VII SA/Wa 282/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia rysunku zamiennego do projektu budowlanego skargę oddala Zaskarżona decyzja z dnia [...] grudnia 2013 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2013 r. znak [...], umarzającą postępowanie w sprawie zatwierdzenia rysunków zamiennych do projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią handlowo-usługową, zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2002 r., usytuowanego na działkach nr ew. [...],[...] i [...], położonych w [...] przy ul. [...]. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Inwestor A. P., w związku z prowadzoną inwestycją, dysponował pozwoleniem na budowę wydanym przez Starostę [...] (decyzja nr [...] z dnia [...] marca 2002 r.). Następnie, w dniu 7 czerwca 2004 r. wystąpił z wnioskiem o zatwierdzenie rysunków zamiennych w związku z realizacją ww. inwestycji. W tym czasie toczyło się już postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, wobec prowadzenia budowy z istotnymi odstępstwami od projektu zatwierdzonego w decyzji pozwolenia na budowę. Postępowanie w sprawie rysunków zamiennych, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r., zawieszono do czasu zakończenia postępowania w sprawie odstępstw. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. podjął ww. postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] maja 2013r., umorzył postępowanie w sprawie rysunków zamiennych. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r., uchylił ww. decyzje organu pierwszej instancji, wskazując na wady w jej skutecznym doręczeniu. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, decyzją z dnia [...] września 2013r., znak [...] Starosta [...] umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia rysunków zamiennych do projektu budowlanego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, że zgodnie z art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. z 2010 r. Dz. U. nr 243 poz.1623 ze zm.) w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Stosownie do art. 32 ust. 4a ww. ustawy nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1, który stanowi, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto zgodnie z art. 36a ust. 1 istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Postępowanie administracyjne prowadzone przez organ nadzoru budowlanego wykazało, ze roboty budowlane objęte rysunkami zamiennymi dołączonymi do wniosku z dnia 7 czerwca 2004r. zostały już samowolnie rozpoczęte, wobec czego postępowanie w sprawie zatwierdzenia rysunków zamiennych stało się bezprzedmiotowe. W wyniku rozpoznania odwołania A. P. zapadła opisana na wstępie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...]. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ drugiej instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. na podstawie art. 51 ust 1 pkt. 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora – A. P. – obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego obiektu. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1327/09 oddalił skargę A. P. na powyższą decyzję. Wojewoda [...] stwierdził, że z prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego postępowania administracyjnego wynika, że roboty budowlane objęte rysunkami zamiennymi dołączonymi do wniosku z dnia 7 czerwca 2004 r. zostały samowolnie rozpoczęte i objęte procedurą z art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Tym samym, postępowanie w sprawie zatwierdzenia rysunków zamiennych stało się bezprzedmiotowe, zatem zgodnie z dyspozycją art. 105 k.p.a. należało je umorzyć. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego organ wskazał, że skarga kasacyjna od wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego skargę na decyzję ostateczną w przedmiocie nakazu rozbiórki nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie. Ponadto, zarzut dotyczący pozbawienia dostępu do akt jest niesłuszny, gdyż pismo – zawiadomienie z dnia 16 sierpnia 2013 r. o toczącym się postępowaniu wszczętym na wniosek A. P. – zostało przekazane wnioskodawcy do wiadomości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył w dniu 21 stycznia 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) A. P.. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej w całości. Zarzucił jej naruszenie: art. 65 § 1 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane przez utrzymanie w mocy przez Wojewodę [...] decyzji organu pierwszej instancji, mimo iż z prawidłowych ustaleń wynika, że organ pierwszej instancji, stając się niewłaściwym do rozpoznania sprawy po wszczęciu postępowania przez organ nadzoru budowlanego, nie przekazał sprawy rozpatrzenia rysunków zamiennych właściwemu organowi, co ma istotny wpływ na wynik sprawy; art. 8 i art. 10 k.p.a. poprzez stwierdzenie przez organ drugiej instancji, że nie nastąpiło pozbawienie skarżącego dostępu do akt sprawy przez organ pierwszej instancji. W ocenie skarżącego, skoro organ pierwszej instancji w trakcie prowadzenia postępowania w sprawie zmiany pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu zamiennego powziął wiadomość, iż nie jest organem właściwym w sprawie ze względu na wszczęcie postępowania przez nadzór budowlany, winien przekazać sprawę rozpatrzenia rysunków zamiennych temu organowi, niezwłocznie po tym, jak organ nadzoru stwierdził, że nastąpiły odstępstwa w realizacji przedmiotowej inwestycji. dopiero wtedy mógłby umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe. Zdaniem skarżącego, organ dopuścił się naruszenia także art. 8 i art. 10 k.p.a., gdyż kierując pismo z dnia 16 sierpnia 2013 r. wyłącznie do jego wiadomości, wykluczył go z kręgu stron przedmiotowego postępowania, gdyż cyt. "do wiadomości pisma przekazuje się podmiotom nie będącym stroną postępowania, a wyłącznie podmiotom niezwiązanym bezpośrednio z postępowaniem". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), rzeczą Sądu było dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa, a postępowanie administracyjne nie było obarczone wadami, które mogły mieć wpływ na jego wynik . W okolicznościach niniejszej sprawy, objęte skargą rozstrzygnięcie znajduje podstawę prawna w przepisie art. 105 k.p.a. Ten stanowi - gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Postępowanie dotyczące rysunków zamiennych stało się bezprzedmiotowe, zgłaszane w nich odstępstwa od projektu budowlanego, jak ustaliły organy dotyczyły robót już wykonanych i w związku, z którymi wszczęte było i ostatecznie zakończone postępowanie prowadzone w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Zarzuty skargi nie mogły odnieść żądanego skutku. W sprawie działały właściwe do jej rozpoznania organy. Skarżący zdaje się mylić własny wniosek o zatwierdzenie rysunków zamiennych do projektu budowlanego, który rozpoznaje starosta, z obowiązkiem złożenia projektu zamiennego, który nakłada, podkreślmy: nakłada, na inwestora organ nadzoru budowlanego. Także zarzuty o charakterze procesowym nie miały wpływu na sądową ocenę zaskarżonej i poprzedzającej ja decyzji. W szczególności w świetle akt sprawy nie doszło do takich naruszeń procedury administracyjnej, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270).