III SAB/Łd 19/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-07-10

Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie niewydania dokumentów jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał trybu zażalenia do organu wyższego stopnia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie niewydania dokumentów jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał trybu zażalenia do organu wyższego stopnia, przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Niewniesienie takiego zażalenia stanowi o niespełnieniu warunku dopuszczalności skargi, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a., co skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący R.G. wniósł skargę na bezczynność Starosty [...] polegającą na niewydaniu żądanych dokumentów dotyczących działki. Po kilku wezwaniach do uzupełnienia braków formalnych, skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność Starosty w zakresie wydawania dokumentów. Skarżący twierdził, że wyczerpał tryb zażalenia, wskazując na pisma skierowane do Wojewody i Rzecznika Praw Obywatelskich. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał wymaganego trybu zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Starosty [...] polegającą na niewydaniu żądanych dokumentów p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. U.K. W dniu 21 lutego 2014 r. R.G. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na działanie Starosty [...] polegające na wydawaniu dokumentów niezgodnych z treścią aktu własności, innych niż w KW [...], pomniejszające działkę nr [...] o 600 m², położoną przy ul. W. nr 30. W dniu 26 lutego 2014 r. skargę przekazano do organu w celu nadesłania akt administracyjnych i udzielenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę z dnia 26 marca 2014 r. Starosta [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarżący wielokrotnie na przełomie lat 2000-2006 zwracał się o wyjaśnienie rozbieżności powierzchni działki nr [...] położonej w obr. [...] W. nr 30 i w kolejnych pismach organ udzielał mu informacji. W latach 2013-2014 skarżący nie składał wniosku o wydanie wyrysu na działkę nr [...] oraz wniosku o wydanie dokumentów dotyczących działki nr [...]. Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie konkretnego aktu (decyzji, postanowienia) lub czynności, która jest przedmiotem skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia. Sprawa toczyła się pod sygn. III SA/Łd 297/14. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 11 kwietnia 2014 r. skarżący załączył kserokopię skargi z dnia 24 lutego 2014 r. i wyjaśnił, że Starostwo wydaje dokumenty pomniejszające jego działkę o 600 m², a sprawa toczy się od 2000 r. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia przez sprecyzowanie, co jest jej przedmiotem – decyzja, postanowienie czy też inny akt – poprzez wskazanie numeru, daty wydania i organu, ewentualnie czy skarży bezczynność Starosty [...] polegającą na niewydaniu dokumentów. Wyjaśniono skarżącemu, jakie akty stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Wezwano również, w przypadku wskazania, że przedmiotem skargi jest bezczynności Starosty [...] do wykazania wyczerpania trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi, skarżący w piśmie z dnia 10 maja 2014 r. wskazał, że sprawa dotyczy bezczynności Starosty [...] polegającej na niewydaniu żądanych dokumentów. Skarżący załączył kserokopie wypisu rejestru gruntów z dnia 23 maja 2006 r. oraz rejestru pomiarowo-klasyfikacyjnego. Wobec treści powyższego pisma, zarządzeniem z dnia 29 maja 2014 r. uznano, że przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Starosty [...] polegającej na niewydaniu żądnych dokumentów. Sprawę zakreślono w repertorium SA i wpisano do repertorium SAB pod sygn. III SAB/Łd 19/14. Wezwano skarżącego do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 k.p.a. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenie skargi. W piśmie z dnia 10 czerwca 2014 r. skarżący zwrócił się o wyjaśnienie czego dotyczy przedmiotowa skarga. Wskazał, że wielokrotnie składał pisma do wyższych instancji, gdyż Starostwo wydawało pisma, a nie wydawało postanowień zgodnych z prawem własności. Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2014 r. wyjaśniono skarżącemu, że przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Starosty [...] polegającej na niewydaniu żądanych dokumentów oraz ponownie wezwano skarżącego do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 k.p.a. W piśmie z dnia 27 czerwca 2014 r. skarżący wyjaśnił, że wyczerpał tryb z art. 37 § 1 k.p.a., bowiem wniósł skargi do organu wyższego stopnia. Załączył kserokopie tych pism: z dnia 28 czerwca 2009 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich wraz z dowodem nadania przesyłki listowej z dnia 2 lipca 2009 r. oraz do Wojewody [...] z dnia 8 maja 2006 r. – skargę na działanie pracowników Starostwa [...] z dowodem nadania w dniu 8 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi R.G. jest bezczynność Starosty [...] polegająca na niewydaniu żądanych przez skarżącego dokumentów dotyczących działki nr [...] położnej w obr. [...] W. 30. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Podkreślenia wymaga, że warunek zawarty w art. 52 § 2 p.p.s.a. tj. wyczerpanie środków zaskarżenia rozumiany być powinien w postępowaniu na bezczynność jako złożenie środka prawnego w postaci zażalenia przewidzianego w treści art. 37 § 1 k.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od przyjętego przez organ stanowiska, uznającego zasadność bądź też niezasadność zażalenia. Jak stanowi art. 6a ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( j.t. Dz. U. z 2010 r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) organami administracji geodezyjnej i kartograficznej są: a) marszałek województwa wykonujący zadania przy pomocy geodety województwa wchodzącego w skład urzędu marszałkowskiego, b) starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego. Zgodnie zaś z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej . Z treści wskazanych przepisów wynika, że organem, do którego skarżący powinien wnieść zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy przez Starostę [...] jest [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. W ocenie Sądu, nie stanowi wyczerpania trybu wskazanego w art. 37 § 1 k.p.a. skierowanie przez skarżącego pism do: Wojewody [...] z dnia 8 maja 2006 r., bowiem była to skarga na działanie określonych w tym piśmie pracowników Starostwa ani z dnia 28 czerwca 2009 r. do Rzecznika Praw Obywatelskich, bowiem nie jest to organ wyższego stopnia nad Starostą [...]. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że skarga została wniesiona przez skarżącego w 2014 r., a nadesłane pisma dotyczą lat 2006 i 2009 r. Uznać zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wniósł zażalenia z art. 37 § 1 k.p.a. do właściwego organu. Skoro skarżący przed skierowaniem skargi do Sądu nie wniósł zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. to oznacza, że nie spełnił warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zaś w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. U.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło