. ) o zakupie przedmiotowej kosiarki. Po otrzymaniu ww. pisma skarżąca przedłożyła organowi prośbę o wydłużenie terminu na przedłożenie faktur dotyczących rozliczenia poniesionych kosztów oraz o przedłużenie terminu rozliczenia inwestycji. Wraz z pismami złożyła kolejne dokumenty (zaświadczenie lekarskie, faktury, umowy kupna-sprzedaży), ale nie dotyczyły one przedmiotowej kosiarki. Także po otrzymaniu pisma organu z dnia 20 czerwca 2012 r. o możliwości dokonania zwrotu nienależnie pobranych płatności oraz zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], skarżąca nie przedstawiła przedmiotowej umowy. Jak już wskazano powyżej, umowa została ujawniona organowi dopiero wraz z wniesieniem odwołania od decyzji I instancyjnej. Doświadczenie życiowe jak i zasady logiki podpowiadają, że gdyby przedmiotowa umowa została zawarta w dniu 2 grudnia 2011 r. to skarżąca przedstawiłaby ją już na etapie rozliczenia pozostałych faktur lub ostatecznie po uzyskaniu informacji o nieudokumentowaniu wydatków na poziomie 70% przyznanej pomocy finansowej (pismo organu z 24 maja 2012 r.) lub w trakcie postępowania przed organem I instancji , a nie po wydaniu przez ten organ decyzji. Skarżąca mając wiedzę, iż nierozliczenie wydatków związanych z przyznaną płatnością, będzie skutkowało obowiązkiem zwrotu całej płatności złożyła by przedmiotową umowę (w przypadku zawarcia jej w dniu 2 grudnia 2011 r.) albo przed wszczęciem postępowania lub już w trakcie postępowania przed organem I instancji. Skarżąca na poparcie faktu zawarcia umowy w dniu 2 grudnia 2011 r. powołuje się na oświadczenie sprzedającego kosiarkę nadesłane na żądanie organu (wezwanie z dnia 9 sierpnia 2013 r.) oraz oświadczenie trzech dorosłych świadków (dołączone do skargi). Odnosząc się do ww. oświadczeń, należy wskazać, iż z ich treści wynika jedynie fakt posiadania (używania) przez skarżącą (i jej męża) przedmiotowej kosiarki na przełomie 2011/2012 r., a nie fakt jej zakupu w powyższej dacie, ponieważ ww. osoby, nie były świadkami podpisania umowy. W ocenie Sądu rację ma natomiast skarżąca gdy twierdzi, że fakt braku opłacenia w terminie podatku od czynności cywilnoprawnych związanych z zakupem spornej kosiarki sam w sobie nie dowodzi, że czynność ta nie była zawarta. Skarżąca mogła bowiem nie mieć wiedzy o konieczności jego uiszczenia. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na prawidłowość pozostałych ustaleń organu dotyczących zakupu spornej kosiarki. Zdaniem Sądu zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ jak wynika z akt administracyjnych sprawy pismem z dnia 13 listopada 2013 r., organ II instancji zawiadomił skarżącą o dołączonych do akt sprawy dokumentach oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Skarżąca odebrała ww. zawiadomienie w dniu 20 listopada 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Także na etapie postępowania I instancyjnego skarżąca była pouczana o przysługujących jej prawach (vide zawiadomienie z [...] sierpnia 2012 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego). W świetle przedstawionych okoliczności nie ma podstaw do przyjęcia, że skarżąca w związku z zakupem kosiarki rotacyjnej – spełniła warunek wydatkowania w ciągu 3 lat od dnia wypłaty pomocy – 70% przyznanej kwoty pomocy. Nie można w związku z tym przyjąć, że sankcja jaką organ powinien wobec niej zastosować dotyczy jedynie zwrotu części płatności dotyczących jej wydatkowania związanej ze złożeniem po terminie dokumentów (umowy kupna kosiarki) w oparciu o § 20 ust. 4 ww. rozporządzenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, i dlatego oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.