I GZ 307/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 234/14 w przedmiocie zobowiązania do opłacenia zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 234/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w pkt 1 ustanowił dla uczestników postępowania: [...] tłumacza przysięgłego z języka niemieckiego, którego zobowiązał do przetłumaczenia na język niemiecki dokumentów określonych w pkt 1 sentencji tego postanowienia. W pkt 2 zobowiązał [...] do opłacenia zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego w kwocie 1 000 złotych. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 237 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że [...] (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. Uczestnikami postępowania byli: [...]. Sąd wskazał, że w myśl art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Dla tej sprawy pismem powodującym wydatki (m.in. koszty tłumacza przysięgłego) jest skarga [...]. Sąd I instancji przytoczył treść art. 237 § 1 p.p.s.a. i na podstawie tego przepisu zobowiązał skarżącą do uiszczenia zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego w kwocie 1000 zł. Zażalenie na to postanowienie wniosła [...] domagając się uchylenia jego pkt 2 w zakresie określenia wysokości zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego w kwocie 1000 zł. Wniosła również o zmianę pkt 2 zaskarżonego postanowienia poprzez określenie zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego na poziomie 400 zł. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że przysięgły z języka niemieckiego ustanowiony został również w sprawach o sygnaturach akt: III SA/Łd 232/14, III SA/Łd 233/14, III SA/Łd 231/14, III SA/Łd 236/14, III SA/Łd 237/14, III SA/Łd 230/14. W każdej z tych spraw Sąd I instancji określił wysokość zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego na kwotę 1000 zł. Tymczasem zakres czynności zleconych tłumaczowi we wszystkich wyżej wymienionych sprawach jest zbieżny. Sprawy te są tożsame pod względem przedmiotowym o identycznym stanie faktycznym. Również argumentacja uczestników postępowania jest zbieżna. Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zwodzie tłumacza przysięgłego (Dz.U. Nr 273, poz. 2702 ze zm.; dalej: ustawa) tłumacz przysięgły nie może odmówić wykonania tłumaczenia w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, na żądanie m.in. Sądu. W myśl zaś art. 16 ust. 2 cyt. ustawy Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, stawki wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego wykonane na żądanie podmiotów, o których mowa w art. 15, przy uwzględnieniu stopnia trudności i zakresu tłumaczenia. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego (Dz.U. Nr 15, poz. 131 ze zm.; dalej: rozporządzenie), stawki wynagrodzenia tłumacza przysięgłego za sporządzenie poświadczonego tłumaczenia wynoszą za stronę tłumaczenia z języka polskiego na język angielski, niemiecki, francuski i rosyjski - 30,07 zł. Mając powyższe na uwadze oraz zgodnie ze wskazanym wyżej przelicznikiem Sąd I instancji nakazał przetłumaczyć na język niemiecki dokumenty w postaci: skargi, odpowiedzi na skargę, zawiadomienia określonego w art. 299 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej p.p.s.a.). Tym samym za tłumaczenie ww. dokumentów należy przyznać tłumaczowi wynagrodzenie. Z kolei w myśl § 6a cyt. rozporządzenia stawki wynagrodzenia tłumacza przysięgłego, będącego podatnikiem podatku od towarów i usług, zobowiązanego do zapłacenia podatku od towarów i usług, podwyższa się o kwotę tego podatku obliczoną przy zastosowaniu obowiązującej w dniu orzekania o wynagrodzeniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. W dniu wydania zaskarżonego postanowienia stawka podatku wynosi 23%. Zgodnie natomiast z § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia, w razie tłumaczenia sporządzonego w innym układzie maszynopisu lub wydruku komputerowego niż 25 wierszy po 45 znaków na stronę, za stronę tłumaczenia przyjmuje się 1125 znaków, przy czym stronę rozpoczętą liczy się za całą. Wszystkie te elementy stanowią składową do ustalenia podstawy zaliczki za pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego języka niemieckiego. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że podmiot inicjujący postępowanie sądowe winien liczyć się z koniecznością ponoszenia wynikających z tego tytułu kosztów sądowych. Na te ostatnie składają się m.in. opłaty sądowe, które obciążają strony w związku z jej udziałem w danym postępowaniu (art. 199 p.p.s.a.). W myśl art. 211 p.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Do wydatków zaś zalicza się w szczególności - stosownie do art. 213 pkt 1 p.p.s.a. - należności tłumaczy. Z kolei art. 214 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zasadą jest, że wydatki pokrywa ta strona, która wnioskowała o podjęcie czynności skutkującej ich powstaniem. W niniejszej sprawie pismem powodującym wydatki (kosztów biegłego tłumacza przysięgłego) była skarga [...]. Z uwagi na trudności w określeniu pełnej wysokości wydatków przed wykonaniem wnioskowanych czynności w art. 237 p.p.s.a. uregulowano kwestie związane z wpłacaniem zaliczki na ich pokrycie. Jeśli wpłacona zaliczka będzie mniejsza od kwoty poniesionych wydatków, wówczas strona, która wnioskowała o podjęcie czynności skutkującej wydatkami, będzie zobowiązana do uzupełnienia wpłaconej kwoty, tak aby nastąpił zwrot wydatków. Jeżeli wystąpi nadpłata, bowiem zaliczka okaże się wyższa od wydatków, pozostałość zaliczki zwraca się stronie z urzędu na jej koszt (art. 225 p.p.s.a.). Tym samym jeżeli uiszczona przez skarżącą kwota okaże się wystarczająca na pokrycie należności tłumacza przysięgłego – zostanie one niezwłocznie zwrócona. Odnosząc się do argumentu strony skarżącej, że sprawy [...] są zbieżne i tym samym zakres czynności zleconych tłumaczowi jest identyczny wskazać należy, że w Kodeksie postępowania administracyjnego – oraz Ordynacji podatkowej stanowiącej podstawę materialnoprawną zaskarżonej do WSA decyzji - nie przewidziano możliwości prowadzenia jednego postępowania administracyjnego w kilku sprawach administracyjnych dlatego, że dotyczą tego samego podmiotu. Tym samym każda z powołanych przez skarżącą spraw dotyczy odrębnych decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. W związku z powyższym do każdej z takich indywidualnych spraw konieczne jest dołączenie kompletu dokumentów przetłumaczonych na język, jakim włada uczestnik takiego postępowania. Również treść art. 213 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie z którym do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie podkreśla zindywidualizowany charakter postępowania każdej sprawy. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.