IV SA/Wa 464/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia aktu zgonu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Miasta W. z dnia [...] października 2013 roku nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. M. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A.M. decyzją z dnia [...] grudnia 2013r. (nr [...]) Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania skarżącej od decyzji Kierownika Urzędu W. z dnia [...] października 2013r. (nr [...]), którą odmówiono uzupełnienia i sprostowania aktu zgonu H.G., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stan faktyczny sprawy jest następujący : Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego W., po otrzymaniu od A.G. (obecnie M.) informacji o zgodnie H.G. w dniu [...] maja 1985r., sporządził jego akt zgonu. W akcie zgonu podano, że H.G., syn P.G. i K. urodzony [..] grudnia 1935r. zmarł w dniu [...] maja 1985r. w W. (na [...]), jako rozwiedziony. A.M., w dniu [...] grudnia 2012r., zwróciła się do Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. z wnioskiem o sprostowanie ("prawidłowe zredagowanie") i uzupełnienie aktu zgonu H.G. w zakresie informacji dotyczących stanu cywilnego zmarłego (I.4 aktu zgonu), daty śmierci (II.1 aktu zgonu) oraz danych dotyczących małżonka osoby zmarłej (III. 1 i III. 2). Wnioskodawczyni domagała się: 1) wpisania w rubryce III.1 aktu zgonu (data zgonu) : [...] maja 1985r. (zamiast [...] maja 1985 r.); 2) wpisania stanu cywilnego zmarłego : żonaty w miejsce rozwiedziony; 3) wpisania danych dotyczących małżonka osoby zmarłej : "A.G., nazwisko rodowe K.." A.G. podała we wniosku, że w dniu [...] maja 1985r., a więc w dniu, w którym według organu zmarł H.G., została zaalarmowana przez sąsiadów (skarżąca nie mieszkała z mężem) że H.G. nie był widziany od [...] maja 1985r. kiedy spożywał alkohol z mężem K.Z.. Wyjaśniła, że w dniu [...] maja 1985r. w obecności prokuratora oraz lekarza medycyny sądowej zostało otwarte mieszkanie H.G. Panował w nim ogromny fetor, a stopień rozkładu zwłok wskazywał, że H.G. zmarł znacznie wcześniej, niż określono to w akcie zgonu. Wnioskodawczyni podniosła ponadto, że z treści karty zgonu sporządzonej przez Akademię Medyczną Katedrę i Zakład Medycyny Sądowej w W. w dniu [...] maja 1985r., będącej podstawą sporządzenia aktu zgonu, nie wynika że H.G. zmarł w dniu [...] maja 1985r., lecz że wówczas znaleziono jego zwłoki. Zdaniem strony w opisanych okolicznościach faktycznych jest uzasadnione przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność stwierdzenia daty zgonu H.G. A.G. wyjaśniła również, że Sąd Rejonowy dla W. Wydział XIV, wyrokiem z dnia [...] kwietnia 1985r., sygn. akt [...] orzekł rozwód skarżącej i H.G., a orzeczenie to uprawomocniło się w dniu [...] maja 1985r. W tej sytuacji sprostowanie (uzupełnienie) aktu zgonu H.G. w części dotyczącej daty jego zgonu ma istotne znaczenie dla stwierdzenia, czy małżeństwo zostało skutecznie rozwiązane, czy też H.G. zmarł w czasie trwania związku małżeńskiego. Skarżąca podkreśliła, powołując się na orzeczenia sądów powszechnych wydane w sprawie z jej wniosku o sprostowanie i unieważnienie aktu zgonu, że to Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego, a nie sąd powszechny jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia prawidłowej daty zgonu H.G. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego W., decyzją z dnia [...] marca 2013r. : 1) sprostował akt zgonu H.G. w ten sposób, że : w rubryce data zgonu zamiast [...].05.1985r. wpisał "nieustalona", w rubryce miejsce zgonu zamiast "W." wpisał " nieustalone", w rubryce "data znalezienia zwłok" wpisał [...].05.1985r., w rubryce "miejsce znalezienia zwłok" wpisał "W", 2) odmówił sprostowania aktu zgonu przez wpisanie stanu cywilnego zmarłego "żonaty," 3) odmówił uzupełnienia aktu zgonu o dane dotyczące małżonka zmarłego. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] czerwca 2013r., po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez skarżącą od decyzji organu pierwszej instancji: utrzymał w mocy tę decyzję w części dotyczącej daty i miejsca znalezienia zwłok, w pozostałym zaś zakresie uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego, Kierownik USC nie wyjaśnił wyczerpująco wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, nie przeprowadził należycie postępowania dowodowego służącego ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewody organ I instancji w sposób nieuprawniony zaniechał przesłuchania sąsiadów i rodziny zmarłego (w tym m.in. I.O., K.Z., jej męża i córki, H.G., jej męża oraz syna), nie zapoznał się z opinią biegłego lekarza anatomopatologa medycyny sądowej znajdującą się w aktach postępowania o unieważnienie aktu zgonu, nie wystąpił do policji i prokuratury o informację czy posiadają wiadomości dotyczące okoliczności znalezienia zwłok zmarłego i przypuszczalnej daty jego zgonu. Organ odwoławczy zalecił ponadto Kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego zwrócenie się do operatora telefonicznego o udzielenie informacji czy w mieszkaniu, w którym znaleziono ciało H.G. był aparat telefoniczny, a jeżeli tak, to kiedy wykonano (odebrano) ostatnie połączenie. Organ pierwszej instancji, rozpoznając sprawę ponownie, decyzją z dnia [...] października 2013r. : 1) odmówił uzupełnienia aktu zgonu H.G. przez wpisanie daty i miejsca zgonu [...] maja 1985r., W, 2) odmówił sprostowania aktu zgonu przez wpisanie stanu cywilnego zmarłego "żonaty" (zamiast rozwiedziony), 3) odmówił uzupełnienia aktu zgonu o dane dotyczące małżonka osoby zmarłej. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego W. stwierdził, że podjęte czynności dowodowe nie doprowadziły do precyzyjnego ustalenia daty zgonu H.G., w konsekwencji brak jest podstaw do sprostowania i uzupełnienia aktu zgonu w sposób określony we wniosku skarżącej. Organ podał, że w toku postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie dokładnej daty śmierci H.G., dopuścił dowody z protokołów z przesłuchania świadków w sprawie o sygn. [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W. oraz przeprowadził dowód z zeznań świadków: E.W., B.W., I.O., K.Z., E.T., S.G.,H.G i A.M. (H.Z. i E.G. nie żyją). Składane przez nich zeznania nie są spójne, a wręcz sprzeczne ze sobą. I.O. i K.Z. zeznały, że ostatni raz widziały lub słyszały H.G. w dniu [...] maja 1985r., E.W. zeznała, że w nocy z [...] na [...]maja 1985r. słyszała odgłosy dochodzące z mieszkania zmarłego, S.G. zeznał, że ostatni raz widział H.G. między [...]-[...]maja 1985r., natomiast H.G. (siostra H.G.) zeznała, że ostatni raz widziała brata [...] maja 1985r. Organ I instancji wyjaśnił również, że zwrócił się do Komendy Rejonowej Policji W. II oraz Prokuratury Rejonowej W., które prowadziły postępowanie w tej sprawie, o informacje dotyczące daty śmierci H.G. Organy te poinformowały, że nie dysponują dokumentacją dotyczącą śmierci H.G., ponieważ akta sprawy przekazano na przemiał w 1997r. Niepowodzeniem zakończyło się również wystąpienie do Telekomunikacji Polskiej S.A., która pismem z dnia [...] lipca 2013r. poinformowała, że z uwagi na odległy okres (1985r.) służby techniczne nie dysponują informacjami, czy pod wskazanym adresem znajdował się aparat telefoniczny. Z kolei z przesłanej przez Sąd Rejonowy dla W. kopii opinii biegłego lekarza anatomopatologa medycyny sądowej z dnia [...] października 2010r. wynika, że nie istnieje możliwość ustalenia precyzyjnej daty zgonu H.G. ("z dokładnością do konkretnego dnia"). Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania skarżącej od decyzji Kierownika Urzędu W. z dnia [...] października 2013r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie oraz omówił zebrane środki dowodowe. Wojewoda uznał, że Kierownik USC należycie przeprowadził postępowanie administracyjnie i na tej podstawie prawidłowo przyjął, że nie ma podstaw do uzupełnienia aktu zgonu H.G. o dokładną datę i miejsce jego zgonu. W ocenie organu rozbieżności w zeznaniach stron i świadków co do daty śmierci H.G., nieokreślenie przez biegłego lekarza anatomopatologa medycyny sądowej precyzyjnej daty jego zgonu przy równoczesnym braku innych dowodów, które mogłyby te rozbieżności i braki wyeliminować, powodują że nie jest możliwe uzupełnienie aktu zgonu o datę zgonu wskazaną przez skarżącą. W tej sytuacji odmowa sprostowania aktu zgonu przez wpisanie do aktu zgonu zamiast "rozwiedziony"- "żonaty" oraz odmowa uzupełnienia aktu zgonu w zakresie danych dotyczących małżonka osoby zmarłej, są również uzasadnione. Wojewoda podkreślił, że skoro zgromadzone w toku postępowania administracyjnego dowody nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie daty zgonu .G., organ nie może wpisać do aktu zgonu daty, która wydaje mu się najbardziej prawdopodobna. W ocenie organu, skarżąca powinna wystąpić do sądu powszechnego z wnioskiem o unieważnienie aktu stanu cywilnego w związku z powstałymi przy jego sporządzaniu wadami, powodującymi obniżenie jego mocy dowodowej (art. 30 ust. 2 w związku z art. 33 ustawy z dnia 29 września 1986r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2011r., nr 212, poz. 1264 ze zm.). Następnie, po unieważnieniu aktu zgonu możliwe będzie złożenie wniosku o stwierdzenie zgonu. Wówczas sąd prowadzący postępowanie uprawniony będzie do podjęcia próby ustalenia chwili śmierci H.G. A. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30, 31, 32 i 36 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez niewyczerpujące ustalenie okoliczności faktycznych i w konsekwencji niewywiązanie się z obowiązku ustalenia daty zgonu H.G. Zdaniem skarżącej, na organie administracji ciąży prawny obowiązek ustalenia daty zgonu zmarłego. Organ nie może uchylić się od tego obowiązku twierdząc, że ze względu na upływ czasu jaki minął od chwili śmierci, rozbieżności świadków i brak dokumentów nie jest możliwe ustalenie precyzyjnej daty zgonu. Organ jest zobowiązany przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia dokładnej daty zgonu i na tej podstawie określić najbardziej prawdopodobną datę zgonu H.G. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Kontroli Sądu została poddana decyzja Wojewody [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. wydaną na podstawie art. 28 i art. 36 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego. W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła organom niedostateczne ustalenie stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji błędne zastosowanie przepisów art. 30, 31, 32 i 36 tej ustawy. Organy orzekające uznały, że okoliczności faktyczne sprawy nie pozwalają na sprostowanie i uzupełnienie aktu zgonu H.G. w sposób zgodny z wnioskiem skarżącej. Organy stwierdziły bowiem, że materiał dowodowy nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie o datę zgonu H.G. i dlatego odmówiły uzupełnienia i sprostowania jego aktu zgonu. Zdaniem Sądu stanowisko organów nie jest prawidłowe. Należy rozpocząć od stwierdzenia, że akta stanu cywilnego, sporządzane przez USC, dokumentują fakty i zdarzenia mające znaczenie prawne dla określenia stanu cywilnego osoby. Dlatego też powinny jak najpełniej i najdokładniej odzwierciedlać te zdarzenia, a organem na którym spoczywa ten obowiązek jest Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego. Przepis art. 67 ust. 1 ustawy – Prawo o aktach staniu cywilnego określa w sposób wyczerpujący wszystkie elementy treści aktu zgonu. Według tego przepisu, do aktu wpisuje się : 1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, stan cywilny, miejsce i datę urodzenia, miejsce zamieszkania zmarłego; 2) datę, godzinę oraz miejsce zgonu lub znalezienia zwłok; 3) nazwisko, imię (imiona) oraz nazwisko rodowe małżonka osoby zmarłej; 4) nazwiska rodowe i imiona rodziców zmarłego; 5) nazwisko, imię (imiona), miejsce zamieszkania osoby zgłaszającej zgon lub dane dotyczące szpitala albo zakładu, o których mowa w art. 65 ust. 2. Przepis art. 67 ust. 1 pkt 2) przywołanej ustawy w pierwszej kolejności nakazuje zamieszczenie w akcie zgonu daty, godziny oraz miejsca zgonu osoby, której dotyczy akt. Ustalenie tej okoliczności odnosi bowiem skutki w sferze różnorakich gałęzi prawa, choćby cywilnego (spadkobranie), czy konstytucyjnego (prawa wyborcze). Dopiero w razie niemożności ustalenia tych danych przepis nakazuje umieszczenie danych odnoszących się do daty znalezienia zwłok. Zdaniem Sądu nie istnieją przesłanki, aby przepis ten interpretować w ten sposób, że organ rejestrujący zdarzenie zgonu ma wybór pomiędzy zamieszczeniem danych odnoszących się do zgonu i danych dotyczących znalezienia zwłok. Jeżeli zatem w karcie zgonu nie jest ustalona data zgonu – stosownie do art. 66 ust. 1 ustawy akt zgonu sporządza się na podstawie karty zgonu – organ rejestrujący zdarzenie zgonu nie jest uprawniony, aby w tym momencie tj. sporządzania aktu – dokonywać ustaleń co do daty zgonu. Ma natomiast obowiązek stosownie do art. 67 ust. 1 pkt 2) przywołanej ustawy zarejestrować informację wynikająca z karty zgonu, czyli w tym wypadku datę i miejsce znalezienia zwłok. Postępowanie w sprawie wydania aktu zgonu ma charakter jedynie rejestracyjny i organ nie prowadzi żadnego postępowania wyjaśniającego i nie czyni własnych ustaleń. Temu natomiast służy odrębne postępowanie, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, prowadzone w oparciu o przepisy K.p.a. oraz przepis szczególny tj. art. 22 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego. Stąd też strona wystąpiła z odrębnym wnioskiem o uzupełnienie aktu zgonu w zakresie wskazania daty i godziny zgonu, choć z zamiarem osiągnięcia celu uzyskania preferowanej przez siebie daty zgonu. W ocenie Sądu ustalenie daty i godziny zgonu jest niezbędnym elementem treści aktu zgonu i nie może być zastąpione ustaleniem dotyczącym daty znalezienia zwłok (por. np. wyroki WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2005r., IV SA/Wa 992/05, z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 140/08, WSA w Lublinie z dnia 12 lutego 2009r., sygn. akt III SA/Lu 455/08). Organ obowiązany do sporządzenia aktu zgonu powinien zatem podjąć wszelkie możliwe działania dowodowe i na ich podstawie poczynić odpowiednie ustalenia, aby z tego obowiązku się wywiązać. Według przepisu art. 66 ust. 1 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego podstawą sporządzenia aktu zgonu jest karta zgonu. W karcie zgonu H.G. nie ustalono daty zgonu określając jedynie datę znalezienia zwłok ([...] maja 1985r.). Zgodnie z art. 36 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego, jeżeli akt zgonu nie zawiera wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone, podlega uzupełnieniu. Uzupełnienia tego dokonuje organ obowiązany do sporządzenia aktu zgonu. Skarżąca zarzuca organom m.in. obrazę przepisów prawa procesowego. Jej zdaniem decyzje Wojewody oraz Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania art. 7, 77 § 1, 80 i k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd uznaje te zarzuty za uzasadnione i podziela argumentację przedstawioną na ich poparcie. Skarżąca słusznie podnosi, że ustalenie daty zgonu H.G. jest niezbędne dla sporządzenia aktu zgonu. Organy obu instancji nie przeprowadziły jednakże koniecznych ustaleń w tym zakresie. Dlatego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego W. są wadliwe i wymagają usunięcia z obrotu prawnego. Treść zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (zeznania świadków) pozwala określić co najmniej w przybliżeniu czas, w którym zmarł H.G. i na tej podstawie ustalić najbardziej prawdopodobną datę jego zgonu. Świadkowie nie potwierdzają raczej, że śmierć H.G. nastąpiła [...] maja 1985r., a więc w dacie wskazanej we wniosku skarżącej. Jeżeli organy uznają ten materiał dowodowy za niewystarczający dla ustalenia daty śmierci, powinny rozważyć możliwość przeprowadzenia innych jeszcze dowodów uzupełniających. Tymczasem organy wydają się uchylać od tego obowiązku mimo, że przepisy procedury administracyjnej zobowiązują je do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 k.p.a.), zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 77 k.p.a.), umożliwienia stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji (art. 10 k.p.a.) oraz dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Do organu należy również wskazanie w uzasadnieniu decyzji okoliczności, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 k.p.a.). Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 22 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego jest obowiązany żądać dowodów potwierdzających prawdziwość danych zgłoszonych do wpisu do ksiąg stanu cywilnego. W razie uznania tych dowodów za niewystarczające – w celu ustalenia stanu faktycznego – przeprowadza postępowanie wyjaśniające. Nie przekonuje zatem stanowisko organów co do tego, że nie były w stanie zweryfikować daty zgonu H.G. na podstawie posiadanych dowodów. Sąd nie podziela również stanowiska Wojewody, że w tej sprawie konieczne jest przeprowadzenie postępowania sądowego w celu unieważnienia spornego aktu zgonu w związku z wadami powstałymi przy jego sporządzaniu (art. 30 pkt 2 w związku z art. 33 ustawy). W tej kwestii wypowiedział się już sąd powszechny w ostatecznym postanowieniu z dnia [...] września 2012r. uznając, że w stanie faktycznym tej sprawy nie jest właściwy do orzekania o unieważnieniu aktu zgonu na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego. Nie znajdują tu również zastosowania przepisy k.p.c. dotyczące stwierdzenia zgonu (art. 535-538 ani też art. 189 k.p.c.). Odmowa sprostowania aktu zgonu w pozostałej części, obejmującej określenie stanu cywilnego zmarłego oraz wskazanie danych współmałżonka stanowi, w okolicznościach tej sprawy, obejmujących wyrok rozwodowy, który uprawomocnił się [...] maja 1985r., oczywistą konsekwencję odmowy ustalenia daty zgonu H.G. Dlatego też decyzja w tej części, aczkolwiek logicznie prawidłowa, wymaga również uchylenia wobec zakwestionowania przez Sąd stanowiska organu odmawiającego ustalenia daty zgonu H.G. Stan cywilny strony oraz ewentualne dane małżonka są pochodną daty zgonu. Najpierw zatem wymaga ustalenia data zgonu. Sąd zauważa, że organ sprostował akt zgonu w sposób odmienny, niż wskazany we wniosku przez skarżącą. A.M. domagała się bowiem, aby w rubryce III.1 aktu zgonu (data zgonu) wpisać 10 maja 1985r. zamiast 17 maja 1985 r. Organ I instancji sprostował akt zgonu H.G. w ten sposób, że w rubryce data zgonu zamiast [...].05.1985r. wpisał "nieustalona", w rubryce miejsce zgonu zamiast "W" wpisał "nieustalone", w rubryce "data znalezienia zwłok" wpisał [...].05.1985r., w rubryce "miejsce znalezienia zwłok" wpisał "W.". Tymczasem, zdaniem Sądu Kierownik Urzędu st. Cywilnego W. uznając, że brak jest podstaw do sprostowania aktu zgonu w sposób określony przez stronę, powinien odmówić sprostowania treści aktu zgonu, a w odrębnym postępowaniu, wszczętym z urzędu, sprostować akt zgonu w sposób w jaki to uczynił, czyli zgodnie z zapisem wynikającym z karty zgonu. Co prawda stosownie do art. 31 ustawy w zw. z art. 33 właściwym do sprostowania jest sąd powszechny, nie mniej jednak sąd ten uznał się już uprzednio niewłaściwym. Z tego względu wobec treści art. 66 § 4 K.p.a. obowiązek sprostowania aktu zgonu przeszedł na organ administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa procesowego (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego są uzasadnione. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja mają więc wady procesowe określone w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) i z tego powodu skarga zasługuje na uwzględnienie. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zostało wydane na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty postępowania składają się: zwrot uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł, koszty wynagrodzenia jednego adwokata – 240 zł (ustalone na podstawie § 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu –Dz. U. z 2013r, poz. 461) oraz koszty opłaty skarbowej od jednego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.