III SA/Łd 331/14

Dnia 1 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi J. B. na czynność Starosty Powiatu [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 1. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; 2. zasądza od Starosty Powiatu [...] na rzecz J. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 12 listopada 2013r. J. B., geodeta uprawniony prowadzący Przedsiębiorstwo Usług Geodezyjnych A w P., złożył w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. za numerem [...]dokumentację techniczną dotyczącą podziału działek nr 20 i 35 położonych w obrębie Z. gmina R. W dniu 20 listopada 2013r. Starosta [...] skontrolował złożoną dokumentację i stwierdził, że nadaje się ona do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod warunkiem usunięcia usterek wymienionych w punktach 1,2,3 i 4 protokołu kontroli z 20 listopada 2013r. W dniu 27 listopada 2013r. J.B. udzielił wyjaśnień do usterek wskazanych w protokole kontroli i ponownie przekazał dokumentację do zasobu. W dniu [...]w wyniku przeprowadzonej kontroli dokumentacji technicznej zgłoszonej pod nr [...]dotyczącej podziału działek o nr 20 i 35 położonych w obrębie Z. gm. R. Starosta [...]stwierdził, że przedstawiona dokumentacja techniczna nie nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i zwrócił przedłożoną dokumentację wykonawcy. Powołując się na treść § 30 ust. 1 i 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. nr 263, poz. 1572) Starosta [...] wyjaśnił, że w bieżącym opracowaniu wykonawca nie wykorzystał wszystkich dostępnych materiałów zgromadzonych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. Poza operatem z odnowy ewidencji gruntów[...], który przyjmuje dane dotyczące osnowy ewidencyjnej (współrzędne w układzie lokalnym) z operatu podstawowego nr [...]i transformuje je za pomocą 14 punktów dostosowanie na układ 1965 zastosowanie znajduje jeszcze wspomniany operat podstawowy. Operat ten zawiera dane do rozwiązania sieci kątowo-liniowej stanowiącej osnowę ewidencyjną, na którą dokonano pierwotnego pomiaru granic. Ponadto w operacie tym jest informacja, że do założenia ewidencji wykorzystano także następujące podkłady mapowe: plan scaleniowy sporządzony w latach 1939-41 przez mierniczego W., plan sporządzony w 1928 roku przez mierniczego S. oraz plan sporządzony w 1960 roku przez inż. B. Na pozostałym obszarze wsi dokonano nowego pomiaru w roku 1962 przez geodetę D. Wyżej wskazane dokumenty stanowią, w ocenie organu, podstawę założenia ewidencji i nie można ograniczyć próby wykonania transformacji jak próbował zrobić to wykonawca tylko do wpasowania liniowego. Zdaniem organu należy wykorzystać wszystkie dostępne materiały i obliczyć dane do granic zewnętrznych. Czynności te należy poprzedzić odszukaniem znaków osnowy ewidencyjnej, a jeśli brak jest tych na które wykonano pierwotny pomiar granic należy odszukać inne najbliższe znaki i korzystając z miar kątowo-liniowych obliczyć współrzędne brakujących znaków osnowy ewidencyjnej. O tym, iż na przedmiotowym obszarze znaki takie wstępują świadczą m.in. operaty[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], w których inni wykonawcy ujawniają odszukane punkty osnowy ewidencyjnej. Wykonawca nie wykonał ww. czynności ograniczając swe działania do odłożenia miar liniowych. Metoda ta nie gwarantuje odtworzenia granic według pomiaru pierwotnego. W związku z powyższym Starosta [...]stwierdził, że wykonawca nie usunął w całości usterek wykazanych w protokole kontroli z dnia 20 listopada 2013r. W dniu 31 stycznia 2014r. (data wpływu pisma do organu administracji) J.B. wystąpił do Starosty [...]z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego pracy geodezyjnej zgłoszonej pod nr[...], obejmującej podział działek oznaczonych nr 20 i 35 w Z. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 roku w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz.U. nr 25, poz.130), operaty obejmujące podziały nieruchomości podlegają przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i podlegają ocenie wyłącznie w zakresie zgodności z zasadami wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych, co wyklucza ingerencję w merytoryczne rozstrzygnięcia również w kwestiach określenia przebiegu granic przez inspektora kontroli dokumentacji. Powołane przez organ administracji przepisy, tj. § 30 ust. 1 i 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 9 listopada 2011 roku dotyczą standardów wykonywania pomiarów sytuacyjno - wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania ich wyników do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i mają bezpośredni związek z art. 39 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, a tym samym nie dotyczą podziału nieruchomości jako opracowania prawnego. Wniósł o przyjęcie do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przedmiotowego operatu. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Starosta [...] wskazał, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78 poz. 837) dokumentacja przekazywana do zasobu podlega kontroli m.in. w zakresie zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji i kartografii. Czynności kontroli dokonują osoby posiadające uprawnienia zawodowe do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, w zakresach odpowiadających zakresom kontrolowanych opracowań i upoważnionych przez odpowiednie organy. W przypadku stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości wynik kontroli dokumentowany jest w protokole kontroli, a dokumentacja zwracana jest geodecie celem usunięcia stwierdzonych usterek. W przypadkach gdy dokumentacja nie jest zgodna ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji i kartografii, a wykonawca uchyla się od usunięcia stwierdzonych wad, osoba kontrolująca odmawia włączenia dokumentacji do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W przedmiotowym przypadku miała miejsce sytuacja opisana powyżej, a podstawą odmowy włączenia dokumentacji do zasobu był fakt, że geodeta uprawniony - biegły sądowy wykonał prace niezgodnie ze standardami technicznymi, tj. rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. W dniu 6 marca 2014r. J.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na czynność Starosty [...] z dnia [...]w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji geodezyjnej [...]do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W uzasadnieniu wskazał, że z oceną złożonej dokumentacji i interpretacji cytowanych przepisów nie może się zgodzić, ponieważ nie uwzględnia ona przepisów rozporządzenia z dnia 17 lutego 1998 roku w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu i rodzaju dokumentów wymaganych w tym postępowaniu, a w szczególności § 9 ust. 1 i 2, jak również rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 roku w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz.U. nr 45, poz. 453), a w szczególności "Rozdziału" 2 określającego rodzaje dokumentów stanowiących podstawę ustalania przebiegu granicy. Skarżący podał, że w operacie podstawowym założenia ewidencji gruntów obrębu Z. nr[...], znajdują się materiały założenia, pomiaru i obliczenia osnowy realizacyjnej. W roku 1988 wykonano odnowę ewidencji gruntów, operat nr[...], w którym wykonano transformację osnowy z operatu podstawowego na układ wówczas obowiązujący "1965" przyjmując do transformacji czternaście punktów których współrzędne zamierzono w obowiązującym układzie. Otrzymany błąd liniowy transformacji wynoszący 44 cm był zbyt wysoki, jednak mimo to przyjęto wyniki transformacji. Przyjmując współrzędne z transformacji punktów osnowy liniowo - kątowej obliczono współrzędne osnowy drugiego rzędu, a konkretnie punkty nr 40 i 39a przekraczając podwójną liniową odchyłkę dopuszczalną która wynosiła 20 cm, a są to punkty osnowy w oparciu o które pomierzone byty punkty graniczne działki nr 35 (załącznik nr 1). Pomimo przekroczonych dopuszczalnych wartości przy określaniu współrzędnych punktów osnowy pomiarowej, J.B. kontrolnie wykonał transformację zarówno punktów osnowy, jak i punktów granicznych z układu "1965" na układ "2000" aktualnie obowiązujący uzyskując te same wyniki jakie uzyskał z PODGiK. Skarżący podkreślił, że w dniu 4 czerwca 2013 roku przystąpił do czynności wyznaczenia punktów granicznych na gruncie, odszukując uprzednio trwałą stabilizację punktów osnowy pomiarowej. Odnalazł na gruncie cztery punkty osnowy pomiarowej nr 51, 51a, 5b i 9/59, zestabilizowane granicznikami betonowymi, które zamierzył odbiornikiem GPS w układzie "2000" w dowiązaniu do osnowy poligonowej lII klasy. Wskazał, że na gruncie nie odnalazł punktów 1, 40, 26, 73, ponieważ uzyskane odchyłki zamierzonych punktów granicznych przekraczają znacznie wartości dopuszczalne, a wartości liniowe pomiędzy tymi punktami są zgodne z danymi archiwalnymi, co potwierdza że nie zostały naruszone. Wyjaśnił, że wyznaczył nowy termin wznowienia punktów granicznych na dzień 13 czerwca 2013 roku, w celu właściwego określenia położenia punktów granicznych, wykluczając tym samym jednocześnie wykonanie transformacji przy tak dużych odchyłkach w położeniu punktów zamierzonych na gruncie. W wyznaczonym dniu wznowił przebieg granic zgodnie z danymi uzyskanymi z bezpośredniego pomiaru na gruncie i miar z materiałów archiwalnych. Z uwagi na fakt, że punktów osnowy nr 40 i 26 nie odnalazł na gruncie punkty graniczne nr 35-550 i 35-549 wznowił liniowo z miar ujawnionych na szkicu podstawowym i innych trwałych elementów granicznych, jak istniejące ogrodzenia i zmierzył punkty na osnowę. Tym samym wznowił punkty graniczne w oparciu o osnowę pomiarową jaka była wykorzystana do pozyskania tych danych, czyli zgodnie z § 30 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 9 listopada 2011 roku. Podniósł, że nie wykonał transformacji w stosunku do wyżej opisanych dwóch punktów granicznych, ponieważ wyniki transformacji wykazują odchyłki niedopuszczalne, co wykluczyło możliwość opisaną w § 30 ust. 2 rozporządzenia. Skarżący podkreślił, że opracowanie zostało wykonane zgodnie ze sztuką opracowywania podziałów nieruchomości, ze szczególną starannością aby przebieg wznowionych granic jak najwierniej odpowiadał danym ujawnionym w materiałach archiwalnych ewidencji gruntów. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że wykonawca przedmiotowej pracy geodezyjnej nie osiągnął wymaganych dokładności, z dokumentacji nie wynika spójność topologiczna informacji dostarczonej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. Odnosząc się do postawionych przez skarżącego zarzutów organ podkreślił, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998r. utraciło moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmienie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004r., nr 141, poz. 1492 ze zm.). Ogólne zasady dotyczące wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych m.in. na potrzeby podziałów nieruchomości, postępowań sądowych i administracyjnych, a także opracowywania i przekazywania wyników tych prac reguluje rozporządzenie MSWiA z dnia 9 listopada 2011r. W piśmie procesowym z dnia 15 maja 2014r. skarżący podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie podkreślił, że organ administracji mylnie utożsamia czynność wznowienia znaków granicznych w myśl art. 39 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne z czynnością ustalenia przebiegu granic w podziale nieruchomości wykonywanych w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wskazał, że organ bezpodstawnie przymusza wykonawcę do wyznaczenie punktów granicznych nieruchomości zgodnie z treścią § 30 ust. 1 i 2 rozporządzenia pomimo stwierdzonych niedopuszczalnych odchyłek. W załączeniu skarżący przedstawił transformację wykonaną na tej samej osnowie, w innym rejonie wykonaną w związku z podziałem działki nr 228 w Z. Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014r. J.B. oświadczył, że protokół kontroli z dnia [...]wraz z dokumentacją techniczną odebrał bez pokwitowania w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. dwa lub trzy dni przed złożeniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nadto oświadczył, że wyznaczył granicę działek na podstawie danych z katastru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 1 § 2 tej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja sądu ograniczona jest więc do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Przedmiotowy zakres kognicji sądów administracyjnych został z kolei wyznaczony przede wszystkim ramami art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), powoływanej w dalszych wywodach jako "p.p.s.a." Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 tej ostatniej ustawy, kontroli sądów administracyjnych podlegają nie tylko formalne decyzje i postanowienia, wymienione w art. 3 § 2 pkt. 1-3 p.p.s.a., lecz także "inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art.146 § 1 p.p.s.a sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt.4, uchyla ten akt lub czynność albo stwierdza bezskuteczność czynności. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest stanowisko Starosty [...]zawarte w protokole kontroli z dnia [...]odmawiające włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji technicznej sporządzonej przez skarżącego dotyczącej podziału działek nr 20 i 35 w obrębie Z. gmina R. Należy zaznaczyć, że odmowa przyjęcia dokumentacji do zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jest to czynność, o której mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i polega ona zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przekonaniu sądu J.B. przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb postępowania, o którym mowa w art.52 § 1 i 3 p.p.s.a. Jak wynika z treści pisma Starosty [...] z dnia 18 czerwca 2014r. skarżący osobiście odebrał protokół kontroli z [...]wraz z dokumentacją techniczną w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej lecz nie zostało odnotowane, którego dnia to nastąpiło. W organie administracji nie odnotowuje się bowiem takich okoliczności. Skarżący natomiast na rozprawie wyjaśnił, że pismo odmawiające przyjęcia dokumentacji do zasobu odebrał w P.O.D.G i K. w P. bez pokwitowania 2-3 dni przez złożeniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to zostało sporządzone w dniu 27 stycznia 2014r. (k.10) zaś wysłano je w urzędzie pocztowym w dniu 30 stycznia 2014r. (k.11). Prowadzi to do wniosku, że protokół kontroli z [...] został doręczony skarżącemu około 24 – 25 stycznia 2014r. Wobec tego, że organ administracji nie przedstawił dowodu doręczenia protokołu z [...]ani nie podał daty kiedy to miało miejsce sąd uznał za wiarygodne w tym zakresie wyjaśnienia J. B. Oznacza to, że zachowany został czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Starosta [...] udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego w piśmie z dnia 26 lutego 2014r. zaś skarga została wniesiona do sądu w dniu 6 marca 2014r. W związku z czym sąd przyjął, że przed wniesieniem skargi wyczerpany został tryb postępowania, o którym mowa w art.52 § 1 i 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie sąd uznał, że zaskarżona czynność ma charakter ogólnikowy i nieprecyzyjny. Nie jest ona czytelna i jasna i nie wskazuje konkretnych podstaw prawnych odmowy przyjęcia dokumentacji do zasobu ani nie odnosi się do zarzutów podniesionych przez skarżącego. W związku z czym, w ocenie sądu, nie nadaje się ona do kontroli sądowej. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających baz danych a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz.U. nr 78 poz.837) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. nr 263 poz.1572). Zgodnie z treścią § 9 ust.1 rozporządzenia z 16 lipca 2001r. dokumentacja przekazywana do zasobu podlega kontroli w zakresie: 1) przestrzegania zasad wykonywania prac, 2) osiągnięcia wymaganych dokładności, 3) zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie, 4) zgodności opracowania z ustaleniami, o których mowa w § 5 ust. 5, 5) spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy, 6) kompletności przekazywanych materiałów. W myśl § 11 ust.1 wymienionego rozporządzenia w przypadku stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości wynik kontroli dokumentowany jest w protokole, który zawiera: 1) imię i nazwisko osoby kontrolującej, 2) datę przyjęcia dokumentacji do kontroli, 3) określenie wykonawcy pracy, 4) określenie rodzaju pracy i zakresu kontrolowanej dokumentacji, 5) wykaz stwierdzonych wad, usterek lub nieprawidłowości, 6) zalecenia dotyczące usunięcia wad, usterek lub nieprawidłowości, 7) wnioski końcowe wraz z uzasadnieniem, odpowiednio: a) o przyjęcie dokumentacji do zasobu po usunięciu wad, usterek lub nieprawidłowości, b) o odmowę włączenia dokumentacji do zasobu, 8) datę zakończenia kontroli, 9) podpis osoby kontrolującej. Zgodnie z treścią § 12 ust.1 wymienionego rozporządzenia w przypadku określonym w § 11 ust. 1 pkt 7 lit. b) organ prowadzący zasób zwraca wykonawcy dokumentację wraz z protokołem, uzasadniając na piśmie prawne i techniczne przyczyny odmowy włączenia jej do zasobu. W myśl § 12 ust.2 cytowanego rozporządzenia wykonawca może złożyć, do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, wniosek o zbadanie zasadności odmowy włączenia dokumentacji do zasobu. Zgodnie z treścią § 6 ust.1 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych wykorzystuje się materiały PZGiK, jeżeli wyniki analizy tych materiałów, przeprowadzone przez wykonawcę prac geodezyjnych i kartograficznych, zwanego dalej "wykonawcą", pod względem dokładności, aktualności i kompletności, wskazują na ich przydatność do wykonania pomiarów. W myśl § 30 ust.1 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. geodezyjne pomiary sytuacyjne, mające na celu wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych, wykonuje się przy wykorzystaniu danych obserwacyjnych określających położenie tych znaków lub punktów granicznych w oparciu o osnowę pomiarową, jaka była wykorzystana do pozyskania tych danych. Zgodnie z treścią § 30 ust.2 cytowanego rozporządzenia w przypadku niezachowania się osnowy pomiarowej, o której mowa w ust. 1, na skutek zniszczenia lub przemieszczenia jej punktów albo braku możliwości jej odtworzenia, geodezyjne pomiary sytuacyjne, mające na celu wznowienie znaków granicznych lub wyznaczenie punktów granicznych, wykonuje się w oparciu o: 1) opisy topograficzne tych punktów granicznych lub 2) współrzędne tych punktów granicznych po ich uprzednim zharmonizowaniu w drodze matematycznej transformacji z układem odniesienia określonym przez punkty poziomej osnowy geodezyjnej oraz pomiarowej osnowy sytuacyjnej. W myśl § 30 ust.3 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. wznowione znaki graniczne lub wyznaczone punkty graniczne, po ich stabilizacji lub zamarkowaniu, podlegają ponownemu pomiarowi w oparciu o poziomą osnowę geodezyjną lub pomiarową osnowę sytuacyjną. W rozpoznawanej sprawie odmowa przyjęcia dokumentacji technicznej do zasobu geodezyjnego została zawarta w protokole kontroli z [...]. W wymienionym protokole organ zacytował treść § 30 ust.1 i 2 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. i stwierdził, że skarżący nie wykorzystał wszystkich dostępnych materiałów zgromadzonych w P.O.D.G i K. a w szczególności operatu podstawowego, który zawiera dane do rozwiązania sieci kątowo – linowej stanowiącej osnowę ewidencyjną, na którą dokonano pierwotnego pomiaru granic. W ocenie organu nie można ograniczyć się tylko do próby wykonania transformacji jak próbował to zrobić J.B. a w przypadku, kiedy nie jest to możliwe, ograniczyć swoje działania do wpasowania linowego. Zdaniem organu należy wykorzystać wszystkie dostępne materiały i obliczyć dane do granic zewnętrznych. Czynności te należy poprzedzić odszukaniem znaków osnowy ewidencyjnej a jeżeli brak jest tych na które wykonano pierwotny pomiar granic należy odszukać inne najbliższe znaki i korzystając z miar kątowo – liniowych obliczyć współrzędne brakujących znaków osnowy ewidencyjnej. W ocenie organu skarżący nie wykonał wymienionych czynności ograniczając swoje działanie od odłożenia miar linowych. J.B. nie zgodził się ze stanowiskiem organu. W skardze podniósł, że nie mógł odnaleźć na gruncie punktów osnowy 40 i 26 i w związku z tym punkty graniczne nr 35-550 i 35-549 wznowił liniowo z miar ujawnionych na szkicu podstawowym i innych trwałych elementów granicznych jak istniejące ogrodzenia i zamierzył te punkty na osnowę. W ocenie skarżącego wznowił on punkty graniczne w oparciu o osnowę pomiarową jaka była wykorzystywana do pozyskania tych danych czyli zgodnie z treścią § 30 ust.1 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. Nie wykonał natomiast transformacji w stosunku do wymienionych dwóch punktów granicznych ponieważ wyniki transformacji wykazują niedopuszczalne odchyłki co wyklucza możliwość zastosowania przepisu § 30 ust.2 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. Na rozprawie J.B. podtrzymał swoje stanowisko zaznaczając, że przy wyznaczaniu granicy oparł się na danych z katastru. Pomiędzy stronami istnieje spór co do prawidłowości dokumentacji technicznej sporządzonej przez skarżącego. Należy zaznaczyć, że odmowa włączenia dokumentacji do zasobu geodezyjnego winna zawierać prawne i techniczne przyczyny odmowy co wynika z treści § 12 ust.1 rozporządzenia z 16 lipca 2001r. Wymieniona odmowa winna być jednocześnie przedstawiona w sposób jasny, czytelny, zrozumiały i przejrzysty. Winna ona zawierać konkretne przyczyny uzasadniające zwrot dokumentacji. W niniejszej sprawie zaskarżona czynność, w ocenie sądu, nie spełnia tych wymogów. Ma ona charakter ogólnikowy i sprowadza się w istocie do zarzutu, że J.B. przy wykonaniu pracy winien w szerszym zakresie wykorzystać materiały zgromadzone w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Podkreślić należy, że spór w niniejszej sprawie jest polemiką osób posiadających specjalistyczną wiedzę z zakresu geodezji. Skarżący jest bowiem geodetą uprawnionym i biegłym sądowym zaś organ reprezentuje inspektor kontroli dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej (P. K.) oraz geodeta powiatowy (H. C.). Są to osoby dysponujące wiedzą fachową z zakresu geodezji. Członkowie składu orzekającego takiej wiedzy nie posiadają. W związku z czym aby ocenić prawidłowość odmowy przyjęcia dokumentacji do zasobu geodezyjnego konieczne jest aby odmowa ta została przedstawiona w sposób jasny i czytelny oraz wyjaśniała pojęcia jakich użyto w protokole z [...]. Zaskarżona czynność nie jest zrozumiała i czytelna oraz nie wyjaśnia pojęć w niej użytych. W ocenie sądu trudno odnieść się sformułowania zawartego w protokole, że "... nie można ograniczyć się tylko do wykonania transformacji jak próbował to zrobić wykonawca a w przypadku kiedy nie jest to możliwe ograniczyć swoje działania do wpasowania liniowego" jak również do sformułowania, że skarżący "...ograniczył swoje działania do odłożenia miar liniowych". Zdaniem sądu sformułowania te nie są zrozumiałe. Nie zostały one szerzej wyjaśnione. Trudno zatem ocenić ich prawidłowość. Ponieważ obie strony sporu posiadają wiedzę fachową z zakresu geodezji to można zrozumieć, że w protokole z [...] użyto sformułowań i pojęć, które są dobrze znane obu stronom. W sytuacji jednak gdy czynność odmowy przyjęcia dokumentacji do zasobu została zaskarżona do sądu to obowiązkiem organu było dokładne , przejrzyste i czytelne przedstawienie przyczyn podjęcia takiej czynności. Tymczasem w odpowiedzi na skargę jak i w piśmie procesowym z 29 maja 2014r. organ administracji tego nie uczynił. Nadto organ nie odniósł się do konkretnych zarzutów podniesionych w skardze, że strona wznowiła punkty graniczne w sposób zgodny z treścią § 30 ust.1 rozporządzenia z 9 listopada 2011r. zaś nie wykonała transformacji gdyż jej wyniki wykazują niedopuszczalne odchyłki co wyklucza możliwość zastosowania § 30 ust.2 wymienionego rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę i w piśmie procesowym z 29 maja 2014r. brak jest rozważań w tym zakresie. W związku z czym trudno odnieść się do zasadności zarzutów skargi w tych kwestiach. Reasumując sąd uznał, że zaskarżona czynność nie przedstawia w sposób jasny, czytelny, zrozumiały i przejrzysty przyczyn odmowy przyjęcia dokumentacji do zasobu geodezyjnego. W ocenie sądu nie spełnia ona wymogów określonych w § 12 ust.1 rozporządzenia z 16 lipca 2001r. a tym samym nie nadaje się ona do kontroli sądowej. W związku z czym w chwili obecnej przedwczesna jest ocena merytoryczna odmowy przyjęcia dokumentacji do zasobu geodezyjnego. Mając to na uwadze, na podstawie art.146 § 1 p.p.s.a. sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności. Na podstawie art.200 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy wziąć pod uwagę rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu a w szczególności fakt, że odmowa włączenia dokumentacji do zasobu geodezyjnego winna spełniać wymogi określone w § 12 ust.1 rozporządzenia z 16 lipca 2001r. k.ż.