II OZ 731/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miasta [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 762/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody M. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 762/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję Wojewody M. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę. Sąd I instancji wskazał, że w dniu 21 marca 2014 r. Miasto [...] wniosło skargę na decyzję Wojewody M. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbiórkę budynku przy ul. [...] w W. Skarżący podniósł, że przewidziany do rozbiórki obiekt znajduje się w ostrej granicy z działką nr ew. [...] z obrębu [...] położonej w W. i jest konstrukcyjnie powiązany z łącznikami na ww. działce w ten sposób, że oba łączniki są oparte na konstrukcji wsporczej znajdującej się w ścianie budynku objętego pozwoleniem na rozbiórkę. Ponieważ owe łączniki nie są przewidziane do rozbiórki i nie mają samodzielnej konstrukcji wsporczej zachodzi konieczność wykonania prac budowlanych dotyczących działki nr [...] mających na celu podparcie, zabezpieczenie omawianych łączników. W projekcie budowlanym przewidziano więc roboty budowlane na działce nr [...] z jednoczesnym wskazaniem na konieczność uzgodnienia docelowego zabezpieczenia łączników z ich właścicielem, tymczasem decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę została udzielona bez zgody właściciela i w rezultacie bez prawa inwestora do dysponowania nieruchomością – działką nr [...] na cele budowlane. Skarżący podniósł także, że organy nie uwzględniły interesu społecznego przemawiającego za istnieniem [...] używanego obecnie przez Muzeum [...], a także interesu skarżącego, albowiem ww. podmioty zawarły z inwestorem umowę najmu dotyczącą ww. budynku na czas oznaczony do dnia [...] maja 2016 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, a w uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie rozbiórki spowoduje trudno odwracalne skutki co do możliwości przywrócenia stanu poprzedniego, ponadto ze względu na nieuzgodnione ze skarżącym roboty na działce nr [...], w tym zabezpieczające łączniki istniejące na tej działce, wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę dla skarżącego, z którym inwestor nie uzgodnił tych robót i z którym zawarł umowę najmu do dnia [...] maja 2016 r. bez możliwości jej wypowiedzenia z powodu podjęcia przez wynajmującego zamiaru rozbiórki przedmiotowego obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wskazał, że skarżący powołał się na przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jednak nie sprecyzował, na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki, czy też znaczna szkoda – m.in. w kontekście aktualnej sytuacji finansowej strony skarżącej. Powtórzenie wyrażeń ustawowych, wskazanych w ww. przepisie nie stanowi wypełnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto Sąd wskazał, że argumentacja strony skarżącej skupia się na kwestionowaniu zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a dokonanie przez Sąd takiej oceny, na obecnym etapie postępowania, byłoby przedwczesne i niweczyłoby merytoryczną kontrolę zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez błędną jego wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania decyzji i że skarżący ich nie sprecyzował, gdy tymczasem rozbiórka obiektu zwłaszcza konstrukcyjnie powiązanego poprzez wspólną ścianę z obiektami na sąsiedniej działce nr ew. [...] należącej do skarżącego spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a nadto z uwagi na okoliczności świadczące, że rozbiórka wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, a wynikające z faktu nieuzgodnienia ze skarżącym zakresu prac zabezpieczających i mających na celu podparcie konstrukcją wsporczą obiektów na jego działce, jak również ze względu na zawartą ze skarżącym do [...] maja 2016 r., czasową umowę najmu obiektu objętego rozbiórką bez możliwości jej wypowiedzenia z powodu planowanej rozbiórki (art. 673 § 3 kodeksu cywilnego). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Wskazać należy, iż w przypadku decyzji o rozbiórce ustawodawca nie przewidział automatyzmu wstrzymywania wykonalności decyzji. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie sprecyzował bowiem, na czym w jego sytuacji miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki, czy też znaczna szkoda. Chociaż co do zasady wykonanie rozbiórki prowadzi do trudnych do odwrócenia skutków, jednakże, aby skutecznie dochodzić wstrzymania wykonania decyzji, strona winna wykazać, na czym w jej przypadku polegać mają trudności w odwróceniu skutków. Podkreślić przy tym należy, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, niepubl.). Twierdzenia strony zawarte we wniosku nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków ani też, że w razie wystąpienia takich skutków ich odwrócenie obciąży skarżącego. Należy bowiem wskazać, że to inwestor jest odpowiedzialny za sposób wykonania rozbiórki. Podnoszona zaś przez skarżącego okoliczność, że rozbiórka obiektu spowoduje konieczność wykonania prac budowlanych mających na celu zabezpieczenie łączników znajdujących się na działce skarżącego nie wskazuje na prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie sprecyzował również, na czym miałaby polegać w jego sytuacji znaczna szkoda, nie określił bowiem ani jej charakteru, ani zakresu. W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2014 r., odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadne. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.