IV SA/Wa 1549/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.), sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi O. w M. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia krzewów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz skarżącego O. w M. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] r. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej: "organ odwoławczy", "Prezes KZGW") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a."), w związku z art. 88 l ust. 7 pkt 2 i ust. 11 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2012 r., poz. 145 ze zm.; dalej: "Prawo wodne") oraz art. 100 i art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.; dalej: "ustawa środowiskowa"), po rozpatrzeniu odwołania T. z siedzibą w W. oraz [...] O. z siedzibą w M. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. (dalej: "organ I instancji", "Dyrektor RZGW") z dnia [...] r., znak: [...]. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K., Zarząd Zlewni [...] z siedzibą w S. (dalej: "wnioskodawca"), wnioskiem z dnia [...] 2012 r. wystąpił do organu I instancji o wydanie decyzji nakazującej usunięcie przerostów wiklinowych (wraz z karczowaniem) znajdujących się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w międzywalu rzeki W. na działkach o numerach: [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...] – obręb nr [...] ., [...], [...],[...],[...] – obręb nr [...] S., [...] – obręb nr [...] K., pow. [...] woj. [...] oraz [...] – obręb nr [...] Z., gm. [...] po. [...] woj. [...] – etap II. Decyzją z dnia [...] 2011 r. Dyrektor RZGW działając na podstawie art. 88 l ust. 7 pkt 2 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 6 c ppkt c Prawa wodnego oraz art. 104 k.p.a., nakazał wnioskodawcy jako posiadaczowi działek wymienionych we wniosku, usunięcie (wycinka wraz z karczowaniem) przerostów wiklinowych usytuowanych: 1. Obręb nr [...] S., gm. [...], pow. [...], woj. [...] o następujących powierzchniach: – 10,25 ha na terenie działki nr [...]; – 2,49 ha na terenie działki nr [...]; – 25,18 ha na terenie działki nr [...]; – 8,47 ha na terenie działki nr [...]; – 0,11 ha na terenie działki nr [...]; – 4,94 ha na terenie działki nr [...]; – 19,07 ha terenie działki nr [...]; 2. Obręb nr [...] S., gm. [...], pow. [...], woj. [...] o następujących powierzchniach: – 2,85 ha na terenie działki nr [...]; – 4,07 ha na terenie działki nr [...]; – 1,81 ha na terenie działki nr [...]; – 7,11 ha na terenie działki nr [...]; 3. Obręb nr [...] K., gm. [...], pow. [...], woj. [...] o powierzchni 11,11 ha znajdujących się na terenie działki nr [...]; 4. Obręb nr [...] Z., gm. [...], pow. [...], woj. [...] o powierzchni 6,90 ha znajdujących się na terenie działki nr [...] tj. na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, w międzywalu rzeki W., w terminie: od 16 października 2013 r. do końca lutego 2014 r., od 16 października 2014 r. do końca lutego 2015 r. oraz od 16 października 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., tj. poza okresem lęgowym ptaków. Od powyższej decyzji odwołanie, działając na art. 44 ust. 2 ustawy środowiskowej złożyły T. (pismo z dnia [...] 2012 r.) oraz O. (pismo z dnia [...] 2012 r.). Jednocześnie na podstawie art. 142 k.p.a. O. i T. zaskarżyły w przedmiotowych odwołaniach postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] 2012 r. (znak: [...]), wydane po przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "[...]" uzgadniającego realizację wydanego nakazu usunięcia przerostów wiklinowych i karczowania pni drzew pozostałych po ich wycince. Na podstawie art. 99 ustawy środowiskowej T. i O. wniosły o uchylenie decyzji Dyrektora RZGW z dnia [...] 2012 r. w całości wraz z wydaniem odmowy dla udzielenia ww. nakazu oraz o uchylenie postanowienia RDOŚ z dnia [...] 2012 r. w całości. Oba Towarzystwa zarzuciły, że decyzja została wydana po przeprowadzeniu przez organ I instancji postępowania administracyjnego z rażącym naruszeniem: – art. 44 ust. 1 ustawy środowiskowej; – art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. gdyż błędnie został ustalony stan faktyczny sprawy, ponieważ w przeprowadzonym przez organ I instancji udziale społeczeństwa w omawianej sprawie nie wzięto pod uwagę wniosków i uwag T. i O., nadanych w pocztowej przesyłce poleconej w Urzędzie Pocztowym W. w dniu [...] 2012 r., czyli w ostatnim dniu terminu wyznaczonego przez Dyrektora RZGW na składanie tych wniosków – zapewne z powodu nie wzięcia pod uwagę przepisu art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a.; – art. 98 ust. 5 ustawy środowiskowej gdyż organ I instancji, który przeprowadzał procedurę udziału społeczeństwa w omawianym postępowaniu, odstąpił od spoczywającego na nim obowiązku przekazania organowi współdziałającemu I instancji – RDOŚ – uwag i wniosków zgłoszonych przez społeczeństwo, w szczególności przez dwie organizacje ekologiczne – T. i O. w terminie wyznaczonym przez Dyrektora RZGW ([...] - [...]2012 r.), podanym w obwieszczeniu tego organu z dnia [...] 2012 r.; – art. 10 § 1 k.p.a. ponieważ dwóm organizacjom ekologicznym T. oraz O., które zgłosiły swoją chęć uczestniczenia w omawianym postępowaniu na prawach strony (jeszcze przed wydaniem decyzji z dnia [...] 2012 r.) nie zapewniono czynnego udziału w tym postępowaniu, włącznie z okolicznością iż wydana decyzja nie została im doręczona, jak również nie zostały one wymienione w rozdzielniku wydanej decyzji. Dodatkowo T. zarzucił, że decyzja Dyrektora RZGW została wydana z rażącym naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 11 lit "d" ustawy środowiskowej, gdyż jak wynika to z treści obwieszczenia z dnia [...] 2012 r. Dyrektora RZGW ([...]) informacja o wszczęciu omawianego postępowania wymagającego udziału społeczeństwa nie została podana w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości K. (gm. [...]) właściwej ze względu na przedmiot postępowania, jak również nie była ogłoszona w prasie. Ponadto decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem art. 103 ust. 2 ustawy środowiskowej, ponieważ z jej uzasadnienia nie wynika informacja w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione warunki realizacji omawianego przedsięwzięcia określone w postanowieniu RDOŚ z dnia [...] 2012 r., tym samym nie sposób ustalić czy zaskarżona decyzja Dyrektora RZGW spełnia wymóg, o którym jest mowa w art. 100 ustawy środowiskowej. Postanowieniu RDOŚ z dnia [...] 2012 r. odwołujące się Towarzystwa zarzuciły wydanie go z rażącym naruszeniem art. 99 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej, gdyż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odstąpiono od podania informacji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski T. oraz O., wniesione w związku z procedurą udziału społeczeństwa, przeprowadzoną przez organ I instancji. Nadto uzgodniono w nim uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia ze względu na wyżej wymieniony obszar sieci Natura 2000 na podstawie raportu sporządzonego w omawianej sprawie niezgodnie z warunkami określonymi w prawomocnym postanowieniu RDOŚ z dnia [...] 2012 r., jak również niezgodnie z wymogami art. 66 ust. 1 pkt 7 lit. "a", art. 66 ust. 1 pkt 15, 16 ,17 ustawy środowiskowej, w związku z art. 97 ust. 4 tej ustawy. Prezes KZGW wskazaną na wstępie decyzją z dnia 13 maja 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 88 l ust. 7 pkt 2 i ust. 11 Prawa wodnego. Wywiódł, iż w przypadku postępowania prowadzonego w trybie art. 88 l ust. 7 pkt 2 Prawa wodnego postanowienie regionalnego dyrektora ochrony środowiska wydawane na podstawie art. 88 l ust. 11 tej ustawy ma charakter wiążący organ orzekający w sprawie nakazu usunięcia drzew lub krzewów na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, czyli w sprawie głównej. W związku z powyższym uznał, iż stanowisko regionalnego dyrektora ochrony środowiska wyrażone w postanowieniu jest podstawowym materiałem dowodowym, czasem determinującym końcowe rozstrzygnięcie w sprawie głównej. Organ odwoławczy wskazał, iż postępowanie Dyrektora RZGW zostało wszczęte na wniosek z dnia [...] 2012 r. Zarządu Zlewni [...] z siedzibą w S. W powyższym wniosku wystąpiono o wydanie decyzji w sprawie nakazu usunięcia przerostów wiklinowych (wraz z karczowaniem) znajdujących się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w międzywalu rzeki W., jednocześnie wskazując numery ewidencyjne poszczególnych działek. Zauważył, iż Dyrektor RZGW uznał, iż całe przedsięwzięcie karczowania krzewów (podzielone na dwa etapy realizacyjne) może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wobec czego konieczne jest przeprowadzenie postępowania dla tego przedsięwzięcia w trybie rozdziału 5 ustawy środowiskowej. Dlatego też pismem z dnia [...] 2012 r., Zarząd Zlewni [...] złożył stosowne raporty oddziaływania na obszar Natura 2000 dla zamierzenia polegającego na wycince i karczowaniu przerostów wiklinowych zarówno dla Etapu I jak i Etapu II. Nadto organ odwoławczy wskazał, iż Dyrektor RZGW stosownie do wymaganych przepisów zapewnił udział społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu, w terminie od [...] 2012 r. do [...] 2012 r., w ten sposób że, obwieszczenia dotyczące przedmiotowego zamierzenia wywieszono na tablicach ogłoszeń Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., Urzędu Miejskiego w S., Urzędu Gminy w S., Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w K. oraz w miejscu planowanych robót. Ponadto RZGW zamieścił obwieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Dyrektor RZGW poinformował Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, że nie wpłynęły żadne wnioski i uwagi społeczeństwa w związku z przedmiotową sprawą. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] 2012 r., znak: [...], wydanym na podstawie przepisu art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej uzgodnił realizację przedsięwzięcia realizowanego przez Zarząd Zlewni [...] w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000 i określił warunki jego wykonania. Następnie postanowieniem z dnia [...] 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 88 l Prawa wodnego uzgodnił przedłożony projekt decyzji znak: [...]. Prezes KZGW podniósł, iż w dniu [...] 2012 r. do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w związku z ww. obwieszczeniem Dyrektora RZGW z dnia [...] 2012 r., znak: [...], wpłynęły wnioski i uwagi w sprawie udostępnionego raportu i samego postępowania wniesione przez W. N. i D. B. w imieniu O. (pismo z dnia [...] 2012 r.) oraz W. N. w imieniu T. (pismo z dnia [...] 2012 r.). Jednakże Dyrektor RZGW pismem z dnia [...] 2012 r. poinformował zarówno O.P, jak i T., że uwagi i wnioski wpłynęły po wymaganym 21 dniowym terminie do ich składania. W dalszej części uzasadnienia Prezes KZGW uznał stanowisko organu I instancji za słuszne, wskazując rosnące we wskazanym międzywalu rzeki W., w zwartym skupisku, przerośnięte krzewy wiklinowe, mogą istotnie oddziaływać na osadzanie się w międzywalu niesionego przez rzekę materiału, przyczyniając się potencjalnie do zmniejszenia jego przekroju, a tym samym do podpiętrzania fali powodziowej. Nadto zarośnięte międzywale może przyczynić się także do powstawania zatorów lodowych. Podniósł także, iż planowana w okresie pozalęgowym wycinka zakrzaczeń z powierzchni ok. 100 ha, stanowi minimalny zakres w stosunku do powierzchni prawie 4060 ha obszaru Natura 2000 i jest niezbędna. Pozostawienie tych zakrzaczeń umożliwi bowiem ich dalszy rozrost, a tym samym dalsze pogorszenie warunków przepływu wód powodziowych i zwiększenie zagrożenia dla zabudowy m. S.. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Prezes KZGW uznał je za niezasadne. Zauważył, iż Dyrektor RZGW zgodnie z art. 33 ustawy środowiskowej zawiadomił o możliwości składania przez wszystkich zainteresowanych uwag i wniosków wskazując termin od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. w siedzibie RZGW K., ul. [...],[...] piętro, pok. [...] w godz. 7.30 – 14.30. Jednakże uwagi i wnioski Towarzystw przesłane za pośrednictwem poczty uznano za wniesione z uchybieniem terminu. Nadto Prezes KZGW wskazał, iż W. N. czynnie uczestniczył w prowadzonym postępowaniu w imieniu O., otrzymując do wglądu wszystkie wymagane materiały. Zaznaczył także, iż z pisma Urzędu Miejskiego w S. z dnia [...] 2012 r. (znak: [...],[...]) wynika wprost, że Obwieszczenie z dnia [...] 2012 r. zostało wywieszone na słupach ogłoszeniowych m.in. właśnie na terenie m. K. oraz zamieszczone na stronie internetowej BIP S. od [...] 2012 r. Organ odwoławczy za niezasadny uznał zarzut T., że decyzja Dyrektora RZGW z dnia [...] 2012 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 103 ust. 2 ustawy środowiskowej, ponieważ z treści uzasadnienia tej decyzji jednoznacznie wynika, że warunki realizacji omawianego przedsięwzięcia określone w postanowieniu RDOŚ w K. z dnia [...] 2012 r. zostały w niej uwzględnione. Jednocześnie Prezes KZGW nie zgodził się ze stanowiskiem obu Towarzystw, że postanowienie uzgadniające realizację przedsięwzięcia na obszarze Natura 2000 zostało wydane z naruszeniem przepisu art. 99 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej. Ponownie zauważył, iż uwagi i wnioski T. i O. nie zostały złożone w terminie wskazanym w obwieszczeniu Dyrektora RZGW z dnia [...] 2012 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa KZGW z dnia [...] 2013 r., wniosło . (dalej: “skarżący", “O."). Autor skargi zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie prawa administracyjnego i materialnego, co miało decydujący wpływ na wynik rozstrzygnięcia poprzez: – dokonanie przez organ odwoławczy rażąco błędnej oceny w przedmiocie zachowania przez uczestniczące w postępowaniu I instancyjnym wymagającym udziału społeczeństwa dwie organizacje ekologiczne terminu na wniesienie uwag i wniosków w sprawie wyłożonego do publicznego wglądu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na obszary sieci Natura 2000 - wskutek błędnej wykładni art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co skutkowało błędnym ustaleniem iż w sprawie wniosków i uwag zgłoszonych przez O. oraz T. powinien mieć miejsce zastosowanie art. 35 ustawy środowiskowej; – błędną ocenę, iż O. i T. – jako organizacje ekologiczne – nie miały prawa uczestniczyć na prawach strony na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy środowiskowej w postępowaniu przeprowadzonym przez organ I instancji; – błędne ustosunkowanie się do zarzutów wniesionych na podstawie art. 142 k.p.a. w odwołaniach O. i T. wobec postanowienia RDOŚ w K. (organu współdziałającego) wydanego w dniu [...] 2012 r. w sprawie uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia polegającego na karczowaniu przerostów wiklinowych, nakazanego do wykonania przez Dyrektora RZGW w zakresie oddziaływania na obszary sieci Natura 2000. Natomiast decyzji organu I instancji z dnia 18 grudnia 2012 r., autor skargi również zarzucił rażące naruszenie zarówno prawa administracyjnego, jak i materialnego polegające na naruszeniu: – art. 44 ust. 1 ustawy środowiskowej; – art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez błędnie ustalony stan faktyczny sprawy, gdyż w przeprowadzonym przez organ I instancji udziale społeczeństwa w omawianej sprawie nie wzięto pod uwagę wniosków i uwag O. i T., nadanych w pocztowej przesyłce poleconej w Urzędzie Pocztowym W. w ostatnim dniu terminu wyznaczonego przez Dyrektora RZGW na składanie tych wniosków z powodu nieuwzględnienia przepisu art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik wydanego nakazu usunięcia przerostów wiklinowych i karczowania krzewów; – art. 98 ust. 5 ustawy środowiskowej, gdyż organ I instancji, który przeprowadzał procedurę udziału społeczeństwa w omawianym postępowaniu, odstąpił od spoczywającego na nim obowiązku przekazania organowi współdziałającemu I instancji (RDOŚ) przekazania uwag i wniosków zgłoszonych przez społeczeństwo, w szczególności przez dwie organizacje ekologiczne – T. i O. – w terminie wyznaczonym przez Dyrektora RZGW, podanym w obwieszczeniu tego organu z dnia [...] 2012 r. o sygn. [...], znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy; – art. 10 § 1 k.p.a. ponieważ dwóm organizacjom ekologicznym – T. oraz O. – które zgłosiły swoją chęć uczestniczenia w omawianym postępowaniu na prawach strony (jeszcze przed wydaniem decyzji z dnia [...] 2012 r.) nie zapewniono czynnego udziału w tym postępowaniu, włącznie z okolicznością iż wydana decyzja nie została im doręczona, jak również nie zostały one wymienione w rozdzielniku wydanej decyzji, co miało istotny wpływ na jej błędne rozstrzygnięcie i dokonane w niej nieprawidłowe ustalenia organu I instancji. Skarżąca wniosła zatem o stwierdzenie nieważności w całości lub też uchylenie (w całości) zarówno zaskarżonej decyzji Prezesa KZGW z dnia [...] 2013 r., jak i decyzji Dyrektora RZGW z dnia [...] 2012 r. Odpowiadając na skargę Prezes KZGW wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż Dyrektor RZGW stosownie do wymaganych przepisów zapewnił udział społeczeństwa w terminie od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. W ramach udziału społeczeństwa na wniosek z dnia [...] 2012 r. W. N., działającego w imieniu O., udostępniono raport oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, kopię postanowienia RDOŚ w K. z dnia [...] 2012 r., kopię obwieszczenia Dyrektora RZGW w K. z dnia [...] 2012 r. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, iż uwagi i wnioski W. N. i D. B. w imieniu O. z dnia [...] 2012 r., jak również uwagi i wnioski W. N. w imieniu T. z dnia [...] 2012 r., zostały nadane w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu [...] 2012 r., a wpłynęły do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. dopiero w dniu [...] 2012 r. i zostały uznane za wniesione z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: “p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi uznał, iż zaskarżona decyzja Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] 2013 r., jak i utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] 2012 r., naruszają przepisy prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonych decyzji naruszono bowiem przepisy postępowania administracyjnego tj. art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. i w konsekwencji art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik tego postępowania oraz przepisy prawa materialnego, przede wszystkim art. 98 ust. 5, art. 99 ust. 2 pkt 1 ustawy środowiskowej. Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło wydania na wniosek Zarządu Zlewni [...] z siedzibą w S. decyzji nakazującej usunięcie przerostów wiklinowych (wraz z karczowaniem) znajdujących się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią w międzywalu rzeki W., na działkach o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] – obręb nr [...] S. ., [...],[...],[...],[...] – obręb nr [...] S., [...] – obręb nr [...] K., pow. [...], woj. [...] oraz [...] – obręb nr [...] Z., gm. [...]., pow. [...], woj. [...]. Zaskarżona decyzja oraz decyzja utrzymana nią w mocy zostały wydane na podstawie art. 88 l ust. 7 pkt 2 Prawa wodnego, zgodnie z którym dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może, w drodze decyzji, nakazać usunięcie drzew lub krzewów na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, w celu zapewnienia właściwych warunków przepływu wód powodziowych. Decyzja nakazująca usunięcie drzew lub krzewów zgodnie z art. 88 l ust. 11 Prawa wodnego wymaga uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. W ocenie Sądu organy orzekające prawidłowo uznały, iż przedsięwzięcie polegające na karczowaniu krzewów może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wobec czego konieczne jest przeprowadzenie postępowania dla tego przedsięwzięcia w trybie przepisów działu V rozdziału 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Dlatego też zasadnie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. postanowieniem z dnia [...] 2012 r., nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 [...] dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na wycince wraz z karczowaniem odrostów i krzewów wiklinowych na terenie miasta S. i gm. [...] w związku z możliwością znaczącego negatywnego oddziaływania przedmiotowych prac na siedliska przyrodnicze, będące przedmiotami ochrony obszaru Natura 2000 [...]. Zasadnie także, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. działając na podstawie art. 98 ust. 4 ustawy środowiskowej zwrócił się do Dyrektora RZGW o zapewnienie udziału społeczeństwa w trybie art. 33 - 36 i 38 ww. ustawy oraz o przekazanie organowi zgłoszonych przez społeczeństwo uwag i wniosków oraz protokołu z rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, jeżeli będzie przeprowadzona. Katalog instrumentów prawnych gwarantujących społeczeństwu udział w postępowaniu dotyczącym oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko określa art. 33 ust. 1 ustawy środowiskowej. W szczególności w myśl tego przepisu obligatoryjnym obowiązkiem organu jest między innymi podanie do publicznej wiadomości informacji o: wszczęciu postępowania, przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przedmiocie decyzji, która ma być wydana i organie właściwym do jej wydania, możliwości zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu, możliwości składania uwag i wniosków oraz sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania (podkreślenie Sądu). Z uwagi na obligatoryjny charakter tych czynności ich nieprawidłowa realizacja powoduje wadliwość przeprowadzonego postępowania. Sąd zauważa, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, iż obwieszczenia z dnia [...] 2012 r. (znak: [...] oraz [...]) Dyrektora RZGW zostały sporządzone na podstawie art. 33 ust. 1 w związku z art. 97 oraz art. 98 ustawy środowiskowej i miały ono na celu poinformowanie społeczeństwa m.in. o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy oraz składaniu uwag i wniosków w ustawowym terminie 21 dni, który został wyznaczony na okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. Zatem informacje o dokonaniu ww. czynności przez społeczeństwo powinny zostać podane do publicznej wiadomości, zgodnie z terminem wskazanym w treści obwieszczeń z dnia [...] 2012 r. Tymczasem na egzemplarzach odesłanych przez Urząd Miejski w S. jako data wywieszenia ww. obwieszczeń widnieje dzień [...] 2012 r., a jako data zdjęcia dzień [...] 2012 r. (k. 99 i 105 akt administracyjnych). Natomiast zgodnie z informacją Urzędu Gminy w S. obwieszczenia te na tablicach ogłoszeń Urzędu oraz w miejscowości Z. były wywieszone w dniach [...] - [...] 2012 r. (k. 183 i 183a akt administracyjnych). A zatem - w ocenie Sądu – termin podania do publicznej wiadomości informacji o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy dotyczącej przedsięwzięcia polegającego na wycince wraz z karczowaniem odrostów i krzewów wiklinowych na terenie miasta S. (obręb S., S. i K.) i w miejscowości Z. oraz o możliwości składaniu uwag i wniosków wyznaczony na okres od [...] 2012 r. do [...] 2012 r. nie został dotrzymany prawidłowo. We wskazanych wyżej organach nie wykonano bowiem obowiązku wywieszenia w zakreślonym terminie ww. obwieszczeń Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] 2012 r. Dlatego też nieprawidłowa realizacja tej czynności powoduje wadliwość przeprowadzonego postępowania. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie, zarówno organ odwoławczy, jak i Dyrektor RZGW błędnie uznały, iż uwagi i wnioski W. N. działającego w imieniu T. oraz uwagi i wnioski D. B. i W. N. działających z kolei w imieniu O. nadane w urzędzie pocztowym w ostatnim dniu składania uwag i wniosków tj. [...] 2012 r. zostały wniesione z uchybieniem 21 dniowego terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy środowiskowej. Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2013 r.) termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W świetle powyższego należy uznać, iż skoro uwagi i wnioski mogły być wnoszone w formie pisemnej (a tak wynika z obwieszczeń Dyrektora RZGW z dnia [...] 2012 r.) to organ prowadzący postępowanie winien był uznać uwagi i wnioski złożone przez oba Towarzystawa jako wniesione w terminie i stosownie do art. 37 pkt 2 ustawy środowiskowej odnieść się do nich w uzasadnieniu decyzji kończącej postępowanie. Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżone decyzje są obarczona wadami, które wywołały konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. W ponownym postępowaniu organy związane będą udzielonymi wskazaniami i dokonaną przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu oceną prawną (art. 153 p.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej powodów, działając na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zamieszczone w punkcie 2 sentencji wyroku wynika natomiast z konieczności uwzględnienia przez Sąd dyspozycji art. 152 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach (punkt 3) znajduje uzasadnienie w art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.