I OZ 671/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1990/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1990/13 w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1990/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku tego Sądu z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1990/13, w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r., nr [...], w przedmiocie dostępu do informacji publicznej W uzasadnieniu wskazał, że przyczyną tego rozstrzygnięcia, opartego o przepis art. 178 w zw. z art. 173 § 1 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., było nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie jej odpisu w wyznaczonym terminie, mimo stosownego wezwania. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Komendant Główny Policji zaskarżając je w całości i żądając jego uchylania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez: 1) niewłaściwe zastosowanie art. 47 § 1 P.p.s.a. polegające na przyjęciu, iż strona nie usunęła braków formalnych przez załączenie jednego odpisu skargi kasacyjnej, co skutkowało jej odrzuceniem, w sytuacji gdy strona załączyła odpowiednią ilość odpisów skargi kasacyjnej, 2) przyjęcie, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, gdy w rzeczywistości takich braków nie było i wezwanie strony do ich uzupełnienia było zbędne. Jak wskazano w uzasadnieniu zażalenia, pismami z dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd I instancji zwrócił się do pełnomocnika Komendanta Głównego Policji o uzupełnienie braków formalnych złożonej skargi kasacyjnej poprzez uiszczenie wpisu sądowego od tej skargi i złożenie 1 odpisu skargi kasacyjnej. Pełnomocnik organu otrzymał powyższe wezwania w dniu 6 maja 2014 r. i w terminie je wykonał uiszczając wpis od skargi kasacyjnej. Co zaś się tyczy wezwania dotyczącego nadesłania 1 odpisu skargi kasacyjnej, to jak wskazano w zażaleniu "zostało ono pominięte z uwagi na prawidłowe i zgodne z art. 47 § 1 (...) wykonanie zobowiązania, jakie prawo nakłada na stronę." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. Z treści przepisu art. 176 P.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wymogi stawiane wszystkim pismom procesowym reguluje przepis art. 46 § 1 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tych przepisach, art. 47 § 1 P.p.s.a przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma, o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (p. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wniesiona przez organ skarga kasacyjna obarczona była brakiem formalnym w postaci niezałączenia dodatkowego odpisu dla uczestnika postępowania. Co prawda do skargi kasacyjnej dołączony był jej odpis, jednakże jak wynika z akt sprawy stronami niniejszego postępowania są, oprócz skarżącego kasacyjnie, L. Z. oraz Stowarzyszenie [...], które zostało dopuszczone do udziału w niniejszym postępowaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2014 r. Niekwestionowane jest także, że Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniami z dnia 14 kwietnia 2014 r. wezwał organ do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz do nadesłania dodatkowego jej odpisu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wprawdzie skarżący kasacyjnie w zakreślonym terminie uiścił żądany wpis, jednakże nie przedłożył dodatkowego odpisu skargi. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że skarga kasacyjna nie wyczerpała wszystkich wymogów formalnych, jak też, że nie doszło do uzupełnienia braku poprzez złożenie przez skarżącego kasacyjnie odpisu skargi kasacyjnej przeznaczonej dla uczestnika postępowania, wreszcie trafnie przyjął, iż fakt ten uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zasadną zatem też była jego konkluzja o konieczności odrzucenia skargi kasacyjnej stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którą: "1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.". Z uwagi na treść art. 193 P.p.s.a. uchwała ta winna być stosowana analogicznie również w przypadku skarg kasacyjnych. W tym stanie rzeczy zarzuty zażalenia nie mogły odnieść skutku i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.