II OZ 571/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. S. i E. R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1785/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1785/13 w sprawie ze skargi K. S. i E. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2013 r. znak: DOA/ORZ/7111/555/13 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1785/13 pozostawił bez rozpoznania wniosek K. S. i E. R. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1785/13 w sprawie z ich skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 lipca 2013 r. znak: DOA/ORZ/7111/555/13 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 17 stycznia 2014 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 21 stycznia 2014 r., skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2014 r., na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie doręczono każdemu ze skarżących w dniu 7 lutego 2014 r. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r., nadanym tego samego dnia w placówce InPost Sp. z o.o., skarżący wnieśli o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 grudnia 2013 r. Przesyłka wpłynęła do Sądu w dniu 17 lutego 2014 r. (data złożenia w biurze podawczym Sądu). Sąd Wojewódzki pozostawiając bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Wojewódzkiego, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., wskazał, że skarżący wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu nie dokonali jednocześnie czynności, której terminowi uchybiono. Niedopełnienie tego wymagania traktowane jest jako brak formalny wniosku o przywrócenie terminu i podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2014 r. wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 14 lutego 2014 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżących o sporządzenie uzasadnienia wyroku został nadany w placówce operatora pocztowego InPost Sp. z o.o. w dniu 10 lutego 2014 r. a wpłynął do Sądu w dniu 17 lutego 2014 r. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Stosownie zaś do art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Zgodnie z art. 192 ww. ustawy ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., zatem do końca 2015 r, obowiązki operatora wyznaczonego pełni Poczta Polska S.A. W świetle powołanych wyżej przepisów nadanie przesyłki w placówce operatora pocztowego, niebędącego - lub obecnie niepełniącego obowiązków operatora wyznaczonego, nie jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu. Uznanie daty nadania pisma w placówce pocztowej za datę złożenia pisma do Sądu następuje wyłącznie w przypadku wysłania pisma za pośrednictwem operatora wyznaczonego. W przypadku wysłania pisma za pośrednictwem innego operatora pocztowego niż operator wyznaczony datą wniesienia pisma do Sądu będzie dzień jego faktycznego doręczenia do adresata. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu - złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - upłynął w dniu 14 lutego 2014 r. Skarżący wnieśli do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku za pośrednictwem operatora pocztowego InPost Sp. z o.o. Natomiast przedmiotowa przesyłka została doręczona do Sądu Wojewódzkiego w dniu 17 lutego 2014 r. Sąd stwierdził, że uzupełnienie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z dniem 17 lutego 2014 r., czyli z uchybieniem terminu określonego w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli skarżący wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Nadto wniosek o przywrócenie terminu jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 § 1 p.p.s.a., z którym ustawa wiąże dodatkowe wymagania formalne. Niedopełnienie zaś powyższych wymogów przez wnoszących o przywrócenie terminu jest brakiem formalnym, podlegającym usunięciu w ramach postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 § 1 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie Sąd Wojewódzki prawidłowo wezwał skarżących do usunięcia dostrzeżonego braku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak wynika z ustaleń Sądu skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu przez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie uczynili zadość wezwaniu Sądu w wyznaczonym terminie, bowiem termin do uzupełniania baków formalnych upłynął w dniu 14 lutego 2014 r., natomiast wniosek skarżących o sporządzenie uzasadnienia wyroku został nadany w palcówce operatora pocztowego InPost Sp. z o.o. w dniu 10 lutego 2014 r., a do Sądu wpłynął 17 lutego 2014 r. W świetle zaś art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529), która w art. 178 ust. 1 reguluje, że Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Operator In Post Sp. z o. o. nie jest zatem na chwilę obecną operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe. W tej sytuacji - słusznie Sąd Wojewódzki przyjął - za datę złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, datę wpływu tego wniosku do Sądu, tj. dzień 17 lutego 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu. Z tych względów oddanie pisma innemu podmiotowi, niż Poczta Polska, w tym przypadku In Post Sp. z o.o., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie wniosek ten nie wpłynął do Sądu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.