II SAB/Wa 298/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Janusz Walawski Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Orange Polska S.A. z siedzibą w [...] (dawniej Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą w [...]) w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Orange Polska S.A. z siedzibą w [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. P. z dnia [...] kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Orange Polska S.A. z siedzibą w [...] na rzecz skarżącego R. P. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. |Wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. pełnomocnik R. P. zwrócił się do Telekomunikacji Polskiej S.A. z siedzibą w [...] z wezwaniem do | |zawarcia umowy w przedmiocie ustanowienia odpłatnej służebności przesyłu, dotyczącej posadowionych urządzeń telekomunikacyjnych na | |nieruchomości stanowiącej własność R. P. położonej w miejscowości [...], nr ew. działki [...], obręb [...], gmina [...], powiat [...], | |województwo [...], nr księgi wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w D. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych. | |Powyższe wezwanie zawierało również wniosek w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr | |112, poz. 1198, dalej jako u.d.i.p.) o udostępnienie wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów | |dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń usytuowanych na wskazanej działce, w tym protokołów z odbioru budowanych | |linii przesyłowych oraz planów z mapkami. | |Powołując się na art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. oraz treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt| |I OSK 851/10, wskazano, że podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej są nie tylko władze publiczne, ale również | |inne podmioty wykonujące zadania publiczne w rozumieniu art. 1 ust. 1 przedmiotowej ustawy, m.in. świadczące usługi przesyłu. | |Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] maja 2013 r. odmówiła uznania zgłoszonego roszczenia finansowego z | |tytułu lokalizacji sieci teletechnicznej na wskazanej przez wnioskodawcę działce. | |Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. pełnomocnik R. P. zwrócił się do Telekomunikacji Polskiej S.A. z siedzibą w [...], z wnioskiem o | |ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przesłania decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, | |posadowienia, przebudowy ww. urządzeń usytuowanych na wskazanej działce, w tym protokołów z odbioru budowanych linii przesyłowych oraz | |planów z mapkami. | |W odpowiedzi na powyższy wniosek Telekomunikacja Polska S.A. udzieliła | |w dniu [...] września 2013 r. odpowiedzi, w której przedstawiła stanowisko, że nie jest ona zobligowana do udostępniania informacji w | |trybie u.d.i.p. Przytaczając treść art. 4 ust. 1 powołanej ustawy, spółka wskazała, że jest prywatnym podmiotem gospodarczym, bez | |udziałów Skarbu Państwa lub innych podmiotów wymienionych w tym przepisie. Ponadto prowadzi działalność w rozumieniu ustawy o swobodzie| |gospodarczej i nie wykonuje zadań publicznych. Podniesiono także, że spółka nie dysponuje środkami publicznymi w zakresie realizacji | |powierzonych im zadań, przez co nie zostaje w stosunku do niej spełniona przesłanka zawarta w art. 4 ust. 1 pkt 5. | |W związku z powyżej przedstawionym stanowiskiem organu pełnomocnik R. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie | |skargę na bezczynność Orange S.A. z siedzibą w [...] (jako następcy prawnego Telekomunikacji Polskiej S.A.), w przedmiocie rozpoznania | |wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w której zarzucił spółce bezczynność polegającą na: | |– nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek w terminie wskazanym w art. 13 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej | |przy jednoczesnym | |– niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji| |publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1. | |Pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie bezczynności spółki oraz zobowiązanie do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w | |żądanej formie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. | |Uzasadniając skargę wskazał, że spółka, jako podmiot wykonujący zadania publiczne w postaci dystrybuowania usług telekomunikacyjnych, | |podlega obowiązkom wynikającym z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej z mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Wobec | |powyższego żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii telekomunikacyjnej dotyczy "sprawy | |publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. | |Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że niniejsza skarga jest dopuszczalna w świetle przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu | |przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), albowiem po pierwsze złożenie skargi na bezczynność nie jest | |obwarowane terminem do jej wniesienia, ponieważ tak długo, jak trwa stan bezczynności, możliwe jest jej skuteczne wniesienie. | |Wskazał ponadto, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie musi być poprzedzona wniesieniem | |środków zaskarżenia, przewidzianych w procedurze administracyjnej. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) | |ma bowiem zastosowanie do spraw z zakresu informacji publicznej jedynie w przypadku podjęcia decyzji o odmowie jej udostępnienia. | |Udostępnienie zaś następuje w drodze czynności materialno-technicznej, od której nie są przewidziane żadne środki zaskarżenia, zarówno | |w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jak i w k.p.a. | |Uzasadniając faktyczne motywy skargi, pełnomocnik wskazał, że od momentu złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do | |chwili wniesienia skargi nie otrzymał żądanych we wniosku dokumentów. | | | |Skarga jest zatem zasadna. | | | |W odpowiedzi na skargę pełnomocnik spółki wniósł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także "p.p.s.a.") o jej odrzucenie, | |jako wniesionej w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. | |Uzasadniając powyższe stanowisko, określono jako nietrafną argumentację pełnomocnika skarżącego, jakoby Orange S.A. (poprzednio | |telekomunikacja Polska S.A.) była podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w myśl u.d.i.p. Powołując się na | |dokumenty, w postaci wyciągu ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy Kapitałowej Telekomunikacji Polskiej S.A., | |sporządzonego na dzień [...] grudnia 2012 r. oraz odpis KRS, wskazano, że Spółka jest podmiotem całkowicie prywatnym, bez udziału Skarbu | |Państwa lub innych podmiotów wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Jednocześnie podniesiono, że Spółka prowadzi działalność | |gospodarczą w oparciu o ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, natomiast nie wykonuje zadań publicznych. Powyższe okoliczności | |wskazują, że na Spółce nie ciążą obowiązki wynikające z u.d.i.p. | |Wobec powyższego uznano, że skarga na bezczynność spółki nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż | |spółka nie jest organem administracji publicznej oraz brak jest po jej stronie ustawowego obowiązku wydania rozstrzygnięcia. Zatem | |skarga, jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego, powinna zostać odrzucona. | | | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 | |ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, | |która w myśl art. 1 p.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot | |zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej,| |a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1-2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do | |rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. | |21 u.d.i.p. | |Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w | |sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania | |czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy | |bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w | |przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości | |określonej w art. 154 § 6. | |Sąd zauważa, że z dniem [...] grudnia 2013 r. nastąpiła zmiana nazwy Spółki z Telekomunikacja Polska S.A. z siedzibą w [...] na Orange | |Polska S.A. z siedzibą w [...] (złożona do akt sprawy, poświadczona za zgodność z oryginałem kopia odpisu pełnego z Rejestru | |Przedsiębiorców KRS nr [...] według stanu na dzień [...] stycznia 2014 r.). | |W ocenie Sądu, skarga na bezczynność Spółki w kontrolowanej sprawie zasługuje na uwzględnienie, przy czym w pierwszej kolejności | |stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Spółki o odrzucenie skargi, bowiem nie wystąpiła żadna z przesłanek, o| |których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. | |Przechodząc do merytorycznej oceny sprawy wskazać należy, że przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie | |przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie | |podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go | |wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a | |p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa| |2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu zwalczenie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ | |oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. | |Podmiot zobowiązany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie| |udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej bądź też nie podjął rozstrzygnięcia stosownie do przepisów | |u.d.i.p. | |W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności | |zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego | |zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter | |informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić | |wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji | |publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). | |Odnośnie zakresu podmiotowego ustawy wskazać należy na treść przepisu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. zgodnie z którym, do udostępnienia | |informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Ustawodawca stworzył w tym | |przepisie katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, który to katalog nie jest zamkniętym, z uwagi na | |użycie w tym przepisie zwrotu "w szczególności". Podmioty te można w zasadzie podzielić na dwie zasadnicze kategorie, tj. na władze | |publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. | |W pkt 5 omawianego przepisu jako podmiot zobowiązany ustawodawca wskazał m.in. jednostki organizacyjne wykonujące zadania publiczne. | |Termin "zadania publiczne" jest pojęciem szerszym od terminu "zadania władzy publicznej". Pojęcia te różnią się przede wszystkim | |zakresem podmiotowym, bowiem zadania władzy publicznej mogą być realizowane przez organy władzy lub podmioty, którym zadania te zostały| |powierzone w oparciu o konkretne i wyraźne unormowania ustawowe. Pojęcie "zadania publiczne" użyte w art. 4 u.d.i.p. zamiast pojęcia | |"zadania władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być | |wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i - co należy podkreślić - bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak | |rozumiane "zadania publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiągnięciu celów określonych w | |Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych | |obywateli (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). | |Telekomunikacja, to dziedzina techniki i nauki, zajmująca się transmisją wszelkiego rodzaju informacji na odległość. Obejmuje również | |sposoby przetwarzania tych informacji, kodowanie, sprzęt telekomunikacyjny, teorie propagacji, sieci telekomunikacyjne i wiele innych | |zagadnień. Obecnie telekomunikacja w coraz większym stopniu zależy od rozwiązań informatycznych i zaczyna odgrywać coraz większe | |znaczenie w sieciach komputerowych. Wykonywana jest przy użyciu środków łączności. | |Legalna definicja zawarta w art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), | |określa telekomunikację jako nadawanie, odbiór lub transmisję informacji, niezależnie od ich rodzaju, za pomocą przewodów, fal | |radiowych bądź optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. | | | |Art. 54 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania | |informacji. Natomiast art. 10 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, zmienionej Protokołem 11 (Dz. U. z | |1993 r. Nr 61, poz. 284) określono, że każdy ma prawo wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz | |otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. | |W "Strategii rozwoju społeczeństwa informacyjnego w Polsce do roku 2013" podkreślono, że jednym z istotnych czynników stymulujących | |wzrost gospodarczy jest umiejętność pozyskiwania, gromadzenia i wykorzystywania informacji, dzięki dynamicznemu rozwojowi technologii | |informacyjnych i telekomunikacyjnych. Gwałtowny wzrost znaczenia informacji oraz usług świadczonych drogą elektroniczną i tym samym | |wykorzystania technologii informacyjnych i komunikacyjnych w gospodarce, administracji publicznej (rządowej i samorządowej), a także w | |życiu codziennym obywateli wiąże się z nowym trendem transformacji cywilizacyjnej - transformacji w kierunku "społeczeństwa | |informacyjnego". | |Powyższe jednoznacznie wskazuje, że usługi telekomunikacyjne mają istotne znaczenie z punktu widzenia istnienia społeczeństwa i | |poszczególnych jednostek. Cechuje je zatem użyteczność dla ogółu. | |Zauważyć także należy, że Traktat Lizboński zapewnia ochronę usług świadczonych w ogólnym interesie w Unii Europejskiej. Dodał on do | |traktatów założycielskich "Protokół w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym" (nr 26), mający taką samą moc prawną, co | |traktaty. "Usługi świadczone w interesie ogółu", to usługi świadczone w interesie ogółu i podlegające szczególnym obowiązkom z tytułu | |świadczenia usług publicznych. Klasycznym przykładem takiego obowiązku jest obowiązek świadczenia danej usługi na terytorium całego | |kraju, w przystępnych cenach, na porównywalnym poziomie jakości, niezależnie od opłacalności poszczególnych operacji. Takie świadczenia| |przyczyniają się do osiągnięcia celów solidarności i równości i obejmują: a) usługi nierynkowe (tj. obowiązkowa edukacja szkolna, | |bezpieczeństwo socjalne itp.), b) obowiązki państwa (tj. bezpieczeństwo, wymiar sprawiedliwości itp.), c) usługi świadczone w ogólnym | |interesie gospodarczym (podstawowe usługi w zakresie dostaw energii elektrycznej, telekomunikacja, usługi pocztowe, transportowe, | |gospodarka rolno-kanalizacyjna, gospodarowanie odpadami itp.). | |Pojęcie "usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym" nie zostało szczegółowo określone w prawie unijnym. Zazwyczaj oznacza to | |komercyjne usługi służące interesowi ogólnemu, na które władze publiczne mogą nakładać szczególne obowiązki z tytułu świadczenia usług | |publicznych (usługi transportowe, pocztowe, energetyczne i telekomunikacyjne). Państwa członkowskie samodzielnie określają, jakie | |usługi należą ich zdaniem do usług "świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym". | |W sferze łączności publicznej ustawodawca polski zrezygnował z utrzymania monopolu państwa. Na tym polu mamy do czynienia z | |prywatyzacją zadań publicznych, co wiąże się z dopuszczeniem podmiotów niepublicznych do wykonywania zadań publicznych, jakimi są | |usługi telekomunikacyjne. Specyfika rynku telekomunikacyjnego wynika w dużej mierze z faktu istotnego ograniczenia zasady swobody | |prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawa Prawo telekomunikacyjne wskazuje organy, które są uprawnione (władne) do ingerowania w | |działalność operatorów telekomunikacyjnych i określa środki służące realizacji celów określonych tą ustawą. Z art. 1 ust. 2 Prawa | |telekomunikacyjnego wynika, że celem ustawy jest stworzenie warunków dla: wspierania równoprawnej i skutecznej konkurencji w zakresie | |świadczenia usług telekomunikacyjnych; rozwoju i wykorzystania nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej; zapewnienia ładu w | |gospodarce numeracją, częstotliwościami oraz zasobami orbitalnymi; zapewnienia użytkownikom maksymalnych korzyści w zakresie | |różnorodności, ceny i jakości usług telekomunikacyjnych; zapewnienia neutralności technologicznej; zapewnienia użytkownikom końcowym | |będącym osobami niepełnosprawnymi dostępu do usług telekomunikacyjnych równoważnego poziomu dostępu, z jakiego korzystają inni | |użytkownicy końcowi. Zatem, skoro cel ustawy zakłada świadczenie usług na zasadzie konkurencyjności, to tym samym wykluczono rezerwację| |tej działalności gospodarczej wyłącznie dla podmiotów publicznych. Dlatego też w art. 2 pkt 27 ww. ustawy definiuje się pojęcie | |przedsiębiorcy telekomunikacyjnego uprawnionego do świadczenia usług telekomunikacyjnych jako przedsiębiorcę lub inny podmiot | |uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność gospodarczą polegającą| |na dostarczeniu sieci telekomunikacyjnych, świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych. Jednocześnie ww.| |ustawa przez publiczną sieć telekomunikacyjną rozumie sieć telekomunikacyjną wykorzystywaną głównie do świadczenia publicznie | |dostępnych usług telekomunikacyjnych. Natomiast publicznie dostępna usługa telefoniczna, to usługa telekomunikacyjna dostępna dla ogółu| |użytkowników, dla inicjowania i odbierania, bezpośrednio lub pośrednio, połączeń krajowych lub krajowych i międzynarodowych, za pomocą | |numeru lub numerów ustalonych w krajowym lub międzynarodowym planie numeracji telefonicznej. | |Uwzględniając powyższe regulacje, stwierdzić należy, że Spółka, jakkolwiek jest podmiotem prywatnym - co nie jest sporne między | |stronami, wykonuje zadania umożliwiające szeroką, publicznie dostępną łączność telefoniczną. Jest jedyną firmą w Polsce, która ma | |ofertę telekomunikacyjną dostępną w całym kraju. Działa bowiem na rynku telefonii stacjonarnej, telefonii komórkowej, internetu i | |transmisji danych. Podkreślić przy tym należy, że nie każde przedsiębiorstwo telekomunikacyjne ma tak ważną dla tej dziedziny rolę, jak| |niniejsza Spółka. Wskazać tu należy nie tylko na liczbę abonentów telefonii tradycyjnej, ale także, co jest dla współczesnej | |telekomunikacji najistotniejsze, fakt dysponowania przez tę Spółkę znaczną ilością sieci telekomunikacyjnych, w tym tzw. światłowodów, | |która to sieć służy nie tylko jej abonentom, ale stanowi także nośniki wykorzystywane przez inne przedsiębiorstwa telekomunikacyjne. | |Jeżeli zważy się, że sieć ta służy nie tylko potrzebom telefonii (rozumianej zarówno tradycyjnie, jak i mobilnie), ale także łączności | |internetowej oraz rozprowadzaniu sygnałów telewizyjnych oraz radiowych, to spółka jawi się jako bardzo istotny podmiot organizujący | |telekomunikację w Polsce. Ponadto wskazać należy, że pogląd taki został również zaakceptowany przez Naczelny Sąd Administracyjny, który| |wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. o sygn. akt I OSK 2450/13 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w| |Warszawie, zobowiązującego Telekomunikację Polską S.A. z siedzibą w [...] do udzielenia informacji publicznej. | |Reasumując powyższe, uznać należy, że Spółka będąc podmiotem prywatnym, z punktu widzenia prawa administracyjnego publicznego wykonuje | |bardzo istotne zadania umożliwiające szeroką, publicznie dostępną łączność telefoniczną. Uwzględniając zatem wskazane wcześniej | |znaczenie usług telekomunikacyjnych z punktu widzenia społeczeństwa i poszczególnych jednostek, przyjąć trzeba, że Spółka jest | |podmiotem wykonującym zadania publiczne, a w konsekwencji podmiotem określonym w art. 4 ust. 1 u.d.i.p znajdującej się w jego | |posiadaniu. Jednocześnie zgodzić się należy ze stanowiskiem zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, że Spółka nie jest osobą prawną, w | |której Skarb Państwa lub inne podmioty określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o | |ochronie konkurencji i konsumentów (poświadczona za zgodność z oryginałem kopia wyciągu ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego | |Grupy Kapitałowej TP S.A. sporządzonego na dzień [...] grudnia 2012 r.). Nie był to jednak wyznacznik decydujący o zaliczeniu Spółki| |do grona podmiotów objętych działaniem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wyznacznikiem tym jest bowiem realizacja zadań | |publicznych. | |W niniejszej sprawie spełniony został również zakres przedmiotowy u.d.i.p., bowiem żądane przez skarżącego informacje mają charakter | |informacji publicznej w rozumieniu powołanej ustawy. | |Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów | |władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów | |samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania | |władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do | |dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością | |rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na | |określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa | |lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). | |Ustawa o dostępie do informacji publicznej będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb | |dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega | |ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywistym jest, że zakres stosowania u.d.i.p. | |wytycza tylko dostęp do informacji publicznej, nie zaś publiczny dostęp do wszelkich informacji. | |Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i | |podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W przepisie art. 6 ust. 1 | |u.d.i.p. ustawodawca dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. | |W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do | |władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie| |zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. | |Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 w pkt 4 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w | |tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną | |jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść | |wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor| |informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego | |takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy | |realizacji przewidzianych prawem zadań. | |Z tego względu żądane przez skarżącego informacje w postaci kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji administracyjnych i innych | |dokumentów dotyczących budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń telekomunikacyjnych wskazanych we wniosku z dnia [...] marca 2013 r.,| |usytuowanych na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], w tym protokołów z| |odbioru budowanych linii oraz planów z mapkami, stanowią informacje publiczne. Skarżący domagał się bowiem udostępnienia mu "treści | |aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć", o jakich mowa w powołanym przepisie art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p., a | |także innych dokumentów związanych z procesem inwestycyjnym urządzeń telekomunikacyjnych. | | | |Należy także mieć na względzie fakt, iż zobowiązana Spółka była w przeszłości przedsiębiorstwem państwowym. Inwestycje jakie wtedy | |realizowała, były niewątpliwie wykonywane ze środków państwowych, co dodatkowo świadczyłoby o tym, że wnioskowana informacja dotyczy | |sfery publicznej. | |Uwzględniając powyższe, uznać więc należy, że żądane przez skarżącą dokumenty stanowią - co do zasady - informację publiczną. Gdyby | |jednak w toku gromadzenia wnioskowanej informacji okazało się, że żądaniem wniosku objęte są jakieś dokumenty prywatne, choć z uwagi na| |przedmiot wniosku wydaje się to być wątpliwe, to wówczas organ nie ma obowiązku udostępniania takiego dokumentu. Winien natomiast | |poinformować, że określony dokument nie stanowi informacji publicznej, uzasadniając swoje stanowisko. | |W konkluzji Sąd stwierdza, że skoro Orange Polska S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a wniosek | |skarżącego z dnia [...] marca 2013 r. dotyczył takich właśnie informacji, to w sytuacji, gdy Spółka dysponuje żądanymi informacjami - | |nawet jeśli sama ich nie wytworzyła - powinna je zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 | |dni od daty złożenia wniosku, udostępnić skarżącemu, ewentualnie w tym terminie wydać decyzję na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. o | |odmowie ich udostępnienia, jeśli uzna, że istnieją podstawy do takiej odmowy z powodu ograniczeń, o których mowa w art. 5 u.d.i.p. | |Zaznaczyć przy tym należy, że w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie| |obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p., poza organami administracji publicznej, również inne podmioty wymienione w art. 4 | |u.d.i.p. | |Natomiast w sytuacji, gdyby Spółka nie dysponowała objętymi wnioskiem informacjami, winna o tym fakcie pisemnie powiadomić skarżącego, | |mając na względzie, że taka informacja nie wymaga formy decyzji administracyjnej. | |Wobec powyższego, Sąd uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 149 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. zobowiązał Spółkę do rozpoznania | |wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2013 r., który to wniosek nie został dotychczas rozpoznany. Nie można bowiem uznać, że pismo | |Spółki z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowiło realizację wniosku o udostępnienie informacji publicznej. | | | |Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność Spółki w rozpoznawanej sprawie nie miała | |miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę kwestię Sąd wziął po uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, że zachowanie | |Spółki nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na nią z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz | |wynikało z błędnego przekonania, że nie jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. | |O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. |