II GZ 547/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1508/14 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. Sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: oddalić zażalenie Wnioskiem z dnia 27 marca 2014 r. zawartym w skardze na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 21 lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej L. Sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w postaci apteki zatrudniającej kilka osób i mającej duże obroty. Wskazała, że wywoła to ogromne straty, które ze względu wielkość prowadzonego obrotu na chwilę obecną są trudne do oszacowania. Dodała, że utrata przychodów może zachwiać stabilnością całej spółki. Do wniosku załączyła umowy o pracę, które zawarła z ośmioma osobami oraz oświadczenie prezesa zarządu spółki, z którego wynika, że w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 28 lutego 2014 r. apteka przy ul. L. 4 w B. osiągnęła obrót 1.321.635,40 i zysk 110.408,31 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 4 czerwca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1508/14 wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Sąd pierwszej instancji, powołując treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że likwidacja apteki w związku z cofnięciem zezwolenia na jej prowadzenie może spowodować trudne do odwrócenia, bądź nawet nieodwracalne skutki, a także niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Podkreślił, że konieczność zwolnienia kilku zatrudnionych osób oraz utrata zysku osiąganego z tytułu jej prowadzenia, która może zachwiać płynnością finansową spółki, jest okolicznością o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. W przypadku uznania, że zachodzą przesłanki określone w art. 188 p.p.s.a. organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 21 lutego 2014 r. W uzasadnieniu zażalenia organ podkreślił, że powodem cofnięcia skarżącej zezwolenia było naruszenie przez skarżącą przepisów regulujących prowadzenie apteki przez dokonywanie sprzedaży produktów leczniczych niezgodnie z przepisami ustawy Prawo farmaceutyczne, bowiem skarżąca dokonywała obrotu w ogromnych ilościach deficytowymi na polskim rynku produktami leczniczymi, prowadząc ich sprzedaż do hurtowni farmaceutycznych na kwotę ponad 3 000 000 zł. Skutkiem cofnięcia zezwolenia jest zaprzestanie prowadzenia procederu tzw. "odwróconego łańcuszka dystrybucji", który jest sprzeczny z prawem, a ponadto powoduje ogromne braki leków na rynku krajowym, co stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując pod tym kątem złożony wniosek, uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zażalenie, należy stwierdzić, że argumentacja zaprezentowana w zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać, iż charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem wykonanie tej decyzji spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymanie działalności apteki (cofnięcie pozwolenia na jej prowadzenie). To z kolei dla skarżącej oznacza faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, co w efekcie mogłoby doprowadzić do zachwiania płynności finansowej spółki. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. W związku z powyższym, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić, ponieważ zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co zostało przez skarżąca wykazane. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.