II GZ 68/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Spółki z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 12 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/GL 365/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi I. Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił zażalenie Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "P. P." Sp. z o.o. w Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 1 września 2014 r. o odrzuceniu sprzeciwu Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowo-Usługowego "P. P." Sp. z o.o. w Z. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2014 r. o umorzeniu postępowania z wniosku I. Sp. z o.o. w G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi tej spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W dniu 7 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w G. zarządził wezwanie wnoszącej zażalenie do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie dwóch odpisów zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu "P. P." Sp. z o.o. w Z. w dniu 17 października 2014 r. Brak formalny nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Sąd I instancji przyjął, że nieuzupełnienie braku formalnego zażalenia, w terminie zakreślonym w wezwaniu do nadesłania odpisów zażalenia z odpowiednim pouczeniem, skutkowało odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. Sp. z o.o. w G., wnosząc o jego uchylenie. W treści zażalenia nie powołano żadnych argumentów uzasadniających złożenie powyższego środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest zawarty w art. 47 tej ustawy, obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich stronom. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 cyt. ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej sprawie Przewodniczący zarządzeniem z dnia 7 października 2014 r. wezwał wnoszącą zażalenie do uzupełnienia braku poprzez złożenie dwóch odpisów zażalenia (dla strony skarżącej i organu) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Spółka wezwania tego jednak nie wykonała. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że stosownie do treści uchwały z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdza się w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie. Rolą sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. W rozpoznawanej sprawie był to obowiązek zastosowania się do wezwania do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie odpisów zażalenia, którego wnosząca zażalenie nie dochowała, przez co wypełniła się dyspozycja przepisu, nakazującego Sądowi I instancji zażalenie odrzucić. Podzielając pogląd składu siedmiu sędziów wyrażony w powyższej uchwale, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu I instancji o odrzucenia zażalenia, jest zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.