V SA/Wa 2657/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Gminy K. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Samorządu Województwa M. z dnia ... września 2012 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Gminę K. jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Samorządu Województwa ... z dnia ... września 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków budżetu Unii Europejskiej. Rozstrzygnięcie podjęte zostało w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia ... grudnia 2011 r., który wpłynął do Urzędu Marszałkowskiego Województwa ... w W. dnia ... grudnia 2011 r. Gmina K. wystąpiła o przyznanie pomocy w ramach działania 321 " Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej" na realizację operacji o nazwie "...". Ponieważ wniosek zawierał braki, pismem z dnia ... kwietnia 2012 r., Gmina została wezwana do uzupełnienia braków w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. Ponieważ wniosek został uzupełniony częściowo, pismem z dnia ... sierpnia 2012 r. Gmina została ponownie wezwana do uzupełnienia braków wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania wezwania. Pismem z dnia ... września 2012 r. Gmina K. została poinformowana, że Samorząd Województwa ... odmawia przyznania wnioskowanej pomocy. Pismo podpisał Dyrektor Departamentu R. R. Jako przyczyny odmowy przyznania pomocy wskazano nieuzupełnienie braków wniosku pomimo ponownego wezwania, poprzez dostarczenie pozwoleń na budowę nie obejmujących całego zakresu operacji i poświadczonych za zgodność z oryginałem przez osobę nieuprawnioną oraz wskazano, że zakresem operacji są objęte przyłącza wodociągowe, dla których wnioskodawca nie dostarczył wymaganych dokumentów. Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy Gmina K. wyjaśniła, że realizowane w ramach przedsięwzięcia przyłącza wodociągowe nie są objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę oraz zgłoszeniem robót w związku z czym brak zgłoszenia zamiaru wykonania przyłączy jest zarzutem bezprzedmiotowym. Odnosząc się do przedłożonych pozwoleń na budowę Gmina wyjaśniła, że wydane pozwolenia na budowę obejmują zakres operacji zgodny z zagospodarowaniem terenu jaki wykazano na mapach załączonych do wniosku, a rozbieżności między zestawieniem działek ujętych w pozwoleniach na budowę a wykazanych w punkcie 11 wniosku "Miejsce realizacji operacji" są konsekwencją popełnionych błędów w zestawieniu działek, które zostały ujawnione w postępowaniu przez organ wydający pozwolenie na budowę, w wyniku czego złożono wnioski korygujące te błędy. Gmina wymieniła działki, które zostały wskazane we wniosku i w wyniku korekty zostały pominięte w pozwoleniach na budowę oraz działki objęte pozwoleniem na budowę i nie wykazane w punkcie 11 wniosku. Do pisma załączono odpisy ostatecznych pozwoleń na budowę poświadczonych za zgodność z oryginałem przez organ wydający pozwolenia, wyjaśniając, że uprzednie dostarczenie tych pozwoleń poświadczonych za zgodność z oryginałem przez Wójta Gminy K. wynikało z błędu pracownika Gminy K. . Pismem z dnia ... września 2012 r. Gmina K. została poinformowana, że "Urząd Marszałkowski Województwa ... w W. podtrzymuje odmowę przyznania pomocy ...". Skargą z dnia ... października 2012 r. Gmina K. wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu, zarzucając naruszenie przepisów prawa, błędy i uchybienia w postępowaniu i interpretacji w zakresie stanu faktycznego i prawnego, w tym naruszenie art.21 ust.2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz.U.Nr 64, poz.427 ze zm.) w związku z §8 i następnymi rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013 (Dz.U.Nr 60, poz.373 ze zm.) oraz art.74 ust.3 i art.. 75 ust.2 Rozporządzenia Rady (WE) z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U.UE L 277 z 21.10.2005). Rozwijając zarzuty w motywach skargi, skarżąca wskazała, że zgodnie z art.22 ust.2, 3 i 4 ww. ustawy postępowanie w sprawach przyznania i odmowy przyznania pomocy prowadzi podmiot wdrażający, którym zgodnie z definicją wyrażoną w art. 6 ust.1 pkt 2 i art.7 ust.1 jest Samorząd Województwa. Tak więc postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzi właściwy organ samorządu województwa, który może do załatwiania spraw upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego, jednak ani urząd marszałkowski ani upoważniony pracownik urzędu nie jest podmiotem wdrażającym. Skarżąca podniosła, że pismo z dnia ... września 2012 r. informujące o odmowie przyznania pomocy zostało wystosowane do Gminy K. przez Urząd Marszałkowski Województwa ... i podpisane przez dyrektora departamentu bez wskazania jakichkolwiek pełnomocnictw. Skarżąca podniosła również, że w pouczeniu błędnie wskazano, że należy wezwać Urząd Marszałkowski Województwa ... do usunięcia naruszenia prawa, z czego skarżąca wywodzi, że została wprowadzona w błąd co do organu właściwego do prowadzenia postępowania i podejmowania decyzji o przyznaniu pomocy bądź jej odmowie. Skarżąca stwierdziła, że zaskarżony akt narusza zasadę praworządności określoną w art.21 ust.2 pkt 1 ww. ustawy i zasadę przejrzystego rozdziału funkcji pomiędzy instytucją zarządzającą i innymi organami zawartą w art.74 ust.3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Odnosząc się do błędnego potwierdzenia za zgodność z oryginałem decyzji o pozwoleniu na budowę, wskazanego jako jedna z przyczyn odmowy udzielenia wnioskowanej pomocy skarżąca stwierdziła, że ten zarzut jest nieuzasadniony, bowiem organ w toku postępowania uwzględniał te decyzje, co oznacza, że uznał je za prawidłowe i wiarygodne. Kwestionując sformułowany w punkcie 1 pisma zarzut dotyczący braku wskazania właściwego miejsca realizacji całego zakresu operacji, skarżąca stwierdziła, że zarzut tej stał się bezpodstawny z chwilą wydania prawomocnych decyzji o pozwoleniu na budowę w odniesieniu do inwestycji liniowych , gdyż podtrzymanie go oznaczałoby kwestionowanie prawomocnej decyzji innego właściwego organu. Podkreśliła, że sieć wodociągowa przebiega dokładnie tak jak została zaprojektowana i przedstawiona pierwotnie we wniosku, jej długość oraz wysokość nakładów jest taka sama. Odnosząc się do trzeciej z przyczyn nieprzyznania pomocy skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, wskazując iż realizacja inwestycji w zakresie budowy przyłączy wodociągowych nie jest objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę ani zgłoszeniem , gdyż zgodnie z prawem przyłącza zostały jedynie naniesione na kopiach aktualnej mapy i po zakończeniu budowy będą objęte inwentaryzacją powykonawczą , a nakłady na przyłącza nie stanowią kosztów kwalifikowanych i nie są objęte wnioskiem o przyznanie pomocy. Skarżąca zarzuciła również, że organ Samorządu Województwa właściwy w sprawie przyznania pomocy nie udzielił prawnie wiążącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa , gdyż nie można uznać za wiążące pisma z dnia ... września 2012 r. podpisanego przez Dyrektora Departamentu bez wskazania umocowania, w którym wskazano, iż Urząd Marszałkowski Województwa ... w W. podtrzymuje odmowę przyznania pomocy. Samorząd Województwa ... wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. Nr 64, poz.427 ze zm., zwana dalej ustawą). Zgodnie z art. 22 ust.3 ustawy w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust.4 przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art.133§1 p.p.s.a.). Rozważając argumenty przedstawione w skardze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie są one trafne, a w konsekwencji skarga nie jest zasadna, co skutkowało jej oddaleniem. W zakresie przepisów krajowych zasady przyznawania pomocy dla działania "podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej" zostały uregulowane w ww. ustawie o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w wydanym na podstawie art.29 ust.1 pkt 1 ustawy rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013 (Dz.U.Nr 60, poz.373 ze zm., zwanym dalej rozporządzeniem). Stosownie do art.22 ust.1 w zw. z art.5 ust.1 pkt 19 ustawy pomoc w ramach działania "Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej" przyznawana jest w drodze umowy. Do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej (art.22 ust.2). Do postępowań takich odpowiednio stosuje się przepisy art.21 ust.2 i 3 ustawy, które stanowią, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Stosownie do § 8 ust.1 rozporządzenia postępowanie w sprawie przyznania pomocy prowadzi właściwy organ samorządu województwa. Natomiast ust.2 §8 stanowi, że załatwianie spraw związanych z przyznawaniem pomocy, w tym dokonywanie czynności w ramach postępowania w sprawie przyznania pomocy, z wyłączeniem spraw, o których mowa w § 6 ust. 1 i 2 oraz w § 14 ust. 1 i 2, może być dokonywane przez upoważnionych przez właściwy organ samorządu województwa: 1) pracowników urzędu marszałkowskiego albo 2) wojewódzką samorządową jednostkę organizacyjną, zwaną dalej "samorządową jednostką". Dla właściwego organu samorządu województwa zastrzeżone zostały sprawy dotyczące ustalenia kryterium regionalnego, opartego na mierzalnym wskaźniku i uwzględniającym specyfikę województwa, oraz terminu i miejsca składania wniosków o przyznanie pomocy, podanie tych ustaleń do wiadomości publicznej w określonej formie, a także ustalanie początku terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, dokonanie zatwierdzenia listy operacji w kolejności uzyskanych punktów oraz zawarcie umowy. Pozostałe czynności mogą być wykonywane przez upoważnionych pracowników urzędu marszałkowskiego. Oceny podniesionych w skardze zarzutów dotyczących "wystosowania" pisma z dnia ... września 2012 r. przez nieuprawniony organ oraz podpisania pisma przez nieuprawnioną osobę należało dokonać w kontekście przytoczonych przepisów rozporządzenia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że, wbrew twierdzeniu skarżącej, pismo to nie zostało sporządzone przez Urząd Marszałkowski Województwa ... Z treści pisma jednoznacznie wynika, że to Samorząd Województwa ... odmawia przyznania wnioskowanej pomocy. Fakt, że pismo sporządzone zostało na papierze firmowym Urzędu Marszałkowskiego nie oznacza, że zostało sporządzone przez Urząd Marszałkowski, czy też w imieniu tego Urzędu. Pismo zostało podpisane przez Dyrektora Departamentu R. R. Zgodnie ze znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy Uchwałą nr ... Zarządu Województwa ... z dnia ... lutego 2010 r. R. R. Dyrektor Departamentu Rolnictwa i Modernizacji Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa ... został upoważniony do prowadzenia spraw, w tym podpisywania korespondencji (również z wnioskodawcami i beneficjentami) związanych z zadaniami realizowanymi przez Samorząd Województwa ... w ramach wdrażania działań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013 , w tym działania 321 Podstawowe Usługi dla ludności i gospodarki wiejskiej, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do kompetencji Zarządu wynikających z odrębnych przepisów i postanowień Zarządu. W ocenie Sądu upoważnienie udzielone powyższą uchwałą R. R. Dyrektorowi Departamentu, a więc pracownikowi Urzędu Marszałkowskiego Województwa ... mieści się w dyspozycji przywołanego wyżej §8 ust.2 rozporządzenia. Niewskazanie w piśmie z dnia ... września 2012r., iż R. R. działał na podstawie upoważnienia udzielonego przez Zarząd Województwa nie ma wpływu na skuteczność udzielonego pełnomocnictwa i dokonanych na jego podstawie czynności. Strona posiadając wątpliwości co do uprawnień R. R. do podpisania pisma mogła zwrócić się do Zarządu Województwa o wskazanie upoważnienia do podpisania pisma przez R. R. Fakt, iż organem samorządu województwa właściwym do udzielenia upoważnienia był Zarząd Województwa wynika z art.41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (j.t. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1590 ze zm.), który stanowi, że Zarząd województwa wykonuje zadania należące do samorządu województwa, niezastrzeżone na rzecz sejmiku województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Wdrażanie działania 321 objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007 -2013 , w tym przyznawanie pomocy nie zostało zastrzeżone na rzecz sejmiku województwa ani samorządowych jednostek organizacyjnych. Reasumując, Sąd stwierdził, że pismo informujące Gminę K. o odmowie przyznania pomocy zawiera informację, iż to Samorząd Województwa ..., a więc podmiot, do którego skierowany był wniosek , odmawia przyznania pomocy i pismo to zostało podpisane przez osobę do tego uprawnioną. Za niewłaściwe natomiast należy uznać zawarte w piśmie pouczenie, iż skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje po uprzednim wezwaniu na piśmie Urzędu Marszałkowskiego Województwa ... do usunięcia naruszenia prawa. Urząd marszałkowski jest jednostką organizacyjną województwa zapewniającą obsługę administracyjną, organizacyjną i techniczną zarządu województwa, nieposiadającą żadnych uprawnień władczych, nie może więc rozpoznać wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zawiera jednak informację, że to Samorząd Województwa dokona rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zestawienie powyższych informacji nakazuje przyjąć, iż adresatem wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie jest Urząd Marszałkowski ale Samorząd Województwa. Informacja o nieuwzględnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa winna być wydana w imieniu Samorządu Województwa, a nie Urzędu Marszałkowskiego. Powyższe ustalenia nie mają wpływu na wynik postępowania, bowiem przedmiotem kontroli Sądu jest pismo z dnia ... września 2012 r. zawierające informację o nieprzyznaniu pomocy, a nie pismo wydane w wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego zarzuty skarżącej dotyczące wydania zaskarżonego aktu przez organ nieuprawniony i podpisania pisma przez osobę nieupoważnioną są nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutów dotyczących odmowy przyznania pomocy, Sąd wskazuje, że jako podstawa prawna odmowy przyznania wnioskowanej pomocy wskazany został przepis §11 ust.2 pkt 1 rozporządzenia stanowiący, że jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania nie usunął w terminie żadnych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Wskazana podstawa prawna odmowy przyznania pomocy jest nieprawidłowa. Prawidłowo należało wskazać §11 ust. 3 stanowiący, że jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania nie usunął w terminie pozostałych nieprawidłowości lub braków, pomocy nie przyznaje się, o czym wnioskodawcę informuje się na piśmie, podając przyczyny nieprzyznania pomocy. Przeprowadzona procedura wskazuje, iż przyczyną odmowy przyznania pomocy było nieusunięcie braków wniosku pomimo dwukrotnego wezwania do ich usunięcia. W rozpoznanej sprawie wnioskodawca był dwukrotnie wzywany do usunięci braków wniosku poprzez dostarczenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dostarczone decyzje o pozwoleniu na budowę nie obejmują całego zakresu operacji, co oznacza, że na część terenów objętych planowaną operacją decyzje nie zostały dostarczone. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (zatytułowanym prośba o ponowne rozpatrzenie) skarżąca sama potwierdza, że część działek objętych wnioskiem nie jest objęta pozwoleniem na budowę. Sąd wskazuje, że przyczyny powstania rozbieżności pomiędzy działkami wskazanymi w punkcie 11 wniosku (załącznik nr 25), a działkami objętymi pozwoleniami na budowę nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do art. 22 ust.2 w zw. z art.21 ust.3 ustawy ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Tak więc to strona zobowiązana była wypełnić wniosek tak aby obejmował on wszystkie działki, na których realizowana będzie inwestycja objęta wnioskowaną pomocą, a następnie uzyskać pozwolenia na budowę w stosunku do wszystkich działek, na których realizacja inwestycji takich pozwoleń wymaga. Zawarte w skardze stwierdzenie, że sieć wodociągowa przebiega tak jak została zaprojektowana i przedstawiona pierwotnie we wniosku, nie zmienia faktu, iż istnieje rozbieżność między działkami wykazanymi we wniosku, a objętymi pozwoleniami na budowę. Stwierdzenie tej rozbieżności nie jest kwestionowaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, ale wykazaniem rozbieżności między wnioskiem a tymi pozwoleniami. Nie oznacza też podważania decyzji wydanych przez inny właściwy organ. Jest natomiast jedną z przyczyn odmowy przyznania pomocy finansowej. Zasadnie również Samorząd Województwa ... jako kolejną przyczynę odmowy przyznania pomocy wskazał nieuzupełnienie wniosku, pomimo dwukrotnego wezwania do przedłożenia pozwoleń na budowę prawidłowo poświadczonych za zgodność z oryginałem. Należy wskazać, że w punkcie V lit. C pkt 19 wniosku zawierającym informację o załącznikach wymieniono załącznik - ostateczną decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę - jeżeli na podstawie przepisów prawa budowlanego istnieje obowiązek uzyskania tych pozwoleń - kopię. Odsyłacz przypisany do tego punktu wskazywał, że ma być to kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez podmiot, który wydał dokument lub notariusza lub przez pracownika urzędu marszałkowskiego/wojewódzkiej samorządowej jednostki organizacyjnej realizującej zadania związane z przyznaniem pomocy. Wezwanie pierwsze do usunięcia braków zawierało w punkcie 5 informację o konieczności dostarczenia pozwolenia na budowę poświadczonego przez właściwy organ, wezwanie drugie zawierało w punkcie 2 analogiczną informację. Pomimo tego strona przedłożyła kopie decyzji o pozwoleniu na budowę potwierdzone za zgodność z oryginałem przez Wójta Gminy K. . Prawidłowo poświadczone za godność z oryginałem kopie decyzji o pozwoleniu na budowę zostały załączone dopiero do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc po terminie. Fakt, iż organ oceniający wniosek dokonywał tej oceny między innymi w oparciu o kopie decyzji niewłaściwie poświadczonych za zgodność z oryginałem nie konwaliduje tego braku. O tym, że przyłącza wodociągowe nie są objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę oraz zgłoszeniem robót wnioskodawca poinformował Samorząd Województwa dopiero w piśmie stanowiącym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a więc po terminie do uzupełnienia wniosku. Wobec nieuzupełnienia braków wniosku pomimo dwukrotnego wezwania do ich uzupełnienia organ zobowiązany był odmówić przyznania wnioskowanej pomocy, stosownie do §11 ust.3 rozporządzenia. Błędne wskazanie podstawy prawnej nie miało w rozpoznanej sprawie wpływu na jej wynik i nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego aktu. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art.74 ust.3 i art.75 ust.2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Fakt wskazania, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy wnieść do Urzędu Marszałkowskiego oraz stwierdzenie, że Urząd Marszałkowski Województwa... w W. podtrzymuje odmowę przyznania pomocy nie jest naruszeniem powyższych przepisów, które stanowią , że Państwa Członkowskie zapewniają dla każdego programu rozwoju obszarów wiejskich ustanowienie odpowiedniego systemu zarządzania i kontroli zapewniającego przejrzysty przydział i rozdział funkcji pomiędzy instytucją zarządzającą i innymi organami oraz, że Państwa Członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie skutecznego funkcjonowania systemów przez cały okres programu, a także iż w przypadku gdy część jej zadań zostanie delegowana innemu podmiotowi, instytucja zarządzająca zachowuje pełną odpowiedzialność za skuteczność i prawidłowość zarządzania i wykonywania tych zadań. W związku z powyższym Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę.