I OZ 830/14

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-10-10

Skład orzekający: Maria Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny, który uznał się za niewłaściwy miejscowo do rozpoznania skargi na bezczynność organu, może wydać postanowienie w składzie jednego sędziego na posiedzeniu niejawnym?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie o niewłaściwości miejscowej sądu administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie, gdy sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu. Postanowienie o niewłaściwości miejscowej wydane na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego jest zgodne z prawem, jeśli wynika to z przepisów P.p.s.a. dotyczących posiedzeń niejawnych.
Stan faktyczny
Skarżący Z. R. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. uznał się za niewłaściwy miejscowo i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając jego nieważność z powodu niewłaściwego składu sędziowskiego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 147/14 w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 147/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał się niewłaściwym miejscowo do rozpoznania sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie organem tym jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W., a zatem właściwym miejscowo do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowił jak na wstępie. Skarżący Z. R. w dniu 23 lipca 2014 r. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się stwierdzenia jego nieważności i uchylenia w całości. Zarzucił, że przedmiotową skargę wniósł według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i domagał się przekazania jej niezwłocznie do tego Sądu. Niezrozumiałe zatem, w ocenie skarżącego było zarejestrowanie skargi w Wydziale IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Ponadto zaskarżone postanowienie jest nieważne, gdyż zostało wydane przez niewłaściwy skład sędziowski, niewłaściwy rzeczowo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu 4 lipca 2014 r. Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę Z. R. z dnia 11 kwietnia 2014 r. skierowaną za jego pośrednictwem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie bezczynności Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 3 lutego 2014 r. o stwierdzenie nieważności postanowień tego organu z dnia [...] kwietnia 2013 r. i [...] maja 2013 r. Z tych względów prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nadał bieg procesowy sprawie przez jej rejestrację oraz wydanie na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. postanowienia o stwierdzeniu swojej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako właściwemu miejscowo (art. 13 § 2 P.p.s.a.). Postanowienie zostało wydane w składzie jednego sędziego, co wbrew zarzutom skarżącego nie narusza prawa, bowiem zapadło na posiedzeniu niejawnym (art. 16 § 2 P.p.s.a.). Należy wskazać, że powyższe działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest zgodne z intencją skarżącego, który swoją skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto zarzuty skarżącego podniesione w zażaleniu, że zaskarżone postanowienie jest nieważne z powodu wadliwego składu Sądu pierwszej instancji, jak i samego Sądu nie znajdują uzasadnienia. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło