I OZ 1161/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 października 2014 r. sygn. akt II SO/Lu 26/14 odmawiające wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy [...] w sprawie z wniosku T. W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. sygn. akt II SO/Lu 26/14 (dalej postanowienie z 8 października 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie do sądu skargi T. W. 21 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wbrew twierdzeniom T. W. (dalej skarżąca) Wójt Gminy [...] (dalej Wójt) dochował w niniejszej sprawie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa). Skarżącą złożyła skargę w siedzibie organu dnia 21 grudnia 2012 r., a Wójt przekazał skargę do Sądu I instancji wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę dnia 16 stycznia 2013 r. (k. 3, 5-7 akt II SAB/Lu 16/13), a więc z zachowaniem ustawowego terminu do dokonania tych czynności. Sąd I instancji uznał, że skoro skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przekazano Sądowi przez organ w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, to nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny Wójtowi na podstawie art. 54 § 2 ppsa (k. 32-34 akt II SO/Lu 26/14). W zażaleniu z 22 października 2014 r. skarżąca wniosła o uchylenie lub zmianę postanowienia z 8 października 2014 r. (k. 42 akt II SO/Lu 26/14). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia takiej grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody. Natomiast wymierzając grzywnę, sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. W niniejszej sprawie uznać należy, że organ wypełnił ciążący na nim obowiązek, wynikający z art. 54 § 2 ppsa. Skargę złożono 21 grudnia 2012 r. a organ przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę 16 stycznia 2013 r. a więc organ przekazał akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę w terminie. W związku z tym stwierdzić należy, że zasadnie Sąd I instancji uznał, że nie było podstaw do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ppsa. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Nie można orzec o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, która w istocie została przekazana do Sądu w terminie określonym w art. 54 § 2 ppsa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.