II GSK 2377/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędzia NSA Joanna Zabłocka Protokolant asystent sędziego Elżbieta Jabłońska-Gorzelak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. Spółki z o.o. z siedzibą w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wr 896/13 w sprawie ze skargi F. Spółki z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 13 listopada 2013 r. nr . w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 13 czerwca 2014 r. o sygn. akt III SA/Wa 896/13, wydanym w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 13 listopada 2013 r. nr .w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, oddalił skargę. W sprawie przyjęto następujące ustalenia: W dniu 18 marca 2010 r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w L.przeprowadzili kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych przez F. Sp. z o.o. w J., dalej "spółka", w punkcie gier znajdującym się w Sklepie G. W., ul S.w Z.. W drodze eksperymentu, jak ustalono, automat o niskich wygranych: MYSTERY JACKPOT nr fabryczny . nr poświadczenia rejestracji . nie spełnia warunków określonych w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540, dalej "u.g.h."). W myśl tego przepisu, przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Podobnie w dniu 23 marca 2010 r. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w L. przeprowadzili kontrolę w analogicznym zakresie w punkcie gier F.H.U. D. M. - Kantor wymiany walut w N. K., gdzie również w drodze eksperymentu ustalono brak spełnienia wymogu przewidzianego w art. 129 ust. 3 u.g.h. przez automat o niskich wygranych: MYSTERY JACKPOT nr fabryczny., nr poświadczenia rejestracji . nie spełnia warunków art. 129 ust. 3 u.g.h. Podczas kolejnej kontroli w analogicznym zakresie przeprowadzonej w dniu 25 marca 2010 r. w punkcie gier Sklep Wielobranżowy - Firma Handlowo-Usługowa "M." – M. N. w T. funkcjonariusze celni Urzędu Celnego w L. w drodze eksperymentu stwierdzili brak spełnienia wymogu z art. 129 ust. 3 u.g.h. przez automat o niskich wygranych MYSTERY JACKPOT nr fabryczny., nr poświadczenia rejestracji GL-. nie spełnia warunków art. 129 ust. 3 u.g.h. Kontrole przeprowadzono na podstawie art. 30 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 168, poz. 1323 ze zm., dalej "u.s.c."). Z czynności tych sporządzono stosowne protokoły. W związku z powyższymi ustaleniami Dyrektor Izby Celnej we W.wszczął z urzędu w dniu 18 listopada 2010 r. przeciwko spółce postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 29 maja 2008 r. nr . w sprawie prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 115 punktach gier na terenie województwa dolnośląskiego. W materiale dowodowym sprawy zebrano trzy opinie biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji R. R., który w odniesieniu do wspomnianych automatów stwierdził brak spełnienia wymogów technicznych dla automatów do gier o niskich wygranych podlegających przepisom ustawy o grach hazardowych. Umożliwiały one bowiem zagranie za stawkę wyższą niż 0,50 zł za udział w jednej grze. Według opinii rzeczoznawcy łączna jednorazowa wartość wygranej w grze liczona jako suma wygranej bezpośredniej oraz pośredniej może przekroczyć równowartość 60 PLN. Ponadto organ włączył do akt sprawy opinię z badań sprawdzających nr . z 14 czerwca 2013 r. dotyczącą jednego z wymienionych automatów, a mianowicie MYSTERY JACKPOT nr fabryczny ., nr poświadczenia rejestracji ., sporządzoną przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów, tj. Izby Celnej w P.. Opinia ta potwierdziła ustalenia dokonane podczas kontroli z dnia 18 marca 2010 r. oraz wnioski z opinii biegłego sądowego, dotyczącej tego automatu. Na tej podstawie Dyrektor Izby Celnej cofnął spółce powołane wyżej zezwolenie, stosownie do przepisu art. 138 ust. 3 u.g.h. W myśl tego przepisu, organ celny, w drodze decyzji, cofa zezwolenie w przypadku stwierdzenia, że automat o niskich wygranych umożliwia grę o wygrane wyższe lub stosowanie stawek wyższych, niż przewidziane w art. 129 ust. 3. W następstwie skargi spółki Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., o czym była mowa na wstępie, skargę tę oddalił. Jak podniósł Sąd pierwszej instancji w przepisie przejściowym, jakim jest art. 138 ust. 3 u.g.h., przewidziano szczególny przypadek cofnięcia udzielonego przed 1 grudnia 2010 r. zezwolenia, określając przesłanki wydania decyzji w tym zakresie. Umożliwienie przez automat gry o wygrane wyższe lub stosowanie stawek wyższych, niż przewidziane w art. 129 ust. 3 u.g.h., stanowi przejaw rażącego naruszenia ustawowych warunków prowadzenia omawianej działalności, co uzasadnia cofnięcie zezwolenia. Według Sądu pierwszej instancji w przepisie art. 138 ust. 3 u.g.h. nie zawarto szczególnych środków dowodowych służących ustaleniu, czy automat o niskich wygranych umożliwia grę o wygrane wyższe lub stosowanie stawek wyższych, niż przewidziane w art. 129 ust. 3 u.g.h. Skoro do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, jako dowód na wspomnianą okoliczność należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej), w tym opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, a także materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe (art. 181 Ordynacji podatkowej). Zbiór środków dowodowych stosowanych przez organy celne uzupełniła wspomniana ustawa o Służbie Celnej, dopuszczając w art. 32 ust. 1 pkt 13 możliwość przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu. Ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) ograniczyła wszakże wachlarz środków dowodowych służących wykazaniu, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych. Dodała do znowelizowanego aktu art. 23a-23f, które weszły w życie z dniem 14 lipca 2011 r. Od tej daty, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu (art. 23a ust. 1 u.g.h). Takie badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (art. 23a ust. 3 u.g.h.). W rozpoznawanej sprawie, jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w toku postępowania organ uzyskał wspomnianą już opinię Jednostki Badającej Izby Celnej w P.nr . z dnia 14 czerwca 2013 r. dotyczącą automatu do gier MYSTERY JACKPOT nr fabryczny ., nr poświadczenia rejestracji . Opinia ta potwierdziła w pełni ustalenia w stosunku do wskazanego automatu poczynione, zarówno przez kontrolujących, jak i biegłego sądowego. Jednostka Badająca ustaliła m.in., że ten automat nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h., w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę. Sąd nie podzielił zastrzeżeń spółki co do braku obiektywności opinii tej jednostki. Tym samym nie dopatrzono się naruszenia w sprawie przepisów art. 122 i art. 180 § 1 w zw. z art. 181 Ordynacji podatkowej. Spółka wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we W. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarga kasacyjna zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, polegające na niewłaściwym (błędnym) zastosowaniu przepisu art. 138 ust. 3 w zw. z art. 23a i art. 23f w zw. z art. 144 u.g.h. w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a., będące skutkiem wadliwego przyjęcia, bo bez wystarczającej podstawy dowodowej, że kwestionowany w toku postępowania automat o niskich wygranych: Mystery Jackpot 21 nr fabr.., umożliwia zagranie za stawkę wyższą niż określona w art. 129 ust. 3 u.g.h., podczas gdy żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności dowód z wadliwej i nierzetelnej, niepełnej, opinii Izby Celnej w Przemyślu z dnia 14 czerwca 2013 r., przy tym niespełniającej warunków ustawowych wymaganych wobec jednostek badających, upoważnianych pod warunkiem spełniania tych warunków przez Ministra Finansów, nie może być uznany za dowód wystarczający i skutecznie podważający poświadczenie rejestracji ww. automatu o niskich wygranych ., wydane przez Ministra Finansów i mające moc dokumentu urzędowego (art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej). Ponadto skarga kasacyjna zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj.: 1. art. 122, art. 187 § 1, art. 188 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a., przejawiające się w tym, że Sąd pierwszej instancji w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej, bezpodstawnie przyjął za prawnie uzasadnione, wobec zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaniechanie przez organ prawidłowego przeprowadzenia lub wyegzekwowania obligatoryjnego w sprawie dowodu z "badania sprawdzającego" ww. automatu o niskich wygranych przez Jednostkę Badającą upoważnioną przez Ministra Finansów, o której mowa w art. 23b ust. 1 w zw. z art. 23f u.g.h. i w konsekwencji oparcie swoich ustaleń o niezgodności kwestionowanego ww. automatu o niskich wygranych z art. 129 ust. 3 u.g.h., wyłącznie na protokole "eksperymentu gry" oraz "opinii biegłego sądowego" spoza wykazu Jednostek Badających upoważnionych przez Ministra Finansów do takich badań, które to dowody nie mogą być uznane w świetle art. 23b ust. 1 u.g.h. "za wystarczające" dla skutecznego zakwestionowania zgodności automatu o niskich wygranych z warunkami ustawy o grach hazardowych określonymi w art. 129 ust. 3, a tym samym i za wystarczające do zastosowania wobec spółki sankcji przewidzianej w art. 138 ust. 3 u.g.h., 2. art. 3 § 1, art. 134 § 1 w zw. z art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. art. 233 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 127 oraz art. 229 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 u.g.h., przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej uznał za prawidłowe, utrzymanie przez Dyrektora Izby Celnej we W. w mocy decyzji organu pierwszej instancji cofającej zezwolenie na urządzanie i prowadzenie gier na automatach na terenie województwa dolnośląskiego, pomimo wadliwości postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji oraz potrzeby przeprowadzenia zasadniczego dla rozstrzygnięcia sprawy dowodu z badań sprawdzających Jednostki Badającej, dokonanie czego w postępowaniu odwoławczym wykroczyło poza granice dopuszczalnego w nim postępowania dowodowego, pozbawiając tym stronę w sposób rażący prawa do dwuinstancyjnego rozpoznania niniejszej sprawy, 3. art. 23f u.g.h. w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a., przejawiające się w zaniechaniu weryfikacji przez Sąd pierwszej instancji uprawnień Izby Celnej w P. jako jednostki badającej w rozumieniu ww. przepisów, do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a i nast. ustawy o grach hazardowych, a w konsekwencji błędnym przyjęciu, że opinia z dnia 14 czerwca 2013 r. Izby Celnej w P. posiada walor opinii z badań sprawdzających, w rozumieniu przepisu art. 23b u.g.h., a tym samym może stanowić podstawę orzeczenia o cofnięciu spółce zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w oparciu o przepis art. 138 ust. 3 u.g.h., 4. art. 134 § 1 w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 1 pkt 4 w zw. z art. 1 pkt 11 oraz w zw. z art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm., poprzez zaniechanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zbadania charakteru normy prawnej przepisu art. 138 ust. 3 u.g.h., stanowiącej podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. pod kątem jej wpływu na swobodny przepływ towaru i usług na terenie Unii Europejskiej. W świetle orzecznictwa, jak wskazano w skardze kasacyjnej, ukształtował się jednolity pogląd, że skoro warunkiem dopuszczenia automatu do eksploatacji było uzyskanie pozytywnej opinii jednostki badającej wyznaczonej przez Ministra Finansów, która ustalała, czy konstrukcja automatu lub urządzenia zapewnia działanie urządzenia zgodnie z warunkami ustawowymi, to podobnie cofnięcie rejestracji, a więc i stwierdzenie niezgodności działania automatu z prawem, nie powinno było następować w oparciu o dowód inny niż wymagana przy rejestracji opinia stosownej jednostki wyznaczonej przez Ministra Finansów (m.in. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 1031/11). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji. Skarga kasacyjna, pomimo jej obszerności, nie podważyła istotnego dla wyniku sprawy dowodu, jakim jest opinia z badań sprawdzających nr z 14 czerwca 2013 r., dotycząca jednego z zakwestionowanych automatów do gier, a mianowicie MYSTERY JACKPOT nr fabryczny, nr poświadczenia rejestracji, sporządzoną przez jednostkę badającą upoważnioną przez Ministra Finansów, tj. Izby Celnej w Przemyślu. Opinia ta potwierdziła ustalenia dokonane podczas kontroli z dnia 18 marca 2010 r. oraz wnioski z opinii biegłego sądowego na okoliczność nie spełnienia przez ten automat ustawowego wymogu, jakim jest niemożność jednorazowej wygranej wyższej niż 60 zł, a także nie przekroczenie maksymalnej stawki za udział w jednej grze, tj. 0,50 zł. Tym samym organ nie naruszył prawa, cofając skarżącej zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, stosownie do przepisu art. 138 ust. 3 u.g.h. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił także zastrzeżeń skarżącej, podważającej walor dowodowy wspomnianej jednostki badającej, a to z uwagi na legitymowanie się przez nią akredytacją, obejmującą badania chemiczne, analitykę chemiczną chemikaliów, wyrobów chemicznych, tekstyliów oraz wyrobów konsumpcyjnych, nie zaś w zakresie badań automatów do gier. W pierwszej kolejności, co wymaga podkreślenia, działając na podstawie przepisu art. 23f u.g.h., Minister Finansów udzielił Izbie Celnej w P. upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Tym samym w postępowaniu toczącym się przed organem celnym na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych organ ten nie jest uprawniony do zakwestionowania legalności działania Izby Celnej w P. w charakterze jednostki badającej. Gdyby podzielić stanowisko wyrażone w skardze kasacyjnej, ukierunkowane w swej istocie na wyeliminowanie Izby Celnej z kręgu jednostek badających automaty, oznaczałoby to nieuprawnione wkroczenie organu celnego w kompetencje Ministra Finansów. Ponadto, gdyby wspomniana kwestia miała by być rozstrzygnięta w postępowaniu o cofnięcie zezwolenia, doszłoby do naruszenia przepisu art. 166 § 1 Ordynacji podatkowej. W myśl tego przepisu, w sprawach, w których prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ podatkowy, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Taka zaś sytuacja nie ma miejsca w okolicznościach sprawy. Natomiast gdyby Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko prezentowane w sprawie przez spółkę, czego trafnie nie uczynił, spotkałby się z zasadnym zarzutem naruszenia prawa, gdyż wykroczyłby poza granicę sprawy, w rozumieniu art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego przepis art. 23f ust. 1 u.g.h., mówiący o wymogu posiadania przez jednostkę badającą akredytacji, nie różnicuje jej w zależności od charakteru specjalizacji. Zgodnie zaś z utrwaloną zasadą prawa, jeżeli ustawa nie rozróżnia, nie jest zasadne czynienie tego (Lege non distinguente nec nostrum est distinguere). Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił także zasadności skargi kasacyjnej, zarzucającej Sądowi pierwszej instancji brak zbadania charakteru prawnego przepisu art. 138 ust. 3 u.g.h., stanowiącego podstawę prawną wydanych w sprawie decyzji. Zasadność tego zarzutu uzależniona jest od przesadzenia kwestii, czy przepis art. 138 ust. 3 u.g.h. ma charakter przepisu technicznego w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. L. 204, s. 37). Przepis art. 138 ust. 3 u.g.h. zamieszczony jest w rozdziale 12 ustawy o grach hazardowych, zatytułowanym "Przepisy przejściowe i dostosowujące". W świetle ukształtowanego orzecznictwa (por. m.in. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2015 r. o sygn. akt II GSK 106/14), które podziela skład orzekający w niniejszej sprawie, przepisy przejściowe normują "przejściową" sytuację prawną działających na rynku podmiotów między dawnym a nowym stanem prawnym. Jak to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 października 2015 r. o sygn. akt II GSK 1629/15 przepisy przejściowe są funkcją wyprowadzanej z zasady państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), zasady prawidłowej legislacji oraz zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez niego prawa. Dają bowiem pewną ochronę praw nabytych lub interesów w toku albo też ochronę ekspektatyw dobrze ukształtowanych, szczególnie istotną wówczas, gdy prawodawca, zmieniając prawo zmierza do pogorszenia sytuacji prawnej jego adresatów. Podobnie jak vacatio legis mogą zapewnić zachowanie przez pewien czas korzystniejszych uprawnień wynikających z dotychczasowego prawa mimo zastąpienia go nową, odmienną regulacją prawną. Roli przepisów przejściowych nie można utożsamiać z rolą przepisów merytorycznych ustawy o grach hazardowych, które wprowadzają szereg istotnych ograniczeń działalności w zakresie urządzania gier hazardowych, w porównaniu z poprzednio obowiązującym stanem prawnym. Przepisy przejściowe, co do zasady, pozwalają na pełną realizację dotychczasowych zezwoleń i chronią, do czasu ich wygaśnięcia, przed skutkami nowej ustawy o grach hazardowych. Nie ograniczają też dotychczasowych możliwości urządzania gier hazardowych na podstawie posiadanych zezwoleń. Ze swej istoty nie pełnią więc funkcji ograniczeń i zakazów tego, co było przedmiotem praw przewidzianych dawną ustawą. Byłoby to zresztą sprzeczne z art. 144 i 145 u.g.h., które uchylają ustawę "dawną" i stanowią o wejściu w życie ustawy "nowej". Te zaś przepisy nie są oczywiście "techniczne". Próba takiej ich oceny prowadziłaby bowiem do generalnego podważania prawa ustawodawcy do zmiany istniejącego stanu prawnego. Z powyższych względów skarga kasacyjna, jako nie oparta na usprawiedliwionych podstawach, podlega oddaleniu (art. 184 p.p.s.a.).