II SA/Ke 300/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Marta Bieniek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 maja 2014r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia [...] znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania G.B., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany w ewidencji gruntów i budynków. Powyższa decyzja organu odwoławczego została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy: Pismem z dnia 9 września 2013r. Główny Geodeta Kraju, mając na uwadze art. 231 i 236 K.p.a., przekazał Staroście pismo G.B. z dnia 25 czerwca 2013r., w którym zawarto skargę "na bezprawne działanie Starosty - Wydział Geodezji i Kartografii" wraz wnioskiem o "pomoc i interwencję w wyegzekwowaniu obowiązku nałożonego na organ ewidencji gruntów i budynków art. 7 § 1 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o zmianie ustawy Kodeks Cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, dopilnowania aby został przywrócony poprzedni stan posiadania (...) tym samym sprostowania niezgodności danych w księdze wieczystej KW [...]z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514". W piśmie Główny Geodeta Kraju wskazał, że tak sformułowane żądanie zainteresowanego nie było dotychczas przedmiotem postępowania administracyjnego, w związku z czym, mając na uwadze treść art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. nr 193 poz. 1287 ze. zm.), uznał, że organem właściwym do wszczęcia postępowania w tej sprawie jest Starosta. Pismem z dnia 23 października 2013r. organ I instancji zawiadomił G.B. o wszczęciu na jego wniosek postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania niezgodności danych w księdze wieczystej KW [...]z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że w prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...] księdze wieczystej nr [...](obecnie nr [...]) G. P. B., syn C. i I. figuruje jako ostatni ujawniony właściciel nieruchomości o powierzchni 0,3278 ha położonej w K. gm. B. , oznaczonej numerem działki 409/1. Z akt księgi wieczystej [...] wynika, że została ona założona w 1983r. w oparciu o akt własności ziemi nr [...] z dnia [...] oraz opis i mapę z dnia 21 kwietnia 1983r., wykonaną z operatu ewidencji gruntów powstałego w oparciu o zatwierdzony projekt scalenia. W dziale pierwszym księgi wpisano nieruchomość oznaczoną nr działki 409/1 o powierzchni 0,3400 ha położoną w obrębie K. gmina B., natomiast w dziale drugim jako właścicieli wpisano M. oraz H. L. . Umową notarialną z dnia 3 lipca 1984r. M. i H. małż. L. sprzedali ww. nieruchomość I. i B. małż. C. Kolejnego wpisu w księdze wieczystej dokonano na podstawie umowy notarialnej z dnia 17 października 1994r., którą to I. i B. małż. C. sprzedali przedmiotową nieruchomość G.B. . Na tej podstawie G.B. został wpisany w księdze wieczystej nr [...] jako właściciel. Organ ustalił ponadto, że ewidencja gruntów obrębu K. została założona w 1967r., a w rejestrze gruntów w jednostce rejestrowej nr 158 wpisano m. in. działkę nr 409 o powierzchni 1,42 ha, przy czym jako władający tą działką figurowali A. oraz M. małż. Ś. W dniu [...] Urząd Powiatowy Wydział Rolnictwa i Leśnictwa i Skupu wydał akt własności ziemi nr [...]na rzecz M. i H. małż. L. dla nieruchomości położonej we wsi K. gmina B., oznaczonej numerami działek: 408, 409 i 514 o łącznej powierzchni 2,93 ha. Na tej podstawie w rejestrze gruntów obrębu K. M. i H. małż. L. zostali wpisani jako właściciele gruntu. Zgodnie z decyzją Wojewody z dnia [...] nr [...]podjęto z urzędu postępowanie scaleniowe części gruntów wsi K. , na której znajdowała się również działka nr 409 – przy czym postępowanie to toczyło się równorzędnie z postępowaniem związanym z podziałem i wykupem działek na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej. Z tego powodu nie wykonano odrębnej mapy podziału działek. Do wyznaczenia nowych granic podzielonych działek wykorzystano projekt scalenia, który został zatwierdzony decyzją Wojewody Kieleckiego z dnia 24 grudnia 1979r. Na podstawie posiadanych dokumentów dotyczących postępowania scaleniowego ustalono, że działka nr 409/1 nie była objęta rejestrem szacunku porównawczego przed i po scaleniu. Zgodnie z zapisem w rejestrze pomiarowo-klasyfikacyjnym po scaleniu działka nr 409/1 miała powierzchnię 0,34 ha. W 1982r. dla obrębu K. został opracowany nowy rejestr gruntów, w którym wykazana została działka nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha, a jako właścicieli tej działki wpisano M. i H. małż. L. W 1993r. w wyniku modernizacji operatu ewidencyjnego w rejestrze gruntów błędnie wykazano powierzchnię działki nr 409/1 jako 0,29 ha. Decyzją Starosty z dnia 19 czerwca 2006r. zaktualizowano zapis w rejestrze gruntów obrębu K., wykreślając błędną powierzchnię działki nr 409/1 - 0,2900 ha i wpisując powierzchnię poprawną, tj. 0,3278 ha. Taki zapis w rejestrze gruntów istnieje do dnia dzisiejszego. Zaktualizowany została również dział pierwszy księgi "oznaczenie nieruchomości" wieczystej Nr [...], gdzie wykazano obszar nieruchomości (działka nr 409/1) jako 0,3278 ha. Mając na względzie powyższe, decyzją z dnia 30 grudnia 2013r. Starosta odmówił sprostowania niezgodności danych w księdze wieczystej KW nr [...](obecny nr [...]) z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514. W podstawie prawnej powołano art. 20 i 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 46 i 47 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454 ). W uzasadnieniu powołano się na analizę opisanego powyżej materiału dowodowego, z którego wynika że stan w ewidencji gruntów i budynków obrębu K. gm. Bliżyn jest zgodny ze stanem w księdze wieczystej nr [...]. Odwołanie od ww. decyzji Starosta wniósł G.B., zarzucając organowi, że bezprawnie zmienił treść jego żądania – aby uchylić się od właściwego rozpatrzenia sprawy. W uzasadnieniu strona wskazała m. in., że "w aktach księgi wieczystej KW [...]brak jest decyzji podziałowej tego gospodarstwa oraz dokumentu potwierdzającego przeniesienie jego własności. W związku z tym w dziale II księgi wieczystej KW [...]Sąd ujawnił następstwo prawne do całego gospodarstwa a nie do jego części, a sukcesje jego praw wywiódł od aktu własności ziemi [...] z dnia [...].". Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie, podzielił ustalenia faktyczne oraz argumentację prawną przedstawioną przez organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów G.B. organ wskazał, że umowa dotycząca sprzedaży gruntów na rzecz rolniczej spółdzielni produkcyjnej nie musiała być zawarta w formie aktu notarialnego – powołując się w tym zakresie na art. 58 ustawy z dnia 27 października 1977r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz. U. nr 32, poz. 140).Organ podkreślił także, że sprzedaż gruntów na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. przez M. i H. L. nastąpiła najpóźniej w 1979r., gdyż wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 20 kwietnia 1983r., stanowiący podstawę do założenia księgi wieczystej dla działki nr 409/1, został sporządzony według stanu z 1979r. W odniesieniu do wyżej opisanej sprzedaży gruntów nie mają zastosowania przepisy art. 7 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 11, poz. 81), na który powołuje się G.B. Jak wynika z badania księgi wieczystej o obecnym numerze [...] oraz treści aktu notarialnego z dnia 3 lipca 1984r. dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha została założona w 1983r. księga wieczysta KW nr 5599. Księga ta nigdy nie obejmowała gruntów oznaczonych jako działki nr 408, 409 i 514, gdyż M. i H. L. nie byli już ich właścicielami. W tym zakresie organ podkreślił, że aktem notarialnym z dnia 3 lipca 1984r. M. i H. L. sprzedali działkę nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha I. i B. C. W treści tego aktu notarialnego – wbrew temu co twierdzi wnioskodawca – nie powołano się na akt własności ziemi jako dokument będący podstawą do nabycia prawa własności przez M. i H. L. do nieruchomości – lecz przywołano zapis dokonany w księdze wieczystej [...], która została założona wyłącznie dla działki nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha. Następnie na podstawie aktu notarialnego z dnia 17 października 1994r. działkę tę nabył od I. i B. C.G.B. – przy czym z treści tego aktu notarialnego nie wynika aby nabył on prawo do innych gruntów niż działka nr 409/1. W 1993r.w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków zmianie uległ zapis dotyczący powierzchni działki nr 409/1. W rejestrze gruntów po modernizacji ewidencji gruntów i budynków wykazano powierzchnię działki nr 409/1 jako 0,2900 ha. Zmiana powierzchni działki nr 409/1 była przedmiotem postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek G.B. Decyzją Starosty z dnia [...] wprowadzono zmianę w rejestrze gruntów, wykazując powierzchnię działki nr 409/1 wynoszącą 0,3278 ha. Decyzja ta została utrzymana w mocy w trybie odwoławczym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...]. Wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę G.B. na ww. decyzję organu odwoławczego. Nowa powierzchnia działki nr 409/1 została ujawniona w księdze wieczystej nr [...]. Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu kwestii braku dokumentów dotyczących wydzielenia działki nr 409/1 organ wskazał, że zagadnienie to zostało wyjaśnione w trakcie postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...], z której wynika, że postępowanie w sprawie podziału i wykupu części działki nr 409 prowadzone było podczas prac scaleniowych podjętych decyzją Wojewody z dnia [...]. Z tego też względu nie została opracowana odrębna dokumentacja podziału nieruchomości przeznaczonych pod wykup przez Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną w K. , zaś jako dokumentację służącą do wyznaczenia nowych działek wykorzystano projekt scalenia gruntów zatwierdzony decyzją Wojewody z dnia [...]. Mając na względzie treść § 44 ww. rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r. organ odwoławczy podkreślił, że ewidencja gruntów nie tworzy stanów prawnych, lecz je rejestruje – wobec czego, po uwzględnieniu także przepisu § 12 ust. 1 tego rozporządzenia, jak również treści księgi wieczystej nr [...] stwierdzono brak podstaw do ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków gruntów odpowiadających działkom 408, 409 i 514 na rzecz G.B. . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję organu odwoławczego wniósł G.B., powtarzając argumentację przedstawioną w odwołaniu oraz wskazując że zakwestionowane rozstrzygnięcie zmierza do obejścia prawa poprzez: 1. podważenie stanu własności ujawnionego w dziale II księgi wieczystej KW [...]–wobec wykazania na podstawie nieistniejącego dokumentu przeniesienia prawa własności w niej ujawnionego w drodze sprzedaży (w 1979r.) decyzją Naczelnika Gminy nr 17/80 na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. ; 2. podważanie orzecznictwa NSA, które stwierdza, że zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny, a starosta jedynie rejestruje stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy; starosta nie może natomiast samodzielnie ustalać i rozstrzygać o własności, powołując się na nieistniejący dokument i wywodząc z niego prawa do przedmiotowej nieruchomości; 3. brak odniesienia się do kluczowego faktu powołanego w odwołaniu, to jest wpisu w dziale II księgi wieczystej KW [...]następstwa prawnego do całej nieruchomości, objętej tą księgą oraz "wykluczenia przez Sąd istnienia jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego przeniesienie całej tej własności lub jej części" – czym naruszono art. 77 § 1 i art. 7 K.p.a"; 4. uprawdopodobnienie, że sprzedaż gospodarstwa ujawnionego w księdze wieczystej KW nr [...]była możliwa decyzją administracyjną na podstawie art. 58 ww. ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin – podczas gdy w oparciu o powołany przepis było to niemożliwe. W załączeniu skarżący przedstawił postanowienie Sądu Rejonowego z 1980r. o zarejestrowaniu Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. oraz wypis z rejestru gruntów z 1995r., który posłużył do założenia księgi wieczystej [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zakwestionowana decyzja odpowiada przepisom prawa. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej właściwości Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymująca w mocy decyzję Starosty o odmowie sprostowania niezgodności danych w księdze wieczystej KW nr [...](obecny nr [...]) z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514. Analizując treść ww. decyzji w zestawieniu ze składanymi przez G.B. w toku postępowania administracyjnego pismami wskazać trzeba na bezzasadność zarzutów skarżącego o zmianie przez organy treści formułowanych przez wnioskodawcę żądań. W tym zakresie należy zwrócić uwagę na pismo skarżącego z dnia 25 czerwca 2013r. (k. 16), w którym zawarł skargę "na bezprawne działanie Starosty - Wydział Geodezji i Kartografii" oraz wniósł "o pomoc i interwencję w wyegzekwowaniu obowiązku nałożonego na organ ewidencji gruntów i budynków art. 7 § 1 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o zmianie ustawy Kodeks Cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, dopilnowania aby został przywrócony poprzedni stan posiadania (...) tym samym sprostowania niezgodności danych w księdze wieczystej KW [...]z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514". W rezultacie Starosta – mając na uwadze pismo Głównego Geodety Kraju z dnia 9 września 2013r. (który przekazał ww. pismo według właściwości), zawierające cyt. powyżej opis żądania G.B. (k. 17) – w zawiadomieniu z dnia 23 października 2013r. o wszczęciu postępowania administracyjnego prawidłowo określił jego przedmiot jako "sprostowanie niezgodności danych w księdze wieczystej KW [...]z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514". W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zarówno pismo Głównego Geodety Kraju z dnia 9 września 2013r., jak i zawiadomienie z dnia 23 października 2013r. zostały doręczone skarżącemu, który nie zgłaszał do nich jakichkolwiek zastrzeżeń. Ponadto w toku postępowania prowadzonego przez Starostę G.B. nie składał żadnych zastrzeżeń co do przedmiotu sprawy. Wręcz przeciwnie, skarżący domagał się rozpatrzenia sprawy zgodnie z pismem Głównego Geodety Kraju z dnia 9 września 2013r., o czym świadczy – jak wskazuje organ odwoławczy – jego zażalenie z dnia 18 października 2013r. na niezałatwienie tej sprawy w terminie, skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Przechodząc do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz.1287 ze zm.) istotę ewidencji gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych i prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że ewidencja gruntów ma znaczenie jedynie informacyjno-techniczne, odzwierciedlające określony stan faktyczny i prawny. Postępowanie ewidencyjne jest zatem postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali, ani nie nadaje tych praw, rejestrując jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Stąd też poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 21 lipca 2004, sygn. akt II SA 1456/03,LEX nr 158877, NSA z dnia 19 listopada 1999, sygn. akt II SA 1384/99, LEX nr 46228, NSA z dnia 20 sierpnia 1998, sygn. akt II SA 766/98, LEX nr 41298). W związku z tak określonymi ramami postępowania administracyjnego należy stwierdzić, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy organy obu instancji prawidłowo odmówiły wprowadzenia żądanych przez G.B. zmian w ewidencji gruntów. Jak wynika z § 44 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. (Dz. U. nr 38, poz. 454 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty i polega m. in. na utrzymaniu operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Dane zawarte w ewidencji gruntów podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek (§ 46 rozporządzenia), a do aktualizacji operatu stosuje się odpowiednio § 35 rozporządzenia, który wymienia źródła danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji gruntów (§ 45 ust. 2). Powyższe oznacza, że starosta jako organ I instancji w sprawach ewidencji gruntów rejestruje stany podmiotowe i przedmiotowe zmieniające się w czasie w oparciu o stosowne, kolejno powstające dokumenty prawne. Aktualizacja operatu ewidencyjnego (por. § 45 ust. 1 rozporządzenia) stanowi wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych na podstawie tzw. źródłowych dokumentów ewidencyjnych, służących do zakładania, czy modernizacji ewidencji. Przenosząc przedstawione rozważania na grunt sprawy niniejszej należy podzielić stanowisko organów obu instancji, że żądanie G.B. dotyczące sprostowania niezgodności danych w księdze wieczystej KW nr [...](obecny nr [...]) z danymi w ewidencji gruntów i budynków poprzez ujawnienie w dokumentach katastru nieruchomości gruntów odpowiadających działkom opisanym w księdze wieczystej [...], tj. nr 408, 409, 514 nie znajduje uzasadnienia w dostępnej tym organom dokumentacji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo omówił dokumentację dotyczącą ww. działek i zasadnie uznał, że stan wykazany obecnie w ewidencji gruntów i budynków odpowiada stanowi, jaki wynika z dostępnych dla organu ewidencyjnego dokumentów i materiałów źródłowych. W tym zakresie wskazano, że: 1. grunty oznaczone jako działki nr 408, 409 i 514 o łącznej powierzchni 2,93 ha stały się własnością M L. i jego żony H. na podstawie aktu własności ziemi z dnia [...]nr [...](k. 40); 2. znaczną część tych gruntów M. i H. L. sprzedali na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. , pozostawiając sobie działkę nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha stanowiącą część działki nr 409; świadczy o tym uwaga zamieszczona na wyrysie z mapy ewidencyjnej sporządzonym w dniu 20 kwietnia 1983r., stanowiącym podstawę do założenia księgi wieczystej dla działki nr 409/1 oraz dokumenty pochodzące z operatu technicznego przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 21 lipca 1995r. za numerem 2080-4/95 dotyczącego wymiany gruntów wsi Odrowążek i K. ; ponadto sprzedaż gruntów na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. została zatwierdzona decyzją Naczelnika Gminy nr [...] przywołaną na wyżej opisanym wyrysie; 3. dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha została założona w 1983r. księga wieczysta KW nr [...]– która nigdy nie obejmowała gruntów oznaczonych jako działki nr 408, 409 i 514, gdyż M. i H. L. nie byli już ich właścicielami (okoliczności te potwierdza badanie hipoteczne księgi wieczystej o obecnym numerze [...] - k. 35, 36 oraz treść aktu notarialnego z dnia 3 lipca 1984 r. Rep. A 597/84); 4. aktem notarialnym z dnia 3 lipca 1984r. Rep. A 597/84 M. i H. L. sprzedali działkę nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha I. i B. C. (k. 44); w treści tego aktu notarialnego (wbrew twierdzeniom G.B. ) nie powołano się na ww. akt własności ziemi jako dokument, będący podstawą do nabycia prawa własności przez M. i H. L. do nieruchomości, a jedynie na treść księgi wieczystej [...], która została założona wyłącznie dla działki nr 409/1 o powierzchni 0,34 ha; 5. aktem notarialnym z dnia 17 października 1994r. Rep. A 4631/1994 G.B. kupił ww. działkę od I. i B. C.(k. 14). Z treści tego aktu notarialnego nie wynika aby G.B. nabył nieruchomości inne niż działka nr 409/1. Wskazać także trzeba, że w 1993r. w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków zmianie uległ zapis dotyczący powierzchni działki nr 409/1. W rejestrze gruntów po modernizacji ewidencji gruntów i budynków wykazano powierzchnię działki nr 409/1 jako 0,2900 ha. Zmiana powierzchni działki nr 409/1 była przedmiotem postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek G.B. Decyzją Starosty z dnia [...] znak: [...] wprowadzono zmianę w rejestrze gruntów wykazując powierzchnię działki nr 409/1 wynoszącą 0,3278 ha (k. 67). Decyzja ta została utrzymana w mocy w trybie odwoławczym przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] znak: [...] (k. 71). W tym ostatnim (prawomocnym obecnie) rozstrzygnięciu odniesiono się także do podnoszonej przez G.B. kwestii braku dokumentów dotyczących wydzielenia działki nr 409/1 – wyjaśniając że postępowanie w sprawie podziału i wykupu części działki nr 409 prowadzone było podczas prac scaleniowych podjętych decyzją Wojewody z dnia [...] nr WBG-Sc- 4724/1/79. Z tego też względu nie została opracowana odrębna dokumentacja podziału nieruchomości przeznaczonych pod wykup przez Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną w K. , zaś jako dokumentację służącą do wyznaczenia nowych działek wykorzystano projekt scalenia gruntów zatwierdzony decyzją Wojewody z dnia [...] nr [...]. Dodać przy tym należy, że wyrokiem z dnia [...]sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę G.B. na ww. decyzję organu odwoławczego z dnia [...]. (k. 78). Nowa powierzchnia działki nr 409/1 została ujawniona w księdze wieczystej nr [...] (k. 83). Należy także podzielić stanowisko organu odwoławczego o niezasadności zarzutów G.B. dotyczących niesporządzenia w formie aktu notarialnego umowy sprzedaży gruntów na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. Jak wynika bowiem z art. 58 ustawy z dnia 27 października 1977r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz. U. nr 32, poz. 140), obowiązującej od dnia 1 stycznia 1978r. do dnia 1 stycznia 1983r., przeniesienie własności nieruchomości na rzecz rolniczych spółdzielni produkcyjnych mogło nastąpić w formie umowy pisemnej zatwierdzonej decyzją naczelnika gminy. Akta sprawy dowodzą, że trafne jest stanowisko organu, iż sprzedaż gruntów na rzecz Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. przez M. i H. L. nastąpiła najpóźniej w 1979r. (a zatem w okresie obowiązywania ww. przepisu), gdyż wyrys z mapy ewidencyjnej z dnia 20 kwietnia 1983r. (stanowiący podstawę do założenia księgi wieczystej dla działki nr 409/1) został sporządzony według stanu z 1979r. Brak również podstaw, aby uznać że w odniesieniu do ww. sprzedaży gruntów miał zastosowanie art. 7 ustawy z dnia 26 marca 1982r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 11, poz. 81) – na który powoływał się G.B. . Niezależnie od wskazanych okoliczności należy podkreślić, że zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia prawa osób i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 2 oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie: 1) wpisów dokonanych w księgach wieczystych, 2) prawomocnych orzeczeń sądowych, 3) umów zawartych w formie aktów notarialnych, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, 4) ostatecznych decyzji administracyjnych, 5) dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, 6) umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2. Z kolei stosownie do regulacji § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że stan wykazany w ewidencji znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym zebranym w aktach sprawy, a skoro brak jest innych dokumentów, wymienionych w ww. przepisach, stanowiących podstawę do wprowadzenia zmian zgodnie z żądaniem wnioskodawcy – to kwestionowanie przez skarżącego obecnie obowiązujących zapisów w ewidencji gruntów i budynków jest niezasadne. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.