II GZ 128/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 339/14 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 339/14, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odmówił E. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 11 czerwca 2014 r., w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 13 listopada 2014 r. skarżąca działając przez pełnomocnika wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 11 czerwca 2014 r. Strona wskazała, że o wyroku dowiedziała się dopiero po zapoznaniu z aktami sprawy w siedzibie Sądu w dniu 6 listopada 2014 r. Nie odebrała żadnej z kierowanej do niej przez sąd przesyłek. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, bowiem we wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że przyczyną uchybienia terminu było nieprawidłowe działanie Urzędu Pocztowego w B. W ocenie Sądu zarówno zestawienie dat pierwszego i powtórnego awizowania, jak również adnotacje doręczyciela zawarte na drukach zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazują na prawidłowe działanie operatora pocztowego, a skarżąca nie przedstawiła żadnych przekonywujących argumentów, które przeczyłyby temu domniemaniu. E. M. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania a także zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. polegające na niezasadnym przyjęciu przez Sąd I instancji, iż skarżąca nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy pomimo jednoznacznego materiału dowodowego oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniach w których awizowane były przesyłki sądowe skarżąca kilkakrotnie była na poczcie i nawet przy braku awiza pracownik poczty powinien sprawdzić w systemie czy nie ma innych przesyłek dla adresata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek ten powinien być złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z oceną Sądu I instancji, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Słusznie uznał Sąd I instancji, że zarzuty skarżącej, sprowadzające się w istocie do stwierdzenia, że nie otrzymała przesyłki ani awiza (zawiadomienia) informującego o możliwości odbioru przesyłki na poczcie nie zasługują na uwzględnienie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 25) jednoznacznie wynika że przesyłka została dwukrotnie awizowana przez pocztę: w dniu 15 maja 2014 r. i 23 maja 2014 r., o czym doręczyciel poinformował stronę poprzez pozostawienie awiza w oddawczej skrzynce pocztowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powołanie się przez skarżącą na okoliczności niepozostawienia przez pracownika poczty awiza informującego o przesyłce nie były przekonujące oraz przybierają jedynie formę polemiki stanowiącej negację stanowiska Sądu I instancji, która pozbawiona jest wsparcia jakimikolwiek dowodami świadczącymi o tym, że ustalony stan faktyczny był w rzeczywistości inny, aniżeli przyjęty na potrzeby przedmiotowego rozstrzygnięcia. Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.