II SA/Po 508/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2012 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu; oddala skargę. Zaskarżoną w tej sprawie decyzją z dnia 14 maja 2012 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie z dnia 30 marca 2011 r. nr [...], którą udzielono M.N. i B.N. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego typ WB-3251 w Krotoszynie przy ul. S. [...] (działka nr [...]) - uchylił decyzję w całości i udzielił M.N. i B.N. pozwolenia na użytkowanie powyższego budynku. Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym. Znacznie wcześniej, albowiem decyzją z dnia 7 maja 1990 r. nr [...] Kierownik Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie udzielił M.K. (obecnie N.) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego typu W-3251 na działce w Krotoszynie przy ul. S. [...] (k. 4 akt administracyjnych I instancji). Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 1996 r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego, działając na podstawie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przez M.N. (k. 6 akt administracyjnych I instancji). Postanowienie to wydano na skutek kontroli budowy, podczas której stwierdzono, że obiekt wykonano z odstępstwem od dokumentacji projektowej. Decyzją z dnia 22 sierpnia 1996 r. nr [...], Kierownik Urzędu Rejonowego w Krotoszynie, działając w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 52, art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 59 Prawa budowlanego nakazał M.N. i B.N. usytuować wejście do budynku we wschodniej ścianie budynku z jednoczesnym wykonaniem przyszłej klatki schodowej z ścianą bez otworu okiennego od strony działki Państwa J. oraz w terminie do 30 września 1996 r., przedłożyć dokumentacje techniczną budynku mieszkalnego wykonaną z uwzględnieniem dokonanych zmian, a po zakończeniu robót uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu (k. 8 akt administracyjnych I instancji). Z kolei decyzją z dnia 4 września 1996 r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w Krotoszynie, na podstawie art. 28 ust. 2 i art. 34 Prawa budowlanego zatwierdził projektu zamienny budynku mieszkalnego i zezwolił na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych (k. 9 akt administracyjnych I instancji). Decyzją z dnia 10 września 1997 r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w Krotoszynie, na podstawie art. 55 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i 3 Prawa budowlanego udzielił M.N. i B.N. pozwolenia na częściowe użytkowanie budynku mieszkalnego przy ul. S.. Jednocześnie zobowiązał inwestora do zakończenia budowy i zgłoszenia tego faktu w terminie do dnia 10 września 1999 r. (k. 10 akt administracyjnych I instancji). Następnie od grudnia 2001 r. do kwietnia 2006 r. z inicjatywy A.K. toczyło się szereg postępowań dotyczących budynku przy ul. S. [...] w Krotoszynie. Postępowania te wymagają chronologicznego omówienia, gdyż wydane w ich toku rozstrzygnięcia sądowe istotnie rzutują na ocenę późniejszych działań organów nadzoru w odniesieniu do kwestii pozwolenia na użytkowanie obiektu. Dnia 3 grudnia 2001 r. A.K. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. nr [...] oraz decyzji z dnia 4 września 1996 r. nr [...]. Decyzją z dnia 14 marca 2002 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności obu decyzji, a dnia 5 czerwca 2002 r. ([...]) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Jednak wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2004 r. sygn. akt 7/IV SA/Po 2826/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek skargi A.K., uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w części odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 4 września 1996 r., natomiast w pozostałej części skargę oddalił. Po tym wyroku Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 16 listopada 2004 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 4 września 1996 r., a rozstrzygnięcie to Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzją z dnia 5 kwietnia 2005 r. nr [...]). W wyniku ponownej skargi A.K. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2005 r. o sygn. akt VII SA/Wa 724/05 uchylił rozstrzygnięcia obu instancji. Wskazał zwłaszcza, że przedmiotem postępowania są dwa żądania stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. oraz decyzji z dnia 4 września 1996 r. i powinny być one rozpoznane odrębnymi decyzjami. Realizując wskazania wyroku decyzją z dnia 19 kwietnia 2006 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił A.K. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. nr [...], a decyzja ta została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 6 lipca 2006 r. ([...]). Z kolei wyrokiem z dnia 1 grudnia 2006 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1517/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na powyższą decyzję. Wskazał, że przesłanki nieważności decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. były już raz przedmiotem postępowania w sprawie zakończonej decyzjami z dnia 14 marca 2002 r. nr [...] oraz z dnia 5 czerwca 2002 r. [...], a w sprawie o sygn. akt 7/IV SA/Po 2826/02 skargę A.K. oddalono w części, w jakiej dotyczyła ona odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. Natomiast osobno - decyzją z dnia 19 kwietnia 2006 r. nr [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) stwierdził nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 4 września 1996 r. [...] w części w jakiej zatwierdzono projekt zamienny budynku mieszkalnego. Organ podkreślił (powołując się na wcześniej wydany w sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 724/05), że wydanie nowego pozwolenia na budowę w oparciu o projekt zamienny nie miało umocowania w treści art. 51 Prawa budowlanego w jego brzmieniu na datę wydania decyzji (zob. k. 142 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a"). Podsumowując powyższe należy stwierdzić, że decyzja z dnia 22 sierpnia 1996 r. nr [...] nie została wyeliminowana z obrotu prawnego, natomiast decyzja z dnia 4 kwietnia 1996 r., kończąca postępowanie naprawcze, ostała się w obrocie w zakresie w jakim organ zezwolił inwestorom na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych. Następnie, na wniosek A.K., Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 13 maja 2008 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 10 września 1997 r. nr [...], którą udzielono M.N. i B.N. pozwolenia na częściowe użytkowanie budynku mieszkalnego położonego w Krotoszynie przy ul. S.. W motywach decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania nadzorowanej decyzji właściwy organ wydawał decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowana terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę oraz stwierdzeniu uporządkowania terenu budowy. Tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby czynności tych dokonano, co oznacza, iż organ naruszył art. 59 Prawa budowlanego (zob. k. 223 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a", decyzja ta znajduje się również na k. 46 akt administracyjnych I instancji). Powyższą decyzję zaskarżyli M.N. i B.N. (k. 228 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a"). Początkowo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję z dnia 13 maja 2008 r. i umorzył postępowanie w pierwszej instancji (k. 273 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a"), jednak na skutek uchylającego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (VII SA/Wa 1403/08) ostatecznie decyzją z dnia 23 kwietnia 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia 10 września 1997 r. o pozwoleniu na użytkowanie (k. 339 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a", decyzja ta znajduje się również na k. 61 akt administracyjnych I instancji). Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na użytkowanie budynku na przy ul. S. [...] konieczne okazało się ponowne rozpoznanie wniosku o jego udzielenie z dnia 9 września 1997 r. (egzemplarz tego wniosku nie znajdował się w aktach z lat 90 tych, natomiast jego odpis został przedłożony przez M.N. i B.N. dnia 15 lutego 2012 r. - zob. 154 akt administracyjnych I instancji). Decyzją z dnia 30 czerwca 2011 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie udzielił M.N. i B.N. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego typ WB-3251 zlokalizowanego przy ul. S. [...] w Krotoszynie (k. 111 akt administracyjnych I instancji). Na skutek odwołania A.K. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dnia 5 sierpnia 2011 r. (decyzja nr [...]) uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia (k. 115 akt administracyjnych I instancji). Po uzupełnieniu materiału dowodowego decyzją z dnia 26 września 2011 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie udzielił inwestorom pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. S. (k. 126 akt administracyjnych I instancji). Jednak w wyniku kolejnego odwołania A.K. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia (k. 135 akt administracyjnych I instancji). Po podjęciu kolejnych czynności wskazanych przez organ odwoławczy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 marca 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 59 ust. 1 w zw. z art. 55, art. 57 i 59a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.) udzielił inwestorom pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego typ WB-3251 zlokalizowanego przy ul. S. [...] w Krotoszynie. Na skutek odwołania A.K., decyzją z dnia 14 maja 2012 r. nr [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w oparciu o art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego udzielił M.N. i B.N. pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. S.. W uzasadnieniu organ odwoławczy szeroko przestawił przebieg postępowania. Powołał zwłaszcza przebieg innych wymienionych wyżej postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych dotyczących realizacji inwestycji objętej postępowaniem, które były zainicjowane przez skarżącą. Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego skoncentrował się na weryfikacji prawidłowości postępowania dowodowego i kompletności dokumentacji złożonej w związku z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie. Podkreślił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego 22 czerwca 2011 r. przeprowadził kontrolę budynku mieszkalnego inwestorów, jednocześnie zaznaczając, że w sprawie nie była wymagana kontrola z art. 59a ustawy Prawo budowlane, gdyż tego przepisu nie stosuje się do obiektów budowlanych, które zostały wybudowane na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez 11 lipca 2003 r. (art. 7 ust. 3 i art. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. Nr 80, poz. 718, ze zm.). Następnie Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwestor obowiązany jest załączyć dokumenty, o których mowa w art. 57 ustawy Prawo budowlane. Nadto, zgodnie z art. 56 Prawa budowlanego inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić organy: Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy i o zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Zdaniem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wszystkie wymagane przez ustawodawcę dokumenty zostały złożone. W aktach znajduje się bowiem dziennik budowy, oświadczenie kierownika budowy - tech. bud. A.S. z dnia 22 maja 2009 r., oświadczenie dotyczące wykonania instalacji sanitarnej S.G. z dnia 20 maja 2009 r., oświadczenie dotyczące wykonania instalacji elektrycznej R.S. z dnia 18 maja 2009 r., opinia z dnia 11 sierpnia 1997 r. mistrza kominiarskiego A.S. nr 27/97 w sprawie odbioru przewodów kominowych, protokół z kontroli okresowej przewodów kominowych z dnia 20 czerwca 2011 r. mistrza kominiarskiego H.P.. Nadto z aktach zebrano inwentaryzację geodezyjną powykonawczą sporządzoną przez geodetę uprawnionego S.P., świadectwo charakterystyki energetycznej sporządzone przez dr inż. D.W. z dnia 23 listopada 2011 r., umowę z dnia 14 grudnia 1995 r. nr [...] o dostarczanie energii elektrycznej, umowę z dnia 12 lipca 2001 r. o sprzedaży energii elektrycznej, protokół dotyczący odbioru robót wodociągowo kanalizacyjnych z dnia 20 czerwca 2011 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił też, że inwestorzy zawiadomili organy określone w art. 57 ust. 3 w zw. z art. 56 ustawy Prawo budowlane. Dodatkowo, pismem z dnia 3 maja 2012 r. państwo [...] doprecyzowali swój wniosek, stąd prawidłowe jest orzeczenie o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego w całości. Skargę od decyzji wniosła A.K. wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania w wysokości 1237,00 zł. Zarzuciła naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w części obejmującej orzeczenie co do istoty sprawy, to jest wydania pozwolenia na użytkowanie, art. 7, 77 i 80 K.p.a. poprzez nie ustalenie stanu faktycznego oraz art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu skargi A.K. wskazała, że organy nie ustaliły jaki projekt był podstawą wykonania robót oraz czy zatwierdzony projekt budowlany posiadał oznaczenia projektanta, że ma być wykonany w zwierciadlanym odbiciu. W postanowieniu z dnia 2 sierpnia 1996 r. nr [...] zaznaczono, iż "w dniu 10.07.1996 r. pracownicy Oddziału Nadzoru Budowlanego przeprowadzili oględziny obiektu i stwierdzili odstępstwo od dokumentacji polegające na nie wykonaniu zwierciadlanego odbicia zaznaczonego przez projektanta". Natomiast w piśmie z dnia 12 stycznia 2000 r. nr [...] odnotowano, że zatwierdzono projekt budynku mieszkalnego bez zwierciadlanego odbicia. Następnie skarżąca podniosła, że aktach sprawy nie ma dokumentacji budowlanej (projektu zatwierdzonego decyzją z dnia 7 maja 1990 r. nr UAN [...], który stał się jedynym dokumentem odniesienia w celu określenia dokonanych zmian). Skarżąca zaznaczyła też, że wbrew stanowisku organu, zgodnie z obowiązującymi wcześniej przepisami Prawa budowlanego postępowanie naprawcze dotyczące obiektu na ul. S. [...] nie zostało zakończone decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 4 września 1996 r. Decyzja z dnia 22 sierpnia 1996 r. nr [...] nakazywała "wejście do budynku usytuować we wschodniej ścianie budynku z jednoczesnym wykonaniem przyszłej klatki schodowej z ścianą bez otworu okiennego od strony działki Państwa J.". Decyzja ta nie wskazywała terminu wykonania nakazu. Natomiast decyzja z dnia 4 września 1996 r. zezwalająca na kontynuację wstrzymanych robót została wydana została w sytuacji, gdy decyzja z dnia 22 sierpnia 1996 r. nie była jeszcze ostateczna i czynności nią nakazane nie zostały wykonane. Zezwolenie na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych z dnia 4 września 1996 r. miało dopiero umożliwić wykonanie nakazanych czynności. Następnie skarżąca zauważyła, że pismem z dnia 9 listopada 1999 r. ([...]) organ zawiadomił strony, że 24 listopada 1999 r. zostanie przeprowadzona kontrola przestrzegania i stosowania prawa budowlanego. W aktach sprawy nie ma protokołu z tej kontroli. Tymczasem kontrola ta wykazała, że obowiązek nałożony decyzją z dnia 22 sierpnia 1996 r. i uszczegółowiony decyzją UAN-[...] z dnia 10 września 1997 r. (decyzja ta wskazywała termin zakończenia budowy, w tym i wykonania nakazanych wcześniej czynności do dnia 10.09.1999 r.) nie został wykonany. Dlatego też Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie upomnieniem [...] z dnia 9 grudnia 1999 r. wezwał inwestora do wykonania w terminie 90 dni od dnia doręczenia upomnienia, obowiązku wybudowania klatki schodowej w ścianie wschodniej budynku bez otworu okiennego od strony działki Państwa J. oraz zgłoszenia zakończenia budowy budynku mieszkalnego usuwanego przy ul S. nr [...] w Krotoszynie. Wskazując na powyższe A.K. zarzuciła, że w aktach sprawy brak jest protokołów z powyższych kontroli. Natomiast ostatnia kontrola przeprowadzana w dniu 22 czerwca 2011 r. nie potwierdziła tego, że nakaz z dnia 22 sierpnia 1996 r. (wykonania ściany bez otworu okiennego) został wykonany. W ocenie skarżącej oznacza to, że procedura naprawcza nie została zakończona (organ nie wyegzekwował wydanego wcześniej nakazu wykonania stosownych czynności). Skarżąca zaznaczyła też, iż w przeglądanych w dniu 17 maja 2012 r. aktach nie było dziennika budowy, inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej oraz kopii rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego (także projektu zagospodarowania działki) z naniesionymi zmianami. Projekt przewidywał usytuowanie w budynku od strony wschodniej (od strony skarżącej), piwnicy (pomieszczenie 1/4) oraz garażu (pomieszczenie 1/5). Tymczasem z protokołu z ostatniej kontroli z dnia 22 czerwca 2011 r. nie wynika, iżby w budynku znajdowały się te pomieszczenia. Projekt, a także pozwolenie na budowę przewidywało też budowę szamba dwukomorowego. Natomiast w dokumentach mowa jest o przyłączu wodno-kanalizacyjnym. Te zmiany powodują, że warunkiem koniecznym stało się ich ujawnienie na kopiach rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu i dołączenie ich do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie. Ich brak, zdaniem A.K., świadczy, że pozwolenie na użytkowanie wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa. W końcowej części uzasadnienia skargi skarżąca dodała też, że w dniu 17 marca 2008 r. wystąpiła z żądaniem udzielenia informacji o tym, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie wyegzekwował od M.N. i B.N. realizację wszystkich czynności, jakie należało wykonać w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodności z prawem. Skarżąca nie otrzymała jednak odpowiedzi w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych przez A.K. organ podkreślił, iż w odniesieniu do budynku mieszkalnego państwa N. w latach 1996-1997 prowadzone było powstępowanie naprawcze, na podstawie przepisów 50-51 Prawa budowlanego w ówczesnym brzmieniu. Postępowanie to miało doprowadzić budynek mieszkalny do stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 36a Prawa budowlanego określający, co należy rozumieć przez istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego został wprowadzony ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. - o zmianie ustawy -Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888 ze m). Organ zaznaczył, iż w aktach sprawy znajduje się oświadczenie kierownika budowy z dnia 22 maja 2009 r. Również ustalenia kontroli 22 czerwca 2011 r. potwierdzają wykonanie inwestycji zgodnie pozwoleniem 7 maja 1990 r. oraz z decyzją 4 września 1996 r. W protokole wpisano, że "został wykonany pełen zakres robót objętych projektem pierwotnym i zamiennym, tylko bez lustrzanego odbicia (...) Obiekt wykonano zgodnie z projektem zagospodarowania". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dodał, że w aktach organu powiatowego znajduje się kserokopia dziennika budowy i inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej (karta nr 62). Natomiast sposób wykonania klatki schodowej utrwalony jest w treści protokołu z dnia 25 października 2004 r. i dokumentacji fotograficznej. W piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2012 r. skarżąca podniosła, że organ nie udostępnia jej istotnej dla sprawy dokumentacji. Ponadto przypomniała, iż wyjaśnienia wymaga dlaczego taras budynku przy ul. S. został usytuowany od strony południowej, choć powinien być usytuowany od strony wschodniej. W toku rozprawy, która odbyła się dnia 13 września 2012 r. M.N. i B.N. ponowili wniosek o oddalenie skargi. Dodatkowo, na pytanie Sądu zgodnie wyjaśnili "odstępstwo od pozwolenia na budowę z 1990 r. polegające na braku lustrzanego odbicia dotyczyło wykonania klatki schodowej od strony wschodniej zamiast jak przewidywał to projekt budowlany od strony zachodniej. Tą zmianę zaakceptował projektant dokonując na planie realizacyjnym odpowiednich zmian uwidocznionych na okazanym nam na karcie 1 akt administracyjnych I instancji projekcie, innych zmian stanowiących odstępstwo od pozwolenia na budowę nie dokonano w okresie realizacji budynku". Dalej inwestorzy wyjaśnili, iż na żądanie ówczesnego właściciela sąsiedniej nieruchomości ową klatkę schodową wykonano od strony wschodniej a nie zachodniej. Dom zrealizowany był w 1997 r. potem na piętrze były prowadzone drobne roboty wykończeniowe dotyczące stolarki drzwiowej i podłogowej. Uczestnik postępowania B.N. podkreślił, że decyzje z lat 90-tych wydawane były przez ówczesnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w osobie J.K., który w późniejszych latach - nie pełniąc już tej funkcji - był pełnomocnikiem skarżącej. Odnosząc się do zarzutów skargi uczestnik postępowania wyjaśnił, że budynek był realizowany według typowego projektu, który miał 3 wersje. B.N. zwrócił też uwagę, że skarżąca przedłożyła rzut niskiego parteru, który przewidywał garaż, ale który był nieaktualny, ponieważ zatwierdzono projekt bez garażu a rysunek z karty 17 akt nie dotyczy budynku uczestników, którzy garażu do dzisiaj nie mają. Podobnie odnosi się do piwnicy, której ten dom również nie posiada. Uczestnik postępowania nadmienił nadto, że nie ma też w swoim budynku tarasu i projekt budowlany żadnego tarasu nie przewidywał. Dalej wyjaśnia, że jeżeli chodzi o szambo to zostało ono w przeszłości wybudowane zgodnie z projektem budowlanym i planem zagospodarowania działki, natomiast od trzech lat dom uczestników jest podłączony do kanalizacji miejskiej, gdyż taki nakaz uzyskali ze strony organu administracji. M.N. potwierdziła oświadczenia męża. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przed przystąpieniem do przedstawiania motywów wyroku Sąd wyjaśnia, iż nie budzi wątpliwości, że skarżąca A.K. jest stroną w sprawie o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu przy ul. S. [...] w Krotoszynie. Co prawda, zgodnie z obowiązującym aktualnie art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, jednakże zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718) przepis ten nie ma zastosowania do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną. Art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego nie znajdzie zatem zastosowania do A.K.. Takie stanowisko potwierdził też w odniesieniu do skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1403/08, który potwierdził, iż legitymację skarżącej w sprawie o pozwolenie na użytkowanie obiektu przy ul. S. [...] należy oceniać według art. 28 K.p.a. (właśnie z uwagi na datę, kiedy wszczęto postępowanie). Na wstępie należy wskazać, że w sprawie budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] w Krotoszynie zebrano bardzo obszerną dokumentację, co wiązało się z licznymi postępowaniami nadzwyczajnymi (następnie sądowoadministracyjnym) prowadzonymi zarówno w odniesieniu do decyzji dotyczących budowy samego obiektu, jak i decyzji o pozwoleniu na jego użytkowanie. Mając to na uwadze konieczne jest ustalenie obecnie istniejącej sytuacji faktycznej i prawnej wybudowanego budynku mieszkalnego. Bezspornym jest, że decyzją z dnia 7 maja 1990 r. nr [...] Kierownik Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego w Krotoszynie udzielił M.K. (obecnie N.) pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego typu WB-3251 na działce w Krotoszynie przy ul. S. [...] (k. 4 akt administracyjnych I instancji). Decyzją z dnia 22 sierpnia 1996 r. nr [...], Kierownik Urzędu Rejonowego w Krotoszynie, działając w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 52, art. 55 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 59 Prawa budowlanego nakazał M.N. i B.N. usytuować wejście do budynku we wschodniej ścianie budynku z jednoczesnym wykonaniem przyszłej klatki schodowej z ścianą bez otworu okiennego od strony działki Państwa J. oraz w terminie do 30 września 1996 r. przedłożyć dokumentacje techniczną budynku mieszkalnego wykonaną z uwzględnieniem dokonanych zmian, a po zakończeniu robót uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu (k. 8 akt administracyjnych I instancji). Nie ulega wątpliwości, że decyzja ta w całości ostała się w obrocie prawnym, gdyż decyzją z dnia 14 marca 2002 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia jej nieważności, dnia 5 czerwca 2002 r. ([...]) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy, natomiast wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2004 r. sygn. akt 7/IV SA/Po 2826/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnie oddalił skargę w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności tej decyzji. Także w dalszych postępowaniach decyzji tej nie wzruszono (zob. decyzja z dnia 19 kwietnia 2006 r. nr [...], decyzja z dnia 6 lipca 2006 r. nr [...] oraz prawomocny wyrok z dnia 1 grudnia 2006 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1517/06). Z kolei decyzją z dnia 4 września 1996 r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w Krotoszynie, na podstawie art. 28 ust. 2 i art. 34 Prawa budowlanego zatwierdził projekt zamienny budynku mieszkalnego i zezwolił na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych (k. 9 akt administracyjnych I instancji). Jednakże decyzją z dnia 19 kwietnia 2009 r. nr [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jej nieważność w części w jakiej zatwierdzono projekt zamienny budynku mieszkalnego. Reasumując powyższe, należy zatem przyjąć decyzją z dnia 22 sierpnia 1996 r. nałożono na M.N. i B.N. obowiązek odpowiedniego usytuowania wejścia do budynku we wschodniej ścianie z jednoczesnym wykonaniem przyszłej klatki schodowej z ścianą bez otworu okiennego od strony działki Państwa J., w terminie do 30 września 1996 r. przedłożyć dokumentację techniczną budynku mieszkalnego wykonaną z uwzględnieniem dokonanych zmian, a po zakończeniu robót uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu. Natomiast dnia 4 września 1996 r., po przedłożeniu wymaganej dokumentacji, zezwolono inwestorom na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych. Należy zatem przyjąć, że dnia 4 września 1996 r. definitywnie zakończyło się postępowanie naprawcze wszczęte wydanym na podstawie art. 50 Prawa budowlanego postanowieniem Kierownika Urzędu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 2 sierpnia 1996 r. nr [...] wstrzymującym prowadzenie robót budowlanych na skutek stwierdzenia, że budynek przy ul. S. [...] w Krotoszynie wykonano z odstępstwem od dokumentacji projektowej. Należy zauważyć bowiem, że zgodnie z art. 51 ustawy Prawo budowlane, obowiązującej we wrześniu 1996 r., przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydawał między innymi decyzję określającą czynności, jakie należy wykonać w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności (art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Nie ulega zatem wątpliwości, że na tle tego przepisu pozwolenie na wznowienie robót stanowiło ostatni akt administracyjny w postępowaniu naprawczym, definitywnie je kończący. Taką kwalifikację decyzji z dnia 4 września 1996 r. (jako decyzji kończącej postępowanie naprawcze z art. 51 Prawa budowlanego) potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 maja 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 724/05. W tym miejscu trzeba uzupełniająco dodać, że zawarte w uzasadnieniu skargi wywody zmierzające w istocie do wykazania, że decyzja o pozwoleniu na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych z dnia 4 września 1996 r. była przedwczesna, nie mają dla tej sprawy znaczenia. Istotne jest, że dla budynku przy ul. S. [...] w Krotoszynie wydano określonej treści ostateczne pozwolenie na budowę i że później przeprowadzono i zakończono ostatecznie postępowanie naprawcze, w którym w oparciu o przepisy prawa dopuszczono pewne modyfikacje tego obiektu. Decyzje te bezspornie pozostają w obrocie prawnym. Oznacza to, że dla celów postępowania dotyczącego pozwolenia na użytkowanie budynku (kontrolowanego w niniejszej sprawie) ważne jest tylko to czy budynek obecnie jest zgodny z projektem i jego modyfikacją, którą nakazano 22 sierpnia 1996 r. Nie ma natomiast znaczenia kiedy tą modyfikację zrealizowano. Wobec stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Krotoszynie z dnia 10 września 1997 r. nr UAN-[...], którą udzielono M.N. i B.N. pozwolenia na częściowe użytkowanie budynku mieszkalnego położonego w Krotoszynie przy ul. S. obecnie konieczne okazało się ponowne rozpoznanie wniosku o jego udzielenie z dnia 9 września 1997 r. W tym miejscu należy zaznaczyć, że nie ulegała wątpliwości potrzeba wystąpienia przez inwestorów z takim wnioskiem, gdyż wynikało to z treści art. 55 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego obowiązującego w dacie jego złożenia. Również obecnie konieczność uzyskania pozwolenia na użytkowanie obejmuje obiekty, w przypadku których odstąpiono od zatwierdzonego projektu budowlanego (por. aktualny art. 55 pkt 2 Prawa budowlanego). Natomiast na marginesie należy przypomnieć, że obowiązek pozwolenia na użytkowania wynika też z będącej w obrocie prawnym decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. Sprawa powinna być zatem rozpatrzona w oparciu o art. 57 ustawy z dnia lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć (art. 57 ust. 1): 1) oryginał dziennika budowy; 2) oświadczenie kierownika budowy: a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami, b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu; 3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania; 4) protokoły badań i sprawdzeń; 5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą; 6) potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy; 7) kopię świadectwa charakterystyki energetycznej budynku. Nadto inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56 (art. 57 ust. 3 Prawa budowlanego). Należy też wskazać, że zgodnie z art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia przez inwestorów wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku przy ul. S. [...] (dnia 9 września 1997 r.) "w razie zmian, dokonanych w toku wykonywania robót, w stosunku do projektu lub warunków pozwolenia na budowę, oświadczenie kierownika budowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a), powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego". Następnie przepisowi temu nadano następujące brzmienie: "w razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony". Należy zatem zauważyć, że choć art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego został uszczegółowiony, to jednocześnie jego zastosowanie ograniczono do zawiadomienia o zakończeniu budowy. Do niniejszej sprawy powyższy przepis należy odnosić w brzmieniu nowym (zob. art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw, Dz.U. Nr 111, poz. 726). Skoro zatem sprawa nie dotyczy zawiadomienia o zakończeniu budowy a wniosku inwestorów o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, to art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego nie znajdzie zastosowania (pomimo to jednak inwestorzy zadbali o potwierdzenie zmian w projekcie przez projektanta - zob. niżej). W aktach niniejszej sprawy znajduje się dziennik budowy (k. 62/7 akt administracyjnych I instancji, jak również na k. 3 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a"). Ponadto znajdują się także: – oświadczenie kierownika budowy na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego podpisane przez A.S. (k. 62/2 akt administracyjnych I instancji); – oświadczenie dotyczące wykonania instalacji sanitarnej S.G. z dnia 20 maja 2009 r. (k. 62/5 akt administracyjnych I instancji); – oświadczenie dotyczące wykonania instalacji elektrycznej R.S. z dnia 18 maja 2009 r. (k. 62/6 akt administracyjnych I instancji); – opinia nr 27/97 z dnia 11 sierpnia 1997 r. mistrza kominiarskiego A.S. w sprawie odbioru przewodów kominowych (k. 62/8 akt administracyjnych I instancji, jak również załącznik nr 8 do protokołu z dnia 22 czerwca 2011 r. na k. 100 akt administracyjnych I instancji); – protokół z kontroli okresowej przewodów kominowych z dnia 20 czerwca 2011 r. mistrza kominiarskiego H.P. (załącznik nr 7 do protokołu z dnia 22 czerwca 2011 r. na k. 100 akt administracyjnych I instancji); – inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza sporządzoną przez geodetę uprawnionego S.P. (k. 62/4 akt administracyjnych I instancji); – świadectwo charakterystyki energetycznej sporządzone przez dr inż. D.W. z dnia 23 listopada 2011 r. (załącznik do pisma na k. 140 akt administracyjnych I instancji); – umowa z dnia 14 grudnia 1995 r. nr [...] o dostarczanie energii elektrycznej (załącznik nr 5 do protokołu z dnia 22 czerwca 2011 r. na k. 100 akt administracyjnych I instancji); – umowa z dnia 12 lipca 2001 r. o sprzedaży energii elektrycznej (załącznik nr 6 do protokołu z dnia 22 czerwca 2011 r. na k. 100 akt administracyjnych I instancji); – protokół dotyczący odbioru robót wodociągowo kanalizacyjnych z dnia 20 czerwca 2011 r. podpisany przez Mistrza Zakładu Wodociągów i Kanalizacji PGKiM Sp. z o.o. w Krotoszynie (załącznik nr 2 do protokołu z dnia 22 czerwca 2011 r. na k. 100 akt administracyjnych I instancji). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dokumentacja, którą przedłożyli inwestorzy w ślad za wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. S. [...] w Krotoszynie jest kompletna, jeśli chodzi o wymagania określone w art. 57 ust. 1 Prawa budowlanego. Z kolei na k. 116/1 akt administracyjnych I instancji znajduje się oświadczenie inwestorów złożone na podstawie art. 57 ust. 3 Prawa budowlanego o braku sprzeciwu ze strony Państwowej Inspekcji Sanitarnej, Państwowej Inspekcji Pracy i Państwowej Straży Pożarnej. Należy też zwrócić uwagę, co zasygnalizowano już wyżej, że budynek M. N. i B.N. został zrealizowany z odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia 7 maja 1990 r. nr [...]. Bezsporne jest, że dnia 22 sierpnia 1996 r. nałożono na M.N. i B.N. obowiązek odpowiedniej realizacji i usytuowania wejścia do budynku, natomiast dnia 4 września 1996 r. zezwolono inwestorom na kontynuację wstrzymanych robót budowlanych. Z kolei z protokołu odbioru budynku z dnia 22 czerwca 2011 r. (k. 100 akt administracyjnych I instancji) wynika, że wykonano pełen zakres robót określony w pierwotnym projekcie budowlanym oraz projekcie zamiennym (to jest projekcie przygotowanym wskutek nakazów zawartych w decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r.). W protokole wskazano, że obiekt wykonano z wejściem i klatką schodową od strony wschodniej i "bez lustrzanego odbicia". Fakty te potwierdził kierownik budowy w oświadczeniu z dnia 22 czerwca 2009 r. (k. 62/2 akt administracyjnych I instancji). Stwierdził on także, iż obiekt wykonano "bez lustrzanego odbicia zgodnie z projektem". Na marginesie należy też dodać, że choć w sprawie art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego nie znalazł zastosowania, to - wbrew twierdzeniom skargi - nawet wymogi w nim określone także zostały przez inwestorów dopełnione. W aktach znajduje się potwierdzony przez uprawnionego projektanta Danielę Węglarczyk rysunek z naniesioną zmianą w projekcie, gdzie wyraźnie zaznaczono położenie klatki schodowej od strony wschodniej i wykreślono element stanowiący "lustrzane odbicie". Dokumenty te złożono w wykonaniu decyzji z dnia 22 sierpnia 1996 r. (zob. k. 7 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a"). Dalsze zarzuty A.K. podniesione pod adresem postępowania dowodowego są nie są zasadne. Nie można się zgodzić, że brak jest w aktach inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej. Znajduje się ona w aktach na k. 62/4 akt administracyjnych I instancji. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie ma podstaw do twierdzenia, że przyłączenie budynku do sieci wodno-kanalizacyjnej zostało wykonane z naruszeniem projektu. Projekt bowiem przewidywał istnienie szamba, a zarazem na stronie 5 w punkcie 6 lit. b/ (k. 268 verte akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a") wskazano, że ścieki bytowo-gospodarcze z budynku mieszkalnego mogą być odprowadzane do sieci kanalizacyjnej ("do odbiornika"). Na podstawie akt nie budzi wątpliwości, że po wybudowaniu budynku dokonano osobnych prac polegających na podłączeniu go do sieci wodno-kanalizacyjnej (z protokołu dotyczącego odbioru robót wodociągowo kanalizacyjnych z dnia 20 czerwca 2011 r. podpisanego przez Mistrza Zakładu Wodociągów i Kanalizacji PGKiM Sp. z o.o. w Krotoszynie wynika, że przyłącze zrealizowano w marcu 1998 r. - zob. załącznik nr 2 do protokołu z dnia 22 czerwca 2011 r. na k. 100 akt administracyjnych I instancji). Odnosząc się natomiast do zarzutu, że w protokole z dnia 22 czerwca 2011 r. nie zweryfikowano istnienia określonych pomieszczeń przewidzianych w projekcie (piwnica i garaż), Sąd stwierdza, iż zarzut ten nie jest zasadny. W protokole z 2011 r. jednoznacznie stwierdzono zgodność wykonania obiektu z pierwotnym projektem budowlanym oraz jego modyfikacjami będącymi skutkiem nakazów nałożonych na inwestorów 22 sierpnia 1996 r. Zgodność obiektu z projektem potwierdził również kierownik budowy w trybie art. 57 ust. 1 pkt 2 lit. a Prawa budowlanego. Trzeba zaznaczyć, iż instytucja oświadczenia kierownika budowy o zgodności robót z projektem służy kompleksowemu potwierdzeniu prawidłowości wykonania robót budowlanych dzięki czemu w protokole kontroli nie jest bezwzględnie konieczne odnotowywanie i weryfikowanie wykonania każdego szczegółowego elementu projektu budowlanego (por. wyrok z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 2245/10, publikowany w: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd brak odniesienia się do przeznaczenia poszczególnych pomieszczeń w protokole kontroli budynku przy ul. S. [...] nie może być uznane za naruszenie prawa. Należy też dodać, że rysunek projektowy dołączony do skargi pochodzi z jednej z wersji typowego projektu budowlanego, przy czym jest to wersja, której skarżący nie realizowali i co zostało zaznaczone na tym rysunku przez jego skreślenie i dopisek "NIEAKTUALNE" (zob. wyjaśnienia uczestników postępowania przedstawione na rozprawie oraz rysunki na k. 258 akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a"). Natomiast aktualny rzut niskiego parteru w wersji zrealizowanej znajduje się na karcie 257 verte akt administracyjnych w segregatorze akt "2001, 625, 625a" i nie przewiduje on ani piwnicy ani garażu. Sąd zaznacza też, że skarżąca - uczestnicząca w postępowaniach dotyczących obiektu od kilku lat - nie podnosiła w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie zarzutów niezgodnej z projektem realizacji pomieszczeń w budynku, w tym także nie podniosła tych okoliczności w odwołaniu. Dlatego też nie można stawiać organom nadzoru zarzutu, że w toku postępowania nie prowadziły czynności w celu uzupełnienia dokumentacji w celu weryfikacji układu pomieszczeń w budynku, skoro żadne dowody podniesione przez strony nie wskazywały w tym zakresie żadnych nieścisłości (dopiero wtedy art. 57 ust. 4 Prawa budowlanego znalazłby zastosowanie). W ocenie Sądu nie są zasadne zarzuty dotyczące nie nadesłania skarżącej dokumentacji z akt sprawy. Prawidłowość działania organów w tym zakresie nie ma bowiem wpływu na wynik tej sprawy. Należy z całą stanowczością podkreślić, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 6 marca 2012 r. doręczonym pełnomocnikowi A.K. - J.K. 8 marca 2012 r. (k. 159 verte i 160 akt administracyjnych I instancji) zawiadomił skarżącą o możliwości zapoznania i wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz wyznaczył w tym celu 5 dniowy termin. Należy zatem uznać, iż zapewniono stronie możliwość czynnego udziału w sprawie. Jeśli natomiast chodzi o kwestię udzielenia odpowiedzi na załączony do skargi wniosek z dnia 17 marca 2008 r. o nadesłanie informacji czy wyegzekwowano od inwestorów wykonanie wszystkich czynności mających doprowadzić do zgodności budynku z prawem (a więc dotyczy to wykonania wejścia we wschodniej ścianie budynku nakazanego decyzją z dnia 22 sierpnia 1996 r.), to Sąd zwraca uwagę skarżącej, że jej pełnomocnik J.K. dnia 25 października 2004 r. był obecny przy oględzinach obiektu budowlanego przy ul. S. [...], gdzie stwierdzono, że M.N. i B.N. dostosowali obiekt do projektu zamiennego budynku mieszkalnego zatwierdzonego decyzją z dnia 4 września 1996 r. nr [...]. W protokole odnotowano, iż "dobudowali klatkę schodową - wiatrołap o wym. ok. dł. 2,43 m x ser. ok. 1,46 m wraz z biegiem schodowym dł. ok. 2,90 m x szer. ok. 1,30 m bez otworu okiennego w ścianie wschodniej". Na załączniku do protokołu znajduje się podpis J.K.a z adnotacją "Z protokołem oględzin zapoznałem się". Zaznaczono też, że działa on jako pełnomocnik A.K.. Powyższe oznacza, że pełnomocnik A.K. wiedział o zrealizowaniu klatki schodowej w budynku, a więc wnoszenie w tym zakresie zapytań należało uznać za niecelowe. Niezależnie od powyższych kwestii odnoszących się do Prawa budowlanego Sąd stwierdza też, że Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego bezzasadne zastosował art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. Nie było bowiem potrzeby uchylania decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku przy ul. S. [...], skoro organ odwoławczy ponownie wydał i tak identyczne rozstrzygnięcie w odniesieniu do tego samego obiektu. Organ powinien był w takich okolicznościach utrzymać w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skoro jednak wydanie rozstrzygnięcia uchylającego i ponowne wydanie identycznego orzeczenia doprowadziło w istocie do tego samego skutku co utrzymanie decyzji w mocy, należy stwierdzić, iż naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. nie miało wpływu na wynik sprawy i nie spowodowało żadnych ujemnych skutków dla stron. Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - orzekł o oddaleniu skargi.